Tibetan
།གལ་ཏེ་སེམས་ལ་ལྟོས་པས་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་གཟུགས་ཐ་དད་པ་ལ་མི་གནས་ན་རང་གི་འདོད་པའི་ལས་དང་བག་ཆགས་མི་བདེན་པའི་སྐྱོན་སྤང་བར་མི་ནུས་ཏེ། བག་ཆགས་ཀྱི་འབྲེལ་མ་ཆོད་པར་འདུག་པར་ལུང་རིག་གིས་ཤེས་སོ། །ས་ལམ་ལ་སོགས་པས་ཡང་བག་ཆགས་ཀྱི་སྡེབ་བསོག་པ་ལ་བརྟེན་པས་སོ། །རིག་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་རྗེས་མེད་ཀྱི་རིག་པས་འགྲུབ་སྟེ། རྒྱུས་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བ་ཡོད་དོ་རེ་ཤེ་ཡང༌། འབྲས་བུ་དེའི་ཐོག་ཏུ་མི་གནས་ཏེ་རྗེས་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཆུ་ལ་བྲིས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་སྟོང་པ་དང༌། ལུས་དངོས་པོ་གཉིས་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་པར་མ་ཤེས་ན། ཁམས་གསུམ་གྱི་གཞི་སྟོངས་མི་སྲིད་པ་ནི། འབྲེལ་བར་གཅོད་གཞི་མེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་འགྲུབ་སྟེ། ལུས་དངོས་པོ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་གཅིག་དང་སེམས། སྟོང་པ་དང་རྩ་བ་གཉིས་དང་པོ་རྒྱུ་མི་གཅིག་པས་རྒྱུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་འབྲེལ་པ་ཡང་མཻད་ལ། རྒྱུ་གཅིག་ན་ལུས་སེམས་བྲལ་བའི་ཚེ་ལུས་དངོས་པོ་འདི་བོར་ནས་རོ་འོང་བ་བཞིན་དུ། སེམས་ལ་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་ན་རོ་འོང་བར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ལ་དངོས་པོའི་རོ་མེད་པས་སོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲེལ་བ་ཡང་མེད་དོ། །ལུས་ལས་སེམས་མ་བྱུང་བས་སེམས་དངོས་སུ་མི་སྣང་ལ། སེམས་ལས་ལུས་མ་བྱུང་བས་ན་ལུས་དངོས་པོར་གསལ་བའོ། །དེ་ཡང་གལ་ཏེ་ལུས་ལས་སེམས་བྱུང་ན་སེམས་དངོས་པོར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་སྤང་བར་མི་ནུས། སེམས་ལས་ལུས་བྱུང་ན་སེམས་སྟོང་པ་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པ་སུས་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པ་བཞིན་དུ། ལུས་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་སུས་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པར་རིགས་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་གསལ་ལོ། །དོན་དམ་པ་ལ་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པར་འདོད་རྟོག་གོ །དེས་ན་ལུས་འབྱུང་བ་ཕྲ་རགས་ལས་གྲུབ་པ་དང༌། སེམས་སྟོང་པ་ངོ་བོ། །ངོས་བཟུང་ལས་འདས་པ་གཉིས་ལ་འབྲེལ་པ་ཡོད་ན་གཏན་ཚིགས་གང་གི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་ཡོད་དེ། །དེ་རིག་པས་ཀྱང་མི་འཐད་དོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ཁྱད་པར་མི་རྙེད་དོ། །ནམ་མཁའ་ཡང་རྫས་སུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་སྤང་བར་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཀྱང་བརྡའ་ཙམ། ལུས་ཀྱང་བརྡའ་ཙམ་ལས་དོན་གཉིས་སུ་འབྲེལ་བ་ཤེས་བྱ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་དང་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་རྟོག་པའི་མཐའ་ཉེ་བར་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པར་འཛིན་པ་ཅི་ཞེས་བློའི་རིམ་པས་རྟོགས་པས་སོ། །ཞེས་ནང་དོན་དང་པོ
Chinese
如果因为心而导致六道众生的形体各不相同，却不安住于此，那么就无法避免自己所希望的业和习气不真实的过失。因为习气的联系没有断绝，这是通过教证和理证可以了解的。又因为地道等等是依靠习气的积累。智慧是通过因果无迹的智慧来成就的。虽然因有道等等的修习，但是果并不安住于其上，因为是无迹的。比如像在水上写字一样。如果不能理解心是空性的，身体是实物这两者之间没有联系，那么三界的基空是不可能实现的。这是通过没有断绝联系之基的理由来成立的。身体是实物，是实有的，心是空性的，这是两个根本。首先，因为因不同，所以也不存在因是同一自性的联系。如果因是相同的，那么在身心分离的时候，身体抛弃了这个实物而变成尸体一样，如果心也有实物，那么也会变成尸体，因为心没有实物的尸体。从那之中产生的联系也没有。因为身体不是从心产生的，所以心不显现为实有。因为心不是从身体产生的，所以身体显现为实物。如果身体是从心产生的，那么就无法避免心变成实有的过失。如果身体是从心产生的，那么就像谁也看不到具有理由的心是空性一样，身体也应该谁也看不到理由，这是显而易见的。如果说在胜义谛上没有成立，那么在胜义谛上，认为在法和补特伽罗等等上什么也没有成立，这是一种臆想。因此，身体是由粗细的元素组成的，心是空性的自性，如果这两个超越了认识的对象有联系，那么以什么理由说有联系呢？这在理智上也是不合理的。无法区分实物和非实物。也无法避免天空也变成实有的过失。因此，心也只是假名，身体也只是假名，除此之外，没有能看到这两个事物之间有联系的，比如像天空和影像一样。因此，对于接近分别念的边际，具有正念的人来说，以什么方式来执着错觉和非错觉呢？这是通过智慧的次第来理解的。这是第一部分的内容。
English
If, because of the mind, the forms of the six realms of beings are different, but do not abide in this, then one cannot avoid the fault of one's desired actions and habitual tendencies being untrue. Because the connection of habitual tendencies is not severed, this can be understood through scripture and reason. Also, because the grounds and paths, etc., rely on the accumulation of habitual tendencies. Wisdom is accomplished through the wisdom of cause and effect being without trace. Although there is the practice of the path, etc., as a cause, the result does not abide on it, because it is without trace. For example, like writing on water. Furthermore, if one does not understand that the mind is empty and the body is material, then the emptiness of the basis of the three realms is impossible. This is established by the reason of there being no basis for severing the connection. The body is material, established as real, and the mind is empty. These are two roots. First, because the causes are different, there is also no connection of the cause being the same essence. If the cause were the same, then at the time of the separation of body and mind, just as the body abandons this material thing and becomes a corpse, if the mind also had material, then it would also become a corpse, because the mind does not have a material corpse. There is also no connection arising from that. Because the mind does not arise from the body, the mind does not appear as real. Because the body does not arise from the mind, the body appears as material. Furthermore, if the mind arose from the body, then one could not avoid the fault of the mind becoming material. If the body arose from the mind, then just as no one sees the mind, which is empty with reason, the body should also be unseen by anyone with reason, this is obvious. If it is said that there is no establishment in the ultimate truth, then in the ultimate truth, the assumption is that nothing is established in phenomena and individuals, etc. Therefore, if the body is composed of gross and subtle elements, and the mind is empty in nature, and these two, which transcend the object of recognition, have a connection, then for what reason is there a connection? This is also unreasonable in terms of intelligence. One cannot distinguish between material and non-material. One also cannot avoid the fault of the sky also becoming material. Therefore, the mind is also merely a designation, and the body is also merely a designation. Apart from that, there is no knowable connection between these two things, like the sky and an image. Therefore, for those who are close to the extreme of conceptualization and possess mindfulness, how do they grasp illusion and non-illusion? This is understood through the stages of wisdom. This is the content of the first part.