Tibetan
་སློང་། མངོན་ཞེན་གྱི་ཀུན་སློང་། གཉེན་པོ་མེད་པའི་ཀུན་སློང་། དེ་གསུམ་དགེ་སྡིག་གཉིས་ལ་འདྲ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ཕན་བརྟགས་པའི་ཡུལ། སྡུག་བསྔལ་བའི་ཡུལ་ལས། དཀོན་མཆོག་གི་ཞིང་ལ་བརྟེན་ནས། དགེ་མི་དགེ་བཅུ་བསགས་པ་དང་། ཁྱད་པར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལུགས་ལ་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས། དེ་ལ་བསྟེན་པའི་དགེ་སྡིག་གང་བསགས་ཀྱང་ཉེས་པ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེ། ཕན་བཏགས་པའི་ཡུལ་ཕ་མ་སོགས། རང་ལ་ཕན་བཏགས་པ་ལ་ཕན་གནོད་བྱེད་པ་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་པ་ལྕི་བ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་བའི་ཡུལ་ནད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཅན་སོགས་ལ་བརྟེན་པའི་དགེ་སྡིག་གི་ལས་དེ་དག་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་པ་ལྕི་བ་ཡིན། དེ་ལྟ་བུའི་ལས་དེ་མྱོང་བ་ལ་དུས་སྔ་ཕྱིའི་གོ་རིམ་ནི། ལས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ལྕི་གང་དང་། །ཉེ་བ་གང་དང་གོམས་པ་གང་། །སྔར་བྱས་གང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །ཐོག་མ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར་། །ཞེས་པས། དེ་ལྟ་བུའི་དགེ་སྡིག་གི་ལས་གཉིས་པོ་དེའི་འབྲས་བུ་གང་སྔོན་དུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན་དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང་ལྕི་བ་དེ་སྔོན་དུ་མྱོང་བ་ཡིན་ལ། ལྕི་ཡང་མཉམ་ན་འཆི་ཁའི་མཚམས་སྦྱོར་གང་གིས་ཉེ་བ་དེ་སྔོན་དུ་མྱོང་ལ། འཆི་ཁའི་མཚམས་སྦྱོར་ལ་ཡང་མཉམ་ན་སྔར་གོམས་ཤུགས་གང་ཆེ་བ་དེ་སྔོན་དུ་མྱོང་ལ། གོམས་ཤུགས་ཀྱང་འདྲ་ན། སྔར་བྱས་པའི་གོ་རིམ་ལྟར་གང་སྔོན་དུ་བྱས་པ་དེ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་སྨིན་པ་ཡིན་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ལས་དགེ་བ་བཅུ་ལྟ་བུ་དེ་ཡང་སྲིད་པ་སྒྲུབ་པའི་ལས་དང་། ཞི་བ་སྦྱོར་བའི་ལས་གཉིས། གང་དུ་འགྲོ་མི་འགྲོའི་ཚུལ་རང་རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ཏེ་ཀུན་སློང་མངོན་མཐོ་དོན་གཉེར་གྱི་བསམ་པས། དགེ་བཅུ་དང་བསམ་གཟུགས་བརྒྱད་བསྒོམས་པས་མཐོ་རིས་ཐོབ་པ་སྲིད་པ་སྒྲུབ་པའི་ལས་དང་། རང་སྲིད་པ་རིགས་དྲུག་གི་གནས་ལས་ཐར་ནས་ཐར་པའི་གོ་འཕང་དོན་དུ་གཉེར་ཅིང་དགེ་བ་བཅུ་བསྒྲུབ་ན་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ཞི་བ་སྦྱོར་བའི་ལས་ཡིན་རུང་། དེ་ཐབས་རྐྱང་པ་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་དགོས་སོ། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་དོན་དུ་གཉེར་ནས་དགེ་བཅུ་བསྒྲུབ་ན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ཞི་བ་སྦྱོར་བའི་ལས་ཡིན། དམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པས་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས། དེ་ལྟ་བུའི་ལས་རྣམས་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་དགེ་སྡིག་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཡང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་གཏོགས་པ༑ ༑ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དཔྱིད་ཀྱི་ས་བོན་འདེབས་རྒྱུ་མེད་ན་སྟོན་གྱི་འབྲས་བུ་ནས་མི་འབྱུང་བས་རྒྱུ་དཔྱིད་ཀྱི་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའོ། །རྒྱུ་ལོག་ལྟ་དང་ཞེ་སྡང་སོགས་མེད་ན་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་བ་མེད་པ་ཡིན་པས། རྒྱུ་ལོག་ལྟ་དང་ཞེ་སྡང་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའོ། །རྒྱུ་དགེ་བཅུ་ལྟ་བུ་མ་བ སྒྲུབ་ན་འབྲས་བུ་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་མི་ཐོབ་པ་ཡིན་རུང་། རྒྱུ་དགེ་བ་བཅུ་བསྒྲུབ་པས་འབྲས་བུ་མངོན་མཐོ་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་ལམ་དང་། འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་གོ་འཕང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་ལ་བདེན་འཛིན་གྱིས་འཛིན་སྟངས་ལྟར་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་བྱ་བྱེད་མི་རུང་བས། དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་མ་གཏོགས་པ། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས། རྒྱུ་ནས་ལྟ་བུ་དེ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་སྟོན་ལོ་ཐོག་སྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་མི་རུང་ཡང་རྒྱུ་ནས་དེ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན། རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པས། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། ། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན། རྒྱུ་ནས་ཞིག་ནས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད། མྱུ་གུས་ནི་ལྗང་བུ་སོགས་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པས། རྒྱུར་མ་ཟད་སྟོན་གྱི་འབྲས་བུ་དེ་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པར་འབྲས་བུ་རང་ཚུགས་ཐུབ་པ་ཞིག་ཡིན་དགོས་པས། དེ་ལྟར་ན་གཞོམ་གཞིག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ལོག་ལྟ་དང་ཞེ་སྡང་སོགས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ན། དང་པོ་ཉིད་ནས་ལོག་ལྟ་སོགས་རྟག་པར་ཚུགས་ཐུབ་ཡིན་དགོས་པ་དང་། ཡུལ་ལ་མི་ལྟོས་པར་འགྱུར་བ་དང་། རྣམ་རྟོག་གཞན་གྱིས་བར་མི་ཆོད་པ་དང་། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་མི་རུང་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཡང་། དེ་མ་ཡིན་པར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་ངོ་ན་ལོག་ལྟ་ལ་སོགས་པའི་མི་དགེ་བའི་ལས་དེ་དག་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་སྐྱེས་པས་ལས་སྟོང་པའོ། །ཞེས་དང་
Chinese
动机，显现执着的动机，没有对治的动机，这三种在善恶二者上是相同的。功德之田是行饶益之处，从痛苦之处，依靠三宝之田，积累善与非善之十业，特别是金刚乘的规矩，上师是三宝总集的自性，因此，依靠它所积累的善恶，过患和利益都大。行饶益之处如父母等，对行饶益者行饶益或损害，利益和罪过都重。痛苦之处如病人和痛苦者等，依靠他们所做的善恶之业，利益和罪过都重。像这样的业，在感受果报时，时间先后的顺序是：业之果报重者先，近者先，串习者先，先作者先成熟。因此，像这样的善恶之业，哪一个先感受果报呢？善恶二者的果报哪个重就先感受。如果轻重相同，则临终的连接哪个近就先感受。如果临终的连接也相同，则以前串习的力量哪个大就先感受。如果串习的力量也相同，则按照以前所做的顺序，哪个先做就最先成熟，应当了知。现在，像这样的业，比如十善业，也有成办有生的业和寂灭调伏的业两种。观察自己相续中去或不去的状况，以动机追求现世高位的意乐，修持十善和四禅八定，获得上界果报是成办有生的业。自己从有生轮回六道之处解脱，追求解脱的果位，行持十善，是中士的寂灭调伏之业，但这只是方便，必须以智慧摄持。大士以追求一切智智的果位为目的，行持十善，是大士的寂灭调伏之业。必须具足三种殊胜而修持。像这样的业都是缘起，因为依靠善恶之因，产生苦乐之果，是相互依存而产生的。如龙树所说：相互依存而生
English
Motivation, the motivation of manifest clinging, the motivation without antidote, these three are the same in both good and evil. The field of merit is the place of benefiting, from the place of suffering, relying on the field of the Three Jewels, accumulating the ten good and non-good deeds, especially in the tradition of Vajrayana, the lama is the nature of the union of all the Three Jewels, therefore, whatever good or evil is accumulated by relying on it, the faults and benefits are great. The place of benefiting, such as parents, etc., benefiting or harming those who have benefited oneself, the benefits and faults are heavy. The place of suffering, such as the sick and the suffering, etc., the deeds of good and evil done by relying on them, the benefits and faults are heavy. The order of time when experiencing such deeds is: the heaviest fruit of karma, the nearest, the most accustomed, the first done will mature first. Therefore, which of the fruits of these two kinds of good and evil deeds is experienced first? Whichever of the fruits of good and evil is heavier is experienced first. If the weight is the same, then whichever connection at the time of death is closer is experienced first. If the connection at the time of death is also the same, then whichever habit strength is greater is experienced first. If the habit strength is also the same, then according to the order of previous actions, whichever was done first will mature first, it should be known. Now, such deeds, such as the ten good deeds, also have two kinds of deeds: the deeds of accomplishing existence and the deeds of pacifying and subduing. Observing the state of going or not going in one's own mind, with the intention of seeking high position in this life, cultivating the ten good deeds and the eight concentrations, obtaining the reward of the higher realms is the deed of accomplishing existence. Liberating oneself from the place of the six realms of existence, seeking the state of liberation, practicing the ten good deeds, is the deed of pacifying and subduing of the middling person, but this is only a means, it must be grasped by wisdom. The great being, with the aim of seeking the state of omniscience, practices the ten good deeds, is the deed of pacifying and subduing of the great being. It must be practiced with the three excellences. Such deeds are all interdependent, because relying on the cause of good and evil, the result of happiness and suffering arises in connection, it is interdependent arising. As Nagarjuna said: Interdependent arising
Chinese
除了空性之外，没有其他的法。如果没有播种春天的种子，就不会有秋天的果实，因此依靠春天的种子，果实才会相互关联地产生。如果没有邪见和嗔恨等，就不会有痛苦的果报，因此依靠邪见和嗔恨等，果实才会相互关联地产生。如果不修持如十善等，就不会获得天人的果位，但是修持十善，就能获得增上生天人的果位，这是相互依存产生的。同样，原因在于三菩提道，结果在于三菩提的果位，这是相互依存产生的。如果获得这一切时，以实执的方式执着，那么对于真实成立的事物来说，因果关系是不成立的。因此，除了空性之外，没有其他的法。如是说，如果像种子一样的东西是真实成立的，是自性成立的，是自相成立的，那么就不能产生秋天的收成，但是种子不是真实成立的，不是自性成立的，因此可以产生果实，就像所说的那样：对于谁来说，空性是可能的，对于他来说，一切都是可能的。就像种子腐烂后产生幼苗，幼苗又逐渐产生嫩芽等。不仅是因，秋天的果实也是如此，如果是真实成立的，是自性成立的，是自相成立的，那么就不需要依赖因，果实应该是能够独立存在的。如果是这样，就会与一切的破立相违背，因此不能成为能生所生的因果关系。同样，如果邪见和嗔恨等是真实成立的，是自性成立的，是自相成立的，那么从一开始邪见等就应该是恒常存在的，并且不依赖于对境而变化，也不会被其他的分别念所阻断，并且会产生不能产生痛苦果报的过失。但事实并非如此，显现而无自性，在胜义谛的理智面前，邪见等不善业，由于其自性未生，所以业是空性的。如是说。
English
Apart from emptiness, there are no other dharmas. If there is no sowing of spring seeds, there will be no autumn fruits, so relying on the spring seeds, the fruits arise in an interconnected way. If there are no wrong views and hatred, there will be no suffering results, so relying on wrong views and hatred, the fruits arise in an interconnected way. If one does not practice the ten virtues, one will not attain the status of gods and humans, but by practicing the ten virtues, one can attain the higher status of gods and humans, which arises interdependently. Similarly, the cause is the path of the three enlightenments, and the result is the attainment of the three enlightenments, which arises interdependently. If, when attaining all of this, one clings to it with a belief in inherent existence, then for things that are truly established, cause and effect are not possible. Therefore, apart from emptiness, there are no other dharmas. It is said that if something like a seed is truly established, established by its own nature, established by its own characteristics, then it cannot produce an autumn harvest, but the seed is not truly established, not established by its own nature, so it can produce fruit, just as it is said: For whom emptiness is possible, for him everything is possible. Just as a seed decays and produces a sprout, and the sprout gradually produces shoots, etc. Not only the cause, but also the autumn fruit, if it is truly established, established by its own nature, established by its own characteristics, then it does not need to rely on the cause, the fruit should be able to exist independently. If this were the case, it would contradict all destruction and construction, so it cannot be a cause and effect relationship of what is produced and what produces. Similarly, if wrong views and hatred, etc., are truly established, established by their own nature, established by their own characteristics, then from the beginning, wrong views, etc., should be permanent and independent, and not depend on objects to change, nor be interrupted by other thoughts, and there would be the fault of not being able to produce suffering results. But this is not the case, appearing but without inherent existence, in the face of the wisdom that examines ultimate truth, the non-virtuous actions of wrong views, etc., are empty of action because their own nature is unborn. It is said.