Tibetan
བཞི་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས། བཞི་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས། གཉིས་པ་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱ་གསུངས་པ་དེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཁྲིད་འདི་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་རིགས་དྲུག་གི་གནས་རིས་འདྲ་མི་འདྲ་ལུས་རྟེན་འདྲ་མི་འདྲ། བདེ་སྡུག་འདྲ་མི་འདྲ། ཚེ་ཚད་འདྲ་མི་འདྲ་སོགས་ཐམས་ཅད་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྟ་བ་བཀའ་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཡེ་དྷརྨཱ་ནས་ཤྲ་མ་ཎའི་བར་དེ་ཡིན། དེའི་མགོར་ཨོཾ་བདེ་ལེགས་དང་འཇུག་གི་སྭཱ་ཧཱ་གཞི་ཚུག་ཟེར་བ་ཡིན། དེ་གཉིས་ནི་པཎྜི་ཏ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རབ་གནས་དང་བཀྲ་ཤིས་རྣམས་ལ་དགོངས་ནས་བཞག་པ་ཡིན། ཡེ་དྷརྨཱ་དེ་བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ན། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དང་། །དེ་ཡི་རྒྱུ་དང་དེ་འགོག་གང་ཡིན་པ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཀའ་བསྩལ་པ། །དེ་སྐད་གསུངས་པའི་ཚུལ་ཅན་དགེ་སྦྱོང་ཆེ༑ ༑ཞེས་པ་ཡིན་པས། དང་པོ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མང་ཚིག་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་མང་པོ་དེ་གང་ཡིན་ན་ཤེས་བྱ་འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་གྱི་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡིན། དེ་ལ་ནང་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལུགས་ལ་རྒྱུ་དང་ལས་ལས་བྱུང་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། དེ་ལ་དང་པོ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལུགས་ལ་རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་པའམ། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བར་འདོད་པའི་ལྟ་ལོག་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཡོད། དེ་རྣམས་བསྡུ་ན་ཏརྐ་སྡེ་ལྔའམ་རྟོག་གེ་སྡེ་ལྔར་འདུས། དེ་བསྡུ་ན་རྟག་ཆད་གཉིས་ལ་འདུ། དང་པོ་ཆད་ལྟ་ཚང་གིས་གོ་ཏ་མ་དང་རྟག་ལྟ་བའི་ལུགས་གཉིས་ཀ་དེ་ནོར་བ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། དཔེར་ན་ད་ལྟའི་ལུས་འདི་ནམ་མཁའ་ལ་འཇའ་ཚོན་ཤར་བའམ་སྤང་ལ་ཤྭ་མང་བ རྡོལ་བ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ་ལུས་ནི་ཁ་བ་ལྟ་བུ་དང་སེམས་སྤྱང་ཁུའི་རྗེས་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ་ཁ་བ་ཞུ་འགྲོ་སྐབས་སྤྱང་ཁུའི་རྗེས་མེད་འགྲོ་བ་ལྟར་ད་ལྟའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་ཚེ་ཕྱི་མ་ཐར་པ་གྲོལ་བ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འདོད་དེ། འཆི་བའི་ཚེ་ལུས་ནི་འབྱུང་བཞིའི་ཁམས་ལ་དེངས་འགྲོ། སེམས་ནི་དེའི་བག་ལ་ཞ་ནས་མེད་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ་དབང་ཕྱུག་ནག་པོའི་གཞུང་ལས། ཉི་ཤར་ཆུ་བོ་ཐུར་དུ་འབབ་པ་དང་། །སྲན་ཟླུམ་ཚེར་མ་གཟེང་རིང་རྣོ་བ་དང་། །རྨ་བྱའི་མདོངས་བཀྲ་ལྟ་ན་སྡུག་པ་རྣམས། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བྱུང་། །ཞེས་སོ། །རྟག་ལྟ་བའི་ལུགས་ལ། གོ་ཏ་མའི་ལུགས་དེ་ནོར་བ་ཡིན། ཚེ་སྔ་ཕྱི་ཡོད་ཀྱང་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལས་བྱུང་བ་མིན། བྱེད་པ་པོ་གཞན་ཞིག་གིས་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སུས་བྱེད་ན་ལྷ་ཆེན་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་རྟག་པ་གཅིག་པུ་རང་དབང་ཅན་ཞིག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བྱིས་པ་དང་བ་གླང་གི་ཤས་མཆོད་ན་དེ་མགུ་ནས་འཇིག་རྟེན་ལ་བདེ་བ་སྟེར་འོང་། མ་མགུ་ན་འཇིག་རྟེན་ལ་མི་བདེ་བ་སྟེར་འོང་བས། བདེ་སྡུག་གཞན་གྱི་བྱས་པའམ། ཡང་ན་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་མམ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ་ཆ་མཉམ་པ་ལ་གཙོ་བོའི་གོ་ཁུག་བཏགས་པ་ནམ་མཁའ་ལས་རྡུལ་སྤྲུལ་པ་དེ་ལ་ནང་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པས་ལོངས་སྤྱོད་ནས་མཐར་ཤེས་པས་གཙོ་བོས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་ཚེ་གཙོ་བོ་ངོ་ཚ་ནས་བྲོས་པ་ན། གཙོ་བོའི་རྣམ་འགྱུར་ཐམས་ཅད་གཙོ་བོའི་ཀློང་དུ་ནུབ་ནས་སྐྱེས་བུ་རྣམ་འགྱུར་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་ཐར་བ་ཐོབ་པར་འདོད་ལ་སྙིང་གི་ནང་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བདག་རྟག་པ་ཆེ་ཆུང་མཐེ་འོང་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པས་དཔེར་ན་ལུས་འདི་རྫ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་དེ་བྱིའུ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། ལུས་ཞིག་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཤེས་པ་དེ་ལ་རང་དབང་ཡོད་བཞིན་དུ་གང་ལ་ཡང་འགྲོ་ཆོག་ཟེར། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ལུགས་ལ་རྟག་ཆད་གཉིས་ཀའི་འདོད་པ་དེ་ནོར་བ་ཡིན། འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་གྱི་བསྡུས་པའི་ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ལས་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་འགྲོ་བ་ལྷ་དང་བཅས་པ་ཚངས་པ་དང་བཅས་པ་བདུད་དགའ་རབ་དབང་ཕྱུག་དང་བཅས་པས་མི་མཁྱེན། སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་དང་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་དང་ཤར་པ་སོགས་ཀྱིས་མི་མཁྱེན། ཕྱི་རོལ་པའི་སྟོན་པ་སྡེ་དྲུག་ལ་སོགས་པས་མི་མཁྱེན། ནང་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པ་མགོན་པོ་དང་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་སྟོན་པ་མ་གཏོགས་མི་མཁྱེན། དེའི་མཁྱེན་པ་དེ་མུར་ཐུགས་པ་ཞིག་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཐོགས་མེད་སོགས་རྒྱན་དྲུག་མཆོག་གཉིས་ལ་སོགས་པས་མི་མཁྱེན། སློབ་མ་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་དག་གིས་མི་མཁྱེན། དེ་དག་གི་རང་ལམ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་མ་གཏོག་མི་མཁྱེན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ལ་མི་མཁྱེན་པའི་རྒྱུ་བཞི་ཡོད་པས་གནས་ཀྱིས་བསྐལ་བས་མི་མཁྱེན་པ་དང་གཅིག དུས་ཀྱིས་བསྐལ་བས་མི་མཁྱེན་པ་དང་གཉིས། རྒྱུ་ཐུག་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐུག་མེད་མི་ཤེས་པ་དང་གསུམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ར བ་ཏུ་མང་པོ་མི་མཁྱེན་པ་དང་བ
Chinese
第四，业果。 第四，业果。 第二，说要断除集谛，这是关于因果的教导。六道轮回的处境各不相同，身体和所依各不相同，苦乐各不相同，寿命长短各不相同等等，这一切都是由业因果产生的。对此，导师世尊的见解，是盖有四法印的，即从“诸法”（梵文天城体：ye dharmā，梵文罗马拟音：ye dharmā，汉语字面意思：诸法）到“沙门”（梵文天城体：śramaṇa，梵文罗马拟音：śramaṇa，汉语字面意思：沙门）之间。据说，在它的开头加上“嗡，吉祥”（藏文：ཨོཾ་བདེ་ལེགས་），结尾加上“梭哈”（梵文天城体：svāhā，梵文罗马拟音：svāhā，汉语字面意思：梭哈）是根本。这两者是所有班智达考虑到开光和吉祥而安立的。“诸法”如果翻译成藏语，就是：诸法皆从因缘生，彼因及彼灭，大沙门如是说。因此，首先“诸法皆”是复数，那么如此众多的法是什么呢？是所知、轮回、涅槃、三道的总摄之法。其中，在内道佛教的观点中，由因和业产生的，所有缘起之法，都是由因产生的。对此，首先在外道的观点中，有三百六十种认为不是由因产生，或者由无因而生的邪见。如果将这些归纳，就归于五种论式，或者五种思辨。如果再归纳，就归于常断二见。首先，断见者认为，乔达摩（释迦牟尼佛）和常见者的观点都是错误的，因为一切法都是自性产生的。例如，现在的身体就像天空中出现的彩虹，或者草地上突然出现的众多鹿一样，这只是一种显现。身体像雪一样，心像狼的足迹一样，当雪融化时，狼的足迹也会消失一样，他们认为除了现在的显现之外，没有来世、解脱等等。死亡时，身体会分解为四大元素，心也会消融于其习气中而消失。如黑自在天的教义所说：太阳升起，河流向下流，圆豆、长刺尖锐，孔雀的羽毛美丽动人，这些都不是谁制造的，而是自性产生的。常见者的观点认为，乔达摩的观点是错误的，有前世后世，但不是由业因果产生的。
English
Fourth, Karma and its Results. Fourth, Karma and its Results. Secondly, the teaching that the origin should be abandoned is the teaching on cause and effect. The situations of the six realms of existence are different, the bodies and supports are different, the happiness and suffering are different, the lifespans are different, and so on. All of these arise from karma and its results. Regarding this, the view of the Teacher, the Bhagavan, is sealed with the four seals of the Dharma, which is from "ye dharmā" (Sanskrit Devanagari: ये धर्मा, Sanskrit Romanization: ye dharmā, Chinese literal meaning: all dharmas) to "śramaṇa" (Sanskrit Devanagari: श्रमण, Sanskrit Romanization: śramaṇa, Chinese literal meaning: ascetic). It is said that adding "Om, auspiciousness" (Tibetan: ཨོཾ་བདེ་ལེགས་) at the beginning and "svāhā" (Sanskrit Devanagari: स्वाहा, Sanskrit Romanization: svāhā, Chinese literal meaning: svāhā) at the end is fundamental. These two were established by all the paṇḍitas considering consecration and auspiciousness. If "ye dharmā" is translated into Tibetan, it is: All dharmas arise from causes, and the cause and its cessation, the Great Ascetic has thus spoken. Therefore, first, "all dharmas" is plural, so what are these many dharmas? They are the dharmas that encompass the knowable, saṃsāra, nirvāṇa, and the three paths. Among these, in the view of inner Buddhism, all dependent arising dharmas that arise from cause and karma arise from cause. Regarding this, first, in the view of outer schools, there are three hundred and sixty wrong views that believe that they do not arise from cause, or arise from no cause. If these are summarized, they are summarized into five logical arguments, or five kinds of speculation. If further summarized, they are summarized into the two views of permanence and annihilation. First, annihilationists believe that both the views of Gotama (Śākyamuni Buddha) and the eternalists are wrong, because all dharmas arise from their own nature. For example, the current body is like a rainbow appearing in the sky, or many deer suddenly appearing on the grass, it is just an appearance. The body is like snow, and the mind is like the footprints of a wolf. Just as when the snow melts, the footprints of the wolf also disappear, they believe that apart from the current appearance, there is no future life, liberation, etc. At the time of death, the body will dissolve into the four elements, and the mind will also dissolve into its habitual tendencies and disappear. As the teachings of Black Īśvara say: The sun rises, the river flows downwards, round beans, long sharp thorns, the beautiful and attractive peacock feathers, none of these were made by anyone, but arose from their own nature. The eternalists believe that Gotama's view is wrong. There are past and future lives, but they do not arise from karma and its results.
Chinese
是由其他的作者所为，谁做呢？由大自在天，伟大的自在天，常恒、唯一、有自主权者所做。如果向他供奉儿童和牛的肉，他就会高兴，从而给世界带来安乐。如果不高兴，就会给世界带来不安乐。因此，安乐和痛苦是他人所为。或者，所谓“主宰”，是指安乐、痛苦、舍弃这三种，或者贪欲、嗔恨、愚痴这三种平等混合，将“主宰”的名称安立于如同虚空般幻化的微尘之上，内在智慧的常恒之士享用它，最终当智慧者知晓这是主宰所幻化时，主宰会因羞愧而逃离。主宰的一切显现都消失在主宰的虚空中，当士夫脱离显现时，他们认为获得了解脱，并且认为在心中存在着不可思议的、常恒的、大小如拇指般的我。例如，这个身体就像陶器，而意识就像小鸟。当身体坏灭时，意识可以自由地去任何地方。在佛教的观点中，认为常断二见都是错误的。轮回、涅槃、道这三者所包含的一切法都源于因。众生如何从因中产生呢？包括天神、梵天、魔众、喜乐自在等都无法知晓。众生之主、国王形色王、国王阿阇世和夏尔巴等都无法知晓。外道六师等也无法知晓。佛教的佛子，如弥勒菩萨和文殊菩萨，也只是遵循佛陀的教诲而宣说，他们本身也无法完全知晓。他们无法完全知晓的原因是，他们尚未断除习气的障碍。龙树、无著等六庄严二胜等也无法完全知晓。弟子声闻和独觉等也无法完全知晓。他们的道路也只是遵循佛陀的教诲，声闻有四种原因无法完全知晓：一是由于处所的劫数而无法知晓；二是由于时间的劫数而无法知晓；三是无法知晓无始之因的无终之果；四是无法知晓佛陀的极多法
English
It is done by another author. Who does it? It is done by the Great Lord, the great Isvara, the eternal, the only one, the independent one. If you offer him the flesh of children and cows, he will be pleased and bring happiness to the world. If he is not pleased, he will bring unhappiness to the world. Therefore, happiness and suffering are caused by others. Or, the so-called "Lord" refers to the equal mixture of the three: happiness, suffering, and equanimity, or the three: desire, hatred, and ignorance. The name "Lord" is given to the dust that is transformed from the sky. The eternal being of inner wisdom enjoys it, and finally, when the wise one knows that it is the Lord who has transformed it, the Lord flees in shame. All the manifestations of the Lord disappear into the space of the Lord, and when the being is separated from the manifestations, they think they have attained liberation, and they think that there is an inconceivable, eternal self, the size of a thumb, inside the heart. For example, this body is like a pottery, and consciousness is like a bird. When the body is destroyed, consciousness is free to go anywhere. In the Buddhist view, the belief in both permanence and annihilation is wrong. All the dharmas included in the three: samsara, nirvana, and the path, originate from causes. How do beings arise from causes? Gods, Brahmas, demons, joyful lords, etc., cannot know. The lord of beings, King Rūpavat, King Ajatashatru, and Sharpa, etc., cannot know. The six heretical teachers, etc., cannot know. The sons of the Buddha, such as Maitreya and Manjushri, also follow the Buddha's teachings and teach, but they themselves do not fully know. The reason why they do not fully know is that they have not yet abandoned the obscurations of habits. Nagarjuna, Asanga, the six ornaments and the two supreme ones, etc., cannot fully know. Disciples, shravakas and pratyekabuddhas, etc., cannot fully know. Their paths also only follow the Buddha's teachings. Shravakas have four reasons why they cannot fully know: first, they cannot know due to the kalpas of the place; second, they cannot know due to the kalpas of time; third, they cannot know the endless result of the beginningless cause; fourth, they cannot know the very many teachings of the Buddha.