Tibetan
འི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པས་བདག་མེད་མངོན་གསུམ་དུ་མཐོང་བ་རྒྱུན་ཞུགས་མཐོང་ལམ་ལྟ་བུ་ཡིན། ཕྱིར་འོང་ཕྱིར་མི་འོང་གཉིས་བསྒོམ་ལམ་ཡིན། ལས་ཀྱི་རྩ་བ་ཉོན་མོངས་དང་དེའི་རྩ་བ་ངར་འཛིན་མེད་པར་རྟོགས་པས། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་རྒད་པོ་བསད་ན་སྒྱུ་མའི་འཁྲུལ་འཁོར་ཤུགས་ཀྱིས་ལྡོག་འགྲོ་བ་ལྟར་ངར་འཛིན་གྱི་བསྐྱེད་པའི་ལས་ཉོན་གཉིས་ལྡོག་ནས་འབྲས་བུ་དགྲ་མཅོམ་པ་ལྷག་བཅས་ཀྱི་མྱང་འདས་དང་ལྷག་མེད་གཉིས་ཐོབ་པ་མི་སློབ་པའི་ལམ་ཡིན། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོས་འཁོར་བ་མཐའ་དག་དང་། ཞི་བ་ཉན་རང་གི་མཐའ་ལ་བློ་ལྡོག་ནས་དེ་ཕན་ན་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་བྱ་གཞན་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་བྱ་བགྱི་བ་མ་མཆིས་པ་ཡིན། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱ་དེ་ཡང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས། དེ་ཕན་ན་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱ་མེད་པས་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱ་བ་བགྱི་བ་མ་མཆིས་པ་ཡིན། ལམ་བདེན་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་རྟོགས་པས། ལམ་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་པར་བྱ་བར་བགྱི་བ་མ་མཆིས་པ་ཡིན། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པས་དེ་ཕན་ན་ཐོབ་བྱ་གཞན་མེད་པས་འགོག་པ་བགྱི་བ་མ་མཆིས་པ་ཡིན། ད་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོས་སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀ་ལ་བློ་ལྡོག་ནས་ངེས་འབྱུང་ཆེན་པོས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་རིང་ལམ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་སོགས་ཀྱི་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀྱི་སྡོམ་པས་རྒྱུད་བསྡམ་བསམ་གཟུགས་བརྒྱད་དང་སྔགས་ཀྱི་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་སྒོམ་པ་ནི་བསམ་གཏན་ཡིན་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་ལྟ་བ་རྟོགས་པ་ཤེས་རབ་ཡིན། ཉན་རང་ནས་ཨ་ནུ་མན་ཆད་ཀྱི་རྟོགས་པས་རྟོགས་པ་འདུལ་བ་ཡིན། ཨ་ཏིའི་སྤྲོས་བྲལ་ཀ་དག་གི་ལྟ་བ་གཅིག་པུའི་རང་ངོ་བསྐྱངས་པས་དེའི་བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དེའི་ཀློང་དུ་དག་གྲོལ་ཞིག་ཆད་ནས་ལས་ཉོན་ཤེས་བྱ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་བཅོམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ། དེ་ལས་གཟུགས་སྐུ་འགགས་པ་མེད་པ་ལོངས་སྐུ་དང་སྤྲུལ་སྐུས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་དེ་སྟོན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉམ་མེད་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ཤཱཀྱ་སེངྒེ་དེའི་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ནི་བསྟན་པ་སྤྱིའི་སྡོམ་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ཉམས་སུ་བླང་བྱ་ལ་སྤང་བྱ་མི་དགེ་བའི་ལས་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་དགེ་བའི་ལས་དང་། ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྤང་བྱ་མི་དགེ་བའི་ལས་བཤད་པ་དང་འབྲས་བུ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་མི་དགེ་བའི་ལས་དེ་ལ་མུ་དང་མཐའ་མེད་པ་ཞིག་ཡོད་ནའང་དེ་ཐམས་ཅད་བསགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྡུ་ན་ལུས་ཀྱི་མི་དགེ་བ་གསུམ་སོགས་བཅུའོ། །ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་པོ་དུག་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་མི་དགེ་བའོ། །ཞེས་པས། དུག་གསུམ་པོ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་དང་དེའི་ཀུན་ནས་བསླངས་བའི་ལས་དེ་ལ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་མི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ། ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་པོ་ནི་གཞུང་གི་ལུགས་ལ་སེམས་བྱུང་སེམས་པ་དང་། མན་ངག་གི་ལུགས་ལ་ཡིད་རྟོག་བཅས་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་དེ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་དགོས་པས་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ཆགས། མི་འོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེ་སྡང་། བར་མ་ལ་བརྟེན་ནས་གཏི་མུག་རྣམས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ལ་བཞི་སོགས། གཉིས་པ་བསྒྲུབ་བྱ་དགེ་བའི་ལས་དེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མུ་དང་མཐའ་མེད་པ་ཞིག་ཡོད་ནའང་། དེ་བསགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྡུ་ན་ལུས་ཀྱི་དགེ་བ་གསུམ་སོགས་ཡིན་ནོ། ། ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་དེ་ལ། ཇི་སྐད་དུ། མ་ཆགས་མི་སྡང་གཏི་མུག་མེད། ། དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་དགེ་བ་འོ། །ཞེས་པས། མི་དགེ་བ་བཅུ་བསྒྲུབ་མི་ཉན་བསམ་ནས་ཕྱིན་ཆད་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་མི་དགེ་བ་བཅུ་མི་བྱེད་བསམ་པ་དེ་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན། དགེ་བཅུ་ཁྱད་པར་བ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤང་ནས་སྲོག་སྐྱབས་པ་སོགས་ཡིན། འབྲས་བུ་བཞིའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མི་དགེ་བའི་ལས་དང་། དགེ་བའི་ལས་གཉིས་བསྒོམ་དུས་རྒྱུ་འབྲས་ཐོ་གཏུག་ནས་བསམ་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ལ། མདོ་ལས། ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི་སོགས། ལས་དེ་ལ་གཅིག་ཏུ་དཀར་བའི་ལས་དང་། གཅིག་ཏུ་གནག་པའི་ལས། དཀར་ནག་འདྲེས་མའི་ལས་དང་གསུམ། གཅིག་ཏུ་དཀར་བའི་ལས་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བསམ་སྦྱོར་དགེ་བ་ཡིན། དེའི་འབྲས་བུ་ལྷ་དང་མི་ཡི་བདེ་འབྱོར་ཆེ་ཤོས་རྣམས་སུ་སྐྱེ། གཅིག་ཏུ་གནག་པའི་ལས་ནི། བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་མི་དགེ་བ་ཡིན་པས་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་ཤོས་རྣམས་སུ་སྐྱེ། གསུམ་པ་འདྲེས་མའི་ལས་ནི་བསམ་པ་དཀར་ལ་སྦྱོར་བ་གནག་པའི་ལས་དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱིས་མི་ནག་མདུང་འཐུང་ཅན་བསད་པ་ལྟ་བུ་རང་འདོད་ཀྱི་འཁྲི་བ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ
Chinese
以……的方式修习，现量见到无我，如同入流道的见道。一来和不来二者是修道。了悟到业的根本是烦恼，而烦恼的根本是我执。例如，如果杀死魔术师的父亲，魔术的幻轮就会自然停止一样，由我执所生的业和烦恼就会停止，从而获得有余涅槃和无余涅槃的阿罗汉果位，这是无学道。大丈夫对轮回的一切和寂灭的声闻缘觉的边际都心生厌离，因为除此之外没有痛苦和所知，所以对于痛苦和所知，没有什么可做的。断除集谛，也就是业和烦恼，以及所知和习气，因为除此之外没有可断除的集谛，所以对于断除集谛，没有什么可做的。在道谛中，了悟到一切法的实相，胜义谛的真理，具有无我的自性，所以对于依止道，没有什么可做的。因为获得了果位佛的法身，所以除此之外没有可获得的，所以对于灭谛，没有什么可做的。现在，大丈夫对轮回和寂灭都心生厌离，以大出离心策发，以远道、相乘等显密二者的律仪来约束自相续，修习八种三摩地和密咒的生起次第和圆满次第，这是禅定，并且在此基础上证悟三大见解，这是智慧。从声闻缘觉到阿努以下的证悟是调伏证悟。仅仅守护阿底无戏论本净的见解，由此，一切好坏的分别念都在那个大智慧的虚空中清净解脱，断绝，从而摧毁一切业、烦恼、所知和习气的障碍，获得佛的法身。由此，色身无有止息，以报身和化身利益众生。如是四谛的安立，是导师圆满正等觉薄伽梵无等释迦王释迦狮子所宣说的。这些是总的教法的纲要。现在，对于所要修习的，就是断除不善业，成办善业，并且将一切观为业的自性。
English
Meditating in the manner of... directly seeing selflessness is like the path of seeing of a stream-enterer. Once-returner and never-returner are the path of meditation. Realizing that the root of karma is affliction, and the root of that is self-grasping. For example, if the father of a magician is killed, the magic wheel will naturally stop, similarly, the karma and afflictions born from self-grasping will cease, thereby obtaining the Arhat fruit of remainder Nirvana and non-remainder, this is the path of no more learning. The great being turns away from all of samsara and the extremes of the peace of the Hearers and Solitary Realizers, because other than that there is no suffering and knowable, so for suffering and knowable, there is nothing to do. Abandoning the origin of suffering, which is also karma and afflictions, knowable and habitual tendencies, because other than that there is no origin of suffering to be abandoned, so for abandoning the origin of suffering, there is nothing to do. In the path of truth, realizing the reality of all phenomena, the ultimate truth, the nature of selflessness, so for relying on the path, there is nothing to do. Because one has obtained the Dharmakaya of the fruit Buddha, so other than that there is nothing to be obtained, so for cessation, there is nothing to do. Now, the great being turns away from both samsara and peace, aroused by great renunciation, binding the continuum with the vows of both Sutra and Tantra of the far path, characteristic vehicle, etc., meditating on the eight samadhis and the generation and completion stages of mantra, this is meditation, and on top of that, realizing the view of the three great ones, this is wisdom. The realization from Hearers and Solitary Realizers to Anu and below is the discipline of realization. Merely guarding the view of Ati's uncontrived, primordial purity, thereby, all thoughts of good and bad are purified and liberated in the space of that great wisdom, cutting off, thereby destroying all obscurations of karma, afflictions, knowable and habitual tendencies, and obtaining the Dharmakaya of the Buddha. From that, the Rupakaya is without cessation, benefiting beings with the Sambhogakaya and Nirmanakaya. Such an establishment of the four truths is what the teacher, the complete and perfect Buddha, the Bhagavan, the unequaled Shakya King, Shakya Simha, spoke. These are the general summary of the teachings. Now, for what is to be practiced, is to abandon non-virtuous karma, accomplish virtuous karma, and view everything as the nature of karma.
Chinese
在三者之中，第一，讲述应断除的非善业和讲述果报两者。第一，虽然非善业有无量无边，但如果从积累的角度来归纳，就是身体的三种非善业等十种。造作诸业的根本是三毒。如《中观宝鬘论》中说：“贪嗔痴三者，由此生起非善业。”因此，这三毒本身就是非善，由其引发的业被称为相应的非善业。从经论的角度来说，烦恼的引发者是心所作意，从诀窍的角度来说，是意和分别。烦恼生起时，必须依赖对境而生，因此依赖悦意的对境产生贪欲，依赖不悦意的对境产生嗔恨，依赖中庸的对境产生愚痴。果报有四种等。第二，应成办的善业，虽然有不可思议的无量无边，但如果从积累的角度来归纳，就是身体的三种善业等。对于引发者，如经中所说：“无贪无嗔无愚痴，由此生起业即善。”因此，想到不去做十种非善业，甚至面临生命危险也不做十种非善业，这种想法就是断除十种非善业的戒律。十善业的特殊之处在于，断除杀生而救护生命等。果报有四种。像这样的非善业和善业，在修习时，必须对照因果来思考。第三，一切都显示为业的自性。经中说：“有情众生的业等。”业有三种：纯粹的白业，纯粹的黑业，以及黑白混杂的业。纯粹的白业是指完全是善的思和行。其果报是转生为天人和人类中最大的安乐和富裕者。纯粹的黑业是指思和行两者都是非善，因此转生为三恶道中最大的痛苦者。第三种是混杂的业，即思是白的而行是黑的业，比如慈悲的商队首领杀死持矛的黑人，如果没有自私的执着，那么对于菩萨来说
English
Among the three, first, there are two aspects: explaining the non-virtuous actions to be abandoned and explaining the results. First, although there are countless non-virtuous actions, if we summarize them from the perspective of accumulation, they are the ten non-virtuous actions, including the three non-virtuous actions of the body. The root cause of all actions is the three poisons. As it is said in the "Garland of Precious Gems" (Ratnavali): "Attachment, hatred, and ignorance, from these arise non-virtuous actions." Therefore, these three poisons are inherently non-virtuous, and the actions arising from them are called corresponding non-virtuous actions. According to the scriptures, the cause of afflictions is mental activity (cetasika) of intention (cetanā), and according to the instructions, it is mind (manas) and conceptual thought (vikalpa). When afflictions arise, they must arise in dependence on an object. Therefore, attachment arises in dependence on a pleasing object, hatred arises in dependence on an unpleasing object, and ignorance arises in dependence on a neutral object. There are four kinds of results, and so on. Second, the virtuous actions to be accomplished, although they are inconceivably limitless, if we summarize them from the perspective of accumulation, they are the three virtuous actions of the body, and so on. Regarding the cause, as it is said: "Without attachment, without hatred, without ignorance, the actions arising from these are virtuous." Therefore, thinking of not doing the ten non-virtuous actions, and resolving not to do the ten non-virtuous actions even if it costs one's life, this thought is the discipline of abandoning the ten non-virtuous actions. The special feature of the ten virtuous actions is abandoning killing and saving lives, and so on. There are four kinds of results. When practicing such non-virtuous and virtuous actions, one must contemplate them by comparing cause and effect. Third, everything is shown to be the nature of action. In the sutra, it says: "The actions of sentient beings, etc." There are three kinds of actions: purely white actions, purely black actions, and mixed black and white actions. Purely white actions are those in which both thought and action are entirely virtuous. The result of this is rebirth in the greatest happiness and wealth of gods and humans. Purely black actions are those in which both thought and action are non-virtuous, and therefore one is reborn in the greatest suffering of the three lower realms. The third is mixed actions, that is, actions in which the thought is white but the action is black, such as when a compassionate caravan leader kills a black man with a spear. If there is no selfish attachment, then for a Bodhisattva