Tibetan
ང་ཟག་ལམ་པ་དང་སྦྱར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི༔ ཆོས་སྐུའི་མཚན་ཉིད་རང་གིས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཞིག་པ་ཡིན༔ ལོངས་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ནི༔ ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཡིན༔ སྤྲུལ་སྐུའི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་མཚན་ཉིད་ནི༔ རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པའི་ཚིག་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་དང་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཆོད་པ་ཡིན་ནོ༔ སྐུ་གསུམ་དུ་འཇོག་པའི་འཐད་པ་ནི༔ ཆོས་སྐུ་མེད་ན་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་མཐའ་མི་ཕྱེད༔ ལོངས་སྐུ་མེད་ན་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས༔ སྤྲུལ་སྐུ་མེད་ན་གཞན་དོན་མཐར་མི་ཕྱིན་ནོ༔ དེས་ན་ཆོས་ཉིད་ལས་གྲུབ་པས་ཆོས་གསེར་ལས་གྲུབ་པས་གསེར་སྐུ་ཟེར་བའི་དོན་སྐུར་འཐད་དེ༔ དཔེར་ན་རྒྱལ་རིགས་ལ་སོགས་པ་མིའམ་སོ་སོའི་རིགས་མ་འཚོལ་ན་ལས་གྲུབ་པ་དང་འདྲའོ༔ ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་འཐད་དེ༔ དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་གླིང་བཞི་ལ་དབང་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་འདྲའོ༔ འགྲོ་བ་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པས་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་འཐད་དེ༔ དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་རྟ་དང་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་གང་འདོད་པ་སྤྲུལ་ནས་སྟོན་པ་ལྟ་བུའོ༔ དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཉིད་ལས་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ལས་མ་གྲུབ་པས་ན་ཆོས་སྐུའོ༔ དེ་ཐུགས་རྗེའི་འཆར་གཞིའོ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་མ་འགགས་པས་ན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས༔ སྤྲུལ་སྐུ་དེའི་མཛད་པའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཆ་མ་འགགས་པར་སྤྱོད་པས་ན༔ སྤྲུལ་པའི་སྐུར་སྤྲུལ་ནས་དོན་བྱེད་ཅིང་གཞན་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་ན༔ སྐུ་གསུམ་གྱི་ཐ་མ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའོ༔ ༔སྐུ་གསུམ་དང་ངོ་ཇི་ལྟར་སྤྲད་པའི་ཐབས་ནི༔ སེམས་དང་ཆོས་སྐུ་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་གདམས་ངག་གིས་གཞི་གནས་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་འཁོར་འདས་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ཏེ༔ ཐིག་ལེ་ཉག་ཅིག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པའོ༔ ༔ལོངས་སྐུའི་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་གདམས་ངག་གིས༔ ཆོས་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ༔ སྐྱེ་བ་གཉིས་སྣང་སྟོང་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ཀྱི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་པའོ༔ སྤྲུལ་སྐུའི་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་གདམས་ངག་གིས༔ སྣང་བ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྐྱེ་འགྲོའི་རྣམ་རྟོག་དང་འདི་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ༔ རང་སྣང་འཛིན་མེད་དུ་ཤེས་པས་འབྱུང་གཟུང་འཛིན་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པས་མི་གནོད་པར་བསྟན་པའོ༔ གཞི་གནས་ལུགས་གཞི་ལ་བཞག་པས༔ ཆོས་སྐུར་ངོ་ཤེས༔ ཐབས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་འདྲིས་པར་བྱས་པས་ལོངས་སྐུར་ངོ་ཤེས༔ ཤེས་པ་གཏད་མེད་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སྤྲུལ་སྐུར་ངོ་སྤྲོད་པ་དང་ངོ་ཤེས་སོ༔ སྐུ་གསུམ་གང་ཟག་གང་གིས་ཇི་ལྟར་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་ལ་བཞི་སྟེ༔ ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་དུས་སུ་སྐུ་གསུམ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་དང་༔ མི་རྟོག་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་སྐུ་གསུམ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་དང་༔ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་སྐུ་གསུམ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་དང་༔ ལྷ་བསྐྱེད་རྫོགས་སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ལམ་དུ་འཁྱེར་ལུགས་བསྟན་པ་དང་བཞིའོ༔ ༔དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོག་མར་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཕྱི་ནང་གསང་བ་གསུམ་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས༔ སྤྲོས་པ་ཆོད་པའི་ཚེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ༔ དེ་ནས་གང་ཟག་ཆོས་ལ་གནས་པའི་ཚེ༔ ཚིག་དང་དོན་གཉིས་ཀ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ༔ ༔དེ་ནས་ཆོས་བོར་བའི་ཚེ༔ རང་སྣང་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་འདས་པར་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ༔ མི་རྟོག་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ༔ རྣལ་འབྱོར་པས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་སུ་དྲན་བསམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུན་འགགས་ནས་གནས་པ་དེ་ཆོས་སྐུའོ༔ ༔དེ་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཞུགས་པར་གསལ་ལ་འཛིན་མེད་དུ་གནས་པ་དེ་ལོངས་སྐུའོ༔ དེ་ནས་མཉམ་བཞག་ལས་ལངས་ནས་རྗེས་ཐོབ་ལ་རོལ་བ་སྣ་ཚོགས་པར་འཁྱེར་བས་ཏེ༔ དེའི་ངང་ལ་གནས་པ་ནི་སྤྲུལ་སྐུའོ༔ ལྟ་བ་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་སྐུ་གསུམ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་ནི༔ ལྟ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རྟོགས་པས་ཆོས་སྐུའོ༔ སྒོམ་པ་ཉིན་མཚན་ཁ་སྦྱར་བའོ་སྒོམ་པས་ཉོན་མོངས་དང་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རང་སར་གྲོལ་ཏེ༔ ཉམས་དང་དྲོད་དང་རྟགས་ཤུགས་འབྱུང་འགག་མེད་དུ་ཤར་བ་ནི་ལོངས་སྐུའོ༔ སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཆ་མཐུན་ཞེན་མེད་རོ་སྙོམས་ཀྱི་སྤྱོད་སྣང་བ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའོ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་དང་༔ བརྟུལ་ཞུགས་རླུང་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་པས་བརྟུལ་ཞུགས་ལམ་དུ་སློང་བས་ཉམས་ལ་བོགས་འདོན་པ་དང་༔ ཉམས་ལ་བོགས་འདོན་བྱིང་རྒོད་ཤན་འབྱེད་ཀྱི་སྤྱོད་པས་བར་ཆོད་ཀྱི་བགེགས་ལ་སོགས་པ་སེལ་བ་ནི༔ སྤྲུལ་སྐུའི་ལམ་དུ་འཁྱེར་བའོ༔ ལྷ་བསྐྱེད་རྫོགས་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་ནི༔ དང་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བསྒོམ་ལས་བྱུང་པའ
Chinese
我将此与歧途相连的定义是：法身的定义，自己“在相续中生起”的成办之边际已尽。报身的定义是：于一切法获得堪忍。化身的“善法”定义是：“未在相续中生起”的一切词句的增益“和戏论之边际”已断尽。安立为三身的道理是：若无法身，则不能辨别法与非法之边际；若无报身，则不能知晓五智自己的定义；若无化身，则不能究竟利他。因此，由法性而成办，故“法由金而成办，故称金身之义”立为身合理，譬如若不寻觅王族等人类或各自的种姓，则如同由业而成办。五智立为圆满受用身合理，譬如转轮王自在四洲而受用。随所应化现于何处，而做有情之利益，故立为化身合理，譬如幻术师于众人前，随心所欲化现马和象等而示现。如是，不由法性“由智慧相续不断”而成办，故为法身。彼“乃大悲之计划”，由了知之智慧分不间断，故为圆满受用。化身彼之事业的利生事业分不间断而行持，故化现为化身而做利益，且圆满他利，故三身之末，化现为化身而做有情之利益。 如何指示三身之方法是：以心与法身指示之窍诀，于大基位上确定，而将轮涅二者混合为一，于唯一明点中趋入寂灭。 以报身指示之窍诀，于一切法确定为大光明，而在二生“显空二者混合为一”之间，显示成佛。 以化身指示之窍诀，于显现“五智与众生之分别念”此确定，以知自显现为无执著，则显现“所取能取二者混合为一”故不损害。 基位之规律安立于基上，故认识法身。
English
My definition of connecting this with the wrong path is: The definition of the Dharmakaya is that the limit of accomplishment of "arising in the continuum" is exhausted. The definition of the Sambhogakaya is: to obtain forbearance for all dharmas. The definition of the Nirmanakaya's "virtuous dharma" is: the imputation of all words "not arising in the continuum" "and the limit of elaboration" is completely cut off. The reason for establishing the Trikaya is: if there is no Dharmakaya, then the boundary between dharma and non-dharma cannot be distinguished; if there is no Sambhogakaya, then the self-definition of the five wisdoms cannot be known; if there is no Nirmanakaya, then the benefit of others cannot be ultimately accomplished. Therefore, since it is accomplished by Dharmata, it is reasonable to establish it as a body, "the meaning of saying that the Dharma is accomplished by gold, so it is called the golden body," just as if one does not seek the royal family or other human beings or their respective lineages, it is like being accomplished by karma. It is reasonable to establish the five wisdoms as the Sambhogakaya, just as the Chakravartin king is free in the four continents and enjoys them. It is reasonable to establish the Nirmanakaya as the one who emanates wherever he needs to tame beings and benefits sentient beings, just as a magician emanates horses, elephants, and so on, according to his wishes, and shows them to people. Thus, since it is not accomplished by Dharmata "from the uninterrupted stream of wisdom," it is the Dharmakaya. That "is the plan of great compassion," since the part of knowing wisdom is uninterrupted, it is the Sambhogakaya. Since the part of the Nirmanakaya's activity of benefiting beings is practiced without interruption, it emanates as the Nirmanakaya and does benefit, and since it perfects the benefit of others, at the end of the Trikaya, it emanates as the Nirmanakaya and does the benefit of sentient beings. The method of how to introduce the Trikaya is: with the key instruction of introducing the mind and the Dharmakaya, it is established on the great ground, and samsara and nirvana are mixed into one, and one enters into peace in the only bindu. With the key instruction of introducing the Sambhogakaya, all dharmas are determined as great luminosity, and between the two births "appearance and emptiness are mixed into one," it is shown to attain Buddhahood. With the key instruction of introducing the Nirmanakaya, this appearance "the five wisdoms and the discrimination of beings" is determined, and by knowing that self-appearance is without clinging, the appearance "the object and subject are mixed into one" is not harmful. By placing the rule of the ground on the ground, one recognizes the Dharmakaya.
Chinese
舍，以串习非共同方便故，认识报身；以无执着修持识故，（介绍和）认识化身。三身由任何补特伽罗如何取为道用有四：闻思修三时取三身为道用，不作意修持时取三身为道用，见修行为时取三身为道用，生圆次第修持时，开示取为道用之理，此四者。其中瑜伽士最初（行持佛法之时），以闻思修之智慧，断除内外秘密三者之增益，断除戏论之时为化身。之后，补特伽罗安住于法之时，以受用词与义二者故，为受用圆满报身。之后，舍弃法之时，自现未离法性，与自明觉之智慧无有分离故，为法身。不作意修持之时，瑜伽士于入定时，念思之分别念相续断绝而安住，彼为法身。其中，未生起执着之分别念，明而无执着而安住，彼为报身。之后，从入定起座，以受用后得之种种，于彼状态安住即是化身。（见解断绝城市相续）见修行之时，取三身为道用者：见解通达一切法无生离戏故，为法身。修持日夜（结合），以修持烦恼与分别念一切于自处解脱，体验与暖相与征兆力量生灭无有显现，是为报身。行为之时，（与世间人相合）以无有执着味平等之行（掌握显现），成办有情之义利，以头陀风息之行（以头陀风引入道用），增益体验，（增益体验）以分别沉掉之行，消除中断之魔等，是为化身之道用。于生圆次第修持之时，取为道用者：首先以如是之性之等持，观修一切法为空（所生）
English
Śe. By familiarizing oneself with uncommon methods, one recognizes the Sambhogakaya. By practicing knowledge without attachment, one (introduces and) recognizes the Nirmanakaya. There are four ways in which the Trikaya is taken as the path by any individual: taking the Trikaya as the path during the three times of hearing, contemplation, and meditation; taking the Trikaya as the path during the time of practicing non-conceptualization; taking the Trikaya as the path during the time of view, meditation, and conduct; and during the time of deity generation and completion stage meditation, explaining the manner of taking it as the path. Among these, the yogi initially (when engaging in Dharma), with the wisdom of hearing, contemplation, and meditation, cuts off the three augmentations of outer, inner, and secret. When the elaboration is cut off, it is the Nirmanakaya. Then, when the individual abides in the Dharma, because one enjoys both words and meaning, it is the Sambhogakaya. Then, when abandoning the Dharma, because self-appearance does not go beyond Dharmata, and there is no separation from the wisdom of self-awareness, it is the Dharmakaya. When practicing non-conceptualization, when the yogi is in Samadhi, the continuum of conceptual thoughts of memory and thought is cut off and one abides, that is the Dharmakaya. Among these, without the arising of conceptual thoughts of grasping, abiding clearly and without grasping, that is the Sambhogakaya. Then, rising from Samadhi, by enjoying the various after-attainment, abiding in that state is the Nirmanakaya. (View cuts off the city continuum) During the time of view, meditation, and conduct, taking the Trikaya as the path: because the view realizes all Dharmas as unborn and free from elaboration, it is the Dharmakaya. Meditating day and night (combining), by meditating and liberating all afflictions and conceptual thoughts in their own place, experience and warmth and signs and power arise without arising or ceasing, that is the Sambhogakaya. During the time of conduct, (being in harmony with worldly people), with conduct of non-attachment and equal taste (mastering appearances), accomplishing the benefit of sentient beings, and with the conduct of asceticism and breath control (introducing asceticism into the path), increasing experience, (increasing experience), with the conduct of distinguishing sinking and excitement, eliminating obstacles such as interfering demons, that is taking the Nirmanakaya as the path. During the time of deity generation and completion stage meditation, taking it as the path: first, with the Samadhi of Suchness, meditating on all Dharmas as empty (arising)