Tibetan
་སེམས་ཀྱི་འབྲེལ་ཆོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ད་ལྟ་སྒོམ་གྱི་གཏད་པའི་ས་དང་ཤེས་པ་གུད་དུ་བཅད་པ་མེད་པ་ནི་བྱ་བ་དང་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞི་བློའི་དམིགས་པ་ཡུལ་དང་བཅས་པས་སྟོངས་པས་འབད་མི་དགོས་པར་རང་དོན་གསལ་བའོ། །དེ་ཉིད་ལ་བློའི་འགྱུ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕོ་བ་མེད་ན་འཁྲུལ་པའི་རྩལ་ལོག་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཟད་དེ། སེམས་ཉིད་མེད་པའི་དོན་མངོན་དུ་སྣང་བའོ། །དེ་ལ་བར་མཚམས་མེད་པར་གནས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པའི་གཞི་འབྲེལ་མེད་ཡེངས་ས་མེད་པའི་གདང་རྙེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བཅོས་མའི་ཆོས་དམིགས་གཏད་དང་བཅས་པ་མེད་ན་བློ་བདེ་ན་སེམས་ཉིད་བདེ་གསལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །ཞེས་དང་པོ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་རྩལ་སྦྱངས་པས་འགྱུ་བ་ཁོག་སྟོང་པར་བསྟན་ནས། ད་ནི་ནང་དོན་གཉིས་པ་བདེ་འདོད་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་བསལ་བར་བསྟན་པ་ན། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་གང་ལས་བྱུང་ཞེ་ན། ལྟོས་པ་རྣམས་རང་ཟད་ལས་བྱུང་སྟེ། སངས་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་པ་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན། སེམས་ཅན་ཞེས་པ་ཡང་དེ་ལས་ལྟོས་པས་ག་ལ་སྲིད་མིང་མེད་ དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བཏགས་པ་མིང་ཡིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞིགས་པས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་སོ། །གྲུབ་པའི་མཐས་བདེ་བར་བརྟགས་པ་སེམས་ལ་མི་སྣང་ན། ཕྱི་ལུས་དང་ནང་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བཙལ་བས་རྙེད་པར་སུ་ལ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བདེ་སྡུག་རོ་སྙོམས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ལས་མ་གཏོགས་པ། བླ་མས་མིང་དུ་བཏགས་པའི་འདི་ལྟར་བསྒོམས་དང་ཞེས་སེམས་བདེ་བར་འདོད་པའི་ཆོས་ནི། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འཁྲུལ་པ་རྩ་བ་ཉིད་ལས་བྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་གོང་མའི་འགྱུར་རམ་ལྟོས་པ་ལས་འོག་མ་སྣང་བ་ནི་ལྟོས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ལ་རྒྱུ་མཚན་གོང་འོག་གི་ལྟོས་མེད་པའོ། ། ཞེས་སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་བདེ་འདོད་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་གསལ་བར་བསྟན་ནས། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་རང་ཟད་པ་ཆོས་ཉིད་ལ་འབད་རྩོལ་མེད་པར་བསྟན་པ་ལ་ཡན་ལག་གི་དོན་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་བསྟན་ཏོ།། །། ད་ནི་སྤྱི་དོན་གསུམ་པ་ཁྱད་པར་མཆོག་གི་ཚིག་ལ་བརྟེན་ནས་ཐེག་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ལུགས་བསྟན་པ་ལ་ཡན་ལག་གི་དོན་གསུམ་གྱིས་བསྟན་པའི་དང་པོ། ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་བདུན་གྱིས་ཐེག་པ་གཞན་ལ་གཡངས་ས་བསྐུར་བར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཡང་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་ལྟ་བས་ཕྱེ་ན། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་དག་པར་གཞན་ལ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་ཁམས
Chinese
是心的联系断绝。像这样了知，现在修行的所依之处和了知没有分开，是行为和勤作的基础，心的对境与境一起空，所以不用努力，自义明显。在那上面，心的流动没有转为各种各样，那么错乱的技巧、颠倒的了知都将耗尽，心性空性的意义将显现。在那上面，没有间隔地安住，就是获得了佛陀的密意之基础，无关联、无散乱的绳索。在那上面，没有造作的法，没有对境和执着，心安乐，心性安乐明了融入其中。如是，在无始的法性上修习技巧，显示流动空虚。现在，第二个内容，为了显示消除贪图安乐、依赖的法的障碍，像这样证悟，那又是从哪里产生的呢？是从依赖全部自灭中产生的。在没有安立名为“成佛”之前，众生也从那上面依赖，怎么会有名称呢？因此，安立是名称，用理智衡量什么也没有成立而确定。以成立的边际衡量安乐，如果不在心中显现，那么向谁也不可能寻找到外在身体和内在心的痛苦。因此，除了苦乐等性的理智之外，上师命名为“这样修”等想要心安乐的法，是从不可修的法性错乱的根本产生的。那也是从上者的变化或者依赖，下者显现是从依赖产生的。法性没有理由，没有上下依赖。如是，第二个总义，为了显示消除贪图安乐、依赖的法的障碍。那两者的戏论自灭，为了显示法性没有勤作，分为了两个支分意义来显示。现在，第三个总义，依靠殊胜的词语，显示胜过其他乘的差别，用三个支分意义来显示，第一个，用七个差别的词语，将其他乘置于边缘，也就是通过以大圆满殊胜的见地来区分等来显示。也就是真实地胜过其他的，大圆满殊胜的界。
English
It is the severance of the connection of the mind. Knowing this way, the present place of meditation and knowing are not separated, it is the basis of action and effort, the mind's object and the object are empty together, so there is no need to strive, the self-meaning is clear. On that, if the movement of the mind does not turn into various kinds, then the skills of confusion, the reversed knowings will be exhausted, and the meaning of the emptiness of mind nature will appear. On that, if you abide without interruption, then you have obtained the basis of the Buddha's intention, the rope of no connection and no distraction. On that, if there is no artificial dharma, no object and attachment, the mind is at ease, and the mind nature is at ease and clear, and it is integrated into it. Thus, by practicing skills on the beginningless Dharma nature, it shows the emptiness of movement. Now, the second content, in order to show the elimination of the obstacles of the Dharma of craving for happiness and dependence, like this realization, where does that come from? It comes from the self-destruction of all dependencies. Before there was no establishment called "becoming a Buddha", sentient beings also depended on it, how could there be a name? Therefore, establishment is a name, and it is determined that nothing is established by reason. Measuring happiness by the edge of establishment, if it does not appear in the mind, then it is impossible for anyone to find the suffering of the outer body and the inner mind. Therefore, apart from the reason of equality of happiness and suffering, the Dharma that the lama named as "meditate like this" etc. that wants the mind to be happy, arises from the root of the delusion of the un-meditable Dharma nature. That is also from the change or dependence of the upper, the appearance of the lower arises from dependence. Dharma nature has no reason, no upper and lower dependence. Thus, the second general meaning, in order to show the elimination of the obstacles of the Dharma of craving for happiness and dependence. The elaboration of those two is self-extinguished, in order to show that Dharma nature has no effort, it is divided into two branch meanings to show. Now, the third general meaning, relying on the supreme words, showing the difference that surpasses other vehicles, showing with three branch meanings, the first, with seven different words, putting other vehicles on the edge, that is, showing by distinguishing with the view of the Great Perfection. That is, truly surpassing others, the realm of the Great Perfection.
Tibetan
་གསུམ་དུ་མི་བརྒྱུད་པའི་ལྟ་བ་ལྡོག་མེད་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བས་ཕྱེ་ན། དབུ་མ་དང་སེམས་ཙམ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་མཁན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་གིས་སངས་རྒྱ་བ་ལ་ཕན་མ་བཏགས་པ་ནི་ཁ་ཚིག་ཏུ་སོང་བས་ཞེན་པ་མ་གྲོལ་བས་ཕན་པ་མེད། དེ་ལ་གནོད་པ་བསྐྱལ་བ་ཡང་མེད་དེ། ཚིག་དེ་མིང་ཙམ་ལས་ཡང་དག་ཏུ་མ་གྲུབ་པས་སོ། །དེ་ཡང་ཚིག་དེ་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ཡིན་ན་བྱིས་པ་བརྡའ་སྨྲ་ཤེས་ལ་བསླབ་ན་གྲོལ་ཏེ། མི་གྲོལ་ལ། བཅངས་པས་གྲོལ་ན་བྱོལ་སོང་ལ་སོགས་པའི་མགུལ་དུ་བཏགས་ན་ཡང་གྲོལ་བར་རིགས་ཏེ། མི་གྲོལ་ངེས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་གྲོལ་ན། བུ་ཏོ་གྲོལ་བ་སྟེ་གང་ཟག་ལ་ཕན་པ་མེད་དོ། །བརྗོད་པས་གྲོལ་ན་སྨན་དཔྱད་ཀྱི་བུ་ཏི་ནད་པའི་དྲུང་དུ་བཀླག་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ནད་པ་ལ་ཕན་པ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་མི་གསེར་གྱི་ནད་ཀྱིས་ཟིན་པའི་མི་ལ། དུང་དཀར་པོ་ལ་སེར་པོར་མཐོང་བ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་མིག་འཁྲུལ་ནས་འདུག་གོ །དུང་དཀར་པོ་ལ་སེར་པོ་མཐོང་བས་སོ་བྱས་ཀྱང༌། འཁྲུལ་ནས་འདུག་སྙམ་པ་ཙམ་ལས་སེར་པོར་མཐོང་བའི་བདེན་པའི་མངོན་ཞེན་ནི་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྲུབ་མཐས་གཏན་ཚིགས་དང་རིག་པས་བཤིག་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་ལས་ལྡོག་མི་སྲིད་དོ། །དཔེར་ན་མིག་སེར་ཅན་སྨན་པ་མཁས་པས་ཚིག་གིས་བརྗོད་མི་དགོས་པར། མིག་ཐུར་གྱི་ཕྱེ་ནས་མི་སྨན་བཏབ་པས། དུང་དཀར་ལམ་གྱིས་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བར། བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་གཅིག་གིས་ཚིག་སྤྲོ་མི་དགོས་པར་གནད་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་དབང་པོ་རབ་སྐད་ཅི་མ་དང་པོ་ལ་གྲོལ་ལ། འབྲིང་པོ་གནད་དེས་བསྟན་པས་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་གྲོལ་ལ། ཐ་མས་ཀྱང་དེ་ཤེས་པ་སྟེ་གོ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ལ་གྲོལ་བར་ངེས་པས་ན། ཁམས་གསུམ་དུ་མི་བརྒྱུད་པའོ། །ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་གནད་དེ་ལ་དབང་པོ་རྣོ་བ་ཤེས་རབ་ཅན་ལ་ཡང་ཚིག་གི༌། སྙད་མང་པོ་མེད་པས་ཤེས་མི་དགོས་པས་ཕན་པ་མེད་ལ། དབང་པོ་རྟུལ་པོས་ཀྱང་གནད་དེ་བསྟན་ན་མི་ཤེས་མི་སྲིད་པས། དེ་ཡང་ཚིག་གི་རྟོག་དཔྱོད་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས། ཐོས་པ་བྱས་ནས་དེ་ཉིད་རང་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པའམ། དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པས། དེ་བཞིན་དུ་བསམ་པས་དོན་དང་མ་སྦྱར་བ་དང༌། བསྒོམས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པས་ཏེ། དེ་དག་ཤེས་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་དང་མ་འབྱར་བར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པས་སླར་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བའི་གྲོགས་བྱེད་པས་ཕན་པ་མེད་དོ། །ཡང་གནད་འདི་བསྟ
Chinese
如果将不经三世传承的见解，以无可逆转的方式完全解脱来区分的话，那么中观和唯识等宗派的论师们，用言辞对成佛没有帮助，因为只是口头上的说法，执着没有解脱，所以没有帮助。对他们也没有损害，因为那些言辞只是名称而已，并没有真正成立。如果说通过了解那些言辞就能解脱，那么教导刚学会说话的幼儿也能解脱，但实际上并不能解脱。如果说通过佩戴就能解脱，那么给畜生等戴上项链也应该能解脱，但实际上肯定不能解脱。如果自己能让自己解脱，那么就像儿子解脱一样，对人没有帮助。如果说通过念诵就能解脱，那么在病人面前读诵医药书籍就能解脱，但实际上对病人没有帮助。例如，对于患有黄疸病的人，看到白色的海螺是黄色的，即使告诉他“你的眼睛出问题了，看到白色的海螺是黄色的”，他只是觉得眼睛有问题，但对于看到黄色海螺的真实显现的执着并不会改变。同样，即使用宗派的论证和理性来驳斥，也不可能从错觉中解脱。例如，对于黄疸病患者，不需要高明的医生用言语来说明，而是用眼药打开眼睛并滴入药物，就像能清楚地看到白色的海螺一样。同样，一位具有证悟的上师，不需要繁琐的言辞，只需指出要点，那么上等根器的人在第一个刹那就能解脱，中等根器的人通过上师指示的要点，依靠理解在第二个刹那就能解脱，下等根器的人也通过理解那个要点，依靠领悟在第三个刹那就能解脱，因此，是不经三世传承的。此外，对于这种要点，即使是根器敏锐、智慧高超的人，也不需要太多的言辞解释，因为不需要理解，所以没有帮助。即使是根器迟钝的人，如果指示了那个要点，也不可能不理解。因此，这种没有言辞思辨的要点，即使听闻了，如果没有在自己的相续中生起，或者不那样去做，同样，思考时没有与意义结合，修习时没有将法性的体验融入相续，即使知道这些，但如果没有与它们相应，而是行持世间法，反而会成为堕入恶道的助缘，所以没有帮助。还有，这个要点
English
If we differentiate the view of non-transmission through three lifetimes by completely liberating it in an irreversible way, then the words of the scholars of Madhyamaka and Cittamatra, etc., do not benefit enlightenment because they are mere lip service, and attachment is not liberated, so there is no benefit. There is also no harm to them, because those words are just names and are not truly established. If it were that liberation comes from knowing those words, then teaching a child who knows how to speak would lead to liberation, but it does not. If it were that liberation comes from wearing them, then putting them around the necks of animals, etc., would also lead to liberation, but it certainly does not. If one could liberate oneself by oneself, then it would be like a son liberating himself, which is of no help to a person. If it were that liberation comes from reciting, then merely reading medical texts to a sick person would lead to liberation, but it is of no help to the sick person. For example, to a person afflicted with jaundice, who sees a white conch shell as yellow, even if you say, "Your eyes are mistaken, seeing the white conch shell as yellow," he may think his eyes are mistaken, but the clinging to the true appearance of seeing the conch shell as yellow will not be reversed. Similarly, even if you refute it with the tenets and logic of philosophical systems, it is impossible to be liberated from delusion. For example, for a person with jaundice, a skilled doctor does not need to explain with words, but opens the eyes with an eye probe and applies medicine, just as one clearly sees the white conch shell. Similarly, a qualified lama, without needing elaborate words, merely points out the key point, and the person of superior faculty is liberated in the first instant. The person of intermediate faculty, through the key point shown by the lama, relies on understanding and is liberated in the second instant. Even the person of inferior faculty, through understanding that key point, relies on realization and is certainly liberated in the third instant. Therefore, it is not transmitted through three lifetimes. Furthermore, for such a key point, even for a person of sharp faculty and great wisdom, there is no need for many verbal explanations, because there is no need to understand, so it is of no help. Even for a person of dull faculty, if that key point is pointed out, it is impossible not to understand. Therefore, this key point without verbal speculation, even if heard, if it is not generated in one's own mindstream, or if one does not act accordingly, similarly, if thinking is not combined with meaning, and if meditation does not bring the experience of the nature of reality into one's mindstream, even knowing these, if one does not adhere to them but engages in worldly activities, it will instead become a cause for falling into the lower realms, so it is of no help. Furthermore, this key point is shown