Tibetan
མས་ཀྱི་ཕན་བདེའི་གསོས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་གོ་སྐབས་ཀྱིས་དབེན་པས་ན། ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཇལ་བ། ཕྱག་གིས་བྱིན་རླབས་སྩོལ་བ། སྙན་པའི་གསུང་གིས་གཏམ་འདྲི་བ། ཕེབས་པར་གསུང་བ། བརྩེ་བའི་ཐུགས་ཀྱིས་དགོངས་པ། འགའ་ཞིག་དྲག་པོའི་འདུལ་བར་འོས་པ་དག་ལ་ནུས་པ་དྲག་པོའི་སྐུར་བཞེངས་ཤིང་བཀའ་སྐྱོན་ཕྱག་འབེབས་མཛད་པའི་ཚུལ་དང་། དད་པས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་བྱུང་བ་དག་བདག་གིར་བཞེས་པའི་ཟོལ་གྱིས་རྣམ་དཀར་གྱི་ཚོགས་སུ་སྤེལ་བར་མཛད་པ་སོགས་ཐབས་མཁས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་མཛད་པ་དག་གིས་ཀྱང་རིས་མེད་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཐར་པ་བླ་ན་མེད་པའི་ས་བོན་སྐྲུན་པར་མཛད་པ་དེའི་ཕྱིར་མཐོང་ཐོས་དྲན་རེག་འབྲེལ་ཚད་དོན་ལྡན་མིང་དུ་མ་ལུས་པ་ཉིད་དོ། །ཚུལ་འདི་དག་ཀྱང་གྲུབ་མཐའི་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་རྨོངས་ཞེན་གྱི་བརྗོད་པ་དང་། རབ་བཏགས་དང་། ཕུལ་བྱུང་གི་རྒྱན་གྱིས་བརྗོད་པ་ཞེས། ཕལ་སྐད་དུ་སྟོང་ཤོབ་འུད་ཀྱི་བརྗོད་པ་དང་། གཅམ་བུའི་ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་ངེས་པར་རང་བཞིན་བརྗོད་པའི་ཚིག་གི་གཏམ་དུ་བྱས་པ་སྟེ། སྔོན་དང་ད་ལྟའི་བར་གྱི་གཟུ་བོར་གནས་པའི་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་མཐའ་དག་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གྲགས་ཤིང་གྲུབ་པ་ལགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟར་གནས་གང་དང་གང་དུ་ཐུགས་དམ་ཟབ་བཞེས་བསྙེན་སྒྲུབ་སྒྲུབ་ཆེན་གྱི་རིམ་པ་དང་། རིས་སུ་མ་ཆད་པའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དུ་མ་ཞིག་ལས་ཕྱོགས་བྲལ་ཟབ་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་བཞེས་པ། སྐལ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་དོན་དུ་གཉེར་བའི་གདུལ་བྱ་མང་པོར་རྒྱལ་བསྟན་རིས་མེད་གསར་རྙིང་བཀའ་གཏེར་སྤྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཟབ་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་ཕྱོགས་བརྒྱར་སྤེལ་བ། ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དང་སྦས་པའི་གནས་ཆེན་གནས་ཕྲན་གཏེར་གནས་ཇི་སྙེད་པར་བྱོན་ཞིང་བཞུགས་པ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་དང་། རྟེན་གསུམ་བཞེངས་པ། དགེ་རྒྱུན་རླབས་པོ་ཆེ་དང་མཆོད་པའི་རྒྱུན་འཛུགས་པ། སེར་སྐྱ་མཆོག་དམན་བར་མའི་འདུས་པ་བརྒྱ་སྟོང་ཁྲི་ཕྲག་དུ་མར་སེམས་བསྐྱེད་དབང་རྗེས་གནང་། ཡིག་དྲུག ཡི་གེ་བརྒྱ་པ། བཛྲ་གུ་རུ། གསོལ་འདེབས་ལེའུ་བདུན་པ་སོགས་ཀྱི་ལུང་གིས་མཚོན་པའི་གང་ལ་གང་འདོད་ཀྱི་ཆོས་སྦྱིན་སྩོལ་ཞིང་དགེ་བའི་དམ་བཅའ་བཞེས་པ་རི་རྒྱ་ཀླུང་རྒྱ་རྟག་འཇགས་མང་པོ། གཞི་བདག་ལྷ་སྲིན་དྲེགས་པ་ཅན་དུ་མའི་སྲོག་སྙིང་བཞེས་ཤིང་དམ་ལ་བཞག་པ། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དག་པའི་གཟིགས་སྣང་དཔག་པར་དཀའ་བ་དུ་མ
Chinese
因为没有机会成为有情众生利乐的资粮，所以，觐见尊颜，以手赐予加持，以悦耳之语询问，允许前往，以慈悲之心关怀，对于一些适合以猛烈手段调伏的众生，则显现威猛之身，并施以惩罚，对于以信心获得的财物和恭敬，则以接受的姿态将其转化为善行，等等，以这些不可思议的善巧方便，为无量众生播下了解脱无上果位的种子，因此，所有与之见、闻、忆、触、相关的众生，都不会空耗其名。这些事迹，并非是宗派偏见和愚昧执着的言论，也非虚构和华丽的辞藻，更不是世俗语言中的空谈和夸张，也不是虚伪的言辞，而是真实不虚的陈述，对于过去和现在所有公正贤明的人来说，都是显而易见和成立的。如上所述，无论在何处，都精进修持甚深誓言，进行闭关实修和大成就的次第，从无宗派偏见的众多具德上师处，接受离于宗派的甚深妙法甘露，为众多具缘且精进修持的弟子，广泛传授新旧噶当、噶举等各宗派的显密教法，前往并驻锡于众多广为人知和隐秘的圣地、小圣地和伏藏地，修建寺庙和三宝所依，建立广大的僧团和供养，为成百上千乃至数百万的僧俗大众，赐予发心仪轨、灌顶和随许，以及以六字真言（藏文：ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ，梵文天城体：ओँ मणि पद्मे हूँ，梵文罗马拟音：oṃ maṇi padme hūṃ，汉语字面意思：嗡 嘛呢 贝美 吽）、百字明（藏文：ཡི་གེ་བརྒྱ་པ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：百字明）、金刚上师（藏文：བཛྲ་གུ་རུ།，梵文天城体：वज्रगुरु，梵文罗马拟音：vajraguru，汉语字面意思：金刚上师）、祈请文第七品等经文为代表的随其所愿的佛法，并让他们立下善誓，设立众多的山规和水规，降伏了众多地神、龙族和傲慢鬼神，并让他们立下誓言，还亲见了无数共同和不共的清净景象。
English
Since there was no opportunity to become a source of benefit and happiness for sentient beings, they met the face of the venerable one, bestowed blessings with their hands, inquired with pleasant words, allowed them to come, cared with loving hearts. For some who were suitable for taming with fierce methods, they manifested powerful forms and imposed punishments. For the wealth and respect gained through faith, they transformed them into virtuous deeds with the appearance of accepting them. Through these incredibly skillful means, they planted the seeds of ultimate liberation for countless beings. Therefore, all those who saw, heard, remembered, touched, or were connected to them in any way did not waste their names. These accounts are not expressions of sectarian bias or ignorant attachment, nor are they fabrications or embellished with ornate language. They are not empty talk or exaggerations in common language, nor are they hypocritical words, but rather truthful and accurate statements. They are evident and established to all impartial and wise individuals, both past and present. As mentioned above, wherever they were, they diligently practiced profound vows, engaged in retreat and accomplishment, and the stages of great accomplishment. From numerous virtuous teachers without sectarian bias, they received the nectar of profound Dharma that transcends sectarianism. For many fortunate and diligent disciples, they widely propagated the profound and extensive teachings of the new and old Kadam, Kagyu, and other traditions, both general and specific. They traveled to and resided in numerous well-known and hidden sacred sites, minor sacred sites, and treasure sites. They built temples and the three supports (body, speech, and mind). They established vast sanghas and offerings. For hundreds, thousands, and even millions of monastic and lay people, they bestowed the vows of bodhicitta, empowerments, and subsequent permissions, as well as the Dharma according to their wishes, represented by the Six-Syllable Mantra (Tibetan: ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ，Sanskrit Devanagari: ओँ मणि पद्मे हूँ，Sanskrit Romanization: oṃ maṇi padme hūṃ，Literal Chinese meaning: Om Mani Padme Hum), the Hundred Syllable Mantra (Tibetan: ཡི་གེ་བརྒྱ་པ།，Sanskrit Devanagari: ，Sanskrit Romanization: ，Literal Chinese meaning: Hundred Syllable Mantra), Vajra Guru (Tibetan: བཛྲ་གུ་རུ།，Sanskrit Devanagari: वज्रगुरु，Sanskrit Romanization: vajraguru，Literal Chinese meaning: Vajra Guru), the Seventh Chapter of the Prayer, and other scriptures. They made them take virtuous vows and established numerous permanent mountain and river regulations. They subdued numerous local deities, nagas, and arrogant spirits, and made them take vows. They also personally witnessed countless common and uncommon pure visions.
Tibetan
་དང་། གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཞལ་གདམས། བསྟན་བཅོས། གསུང་མགུར་སོགས་བཀའ་རྩོམ་མཐའ་ཡས་པ་དང་། ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་རྗེས་སོགས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རོལ་རྩེད་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་དུ་མ་ཞིག་དང་། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ངོ་མཚར་བའི་ལྟས་དང་ཆོ་འཕྲུལ་དགེ་མཚན་བྱུང་ཚུལ་མ་འོངས་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་ལུང་བསྟན་སོགས་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཞིབ་ཏུ་ཡི་གེར་བཀོད་ན་གླེགས་བམ་པོད་ཆེན་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་ཚོད་དུ་མཆིས་ཀྱང་ཞལ་སློབ་དང་། ཞབས་འབྲིང་བ་དག་གིས་འོག་ཏུ་ཅོལ་བས་ཚགས་སུ་མ་ཆུག་པའམ། བཀའ་རྩོམ་གྱི་རེག་ཟིག་སོགས་ཡི་གེར་འཁོད་པ་དག་ཀྱང་བར་སྐབས་སུ་ཟགས་ཤིང་འཐོར་བས་དེང་སང་ཁ་ཤས་ཙམ་ལས་མཐོང་ཐོས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་མོད། སྐབས་འདིར་གཙོ་བོར་རྗེ་བླ་མ་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་གསུང་འཁྲུལ་མེད་རི་ཐང་མཚམས་ཀྱི་སྨན་མཆོག་འཕྲོ་ཅན་སྐབས་དང་པོ་ཡན་དང་། སྙིམ་པའི་ཆུ་སྐྱེས་འཕྲོས་དོན་བཅས་པ་ས་སྤྲེལ་ཡན་དང་། ས་སྦྲུལ་ནས་ལྕགས་ལུག་བར་གྱི་མཛད་པ་རགས་ཙམ་ལུ་མ་ནས་སྙིམ་པའི་ཆུ་ལྟར་སྨོས་པ་དང་། གསང་རྣམ་ལེ་ཚན་རྣམས་ལས་ཕལ་ཆེར་དཀྱུས་སུ་བཀོད་ཅིང་། དེ་ཕྱིན་བར་སྐབས་ཀྱི་ལོ་ཚིགས་ཧོར་ཁོང་དང་། ལོ་རྒྱུས་ཐོར་བུ་རྣམས་ལམ་ཡིག་སྐྱོ་ཤས་གླུ་དབྱངས་སྣ་ཚོགས་པདྨའི་ཕྲེང་བ་དང་། ཆབ་ཤོག་སྐོར་སོགས་བཀའ་འབུམ་ནང་ནས་འཐོར་བ་བསྡུས་པའི་གུང་བསྒྲིགས། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་གསུང་དངོས་མ་རྣམས་བཅོས་ལྷད་མེད་པར་བཀོད་ཅིང་། བར་སྐབས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་དགོས་རིགས་རྣམས་འབྲེལ་ཆགས་སུ་བཀོད་པ་ལས་གསར་དུ་ཚིགས་སྤྲོས་བསྐྱར་ཟློས་རིགས་དང་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་སོགས་ཡི་གེས་འཇིགས་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག བླ་མ་དམ་པ་གོང་མ་དག་གི་ཞལ་ལས་དངོས་སུ་ཐོས་པའི་གསུང་རྒྱུན་རིགས་དང་། རང་གིས་རྗེས་དཔག་གིས་གཞལ་བར་འོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཟུར་བརྒྱན་ཏེ་སྨོས་པ་ལས་ཞིབ་ཏུ་ཆ་རྒྱུས་དང་མངོན་ཤེས་མེད་ཕྱིར་ཚོད་དཔོགས་ཀྱི་མཐར་ཆགས་སུ་བྲི་བར་རྔོ་མ་ཐོགས་གཤིས་མདོ་ཙམ་ཞིག་ལས་བརྗོད་པར་མ་ནུས་སོ། །སྤྱིར་རྗེ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་ཞིང་། གངས་ལྗོངས་ཀྱི་བསྟན་འགྲོ་སྤྱི་བྲེ་བྲག་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཞིག་ལགས་ནའང་། དག་ཞིང་དུ་གཤེགས་ནས་དིང་སང་རབ་བྱུང་བཅུ་བཞི་པའི་མྱོས་ལྡན་ཏེ་ས་མོ་ཡོས་ལོའི་སྟེང་དུ་སླེབ་པ་ན་བགྲང་བྱ་དྲུག་ཅུ་རེ་བཞི་སོང་བའི་བར་མི་ཐོག་གཅིག་ཙམ་ལས་མ་འདས་ཀྱང་། མཛད་པ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ཚུལ་གཞན་ལྟ་ཅི། མཚན་ཙམ་ཡང་ཕྱིས
Chinese
以及，其他追随者的教诲，论著，歌集等无量著作，手足的印迹等神通的游舞没有隐藏的众多事迹，内外秘密的奇妙景象和神变，吉祥的征兆出现的方式，未来将要发生的预言等，如果详细记录传记，估计会有许多大部头的书，但是弟子和侍从们因为轻率而没有整理好，或者著作的片段等记录下来的文字，也因为期间的散落和遗失，现在只有少数能够见到和听到。此时主要以宗喀巴大师自己的金刚语无误的《日塘静修录》第一部分之前，以及《掌中生莲》的意义，直到土猴年（1308年）为止，以及从土蛇年（1329年）到铁羊年（1391年）之间的事业，像从鲁玛到掌中水一样简略地叙述，以及《秘密传记》的章节，大部分都按顺序排列。此后，期间的年份霍尔康，以及零散的历史，如《道歌·忧伤之歌》、《各种莲花鬘》和书信等，从文集中收集整理。宗喀巴大师自己的真实语录没有经过修改地记录下来，期间需要连接的部分都连贯地排列，但是对于新增加的词句、重复的内容以及期间的诗句等，因为害怕文字繁琐而采取了中庸的态度。对于从上师那里亲自听到的口头传承，以及自己认为应该推测的内容，都加以补充说明，但是因为没有详细的了解和神通，所以无法完全按照推测来书写，因此只能说一点点。总的来说，宗喀巴大师的内外秘密传记非常奇妙，对于雪域的佛教和众生都有很大的恩德，但是自从他前往净土之后，到现在第十四绕迥的迷醉年，即土兔年（1939年）为止，已经过去了六十四年，还不到一代人的时间，更不用说其他传记了，就连名字也消失了。
English
And, the instructions for other followers, treatises, song collections, and other limitless works, the footprints of hands and feet, and other miraculous displays that were not hidden, and many other things. If the wonderful sights and transformations of inner and outer secrets, the auspicious signs of events, and the prophecies of future events were written down in detail, there would probably be many large volumes, but the disciples and attendants were careless and did not organize them properly, or the fragments of writings and other recorded texts were scattered and lost in the meantime, so that only a few can be seen and heard today. Here, the main focus is on Je Lama's own Vajra speech, the unerring "Ri-thang Retreat Record" up to the first part, and the meaning of "Lotus in the Palm," up to the Earth Monkey year (1308), and the activities from the Earth Snake year (1329) to the Iron Sheep year (1391), briefly narrated like water from Luma to the palm, and most of the chapters from the "Secret Biography" are arranged in order. After that, the intervening years of Hor Khong, and scattered histories such as "Song of Sorrowful Road," "Various Lotus Garlands," and letters, etc., are collected and compiled from the collected works. Je Rinpoche's own authentic words are recorded without modification, and the necessary connections in between are arranged coherently, but new additions, repetitions, and intervening verses, etc., are treated with equanimity for fear of overwhelming the text. The oral transmissions that were directly heard from the previous venerable lamas, and the things that one thinks should be inferred, are supplemented with explanations, but because there is no detailed knowledge or clairvoyance, it is not possible to write entirely according to speculation, so only a little can be said. In general, the inner and outer secret biographies of Je Rinpoche are wonderfully amazing, and he has been of great benefit to the teachings and beings of the snowy land, but since he went to the pure land, and now it has been sixty-four years since the fourteenth Rabjung's "Myos-ldan," the Earth Rabbit year (1939), less than a generation has passed, let alone other biographies, even the name has disappeared.