Tibetan
་རིག་པས་བདག་ཏུ་བཅིངས༔ ཡུལ་དྲུག་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་ཆོས་སོ་སོའི་སྣང་བ་ཤར༔ དེ་ལྟར་ཡུལ་ལ་བདག་བཟུང་བས༔ དེ་ནས་རིམ་གྱིས་ཕྱི་སྣོད་ནང་བཅུད་ཀྱི༔ སྣང་བ་མི་འདྲ་བ་དུ་མས་ས་ཆུ་སོགས་རིགས་དྲུག་གི་གཟུགས་བསྡུས་པའོ༔ འདི་ཉིད་མི་ཤེས་གདམས་པ་འདི་མེད་པའི་ཐེག་པ་གཞན་བྱིས་པ་རྣམས༔ ཟོ་ཆུན་བཞིན་ཏེ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་མར་གནས༔ སོ་སོའི་ལུས་དང་ཚད་དེ་ཡང་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ཤེས་པའི་དུས་ན་རྒོད་པ་ལ་དགག་པའི་ཐབས་མེད་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་ཤར་བ་ཙམ་གྱིས་ཐོག་མའི་ལུས་ཀྱི་ལེན་ལུགས་རིགས་དྲུག་སོ་སོའི་གཟུགས་སུ་ལེན་པའོ༔ དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་དོན་ཤེས་ནས༔ མ་འཁྲུལ་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་གནས་པའི་དོན་འདི་ལྟ་བུ༔ ནམ་མཁའ་འཁྲུལ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་པ་མེད་པ་ལ༔ རིག་པ་འཁྲུལ་མེད་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཕྱུངས་བྱས་ཏེ༔ དབང་པོ་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་མིག་མ་འགུལ་བར་བལྟ༔ དེ་ལྟར་གསུམ་ཤེས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་གནས་གཞན་གྱི་སྒྲ་མི་གྲག་པའི་སར་རྣལ་འབྱོར་པས༔ གཟེར་གསུམ་དག་ནི་གདབ་པར་བྱ༔ ལུས་ཀྱི་གནད་ནི་རྩ་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏི་ཡིན་ཏེ༔ སྟེམས་དང་གཅུད་པ་མིག་དང་འབྲེལ་པས་དེ་སྟིམས་པས་སྣང་བ་ཟིན་པའོ་དེ་རྩེ་ཆུང་དང་འབྲེལ་བས་གཡས་གཡོན་གྱི་གཅུད་ཐབས་མཆོག་ཏུ་གཅེས༔ རིག་པའི་གནད་ནི་ཡེ་ཤེས་རླུང་དང་བཅས་ཏེ་རྒྱུ་བས་རླུང་ཡིན་ཏེ༔ བཟུང་དང་སྟེང་རླུང་བསྐྱིལ་འོག་རླུང་བསྡམ་མཆོག་ཏུ་གཅེས༔ དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མའི་གནད་ནི་འོད་མཐིང་ཀ་ཡིན་ཏེ༔ མཆེད་པའི་དུས་ཚོད་དེ་ལས་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བའི་དུས་སུ་རྒོད་པ་མནན་པའི་ཐབས་དེ་ལས་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་ཤར་ཙམ་ན་བྱིང་བ་སེང་ཐབས་བཟུང་བ་གཅེས༔ མ་འཁྲུལ་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ༔ གདེང་གསུམ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ༔ སྣང་བ་ངོ་བོ་ཀ་དག་ཏུ༔ རང་ཤར་དང་པོ་ནས་རང་གྲོལ་ཡིན་པས་ན༔ ཐ་མ་ཡང་དེ་རིག་པ་ཉིད་ལ་དང་པོ་ཀ་ནས་དག་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད༔ འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པས་རང་གནས་ཀྱི་ལྟ་བ་གཞི་ལ་བསྐྱལ༔ རིག་པ་ངོ་བོ་དང་སྣང་བ་རྩ་བྲལ་རང་དག་དུ་འགྲོ་སྟེ་དུས་མཚུངས་པས༔ འཁྲུལ་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཉིད་ལྡོག་རྒྱུ་མེད་དེ་རང་གི་ངང་དུ་གྲོལ་བའོ་གཞི་ལོག་པའོ༔ ལེ་འུ་བདུན་འདིར་རྒྱུད་ལེའུ་ལྔ་ལས་མི་སྣང་བ་རྒྱུད་ཀྱི་ཞབས་མ་ཚང་ངམ་བརྟག་གྱིས་གཞུང་རྫོགས་སོ༔ ཨི་ཏི༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ ཐལ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་ནི༔ དེའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ངེས་ལུང
Chinese
「觉性」执著于自我。六境，即色、声、香、味、触、法各自的显现生起。如是执著于境，由此逐渐地，外器内情，种种不同的显现，汇集了地、水等六道的形相。不知此（没有此诀窍的其他乘），孩童们，如水桶一般（从一个到另一个）世代相传。各自的身体和量（那也是在知晓各种颜色的时候，没有办法阻止散乱，仅仅是风和明点生起的时候，最初身体的获取方式，六道各自的形相），获取着。如是知晓错乱之义后，不谬智慧（本来安住之义）是这样的。如同虚空没有错乱（脱离云彩）一般，觉性无谬（金刚链）生起后，不谬的根识（眼睛不晃动）观看。如是知晓三者（修持的补特伽罗在听不到其他声音的地方），瑜伽士，应当钉入三个橛。身体的要点是脉（阿瓦都帝），专注和收摄（与眼睛相连，因此专注就能抓住显现，它与小尖端相连，因此是左右收摄的方法）最为重要。觉性的要点是风（因为智慧伴随着风而运行），因此，抓住（上风）、收回（下风）、收摄最为重要。法界明灯的要点是光（蓝色），蔓延的时刻（从那之中显现各种颜色的时候，压制散乱的方法，从那之中仅仅是风和明点生起的时候，升起沉没的方法）抓住重要。不谬智慧就是这样。获得三种把握的瑜伽士，显现的自性是本来清净，因为是自生（最初）自解脱，所以（最后也是那样），觉性本身（从最初本来清净）没有错乱的可能。因为没有错乱的可能（自住的见解），安住在基位上。觉性（自性和）显现（根断自净而行）同时，错乱本身（那本身没有返回的可能，在那自性中解脱），是基位转变。七品（这里经典没有出现五品，是经典不完整还是需要考察），经典圆满。伊底。嘉嘉嘉。名为分别的经（阐明它的意义）决定语。
English
"Rigpa" clings to self. The appearances of the six objects—form, sound, smell, taste, touch, and dharma—arise individually. Thus, by clinging to objects, gradually, the outer vessel and inner essence, various different appearances gather the forms of the six realms such as earth and water. Those who do not know this (other vehicles without this instruction), like children, are like buckets (from one to another) passed down through generations. They take on individual bodies and measures (that is, when knowing various colors, there is no way to prevent distraction; just as wind and bindu arise, the initial way of taking the body is the form of each of the six realms). Having understood the meaning of delusion in this way, the non-erroneous wisdom (the meaning of being primordially abiding) is like this: Just as the sky is without delusion (free from clouds), the non-erroneous awareness (vajra chain) arises, and the non-erroneous sense faculty (without moving the eyes) observes. Thus, knowing the three (the practitioner who practices in a place where other sounds cannot be heard), the yogi should drive in the three pegs. The key point of the body is the nadi (Avadhuti), and focusing and restraining (connected to the eyes, so focusing grasps the appearance; it is connected to the small tip, so it is the method of restraining left and right) are most important. The key point of awareness is wind (because wisdom moves with wind), so grasping (upper wind), drawing back (lower wind), and restraining are most important. The key point of the lamp of the sphere is light (blue), and grasping the time of spreading (the method of suppressing distraction when various colors appear from it, the method of raising sinking when only wind and bindu arise from it) is important. Non-erroneous wisdom is just like that. For the yogi who has attained the three confidences, the nature of appearance is primordially pure, because it is self-arisen (from the beginning) and self-liberated, so (in the end it is also like that), awareness itself (from the beginning, primordially pure) has no possibility of delusion. Because there is no possibility of delusion (the view of self-abiding), it is placed on the ground. Awareness (essence and) appearance (going to root severance and self-purification) are simultaneous, so delusion itself (that itself has no possibility of returning, liberated in that self-nature) is the transformation of the ground. Seven chapters (here the scripture does not show the five chapters, is the scripture incomplete or needs to be investigated), the scripture is complete. Iti. Gya gya gya. The scripture called Differentiation (clarifying its meaning) is the definitive word.
Tibetan
་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཚིག༔ འདི་ཉིད་དོན་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ༔ ངོ་བོ་རང་གི་འདུག་ཚུལ་རང་རིག་བདེ་ཆེན་ལ༔ གཞན་གྱི་བརྗོད་གཞི་དང་བྲལ་བར་བསྟན་རྩོད་པའི་སྐྱོན་རྣམས་སྤོང་༔ ངེས་ཚིག་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ༔ སྒྲ་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་ལྡོག་པའི་གསུམ་དུས་བསྟན་པས༔ གྲག་སྟོང་དབྱེར་མེད་སྒྲ་ཞེས་རྣམ་པར་བཤད་པ་འོ༔ དེ་ཉིད་བློས་བཏགས་རང་གཉེན་པོ་གཞན་ལ་མ་ལུས་པར་གྲོལ་བས༔ ཐལ་འགྱུར་ཞེས་སུ་བཤད་པ་འོ༔ དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ༔ སྒྲ་འབྱུང་བའི་སྒྲ་དང༌། བཀོད་པའི་སྒྲ་དང༌། གནས་པའི་སྒྲ་དང༌། གྲག་པའི་སྒྲའོ་བཞི་གཏན་འབེབས་ཐལ་འགྱུར་དང་༔ གཞི་གནས་ཚད་གཞི་དེ་ཉིད་འཛིན་ཐལ་འགྱུར་དང་༔ སྒྲ་རྒྱུད་དེ་རྣམས་ལ་བརྟགས་པས་འབྱུང་རྐྱེན་གྲོགས་འཆར་ཐལ་འགྱུར་རོ༔ དཔེར་ན་བང་མཛོད་ལྡེ་མིག་གིས་ཕྱེ་བས་རྫས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་འདྲ༔ དགོས་པ་གང་ཞེ་ན་རྒྱུད་རྣམས་གཞན་དག་གི༔ སྒྲ་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ༔ ཁོང་དོན་མན་ངག་གང་ཞེ་ན༔ རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན༔ རྟགས་བྲིས་པ་དང་གཟུགས་རྣམས་བཀོད་ཡི་གེའི་སྒྲ་དོན་དང་༔ རིགས་དྲུག་དེ་དག་ཀུན་རང་གིས་ཤེས་པའི་ཚད་གཟུགས་ཀྱི་རང་སྒྲ་དང་༔ འབྱུང་བ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་ནམ་མཁའི་ལྔ་ཡི་སྒྲ་དོན་ནོ༔ དེ་དག་ཉམས་སུ་ལེན་པས་གཏན་ལ་ངེས་ཕབ་ནས༔ རྟོག་མེད་རིག་པའི་ལྟ་བའི་ཚད་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ཡིས༔ འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་གྲོགས་སུ་འགྱུར༔ རྟགས་བཀོད་ཡི་གེའི་སྒྲ་དོན་ནི༔ བརྗོད་པའི་ངག་གི་སྒྲ་དང་ལུས་ལ་གནས་པའི་སྒྲ༔ བྲིས་པ་བཀོད་པའི་སྒྲ་དང་གསུམ་ཡིན་ནོ༔ བརྗོད་པའི་སྒྲ་ནི་མིང་གི་ཚོགས༔ དུ་མ་བརྗོད་པའི་རང་སྒྲ་རྣམས༔ ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ་ངག་གི་སྒྲ་དང་འབྱུང་བའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་མེད་པས༔ ཕ་རོལ་སྒྲ་ནི་གྲགས་པ་སྟོང་༔ མེད་སྣང་ཙམ་དུ་བྲག་ཆ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་སྟེ༔ སྣང་བ་ཅེར་གྲོལ་ཡིན་བཞག་ཐབས་དང་འབྲེལ༔ དང་པོ་ཡོ་གིས་ཉམས་སུ་ལེན་དུས་སུ༔ ངག་ནི་བཅད་པས་སུ་ལ་ཡང་གཏམ་མི་བརྗོད་པར་འདུག་པ་ངག་ལ་གནད་ཡིན་པར་རང་བརྗོད་འགགས༔ མི་རྟོག་བསམ་གཏན་ཆེན་པོར་འདུ་ཤེས་གཅིག་པར་གནས༔ གནས་པའི་སྒྲ་ནི་རང་གི་ལུས་ཉིད་ལ༔ ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཕྲེང་གནས་སྙིང་ནང་ཕྲེང་བས་བསྐོར་ནས་གནས་པས་རྩ་ནང་ན་རྐྱང་པར༔ ངག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ལས་མི་འདའ་རྣམས༔ ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་བཟླས་སྔགས་ཟློས་མི་དགོས་པའི་གནད་པའོ༔
Chinese
是证悟的词语。这本身的意义是种种区分，本体自己的存在方式是自明大乐，其他的所说与分离而显示是舍弃争论的过失。能诠有两种，因为声音生起和入于灭的三时显示，所以声空无别名为声音而详细解说。它本身以智慧设定，自己的对治完全没有其他的解脱，所以说是应成。如果区分，有三种，声音生起的声音，安置的声音，安住的声音，响的声音四种决定应成，以及基位量基础本身执持应成，以及通过考察那些声音的连续性生起缘起助伴显现应成。例如，如同用宝库钥匙打开而享用财物。必要是什么呢是其他续部的，声音意义确定。深义口诀是什么呢？是显示为三种。符号书写和形象等安置文字的声音意义，以及六道那些全部自己了知的量形象的自声，以及五大地水火风空的声音意义。那些通过修持而确定无疑后，通过修持无分别智慧的见解的量，这样显现的一切都变成自己的助伴。符号安置文字的声音意义是，表达的语言的声音和身体上安住的声音，书写安置的声音这三种。表达的声音是名称的集合，多种表达的自声等，明点唯一的体性上语言的声音和生起的声音等的无所缘，彼方的声音是响声空，知晓为无有显现仅仅如回声，显现赤裸解脱安住方便相连。最初瑜伽士修持时，断语对谁也不说话而安住，语言是关键自己表达停止，安住于无分别大禅定意识唯一中。安住的声音是自己的身体上，阿黎嘎黎鬘安住心中以鬘围绕而安住，在脉中单独，如何用语言表达不超出阿黎嘎黎等，是阿黎嘎黎的念诵不需要念诵咒语的关键。
English
These are the words that lead to realization. Its very meaning is differentiation; its essence, "one's own way of being," is self-aware great bliss; and its other, "shown to be separate from the subject of expression," is abandoning the faults of debate. There are two definitive words: since "sound" shows the "three" times of arising, entering, and ceasing, it is explained as "sound," the "indivisibility of sound and emptiness." That itself is established by wisdom, and one's own "antidote is completely free from others"; therefore, it is explained as consequentialism. If differentiated, there are three types: sound, "the sound of arising, the sound of arrangement, the sound of abiding, and the sound of resonance," four definitive consequentialisms; and the foundational state, "the very foundation," holding consequentialism; and "through examining those sound lineages," the arising condition, the appearing of helpful consequentialism. For example, it is like using a treasury key "to open and enjoy wealth." The need, "what is it?" is to ascertain the meaning of sound in other tantras. What is the pith instruction of the inner meaning? It is shown in three ways: the sound meaning of the symbolic "written and formed" arranged letters, and the self-sound of the forms of the six realms, "the measure by which all of them are known by oneself," and the sound meaning of the five elements, "earth, water, fire, wind, and space." Having definitively settled those "through practice," by taking into practice the non-conceptual "measure of the view of wisdom," all "that appears in this way" becomes one's own helper. The sound meaning of the symbolic arranged letters is: the sound of expressive "speech" and the sound abiding "on the body," and the "written" arranged sound, these three. The expressive sound is a collection of names; the self-sounds of various expressions, etc., are without elaboration in the single bindu, "in the nature of the sound of speech and the sound of arising, etc."; the sound of the other side is resounding emptiness; knowing it to be merely an appearance like an echo; appearance nakedly "liberated" is connected with the means of abiding. When first "a yogi" practices, by cutting off speech, "staying without speaking to anyone, speech is the key," one's own expression ceases; abiding in great non-conceptual meditation, "consciousness as one." The abiding "sound is" on one's own body; the garland of Āli and Kālī abides, "abiding with a garland encircling the heart," "singly in the channels"; how all that is expressed in speech "does not go beyond Āli and Kālī," is the recitation of Āli and Kālī, "the key to not needing to recite mantras."