Tibetan
་ཉིན་མོར་བྱེད་པའི་ཤིང་རྟ། གཞན་ཡང་ལྷ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས།གཞན་གྱི་འདོད་ངོར་བསྟན་བཅོས། ཞལ་གདམས་སོགས་བཀའ་རྩོམ་མང་དུ་གནང་ངོ་། །དེ་སྐབས་དད་པ་ཅན་གྱི་ཇི་ལྟར་ཕུལ་བའི་དངོས་པོ་ལས་གཞན་དུ་ལབ་འཆིང་ལ་བརྟེན་པའི་དར་སྐུད་གཅིག གསེར་དངུལ་སེ་བ་གང་། གུར་གུམ་འཇག་མ་གཅིག་གིས་མཚོན་སྟེ་ཡོ་བྱད་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་སྔ་ཕྱི་བར་དུ་བཞེས་པར་མ་མཛད་ན་རགས་པ་སྨོས་ཅི་འཚལ། དེར་ཡང་མ་ཟད་ལ་དྭགས་ལྗོངས་སུ་ལོ་ཕྱེད་གཉིས་ཀྱི་བར་དཔོན་འཁོར་ཀུན་གྱི་གསོལ་ཆས་ཀྱང་སྐུ་སྒེར་ཁོ་ནས་ཕྱག་རྫས་ཟོང་གིས་བཅལ་ནས་སྒྲུབ་པར་མཛད་ཅིང་། ལ་དྭགས་པས་ཉིན་རེར་བུད་ཤིང་ཁུར་ཁ་ཤས་ཀྱི་མཐུན་རྐྱེན་ཙམ་ལས་རྒྱལ་པོ་ཡས་མས་སུ་ལའང་བསུན་གཙེར་དཀའ་ཚེགས་སུ་འགྲོ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྗེ་ཉིད་སྐུ་དངོས་ལྟ་ཅི། ཞབས་གྲས་སྐུ་འཁོར་བ་དྲག་ཞན་གང་གིས་ཀྱང་བགྱིད་མི་རུང་བའི་བཀའ་ནན་བསྩལ། དེའི་ཚེ་མུལ་ལྦེ་རྒྱལ་པོ་བཀྲ་ཤིས་རྣམ་རྒྱལ་གྱིས་བརྒྱུད་མཐའ་འདྲེས་བསྐྱོད་སྟབས་ཀྱིས་སྐུ་ཞབས་སུ་མ་འབྱོར་བར་རྒྱུན་རིང་བའི་མཐར་མགོན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ནུས་པའི་ཟིལ་ཆེན་པོས་རང་དབང་མེད་པར་བཀུག་སྟེ་ཝཾ་ལེར་འབྱོར་བའི་ཚེ་རེ་ཞིག་མཇལ་ཁ་མ་གནང་བར་དེ་གར་འཇོག་པར་མཛད་པ་ན་རྒྱལ་པོ་ཡིད་རབ་ཏུ་སྐྲག་པའི་ཙབ་ཙོབ་ཀྱིས་ཞུ་ངོ་མང་དུ་སྒྲོན་པའི་ཞུ་བ་ནན་ཏན་དུ་བགྱིད་པ་ན་འདོད་པ་ལྟར་མཇལ་ཁ་གནང་བའི་སྐབས་རྗེའི་ཞལ་རས་མཐོང་བའི་མོད་ལ་ཏབ་ཏབ་པོར་དྲན་མེད་དུ་བརྒྱལ། བརྒྱལ་བ་སངས་ནས་ལུས་འདར་ཞིང་སྤྱོད་པས་ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་པར་གྱུར་པའི་མཐར་ཅུང་ཟད་དྲན་པ་རྙེད་དེ་ད་གཟོད་བླང་དོར་གྱི་གནས་ལ་འཇུག་པའི་བློ་ལས་སུ་རུང་བར་གྱུར་ཞིང་བཀའ་ཅི་གསུང་ལས་ནམ་ཡང་མི་འདའ་བའི་ཁས་བླང་དང་། ལབ་འཆིང་ཀྱང་བཟང་དུས་ཙམ་མ་ཡིན་པར་གཏན་འཆིང་ཁོ་ན་བཀའ་དྲིན་བསྐྱངས་དགོས་ཚུལ་གྱི་གསོལ་བ་འདེབས་པར་བྱེད་ཅིང་། སྔར་ཡུན་རིང་དུ་དུས་ཐོག་མ་འབྱོར་བར་འགྱང་གཞིར་གྱུར་པ་ལ་སྙིང་ནས་འགྱོད་བཤགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གཞན་གྱི་རིན་ཐང་དུ་ཆེ་བ་འཕགས་ཡུལ་གྱི་རིན་ཆེན་གཉིས་པའི་དོང་རྩེ་ཀརྴ་པ་ཎ་ཕུང་པོར་སྤུངས་པ་ན། བཀའ་ལས་རྒྱལ་པོ་རང་གི་ཉེས་པ་ལ་ནོངས་པར་བཟུང་སྟེ་བཤགས་པ་བྱེད་པ་ནི་ལེགས་ཀྱི་དེ་ལྟར་ན་བཤགས་པ་ནི་ལེན་པར་བྱ་ཡི། དངོས་པོ་ནི་ལབ་འཆིངས་ལ་བརྟེན་པའི་རྫས་སེ་བ་གང་ཡང་བདག་གིར་མི་བྱ་བས་ཁྱེད་རང་ཁྱེར་ཅིག ཞེས་གོང་གི་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་དེ་འཕྲལ་དུ་ཕྱིར་བཟློག་པར་མཛ
Chinese
日光之车。此外，还有各种神的修法，为他人意愿所著的论典，以及口诀等许多教言著作。当时，对于信徒们所供养的物品，除了与誓言相关的丝线一条、金银少许、藏红花一根等微小物品之外，无论先后，一概不接受，更不用说大量的供养了。不仅如此，在拉达克地区（Ladakh）的两年半时间里，所有官员和随从的伙食费用，也全部由他个人用自己的财物支付。拉达克人每天只提供一些柴火，即使是国王，也不允许给尊者本人及其随从增加任何麻烦或困难。当时，穆尔贝（Mulbekh）国王扎西南嘉（Tashi Namgyal）因为种种原因未能及时前来拜见，最终在漫长的时间之后，被尊者慈悲力量的强大威力不由自主地吸引，来到了旺勒（Wangla）。尊者暂时没有接见他，而是让他待在那里。国王非常害怕，焦急地多次请求，恳切地请求。当他如愿以偿地获得接见时，一见到尊者的面容，立刻昏厥过去。醒来后，身体颤抖，不知所措。最终，稍微恢复了意识，才开始能够分辨取舍，并承诺永远不会违背尊者的任何教诲。他还请求，誓言不仅在情况好的时候有效，而且要永远遵守，恳请尊者施恩。他为自己长期未能及时前来而深感后悔，为了表达忏悔之意，他献上了价值连城的、堪比印度（འཕགས་ཡུལ།）珍宝的卡尔沙巴那（梵文天城体：कर्षपण，梵文罗马音：karṣapaṇa，汉语字面意思：古印度的一种钱币）堆积如山的钱币。尊者说：“国王因为自己的过错而忏悔是很好的，既然如此，我就接受你的忏悔。但是，这些财物是与誓言无关的，我一概不接受，你拿回去吧。”并以上述理由立即退还了。
English
The chariot of the sun. In addition, there are various sadhanas of deities, treatises written according to the wishes of others, and many oral instructions and other teachings. At that time, from the offerings made by devotees, apart from a single silk thread related to vows, a small amount of gold and silver, and a single strand of saffron, he never accepted even the smallest items, let alone large offerings. Moreover, during the two and a half years in the Ladakh region, the food expenses of all the officials and attendants were paid entirely by him personally with his own possessions. The Ladakhis only provided some firewood each day, and even the king was not allowed to cause any trouble or difficulty to the venerable one or his attendants. At that time, the king of Mulbekh, Tashi Namgyal, for various reasons, was unable to come to see him in time. Eventually, after a long time, he was involuntarily drawn by the powerful force of the venerable one's compassion and arrived at Wangla. The venerable one did not receive him immediately but had him stay there. The king was very frightened and anxiously made many requests, earnestly pleading. When he was finally granted an audience as he wished, he fainted as soon as he saw the venerable one's face. After regaining consciousness, his body trembled, and he was at a loss. Eventually, he regained his senses somewhat and was able to distinguish between what to accept and reject, promising never to disobey any of the venerable one's teachings. He also requested that the vows be kept not only when things were good but that they should be kept forever, imploring the venerable one to bestow his grace. He deeply regretted his long delay in coming to see him and, as a token of repentance, offered a pile of Karshapanas (Sanskrit Devanagari: कर्षपण, Sanskrit Romanization: karṣapaṇa, Chinese literal meaning: an ancient Indian coin), which were priceless and comparable to the jewels of India. The venerable one said, "It is good that the king repents for his own faults. Since that is the case, I will accept your repentance. However, these possessions are unrelated to the vows, and I will not accept any of them. Take them back." And with the above reasons, he immediately returned them.
Tibetan
ད་དོ། །ལབ་འཆིང་གི་སྐབས་དེར་གཙོ་བོར་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་དབྱིངས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་ངོར་ཆུབ་པས་རྡོ་རྗེའི་གསུང་གཅིག་ཁོ་ནས་ཚེགས་མེད་པར་བཟླུམ་པར་ཐེ་མི་ཚོམ་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མཁྱེན་བཞིན་དུ་ཡང་གདུལ་བྱ་དག་གི་སྣང་ངོ་དང་བསྟུན་པ་དེ་དང་དེའི་མཛད་པ་སྟོན་པ་གཤིས་ལུགས་ཏེ། འདིར་ཡང་རྒྱལ་པོ་ཕྱོགས་ཕན་ཚུན་ནས་ལབ་ཤེར་ཅུང་ཟད་མ་བྱས་ན་མ་འོངས་པར་བདེན་ཚིག་བརྗོད་ལོང་མ་བྱུང་བར་གཅོད་མཚམས་བྱས་སོང་ཞེས་པའི་ཀླན་ཀ་འབྱུར་བར་དགོངས། དེ་དུས་སྐུའི་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཞབས་རིང་བ་དག་དང་། སྒར་དཔོན་གྱི་སྐུ་ཚབ་སྦྲེལ་པོ་བཅས་ལ་བཀས་མངགས་པའི་ཕན་ཚུན་སོ་སོའི་འདོད་བཞིན་གྱི་ལབ་གཤེར་མང་བའི་མཐར་དགོས་ངེས་ཀྱི་མདོ་དོན་རྣམས་བོད་ཡུལ་དབུས་འགྱུར་གྱི་ཆོས་བཞིན་པའི་ཁྲིམས་སྲོལ་ཇི་ལྟ་བ་ནི། རང་མཚན་གྱི་ཡུལ་རང་དབང་དུ་སྤྱོད་པར་འདུལ་བ་ཡུལ་ཆོས་སུ་གྲགས་པ་གཙོ་བོ་མ་ཟད་རྒྱལ་ཁག་མང་པོའི་འདུ་མཚམས་རང་སྟོབས་ཅི་ཙམ་པར་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུན་ཆད་མེད་ཉིད་དུ་གྲུབ་བཞིན་དེ་ལ་བསྐུར་གཟོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཟང་པོའི་ལུགས་སྲོལ་ཉིད་དང་མི་འགལ་ཞིང་། དོ་བདག་ཕན་ཚུན་གྱི་ཆར་རང་རང་གི་ཆ་དབང་དང་། དེ་ཡང་བདེན་མིན་སོ་སོར་འཇམ་དེད་ཀྱི་ཞིབ་དྲིས་གལ་ཆེ་བ་རྣམས་ལ་ལན་གྲངས་གསུམ་བཞི་ཡང་བསྐྱར་བས་ཁ་གཅིག་ཅུང་ཟད་ལྡབ་ཡང་གལ་པོ་ཆེ་ལ་ནན་ཏན་གྱི་དཔེ་ལྟར་ཕྲན་ཚེགས་འགའ་ཞིག་ལས་ཕལ་ཆེར་དན་བཞིན་ཐོག་མར་ཟིན་བྲིས་མིག་འགྲིམ་གྱི་ཀློག་བརྡར་བགྱིད་འཇུག་ཏུ་བསྩལ་ཞིང་དེ་ནས་དངོས་གཞི་མདོ་དོན་ཡི་གེར་བཀོད་དེ་ཚིག་དོན་ཀུན་གྱི་མཐའི་བར་ཡིད་ཆེས་དཔང་པོར་འཕེར་བར་མཛད་རྗེས་ཕྱིན་ཆད་སོ་སོའི་བླང་དོར་གྱི་གནས་མཐའ་དག་ཆད་མདོ་སྙིང་པོར་དྲིལ་བའི་རྐང་གྲངས་སུ་བཅད་པ་མཐའ་འདོམས་བཅད་ཁྲར་བཀོད་པར་མཛད་དེ་རྒྱལ་པོ་ཁུ་དབོན་ཞལ་ངོ་ནང་ཕན་ཚུན་དང་བློན་པོ་དམངས་བཅསཔའི་སོ་སོའི་རྟགས་ཐེའུ་གཤམ་གསལ་བཅས་ཆུ་སྤྲེལ་སྨིན་དྲུག་ཟླ་བའི་དམར་ཕྱོགས་ཀྱི་དགའ་བ་གསུམ་པར་ཐག་གཙང་མར་ཆོད་པར་མཛད་དོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་སྡེ་ཧེ་མིའི་མཚོན་རྒྱལ་བསྟན་རིན་པོ་ཆེའི་ཞུགས་པ་རྣམས་ནས་ལ་དྭགས་རྒྱལ་སྲས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྒྱལ་ཐབས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་བཞུགས་པར་དེས་བློ་ལད་ཀྱི་དགེ་སྦྱོངས་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་སྤྱོད་པ་རྩིང་ཧྲལ་དུ་གྱུར་ན་རྒྱལ་བསྟན་གྱི་རྨ་རུ་ཆེ་ཞིང་རང་རང་འདི་ཕྱིར་ཕུང་
Chinese
啊！在谈判缔约的时候，主要因为您自己的意境，通达一切所知的智慧的观察，仅仅用金刚语就能毫不费力地完成，对此我毫不怀疑。但是，诸佛明明知道，却仍然顺应所化众生的显现，示现这样那样的行为，这是规律。在这里，也考虑到如果国王双方不稍微进行谈判，将来会产生“没有机会说真话就被中断了”的争端。那时，对于侍立在身边的近臣们，以及噶尔本（Sgar-dpon，驻扎在拉达克的蒙古军队长官）的代表斯布雷波（Sbrel-po），下令让他们按照各自的意愿进行多次谈判，最终将必要的要点，按照西藏中部地区的法律制度，即，将调伏自己，在自己的领地内自由行事，被称为“地方之法”作为主要内容，而且在多个王国的交界处，国王从国王种姓的头顶上加持灌顶的传承没有中断地存在着，对此以恭敬的态度，与善良的风俗并不相悖。对于彼此的当事者，各自的权益，以及其真伪，分别进行温和的详细询问，对于重要的问题，反复询问三四次，即使稍微重复，也像对待重要事情一样认真，除了少数细节外，大部分都清楚，首先让他们进行草稿的眼看阅读，然后正式将要点记录下来，使所有词句的始终都能成为可信的证据，之后，各自应取应舍之处，将所有要点归纳为核心的条文，制定成最终的裁决，国王叔侄亲自与大臣民众等各自的印章如下，在水猴年（1632）射月（藏历十月）的白方第三天，彻底地做出了决定。此外，从以寺院嘿米寺（Hemis Monastery）为代表的护持王教的各方人士来看，拉达克王储转世化身担任国政事务，因此，如果那些盲目效仿的修行者和出家人行为粗俗，将是对王教的巨大损害，而且各自今生来世都会毁灭。
English
Ah! During the negotiation and conclusion of the treaty, mainly because Your Majesty's own state of mind, penetrating the observation of the wisdom that knows all knowable things, it is without a doubt that it could be effortlessly accomplished with just the Vajra speech. However, the Buddhas, even though they know, still adapt to the appearances of the beings to be tamed, and demonstrate such and such actions, which is the norm. Here, it was also considered that if the kings on both sides did not engage in some negotiation, in the future, there would be disputes arising from "there was no opportunity to speak the truth and it was interrupted." At that time, for the close attendants who were standing by, and the representative of the Garpon (Sgar-dpon, the Mongol military commander stationed in Ladakh), Sbrel-po, they were ordered to conduct multiple negotiations according to their respective wishes, and finally, the necessary key points, according to the legal system of the central Tibetan region, that is, the discipline of subduing oneself, freely acting within one's own territory, which is known as the "local law," as the main content, and also at the border of many kingdoms, the lineage of empowerment from the crown of the king's lineage existing without interruption, with a respectful attitude, not conflicting with good customs. For the parties involved, their respective rights and interests, and their truth or falsehood, gentle and detailed inquiries were made separately, and for important questions, repeated inquiries were made three or four times, and even if there was slight repetition, it was treated as important and serious, and apart from a few details, most of it was clear, and first they were allowed to conduct a draft reading, and then the main points were formally recorded, so that the beginning and end of all words and sentences could become credible evidence, and after that, the respective places of acceptance and rejection, all the key points were summarized into core articles, and the final ruling was made, and the seals of the king, uncle and nephew, and the ministers and people, etc., are as follows, and on the third day of the white side of the Sagittarius month (October in the Tibetan calendar) of the Water Monkey year (1632), a complete decision was made. Furthermore, from the perspective of the various parties who uphold the royal doctrine, represented by the Hemis Monastery, the Ladakhi prince, the incarnate tulku, is engaged in the affairs of the state, therefore, if those practitioners and monks who blindly imitate become vulgar in their behavior, it will be a great damage to the royal doctrine, and they will be ruined in this life and the next.