Tibetan
སྒྲོད་ཅིང་སྦྱངས་པ་ལས་འདས། མ་བསླད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་རེ་དོགས་དང་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་པས་ན། མ་ཞེས་ཐོག་མའི་གཞི་ལ་སེམས་ཉིད་ཐིམ་པས་འཁོར་འདས་དུས་གཅིག་ལ་འགགས་པས་ཁམས་གསུམ་མིང་མེད་པའོ། །མཚན་བརྡ་འགྱུར་དུ་བསྟན་པ་ནི། སྤྱིར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྡས་བརྟགས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་མི་སྲིད་པས། རང་བཞིན་གྱི་བརྡས་འཁོར་བ་དུས་གཅིག་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་འཆར་བ་དང༌། བརྗོད་པའི་བརྡས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མིང་དོན་གཏན་ལ་ཕེབས་པའོ། །བྱས་ཤིང་བསྟན་པའི་བརྡས་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བརྡས་བརྟགས་ལ། བོད་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བརྡས་བརྟགས་པས་ན། ཐམས་ཅད་བརྡའ་དོན་གྱི་མན་ངག་ཏུ་གྲོལ་བའོ། །དོན་འགྱུར་མན་ངག་སྦྱར་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངོ་བོ་དང༌། ངེས་ཚིགས་དང༌། དབྱེ་བ་དང༌། ཡལ་ལུགས་དང༌། ཡལ་དུས་དང༌། ཡལ་ས་དང༌། ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་བདུན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གནས་པ་ལས་འཇུག་ལ་འཇུག་པས་ཁྱབ་ལ། ཁྱབ་པ་ཟད་པའོ། །ངེས་ཚིགས་ནི་གང་ལ་སེམས་ན་འཁོར་འདས་ལ་སེམས་པས་ན་སེམས་ཞེས་བྱ་ལ། གང་སེམས་ན་འགྱུ་བ་ཐ་དད་པ་དང༌། རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སེམས་པས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སེམས་སོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་སེམས་ན་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་བུ་ལག་བཟང་ནོར་ལ་སེམས་པ་ལྟར་སེམས་པས་ན་སེམས་སོ། ། དབྱེ་བ་ནི་འོག་ཏུ་བསྟན་པར་བྱའོ། ། ཡལ་ལུགས་ནི་རྟོག་པ་ཐ་དད་པ་གློ་བུར་ཡིན་པས། དེ་གློ་བུར་དུ་ཡལ་བས་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱིས་མི་གོས་ཏེ། སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ངོས་བཟུང་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལས་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་གློ་བུར་བྱུང་ཞིང་གློ་བུར་དུ་ཡལ་བས། ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་ཅིང་རྗེས་མེད་པས་གོས་པ་མེད་པ་དང་འདྲའོ། །ཡལ་དུས་ནི་བློ་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་ངོ་སྤྲད་པའི་དུས་ན་ཡལ་བས། སྔར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ལ་མི་གནས་པས། ལུས་སེམས་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་གནད། ད་ལྟའི་བག་ཆགས་རང་སར་ཡལ་བས་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་དང་བྲལ་བའི་གནད་དང༌། ཕྱིས་འབྱུང་བའི་བག་ཆགས་ཟད་སར་ཟད་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་མི་ལྡོག་པའི་གནད་དོ། །དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོའི་རླབས་ཡལ་བའི་རྣམ་པ་དང་འདྲ་བར་ཡལ་ལོ། །ཡལ་ས་ནི་སྣང་བ་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་ཡལ་བས་བེམས་རིག་གི་ཤན་ཕྱེད། ཤེས་པ་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་ཡལ་བས་བློ་མ་བུའི་འབྲེལ་ཟད། བློའི་འགྱུ་བ་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་ཡལ་བས་ལས་དང་རྣ
Chinese
「超越了勤奋和修习」。 「因为是不受污染的果实，所以超越了希望和恐惧以及否定和肯定」。 「“玛”是指最初的基，心性融入其中，轮回与涅槃在同一时刻停止，因此三界没有名称」。 所示的名称符号的转变是：一般来说，一切法都只能通过符号来推断，除此之外，不可能存在其他的法。因此，自性的符号是轮回在同一时刻显现为法性，言语的符号是诸法的名相意义得以确定，行为和教导的符号是在相续中生起证悟。 因此，显现和声音的一切法都通过符号来推断，而“藏语”这个词也是通过符号来推断的，因此，一切都解脱为符号意义的口诀。 加入意义转变的口诀是：所谓的心，要知道它的自性、词义、分类、消失的方式、消失的时间、消失的地点和耗尽的特征这七个方面。 其中，心的自性是从安住到进入而遍及，遍及即是耗尽。 词义是，心中所想的是轮回和涅槃，因此称为心；所想的是不同的运动和各种各样的念头。 为什么要想呢？为了轮回和涅槃的进入而想。 比如怎么想呢？就像帝释天的儿子善臂想着财富一样，因此称为心。 分类将在下面说明。 消失的方式是，不同的念头是突然出现的，因此，它们突然消失，不会被业和习气所染污，因为心性是空性的，自性超越了概念的把握。 这就像从虚空中突然出现云朵等，又突然消失一样，没有方向和界限，也没有痕迹，因此就像没有被染污一样。 消失的时间是在前后念之间认识的时候消失，因此，不会停留在先前执着的习气上，这是身心没有关联的关键。现在的习气在自身消失，这是脱离业和异熟的关键，以及未来产生的习气在耗尽之处耗尽，这是不会退转到三界的关键。 例如，就像海浪消失的样子一样消失。 消失的地点是在前后显现之间消失，因此区分了物质和觉性。在前后觉知之间消失，因此断绝了母子之情。在前后念头的运动之间消失，因此业和
English
"Beyond diligence and practice." "Because it is an unadulterated fruit, it transcends hope and fear, as well as negation and affirmation." "'Ma' refers to the initial ground, with mind essence dissolving into it, causing samsara and nirvana to cease at the same moment, hence the three realms are without name." The indicated transformation of name symbols is: generally, all dharmas can only be inferred through symbols; apart from that, there can be no other dharmas. Therefore, the symbol of self-nature is samsara appearing as dharmata in the same moment, the symbol of speech is the meaning of the names of all dharmas being determined, and the symbol of action and teaching is the arising of realization in the continuum. Therefore, all dharmas of appearance and sound are inferred through symbols, and the word "Tibetan" is also inferred through symbols; hence, everything is liberated into the oral instructions of symbolic meaning. Joining the oral instructions of meaning transformation: what is called the mind should be known in terms of its seven aspects: essence, definition, classification, manner of vanishing, time of vanishing, place of vanishing, and characteristic of exhaustion. Among these, the essence of mind pervades from abiding to entering, and pervasion is exhaustion. The definition is that what the mind thinks about is samsara and nirvana; therefore, it is called mind. What it thinks about are different movements and various thoughts. Why does it think? It thinks for the sake of entering samsara and nirvana. How does it think, for example? Just as the son of Indra, Suvarna-hasta, thinks about wealth, so it is called mind. The classification will be explained below. The manner of vanishing is that different thoughts arise suddenly; therefore, they vanish suddenly and are not stained by karma and habitual tendencies, because the nature of mind is emptiness, and self-nature transcends the grasp of concepts. This is like clouds and so on suddenly appearing from the sky and then suddenly vanishing, without direction or boundary, and without trace; therefore, it is like being unstained. The time of vanishing is when recognizing between prior and subsequent thoughts, so it does not remain on the previously clung-to habitual tendencies; this is the key to the body and mind being unrelated. The present habitual tendencies vanish in their own place; this is the key to being free from karma and maturation, and the future habitual tendencies are exhausted at the point of exhaustion; this is the key to not reverting to the three realms. For example, it vanishes like the appearance of a wave vanishing in the ocean. The place of vanishing is that it vanishes between prior and subsequent appearances, thus distinguishing between matter and awareness. It vanishes between prior and subsequent awareness, thus severing the connection between mother and child. It vanishes between prior and subsequent movements of thought; therefore, karma and
Tibetan
མ་སྨིན་གྱིས་གོས་མི་སྲིད། ཆོས་ཉིད་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་ཡལ་བས། སྔ་ཕྱི་ལུས་སེམས་ཀྱི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །སྔ་མའི་སེམས་ཀྱི་འགྱུ་བ་གཞི་ལ་ཡལ་བས་སྣང་སར་སྣང་བས་སྟོང་སར་སྟོང་པའོ། །ད་ལྟའི་དྲན་རྟོག་ནམ་མཁའ་ལ་ཡལ་བས། ཉོན་མོངས་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་ལ། མ་འོངས་པའི་སེམས་ཀྱི་དྲན་རྟོག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བས། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་ལ་མི་གནས་པའོ། །ཆོས་ཉིད་རང་ངམ་སེམས་ཉིད་རང་གི་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། སྣང་རྟགས་སྔ་ཕྱིའི་འཁོར་ལོ་ལ་མི་གནས་པས་ཆོས་ཟད་པས་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ཞིག་བློ་སྔ་ཕྱིའི་འཁོར་ལོ་མི་གནས་པས་དྲན་རྟོག་ཟད་པས་རྒྱུ་མཚན་གོང་འོག་སྡེབ་ཞིག་གོ །སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱིའི་འཁོར་ལོ་ལ་མི་གནས་པ་ལུས་སེམས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཞིག་པའོ། །དེ་ཡང་འཁོར་འདས་ཟད་པས་ཅིར་སྣང་ཆོས་ཉིད་དྲན་གསལ་གྱི་འཁོར་ལོ་ཟད་པས་འགྱུ་བ་རང་སར་གྲོལ། ལྟ་སྒོམ་ཟད་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མ་འདས་པའོ། །རྒྱུ་ཟད་པས་རྟོག་པ་སྔ་ཕྱིའི་འཕེལ་བ་མེད་ལ། ཆོས་ཟད་པས་སྒོམ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པ་དང༌། ཉམས་ཟད་པས་རྟོགས་པ་སྔ་ཕྱིའི་སྡེབས་མེད་པ་དང༌། སེམས་མེད་པས་འཇུག་པ་སྔ་ཕྱིའི་ཡུལ་སྟོང་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཟད་པས་འཁོར་བ་སྤྱིར་ཕྱིན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཟད་པས་རེ་དོགས་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་དང༌། འཁོར་བ་ཟད་པས་ཆོས་ཉིད་སྔ་ཕྱིའི་ལྟོས་པ་མེད་པ་དང༌། དེའི་ཕྱིར་ན་ཟད་པས་སྟོངས་པ་དང༌། སྟོངས་པས་ལྡོག་པ་མེད་པའོ། །དམིགས་ཞེས་པ་ནི། དེ་ཡང་སེལ་བའི་གནད་ཀྱིས་འཁོར་འདས་ཀྱི་དམིགས་གསལ་བ་ནི། མེད་པའི་དམིགས་བསལ་བས་ཟད་པའི་དུས་ཚོད་ལ་མཁས་ཏེ། བློ་ཟད་པས་ཡལ་བའི་ཚོད་ཟིན་པས་རྟོག་པ་ཐ་དད་པ་ཆོས་ཉིད་གཅིག་གི་འཁོར་ལོ་ལས་མ་འདས་ པའོ། །ཡོད་པའི་དམིགས་བསལ་བས་སྣང་ཤེས་ཆོས་ཉིད་ལས་འགྲོ་ས་མེད་ པའོ། །གཉིས་ཀའི་དམིགས་བསལ་བས། སེམས་ཉིད་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་ཏེ། སྔ་མཐའ་ལས་མི་གནས་པས་སྐྱེ་བ་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པ་ལས་འདས། ཕྱི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པས་ལྡོག་རྒྱུ་དང་ལྡོག་རྐྱེན་གང་ལའང་མི་གནས་པའོ། ། དམིགས་དེ་གནས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། གཞི་ལ་གནས་པས་སེམས་ལ་བཅོས་མི་དགོས། ལམ་ལ་གནས་པས་སེམས་ལ་བསྒྱུར་མི་དགོས། འབྲས་བུ་ལ་གནས་པས་དུས་གསུམ་ཐ་དད་པ་ལས་མ་འདས་པའོ། །དམིགས་དེ་གཏད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཕྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་གཏད་པས་སྣང་རྐྱེན་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་གནད་དང༌། ནང་ཕུང་པོ་ལ་གཏད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་གནད་དང༌། གསང་བ་སེམས་
Chinese
未成熟无法成衣。法性于先后之间消逝，故先后身心之连接亦不可能。先前心之流动消逝于基，显现处显现，空处空寂。当下之念头消逝于虚空，烦恼于法性中解脱。未来心之念头消逝于法界，故不滞留于前后之生。法性自性或心性自性之穷尽之相为：不滞留于显现之先后轮转，故法穷尽，自之宗派瓦解，心识先后之轮转不滞留，故念头穷尽，理由上下崩溃。《不滞留于先后之生之轮转，乃身心之关联瓦解。彼亦轮回涅槃穷尽，故何显皆法性，明忆之轮转穷尽，故流动自解脱。见修穷尽，故不超越作意。因穷尽，故念头先后之增长灭绝，法穷尽，故超越禅修，体验穷尽，故证悟先后之组合泯灭，心识灭绝，故进入先后之境空寂，众生灭绝，故轮回普遍终结，佛陀灭绝，故无有希冀恐惧偏袒，轮回灭绝，故法性无有先后之依赖。是故，穷尽故空性，空性故无有退转。所缘者：彼亦以遣除之要诀，轮回涅槃之所缘明晰者：以无有之所缘，精通穷尽之时机。心识穷尽，故掌握消逝之尺度，故各种念头不超越一法性之轮转。以有之所缘，显现觉知无有超越法性之去处。以二者之所缘，心性不滞留于二边，不住于前边，故超越执着自生之相续，不住于后边，故不住于退转之因与退转之缘。若安住于彼所缘，安住于基，故无需矫正心识。安住于道，故无需转变心识。安住于果，故不超越三时之差别。若专注于彼所缘，专注于外境，故显现之缘于法性中解脱之要诀，专注于内身蕴，故一切痛苦于法性中解脱之要诀，秘密心
English
Immaturity cannot make clothes. Since the nature of reality vanishes between before and after, the connection between the body and mind of before and after is also impossible. The movement of the previous mind vanishes into the ground, so what appears appears, and what is empty is empty. As the present thoughts vanish into the sky, afflictions are liberated into the nature of reality. As the future thoughts of the mind vanish into the realm of reality, one does not remain in the past and future lives. The characteristic of the exhaustion of the nature of reality itself or the nature of mind itself is: not remaining in the cycle of past and future appearances, so the Dharma is exhausted, one's own tenets collapse, the cycle of past and future minds does not remain, so thoughts are exhausted, and the reasons above and below collapse. Not remaining in the cycle of past and future lives is the dissolution of the connection between body and mind. Furthermore, when samsara and nirvana are exhausted, whatever appears is the nature of reality, and when the cycle of clear recollection is exhausted, movement is self-liberated. When view and meditation are exhausted, one does not transcend mental activity. When the cause is exhausted, there is no increase of past and future thoughts. When the Dharma is exhausted, one transcends meditation and practice. When experience is exhausted, there is no combination of past and future realizations. When the mind is absent, the realm of past and future entry is empty. When sentient beings are exhausted, samsara is universally completed. When Buddhas are exhausted, there is no hope, fear, or partiality. When samsara is exhausted, the nature of reality has no dependence on past and future. Therefore, exhaustion is emptiness, and emptiness is irreversible. "Object" means: Also, with the key to dispelling, the object of samsara and nirvana is clear: With the special object of non-existence, one is skilled in the timing of exhaustion. When the mind is exhausted, one grasps the measure of vanishing, so the various thoughts do not transcend the cycle of the one nature of reality. With the special object of existence, there is nowhere to go beyond the appearance of consciousness and the nature of reality. With the special object of both, the nature of mind does not remain in the two extremes. Not remaining in the former extreme, one transcends clinging to the self-arisen continuum of birth. Not remaining in the latter extreme, one does not remain in either the cause or the condition of reversal. If one dwells on that object, dwelling on the ground, there is no need to correct the mind. Dwelling on the path, there is no need to transform the mind. Dwelling on the fruit, one does not transcend the difference of the three times. If one focuses on that object, focusing on the external object, the key to the liberation of the appearance condition into the nature of reality, focusing on the internal aggregates, the key to the liberation of all suffering into the nature of reality, the secret mind