Tibetan
བ་ཡང་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་མཐའ་རྟོག་པས་ད་བགྲོད་པར་བྱ་བ་འཁོར་འདས་ཀྱྀ་གཞི་སྟོངས་པའོ། །སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཀླུ་དགའ་བོའི་བུ་མོ་འབྲས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ། ནམ་མཁའ་ལྡིང་གིས་འཇིགས་པའི་ལས་ལ་རྟོག་པའི་གཞི་སྐྱེས་ནས། ནམ་མཁའ་རིན་པོ་ཆེའི་གུར་ཕུབ་པར་བློས་བསམ་ཞིང་དམིགས་པས། ནམ་མཁའ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཁང་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྟེང་གི་ཕྱོགས་རྡོ་རྗེ་འབར་བའི་གུར་གྱིས་གཏམས་པ་ཀུན་གྱི་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཞིག་བྱུང་ངོ༌། དེ་བྱུང་བས་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གིས་ཀླུ་ཀུན་ལ་འཇིགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུར། རྣལ་འབྱོར་པས་རླུང་སྦྱངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པས། འགྲོ་བའི་མོས་པ་བསྒྱུར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་ལས་སྒྲོལ་བའོ། །ཡང་རྣལ་འབྱོར་པས་དངོས་པོ་གཤིས་མཐོང་བས་འཁོར་འདས་གང་ལ་ཡང་ཐོགས་པ་མེད་དོ། རྣལ་འབྱོར་པ་གྲུབ་ཚུལ་ལ་སེམས་ཀྱི་གནས་པ་སྐྱེས་པས་རང་སེམས་ལ་བྱན་ཚུད་པ། དཔེར་ན་དྲང་སྲོང་གིས་དམོད་པ་དོར་བས་ཀུན་བརླག་པར་བྱས། ལྷག་མ་རང་དབང་དུ་འདུས་པ་ལྟ་བུར། གྲུབ་མཐའ་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པ་ལས་བློ་ལོག་པའོ། །སེམས་ཀྱི་དམིགས་ལྔ་པའི་བསྡུས་དོན་གཉིས་པའི་ནང་དོན་དང་པོ་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་ནང་དོན་གཉིས་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ཤེས་པའི་འགྱུར་རྩིས་པའི་གནད་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་དད་པ་ལྡན་པ་ཞིག་གིས་སེམས་བཅོས་པའི་ཐབས་ལ་སློབ་ན། དཔའ་ན་ཞེས་སེམས་དྲན་ཅིང་འཕོ་ན་གོ་ཆ་བགོ་གོས་ཀྱིས་ཕུར་ལ་རླུང་ནང་དུ་ཡིད་ཙམ་བཟུང༌། མཚོན་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་དྲན་པར་བྱས་ལ། དེ་དང་ལྡན་པར་བྱས། དེ་དང་མི་འབྲལ་བ་གཅེས་སོ། །མགྱོགས་ན་རླུང་གི་འགྲོ་འོང་འུར་ཞིང་སེམས་གཅིག་ཏུ་མི་ཕེབས་ན། གཅིག་སེམས་སྙིང་གི་ནང་དུ་བཅུག་པ། མགོའི་ཚོགས་མར་ཆུ་ལྕག་གིས་བྲབ་པ་གཅེས་སོ། །ཡང་མནོན་ནི་ཤེས་པ་དྲན་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་ན་དང་གར་འགྲོ་བར་བཏང༌། སླར་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སེམས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕབ་ཅིང་བཞག་ལ་རྟེན་འབྲེལ་སྐུ་ལ་མུ་ཏིག་མིག་མ་ཕུག་པ་གདགས་པ་ཅེས་སོ། །ཡང་གུལ་ན་ནི་སེམས་རབ་ཏུ་རྨུགས་ན། གཏོད་པ་རང་གི་སྨིན་མཚམས་སུ་རླུང་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་ནང་དུ་སེམས་བཅུག་ལ། རླུང་ཡིད་ཙམ་བཟུང་ལ་ཕོ་ཁར་རླུང་དེ་མནན་པ་གཅེས་སོ། །མཐོན་ཞེས་པ་སེམས་ཕེབས་སུ་མ་བཏུབ་ན། འོབས་ནི་སེམས་གར་སོང་གི་རྗེས་བཅད་པས། ཐ་མ་རང་ལ་བསྐོར་གྱིས་ལོག་ནས་དེ་ལ་རང་ངོ་ཤེས་པ་གཅེས་སོ། ལོ་ན
Chinese
此外，诸法自性空性，以断除边执而行，乃是轮回与涅槃之基，皆为空性。心的差别是，龙族欢喜之女名为果实，因惧怕鹏鸟的行境而生起执著之基。以心念思量并专注，如撑起珍宝的天幕。于虚空中，出现各种珍宝所成的悦意宫殿，上方以金刚火焰之帐幕覆盖，令一切心生欢喜。此出现后，如同鹏鸟使众龙脱离恐惧一般，瑜伽士依于修习风息之禅定，以身之事业而精勤，以转变众生意乐之力，使众生从轮回的怖畏中解脱。又，瑜伽士因如实见诸法自性，故于轮回与涅槃皆无障碍。瑜伽士成就之方式，是因生起心之安住，而于自心获得自在。譬如，仙人以舍弃诅咒而毁灭一切，剩余的则如自在汇聚一般，从执持自宗见解中解脱。心的五种所缘之简要义，已宣说了第二内容的第一个内涵。现在宣说第二个内涵，即了知心的教诲之转变算计之要点。因此，若具信瑜伽士修学调伏心之方便，所谓“勇猛”是指心若散乱，则忆念并如穿戴盔甲般守护，以衣物遮蔽，并于内心中略微持风息。所谓“兵器”，是指忆念上师的口诀，并与之相应，珍爱不离此诀。所谓“迅速”，是指风息出入喧嚣，心无法安住于一境时，将一心置于心中，如同用湿鞭抽打头部一般，极为重要。所谓“压制”，是指觉知、忆念转变为各种状态，并任其随意游走时，再次将心反复置于其上，并安住，如同在所依之身上，安放未穿孔之珍珠一般。所谓“扰乱”，是指心极度昏沉时，将风心之明点置于自身眉间，略微持风息，并以风息压迫腹部，极为重要。所谓“高扬”，是指心无法调伏时，所谓“深渊”，是指截断心所往之踪迹，最终使其回转于自身，并认识自心本性，极为重要。年老时
English
Furthermore, the emptiness of all phenomena' nature, proceeding by severing extreme clinging, is the basis of both samsara and nirvana, all being emptiness. The distinction of mind is that the daughter of the Naga king, named Fruitful, arose from the basis of clinging to the fearful actions of the Garuda. By mentally contemplating and focusing as if erecting a jeweled canopy in the sky, a delightful palace made of various jewels appeared in the sky, covered above by a Vajra flame canopy, pleasing to all. After this appeared, just as the Garuda frees all Nagas from fear, the yogi, relying on the samadhi of purifying the winds, diligently engages in bodily actions. Through the power of transforming beings' inclinations, beings are liberated from the fear of samsara. Moreover, because the yogi sees the nature of phenomena as they are, there is no obstruction in either samsara or nirvana. The way a yogi achieves accomplishment is by generating the abiding of mind, thereby gaining mastery over one's own mind. For example, just as a sage destroys everything by abandoning curses, and the remainder gathers freely, so too, one is liberated from clinging to one's own tenets. The concise meaning of the five objects of mind has explained the first meaning of the second content. Now, the second content is explained, which is the key to calculating the transformation of knowing the mind's teachings. Therefore, if a faithful yogi learns the means of taming the mind, "courage" means that if the mind is distracted, remember and guard it as if wearing armor, cover it with clothing, and slightly hold the breath within. "Weapon" means to remember the guru's instructions and be in accordance with them, cherishing not to be separated from this instruction. "Swiftness" means that if the breath is noisy and the mind cannot settle on one object, place the one mind within the heart, like whipping the head with a wet whip, which is extremely important. "Suppression" means that if awareness and memory transform into various states and are allowed to wander freely, repeatedly place the mind upon them again and again, and abide, like placing unpierced pearls on a support. "Disturbance" means that when the mind is extremely dull, place the wind-mind bindu between one's eyebrows, slightly hold the breath, and press the breath into the abdomen, which is extremely important. "Exaltation" means that if the mind cannot be subdued, "abyss" means to cut off the traces of where the mind has gone, and finally, it turns back to oneself, and it is extremely important to recognize one's own nature. In old age
Tibetan
་ཞེས་པ་སེམས་རབ་ཏུ་རྨུགས་ན། མིག་འབྲས་ནི་ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ་རང་མཐེབ་འཛུབ་ཀྱིས་གཏེམ་ཞིང་དེ་ལས་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལ་འདོན་པ་གཅེས་སོ། །ཡང་རྟོག་ན་ནི་སེམས་རྟོག་པ་མང་པོས་ཀུན་ནས་སློང་སྒོམ་མ་ཕེབས་ན། དྲན་པ་གང་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ན་ཕར་དེད་པས་ཤེས་པ་ཅི་མི་སྙམ་པའི་ཉམས་རྒྱུད་ལ་འཆར་ཏེ། དེ་ལ་ཡུན་རིང་བ་གཅེས་སོ། ། ལྐུགས་ན་ཞེས་པ་སེམས་གང་དུ་ཡང་མི་འཕྲོ་ན་རང་བཞིན་རྟོག་མཐའ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གོལ་བ་ཡིན་པས། བརྗོད་བྱ་ངག་སྨྲ་བཅད། སྣ་བུགས་གཡས་པ་དར་གྱི་ལྟོས་དགག་པ་གཅེས་སོ། །སྨྲ་ན་ཞེས་པ་འདིའི་ལུས་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཡིན་ཏེ། ངག་ཏུ་སྨྲ་སྙིང་འདོད་ན་སྒྲའི་གནས་སུ་ཏྲིང་ཞེས་པ་དང༌། ས་ཨེ་ལི་ཞེས་པ་དང༌། དྷ་ཀ་ཨུར་རྣ་ཞེས་པ་བསྒྱུར་བ་གཅེས་སོ། ཡེངས་ན་ཞེས་ཤེས་བཞིན་གྱིས་མ་ཟིན་ན་བག་ལ་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་སེམས་བཞག་པ་གཅེས་སོ། ། འཁོར་ན་གཅིག་ལས་བསྐྱེད་པས་ན་རྒྱ་ཡིས་བཟུང་བ་ནི། རླུང་ནང་དུ་བཟུང་ལ་རིག་པ་མིག་ནས་ཕྱིར་ཕུལ་བ་གཅེས་སོ། །ལོག་ན་ཞེས་སེམས་ལ་ཆགས་ཤིང་ཕྱིར་འགྲོར་མ་བཏུབ་ན་རང་སར་བཏང་བ་ནི། རླུང་སེམས་ནམ་མཁར་རྒྱང་རིང་པོར་འཕང་བ་གཅེས་སོ། །འགྲོ་ན་ཞེས་སེམས་མ་ཟིན་ན་ཉལ་བའི་མལ་འཚོལ་བ་ནི་དམིགས་པའི་རྟེན་ལ་གཏད་ཅིང་བསླབ་པ་གཅེས་སོ། །འདུག་ན་ཞེས་གང་གཏད་པས་ས་ལས་བོགས་མེད་ན། ཡན་ལག་བསྐྱོད་པ་ནི་དམིགས་རྟེན་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྤོ་བ་གཅེས་སོ། །ཞེས་ནང་དོན་གཉིས་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ཤེས་པའི་འགྱུར་རྩིས་པའི་གནད་བསྟན་ནས། ད་ནི་ནང་དོན་གསུམ་པ་ལྟ་སྒོམ་གྱི་གཅེས་པའི་གཟེར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་ནི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པར་འདོད་པས་རང་གི་སེམས་དལ་བ་འཚོལ་བའི་མིས་ནི། སྤྱོད་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་ན་སེམས་ཡེངས་ལ་བོར་བ་གཅེས་སོ། །བསྒོམ་ན་ལ་སོགས་པ་ཚིག་རྐང་གསུམ་གཞུང་ན་གསལ་ལོ། །དེ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་དོན་གཉིས་པ་ཁྱབ་པ་བརྡའ་དོན་གྱི་མན་ངག་ལ་བསྟེན་ནས་ཁམས་གསུམ་དུས་གཅིག་ལ་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ལ་ནང་དོན་གསུམ་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་ཏོ། ། ད་ནི་སྤྱི་དོན་གསུམ་པར་རང་གྲོལ་བརྡའི་གནད་བྱ་སྤྱོད་ཅི་བྱས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་འདས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ལ་ཡན་ལག་གི་དོན་ལྔས་བསྟན་པའི་དང་པོ་སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་བསྟན་པ་ནི། བྱུང་ས་མེད་པའི་སེམས་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན། བྱུང་ས་མེད་པའི་སེམས་ནི། དབྱེ་བ་ནི། བྱུང་ས་ལ་བརྟགས་པས་བྱུང་ས་མ་རྙེད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་བྱས་པ་
Chinese
如果说心非常昏暗，那么眼珠就像空点的灯，用自己的拇指堵住，然后从那里向外，珍爱地投向天空。又如果思索，心被许多思绪所唤起，禅修没有进展，那么无论生起什么念头，都向外追逐，心中会生起“难道不知道吗”的感受，对此要长久保持。 如果说迟钝，心无处散发，那么自性就会陷入一种极端。要停止言语表达，用丝绸遮挡右鼻孔是重要的。如果说说话，这是跟随身心的表现。如果想在口中说话，那么在声音的位置上，要念诵“ཏྲིང་”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），“ས་ཨེ་ལི་”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），“དྷ་ཀ་ཨུར་རྣ་”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），这是很重要的。如果说散乱，没有被觉知所抓住，那么重要的是将心放在身体的内部。如果说轮转，因为是从一中产生的，所以被束缚于广大的事物中，重要的是将气息保持在内部，并将觉性从眼中放出。如果说迷失，心执着而无法向外，那么任其自然，重要的是将气息和心识远远地抛向天空。如果说行走，心没有被抓住，寻找睡觉的地方，重要的是依靠所缘的对境并加以学习。如果说安住，无论安住于何处，都无法从中解脱，那么移动肢体，重要的是反复移动所缘的对境。以上是第二个内容，讲述了通过了解心的教诲来计算转变的关键。现在是第三个内容，讲述了观修的关键要点。如果想要安住于自性法性之中，那么寻找自己内心的平静的人，在行持时，重要的是让心散乱并迷失。关于禅修等三个词句，在正文中已经很清楚了。这些内容概括的第二个要点是，依靠普遍的象征意义的口诀，讲述了三界同时解脱，并将其分为三个内容来讲述。现在是第三个总的要点，无论做什么行为，都无法超越法性，通过五个支分要点来讲述，首先是依靠心的分类来证悟法性，通过“无生处的心”等来讲述。无生处的心，分类是：通过观察生处，无法找到生处，并且这样做
English
If the mind is very dim, then the eyeballs are like lamps of empty points, plugging them with your own thumb, and then from there outwards, cherishingly projecting them into the sky. And if you think, if the mind is aroused by many thoughts and meditation does not progress, then whatever thought arises, chase it outwards, and the feeling of "Don't you know?" will arise in your mind, and it is important to maintain this for a long time. If you say you are dull, if the mind does not radiate anywhere, then the nature will fall into one extreme. It is important to stop verbal expression and cover the right nostril with silk. If you say speak, this is following the body and mind. If you want to speak in your mouth, then in the place of sound, it is important to recite "ཏྲིང་" (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning), "ས་ཨེ་ལི་" (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning), "དྷ་ཀ་ཨུར་རྣ་" (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning). If you say distracted, if it is not grasped by awareness, then it is important to place the mind inside the body in a state of inattention. If you say revolving, because it arises from one, it is bound by vast things, it is important to hold the breath inside and release the awareness from the eyes. If you say lost, if the mind is attached and cannot go outwards, then let it be, it is important to throw the breath and mind far into the sky. If you say walking, if the mind is not grasped, looking for a place to sleep, it is important to rely on the object of focus and learn. If you say staying, no matter where you stay, you cannot be freed from it, then move your limbs, it is important to repeatedly move the object of focus. The above is the second content, which explains the key to calculating the transformation by understanding the teachings of the mind. Now is the third content, which explains the key points of view and meditation. If you want to abide in the nature of Dharma, then for those who seek the peace of their own mind, when acting, it is important to let the mind be distracted and lost. The three sentences about meditation, etc., are clear in the text. The second point summarized by these contents is that relying on the oral instructions of universal symbolism, it explains the simultaneous liberation of the three realms, and it is explained by dividing it into three contents. Now is the third general point, no matter what actions are done, it is impossible to transcend the Dharma nature, it is explained by five branch points, the first is to realize the Dharma nature by relying on the classification of the mind, it is explained by "the mind of no place of origin" etc. The mind of no place of origin, the classification is: by observing the place of origin, the place of origin cannot be found, and doing so