Tibetan
༼༨ དྲིས་ལན། དེ་ནི་བོད་དུ་འགྱུར་ཡོད་ཅིང་ད་ལྟ་མཇལ་དུ་ཡོད་པ་རྒྱ་འགྲེལ་ཉེར་གཅིག་ཅེས་གྲངས་བཟུང་བ་ཡིན་སྙམ། སྤྱིར་དབྱིག་གཉེན་གྱི་རྒྱན་འགྲེལ་དེ་འགྱུར་ཡོད་ཅེས་མཁས་པ་འགས་གསུངས་ཀྱང་། ཡོངས་གྲགས་སུ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་སེམས་ཙམ་དུ་བཀྲལ་བའི་རྒྱན་འགྲེལ་དེ་དང་། དབྱིག་གཉེན་འགྲེལ་བ་གཉིས་མ་འགྱུར་བས་གྲངས་ངེས་བཟུང་བ་འདྲ། ༈ དྲི་བ། ༩༽ རང་ལུགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་དམ་མེད། ༼༩ དྲིས་ལན། སྤྱིར་རགས་པ་བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ཆོ་གས་བླངས་པ་དང༌། རང་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་སྨོན་པ་ལྟ་བུ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་མེད་མོད། གོང་བཤད་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་སེམས་བསྐྱེད་གང་ཡིན་ཀྱང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གཞན་དོན་ཡིན་པ་ལ་འདྲ། དམིགས་ཡུལ་རྫོགས་བྱང་དེ་ལ་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཚུལ་སོགས་བྱས་ན། རང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སར་སྨོན་པ་ལྟ་བུ་མེད་ཀྱང་གཞན་སེམས་ཅན་ཀུན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སར་འགོད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་མངའ་བའི་ཚུལ་སོགས་ཞིབ་མོའི་བློས་རྣམ་པར་ཕྱེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་སྙམ། ༈ དྲི་བ། ༡༠༽ ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཐེག་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང༌། ཤེས་མཐོང་གི་འདའ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན། ༼༡༠ དྲིས་ལན། ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་ཐེག་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ། མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ལམ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བ་དབྱེ་ཞིང་གཏན་ལ་ཕབ་པ་བྱང་སེམས་ཚོགས་སྦྱོར་ནས་ཡོད་པ་དང༌། བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། སྦྱོར་ལམ་དུ། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང༌། །རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིས། །སོགས་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་རྒྱུ་གསུམ་འཇོག་སྐབས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་ནི་མཐོང་ལམ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་དེ་ཡིན་པས་ན་ཞེས་རྣམ་གཞག་མཛད་པ་དང༌། དེས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཐེག་གསུམ་རྟོགས་རིགས་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་མཐོང་ལམ་དེ་སྐྱེད་བྱེད་ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་ལ་འཇོག་གོ། ཤེས་མཐོང་གི་འདའ་ཚུལ་ནི། གོང་དུ་ཐེག་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་དེ་ཤེས་པར་ཡང་བྱས། བསྐྱེད་པར་ཡང་བྱས་ནས། མཐར་ཤེས་མཐོང་གི་ཉན་རང་གི་ལམ་དེ་འདའ་བྱ་ཡིན་པ་ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་ཤིང་གོམས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱི
Chinese
（8）问：答：那是在西藏翻译过的，现在可以见到的，似乎是叫做汉文注释二十一种来计数的。一般来说，有学者说世亲的《庄严经论》注释已经翻译了。但通常认为无著以唯识解释的《庄严经论》注释和世亲的注释二者没有翻译，所以才确定了数量。 （9）问：自宗佛的地上有世俗菩提心吗？ （9）答：一般来说，粗略地通过语言表达而产生的菩提心仪轨所受持的，以及自己希求菩提道之类的，在佛的地上是没有的。如前所说，无论两种谛实的菩提心是哪一种，似乎都是为了他人的利益。如果从所缘的圆满菩提具有法性和法相两方面来分析，虽然在自己证得菩提的地上没有希求之类的，但如果以细致的智慧来区分将其他一切有情安置于菩提之地的广大慈悲心在佛的心续中具有的方式等，那么即使说在佛的地上有世俗菩提心，也没有矛盾。 （10）问：在道智的阶段，了知三乘的证悟，以及生起，还有见道的超越方式是怎样的？ （10）答：在道智的阶段，了知三乘的证悟的方式是，在“彼之体性之加行”等场合，三道的体性也如实地进行区分和确定，这是从菩萨资粮道和加行道开始就有的。生起也是如此，例如，在加行道中，“所缘及与相，因即是能摄”，在安立所缘、相、因三种时，声闻的证悟之类是生起见道的因，因为那是大乘的加行道，所以这样进行分类。并且，它所产生的果也是具有三乘证悟之类集合的自性的见道，这是生起者大乘加行道的特点。见道的超越方式是，如上所述，三乘的证悟既要了知，也要生起，最终声闻缘觉的道是要超越的，而不是如实地修持和串习的。为什么呢？
English
(8) Question: Answer: That has been translated into Tibetan and can be seen now. It seems to be counted as twenty-one Chinese commentaries. Generally speaking, some scholars say that Vasubandhu's commentary on the Ornament of the Mahayana Sutras has been translated. However, it is generally believed that Asanga's commentary on the Ornament of the Mahayana Sutras, which is explained in terms of Mind-Only, and Vasubandhu's commentary have not been translated, so the number is determined. (9) Question: According to your own system, does a Buddha have conventional bodhicitta on the ground of Buddhahood? (9) Answer: Generally speaking, the coarse bodhicitta that arises from linguistic expression and is taken through ritual, and the aspiration for the path to enlightenment, etc., are not present on the ground of Buddhahood. As mentioned above, whichever of the two kinds of true bodhicitta it is, it seems to be for the sake of others. If we analyze the object of complete enlightenment as having two aspects, the aspect of phenomena and the aspect of reality, then although there is no aspiration for one's own enlightenment on the ground of Buddhahood, if we distinguish with subtle wisdom the way in which great compassion, which places all other sentient beings on the ground of enlightenment, is present in the mind-stream of the Buddha, then even if we say that there is conventional bodhicitta on the ground of Buddhahood, there is no contradiction. (10) Question: In the stage of the wisdom of the path, how are the realizations of the three vehicles to be known, generated, and how is the transcendence of the path of seeing? (10) Answer: In the stage of the wisdom of the path, the way in which the realizations of the three vehicles are to be known is that in the context of "the application of its nature," etc., the nature of the three paths is also distinguished and determined as it is, which is present from the bodhisattva's accumulation and preparation stages. Generation is also the case, for example, in the preparation stage, "the object and the aspect, the cause is the complete grasping," when establishing the three, object, aspect, and cause, the realization of the Hearers is the cause for generating the path of seeing, because it is the Mahayana preparation stage, so it is classified in this way. And the result that it generates is also the path of seeing, which is the nature of the collection of the realizations of the three vehicles, which is the characteristic of the generator, the Mahayana preparation stage. The way of transcending the path of seeing is that, as mentioned above, the realizations of the three vehicles are both to be known and to be generated, and finally the path of the Hearers and Solitary Realizers is to be transcended, and not to be practiced and familiarized with as it is. Why?
Tibetan
ར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་ལ་བརྩོན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ། ༈ དྲི་བ། ༡༡༽ ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མཚན་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་བཞག་ན། རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ཤེར་ཕྱིན་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་དང་མིན། ༼༡༡ དྲིས་ལན། སྤྱིར་རང་ལུགས་ལ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མཚན་ཉིད། གནས་ལུགས་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ཞེས་འཇོག་པ་ལས། སྤྲོས་བྲལ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཞེས་བཞག་ཡོད་མེད་མི་ཤེས་ཀྱང༌། སྐབས་འདིར་རྒྱལ་ཚབ་མ་ཕམ་པས། སྦས་དོན་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་གཏན་ལ་དབབ་ནས་གསུངས་ལ། ཕྱོགས་གླང་གིས། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་དེ་དང་ལྡན་པས། །གཞུང་ལམ་གཉིས་ལ་དེ་སྒྲས་བཏགས། །ཞེས་དབྱེ་གཞི་སྦས་དོན་ཡུལ་ཅན་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་དེ་བྱས་ནས་དབྱེ་ངོ་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཤེར་ཕྱིན་དང༌། སྟོན་པར་བྱེད་པའི་གཞུང་རྣམས་བཞག་པར་མཛད་དོ། །གཞི་ཤེར་ཕྱིན་ནི། སྐབས་འདིར་རྟོགས་བྱ་ཡིན་ཏེ། གང་ཚེ་ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་དང༌། སློབ་དཔོན་ཆོས་བཤེས་ཀྱི་འགྲེལ་བར་རྒྱས་པར་གསུངས་ལ། སྤྱིར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རབ་ཏུ་འགྱུར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་རང་བཞིན་ཤེར་ཕྱིན་ནམ་གཞི་ཤེར་ཕྱིན་ཤེས་པ་ལས་བཞག་པར་གསུངས། ཡུལ་གྱི་སྐབས་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། གཞི་དབུ་མ་དེ་དབུ་མ་མཚན་ཉིད་པའི་རྣམ་གཞག་མཛད་ཀྱང༌། སྐབས་འདིར་གོང་བཤད་ལྟར་རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པས། ཡུལ་ཅན་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་དབྱེ་གཞི་བྱས་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྐབས་སུ། གཞི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་མ་ཁྱབ་དཔྱད་པ་བྱེད་མི་དགོས་སྙམ། ༈ དྲི་བ། ༡༢༽ རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་སྐབས་རྣམ་པ་བརྒྱ་དང་དོན་གསུམ་པོ་བསྡུས་ནས་སྒོམ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན། ༼༡༢ དྲིས་ལན། མཉམ་བཞག་གི་ངོ་ཁ་ལ་རྣམ་པ་བརྒྱ་དོན་གསུམ་པོ་སྐྱེ་མེད་གཅིག་གི་ངང་དུ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་ཚུལ་ལ་དྲི་བ་ཨེ་ཡིན་སྙམ། དེ་ཡིན་ན་དཔལ་དགེ་རིན་པོ་ཆེའི་སྒོམ་རིམ་ན། དེ་ཡང་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་པས་རྣམ་པ་ཐ་དད་དུ་སྒོམ་པ་མེད་ཀྱང་། སྟོང་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་མིན་པར་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་ཅན་ཡིན་པས་རྣམ་པ་གཏན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་སྐབས་སུ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེར་ནི། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ
Chinese
我认为，拉那（Ra Na）是大乘，是专心致志于利他之本性。 提问11）如果将般若波罗蜜多的定义设定为现量证悟离戏之智，那么自性般若波罗蜜多是般若波罗蜜多的定义吗？ （回答11）一般来说，我们自己的宗派将般若波罗蜜多的定义设定为证悟实相无自性的智慧。虽然我不知道是否曾将般若波罗蜜多设定为现量证悟离戏之智，但此处嘉察·玛帕（rGyal tshab ma pham pas）已确定隐义现观的次第并加以阐述。法称（Phyogs glang gis）说：“智慧到彼岸，无二；彼智慧即是，如来；以具成办之义故，二道以‘彼’字称。”如此，他将隐义有境现观的次第作为分类的基础，从而确立了道和果的般若波罗蜜多，以及作为能诠释的论典。根本般若波罗蜜多，在此处是所证悟之境，如云：“何时一切白法之，自性智慧到彼岸。”并且，法友论师（Slob dpon chos bshes）的注释中对此有详细阐述。一般来说，一切智慧得以增上的原因是，从自性般若波罗蜜多或根本般若波罗蜜多的知晓而确立。关于所缘境，圣者龙树（mGon po klu sgrub）虽然确立了根本中观为中观定义的范畴，但在此处，如前所述，嘉察·慈氏（rGyal tshab byams pas）在将有境现观的次第作为分类基础而确立时，我认为没有必要对根本般若波罗蜜多是否周遍于定义进行考察。 提问12）在圆满次第的修法中，如何将一百零三种相归纳起来进行修持？ （回答12）我想，您的问题是否是指在等持的境界中，将一百零三种相归纳为无生一体的状态进行修持？如果是这样，在帕·格热仁波切（dPal dge rin po che）的修法次第中说：“又，圣者的等持是一切戏论寂灭，因此没有以不同相来修持的情况。然而，它并非是空性一边，而是具有显空双运的意义，因此也不是完全没有相。例如，在见道顶位时，‘布施等一一’等语即是如此。”总之，布施等三十
English
I think that Ra Na is Mahayana, which is dedicated to the nature of altruism. Question 11) If the definition of Prajnaparamita is set as the wisdom of directly realizing freedom from elaboration, is the nature of Prajnaparamita the definition of Prajnaparamita? (Answer 11) Generally, in our own tradition, the definition of Prajnaparamita is set as the wisdom of realizing the absence of inherent existence of reality. Although I do not know whether Prajnaparamita has ever been set as the wisdom of directly realizing freedom from elaboration, here Gyaltsab Ma Pham has established and explained the order of hidden meaning direct realization. Phyogs glang said, "Wisdom gone beyond, is non-dual; that wisdom is, thus gone; because it possesses the meaning of accomplishment, the two paths are designated with the word 'that'." Thus, he established the order of hidden meaning object-possessing direct realization as the basis of classification, thereby establishing the Prajnaparamita of the path and the fruit, and the treatises that explain them. The basic Prajnaparamita, here, is the object to be realized, as it says, "When all white dharmas, the nature of wisdom goes beyond." Furthermore, the commentary of Master Dharma Friend elaborates on this. Generally, the reason why all wisdom increases is established from the knowledge of the nature of Prajnaparamita or the basic Prajnaparamita. Regarding the object, although the noble Nagarjuna established the basic Madhyamaka as the category of the definition of Madhyamaka, here, as mentioned above, when Gyaltsab Jampa established the order of object-possessing direct realization as the basis of classification, I think there is no need to examine whether the basic Prajnaparamita is pervasive in the definition. Question 12) In the practice of the complete stage, how are the one hundred and three aspects summarized and practiced? (Answer 12) I wonder if your question refers to practicing by summarizing the one hundred and three aspects into a single unborn state in the face of equanimity? If so, in the practice stages of Pal Ge Rinpoche, it says, "Moreover, the equanimity of the noble ones is the pacification of all elaborations, so there is no practice with different aspects. However, it is not just one side of emptiness, but has the meaning of the union of appearance and emptiness, so it is not completely without aspects. For example, at the peak of the path of seeing, 'giving and so on, each one' and so on are spoken of." In short, giving and so on, thirty