Tibetan
་པ་ཤེས་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་མི་རྟག་པ་སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་འཆི་བ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་མི་རྟག་འཆི་བའི་དབང་དུ་འགྲོ་བས་ཚེ་འདི་བསྒྲུབ་པ་ལ་དོན་ནམ་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས་ནས་ཕྱི་མ་དོན་དུ་གཉེར་དགོས། འཁོར་བ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་བསམ་ནས། ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱི་འཁོར་བ་ལ་བློ་ལྡོག་དགོས། དེ་ལ་བློ་ལྡོག་ཚུལ་ལ། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུས་ངན་སོང་གསུམ་ལ་བློ་ལྡོག་ནས་མཐོ་རིས་དོན་དུ་གཉེར། འབྲིང་གིས་འཁོར་བ་རིགས་དྲུག་པོ་ལ་བློ་ལྡོག་ནས་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར། ཁྲིད་ལུགས་གཞན་ལ་འདི་གཉིས་ལས་མེད་ཀྱང་། ཀུན་མཁྱེན་ཡབ་སྲས་ཀྱི་ལུགས་ལ་རང་འདོད་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བསམ་པ་ལ་བློ་ལྡོག་དགོས། དེ་ཡང་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པའི་དུས་སུ་སེམས་སྡུག་ལྷང་ངེ་སྐྱོ་ཤས་དང་། དེ་ལས་ཐར་འདོད་ཀྱི་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་ང་རང་གཅིག་པུ་ཙམ་ཐར་བས་ཅི་ཕན། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དྲིན་གྱིས་བསྐྱངས་པའི་མ་དྲིན་མོ་ཆེ་རྣམས་ཤུལ་དུ་བཞག་ནས་རང་གཅིག་ཐར་པར་བྱས་ན་དེ་ལས་ཁྲེལ་བོར་བ་སུ་ཡང་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས་བསམ་ནས་མཐའ་གཉིས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་བློའོ། ། ངེས་འབྱུང་བཞིར་བཞག་ན། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ཀུན་སློང་དེ་ངེས་འབྱུང་ཙམ་དང་། ཉན་རང་གཉིས་ཀྱི་ངེས་འབྱུང་གཉིས། ངེས་འབྱུང་ཆེན་པོ་དང་བཞིའོ། །ངེས་འབྱུང་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་ན། ཉན་རང་གཉིས་དང་བྱང་སེམས་གསུམ་གྱིས་ངེས་འབྱུང་དང་གསུམ་མོ། །ད་འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་ནས་འབྲོས་ས་ཞིག་བཙལ་དགོས་པས། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་དོན་དུ་གཉེར་དགོས། ཐར་པའི་ལམ་དེ་རང་གི་རང་གར་ནི་མི་ཤེས། ཕ་མ་ཉེ་དུ་སོགས་ཀྱིས་མི་སྟོན། སྟོན་ཀྱང་མི་ཤེས་པས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཞིག་བཙལ་དགོས། དེ་ཡང་སུ་ཐུག་ཐུག་གང་རུང་རུང་ཞིག་གིས་མི་འོང་བས་བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་མཉེས་པ་གསུམ་གྱི་ཞབས་ཏོག་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བརྟེན་ཅིང་དགོངས་སྤྱོད་བསླབ་དགོས། དེ་ལས་དང་པོ་དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་ཁྲིད་སོགས་ལ་སྨིན་ཁྲིད་དང་མོས་ཁྲིད་གཉིས་ལས་ད་ལྟ་མོས་ཁྲིད་ཙམ་ལས་མེད་ནའང་། རིག་འཛིན་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་གླིང་པ་ཚུན་ཆད་དུ་སྨིན་ཁྲིད་ཀྱི་དོད་ཐུབ་ཙམ་བཞུགས་པས་དང་པོ་དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་ཁྲིད་ནི་རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཁྲིད་ཡིན་པས། དལ་འབྱོར་འདིའི་སྟེང་ནས་འགྲོ་ས་གཉིས་ལས་མེད། ལེགས་ན་ཐར་པའི་གྲུ་གཟིངས་ལུས་འདི་ཡིན།
Chinese
必须明白，如果存在生，那么死就是必然的规律，因为无常会受到死亡的支配，所以要知道今生没有意义或价值，而要追求来世。思考轮回的因果，必须对未来世的轮回生起厌离心。对于生起厌离心的方法：下士道的人对三恶道生起厌离心，从而追求善趣。中士道的人对轮回六道生起厌离心，从而追求解脱。其他的引导法中没有这两种，但在全知父子的宗派中，必须对自私自利的念头生起厌离心。也就是说，在思考轮回的过患时，内心会感到痛苦和悲伤；当生起想要从轮回中解脱的决心时，如果仅仅是自己一个人解脱，那又有什么用呢？从无始以来就以恩情养育我们的母亲们被留在身后，自己一个人获得解脱，没有比这更可耻的了，所以必须想着要让一切众生都获得佛的果位，这就是从二边中生起的伟大的出离心。如果安立四种出离心，那么下士道的发心只是出离心而已，声闻和独觉的出离心是两种，伟大的出离心是第四种。如果从三种出离心的角度来说，声闻、独觉和菩萨这三种就是出离心和三种。现在必须对一切轮回生起厌离心，从而寻找一个逃脱的地方，所以必须追求解脱和一切智智的果位。解脱的道路自己是无法知道的，父母亲戚等也不会告诉你，即使告诉你也不知道，所以必须寻找一位善知识。但随便遇到什么人都不会成功，所以必须通过三种令师欢喜的方式来依止一位具足法相的喇嘛善知识，并且学习他的思想和行为。其中，首先是难以获得闲暇圆满之身的引导等，有成熟引导和意乐引导两种，现在只有意乐引导，但直到大持明者吉美林巴（'jigs med gling pa）为止，还存在着能够替代成熟引导的方法，所以首先是难以获得闲暇圆满之身的引导，这是关于自己身体的引导。在这个闲暇圆满之身上只有两条路可走，如果好的话，这个身体就是解脱的船。
English
It is necessary to understand that if there is birth, then death is a natural law. Because impermanence is subject to death, one must realize that there is no meaning or value in pursuing this life, and one must strive for the next life. By contemplating the cause and effect of samsara, one must develop renunciation towards future cycles of existence. Regarding how to develop renunciation: A person of small capacity renounces the three lower realms and seeks higher realms. A person of intermediate capacity renounces the six realms of samsara and seeks liberation. Although other guiding methods do not have these two, in the tradition of the omniscient father and son, one must renounce the thought of self-interest and self-cherishing. That is, when contemplating the faults of samsara, the mind feels pain, sadness, and sorrow. When the thought of wanting to be liberated from it arises, what good is it if only I alone am liberated? Leaving behind the kind mothers who have cared for us since beginningless time, and achieving liberation alone, there is no one more shameless than that. Therefore, one must think of enabling all sentient beings to attain the state of Buddhahood, which is the great mind of definite emergence from the two extremes. If we establish four types of renunciation, then the motivation of a person of small capacity is merely renunciation. The renunciation of the Hearers and Solitary Realizers are two types, and the great renunciation is the fourth. If we consider it from the perspective of three types of renunciation, then the Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas are the three types of renunciation. Now, one must definitely renounce all of samsara and seek a place to escape. Therefore, one must strive for liberation and the state of omniscience. One cannot know the path to liberation on one's own. Parents, relatives, etc., will not show it, and even if they do, one will not understand. Therefore, one must seek a virtuous friend. However, it will not work with just anyone one encounters. Therefore, one must rely on a qualified lama and virtuous friend by serving them in the three ways that please them, and one must learn their thoughts and conduct. Among these, the first is the guidance on the difficulty of obtaining leisure and endowments, etc. There are two types: ripening instructions and aspiration instructions. Although there are only aspiration instructions at present, until the great Vidyadhara Jigme Lingpa ('jigs med gling pa), there were methods that could substitute for ripening instructions. Therefore, the first is the guidance on the difficulty of obtaining leisure and endowments, which is the guidance on one's own body. On this basis of leisure and endowment, there are only two paths to take. If it is good, this body is the ship of liberation.
Tibetan
།ཞེས་པས་ལུས་འདིའི་སྟེང་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པ་ཞིག་བསྒྲུབ་ན་བདེ་བ་དང་སྐྱིད་པའི་ཆུས་མགོ་ཚུགས་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་ན་ཚེ་འདིའམ། བར་དོའམ། ཕྱི་མ་གསུམ་གང་རུང་ལ་གྲོལ་བར་འགྱུར། ཉེས་ན་འཁོར་བའི་གཏིང་རྡོ་ལུས་འདི་ཡིན། །ཞེས་པས་ལུས་འདིའི་སྟེང་ནས་འཇིག་རྟེན་ཚེ་འདི་བསྒྲུབ་ན་འཇིགས་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མགོ་འཛིན་པ་ཡིན། དེ་ལྟ་བུའི་རང་ངོས་ནས་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་འགལ་རྐྱེན་མེད་ཅིང་ཁོམས་པས་ན་དལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རང་གི་ལུས་འདི་ཡིན་པས་དེའི་ལྡོག་ཕྱོགས་མི་དལ་བ་བརྒྱད་ཡོད་དེ་བརྒྱད་ལ་རང་རྒྱུད་རྟེན་གྱི་མི་ཁོམས་པ་བརྒྱད་ཟེར། དེ་ལ་མི་མ་ཡིན་པའི་མི་ཁོམས་པ་བཞི་དང་། མིའི་མི་ཁོམས་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་མི་མ་ཡིན་པའི་མི་ཁོམས་པ་དམྱལ་བ་བསྒོམ་ནས་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཁོམས་མི་ཁོམས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསམ་དགོས། དེ་ལ་ཐུན་དང་ཐུན་མཚམས་གཉིས། ཐུན་ལའང་ཐུན་གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞི་དང་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་ལུགས་མང་ཡང་འདིར་ནི་ཉིན་ཐུན་གཉིས་མཚན་ཐུན་གཉིས་དང་བཞིའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ལས་དང་པོ་པ་འཇུག་བདེ་བའི་ཕྱིར་ནངས་དུས་ཐོ་རངས་བྱ་གྲགས་དང་པོ་ཙམ་ནས་ཐུན་མགོ་བཟུང་སྟེ་ནམ་མ་གསལ་བར་དུ་ཐོར་ཐུན་ནམ་ལངས་པ་དང་ཐུན་གྲོལ་ནས་ཉི་མའི་དྲོས་པོ་ཆེ་བར་དུ་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་བྱ་བ་ཆུ་གཏོར་དང་དཀར་གསུར་རྒྱུན་དུ་མི་ཆག་པའི་ཡི་དམ་རྣམས་འདོན། དེ་ནས་ཐུན་བསྡམ་ནས་ཉིན་གོང་ཉི་མ་ཀླད་ལ་མ་འཁོར་གྱི་བར་དུ་སྔ་ཐུན། དེ་ནས་ཐུན་གྲོལ་ནས་གུང་ཚིགས་དང་། ཕྱག དཔེ་ལྟས་སོགས་བྱས་ནས་ཕྱི་དྲོ་གྲིབ་ཆེན་གུག་མ་འོང་བར་དལ་བར་བསྡད། དེ་ནས་ཐུན་བསྡམ་ནས་ཉི་མ་ལ་མ་སོང་བར་དུ་ཐུན་བསྡམ་པ་ཕྱི་ཐུན། དེ་ནས་ཐུན་གྲོལ་ནས་གསོལ་ཀ་དང་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་གང་ཤེས་དང་དམར་གསུར་རྣམས་འདོན། དེ་ནས་སྲོད་གདོང་ནག་ཅེས་མི་གཅིག་མཐོང་ན་མི་ཡིན་རྒྱུ་ཙམ་ལས་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངོ་མི་ཤེས་པའི་དུས་སུ་ཐུན་བསྡམ་པ་སྲོད་ཐུན། དེ་ནས་མི་ཉལ་ཕྱི་བ་ཙམ་དུ་ཐུན་གྲོལ་བ་སྟེ་ཐུན་བཞི་བོ་དེའི་དུས་སུ་བསྒོམ་ན་སེམས་ལས་སུ་རུང་ལ། ཐུན་མཚམས་རྣམས་སུ་ལས་དང་པོ་པས་བསྒོམ་ཀྱང་གནད་དུ་མི་འགྲོ་ཁྱད་པར་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་ལྷག་པར་འབྱུང་བས་ཐུན་མཚམས་ཁ་ཏོན་དང་དགེ་སྦྱོར་ལ་བརྩོན་པ་ལས་བསྒོམ་པ་བག་ཡང་བྱ། དེ་ལྟ་བུའི་ཐུན་རེ་རེ་ལ་ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་དང་དངོས་གཞི་དང་རྗེས་གསུམ་ལས་དང་པོ་སྔོན་
Chinese
因此，如果在这个身体上修持纯正的佛法，就能以幸福和快乐为开端，获得解脱和一切智的果位。特别是，如果修持光明大圆满，就能在此生、中阴或来世这三者中的任何一个获得解脱。如果做错，这个身体就是轮回的基石。因此，如果在这个身体上追求世俗的今生，就会成为一切恐惧和痛苦的根源。像这样，自身没有修法的障碍，并且有闲暇，所以这个被称为“闲暇”的就是自己的身体，因此，它的反面有八种无暇，这八种被称为自相续和所依的八种无暇。其中有四种非人的无暇和四种人的无暇。首先，对于非人的无暇，必须反复思考，通过观修地狱来修法是否有闲暇。这有座间和座间休息两种。关于座间，也有两种、三种、四种和六种等多种方式，但这里以白天两座、晚上两座或四座的方式进行。为了便于初学者入门，早上在听到第一声鸟鸣时就开始一座，在天亮之前是黎明座，天亮后结束一座，在太阳升起之前是座间休息，座间休息时要进行水供和白供，不断念诵本尊。然后开始一座，在中午太阳到达头顶之前是早座。然后结束一座，吃午饭，顶礼，看书等，下午在阴影变长之前悠闲地休息。然后开始一座，在太阳落山之前是晚座。然后结束一座，念诵茶食和回向文，以及红供。然后，在被称为“夜晚黑脸”的黄昏时分，当看到一个人时，只能认出是人，而无法辨认出是谁的时候，开始一座，这是黄昏座。然后，在人们即将入睡的时候结束一座，这就是四座。在这四个时段修持，心容易调伏。在座间休息时，初学者即使修持也难以把握要点，特别是容易出现昏沉和掉举的过失，因此座间休息时要努力念诵和行善，而放松修持。像这样，每个座间都有座间的前行、正行和后行三个部分，首先是前行。
English
Therefore, if one practices the pure Dharma on this body, one can begin with happiness and joy, and attain the state of liberation and omniscience. In particular, if one meditates on the Great Perfection of Clear Light, one will be liberated in any of the three: this life, the bardo, or the future life. If one does wrong, this body is the cornerstone of samsara. Therefore, if one pursues worldly life on this body, it will become the source of all fear and suffering. Like this, one has no obstacles to practicing Dharma and has leisure, so this called "leisure" is one's own body, therefore, its opposite has eight unfree states, these eight are called the eight unfree states of self-continuum and basis. Among them are four non-human unfree states and four human unfree states. First, for the non-human unfree states, one must repeatedly think about whether one has the leisure to practice Dharma by contemplating hell. This has two: sessions and session breaks. Regarding sessions, there are many ways, such as two, three, four, and six sessions, but here we consider two sessions during the day and two or four sessions at night. To make it easier for beginners to enter, start a session in the morning as soon as you hear the first bird call, the dawn session until it is not light, and end the session after dawn, the session break until the sun rises high, during the session break, perform water offerings and white offerings, and continuously recite the yidam deities. Then start a session, the morning session until the sun is overhead. Then end the session, eat lunch, prostrate, read books, etc., and rest leisurely in the afternoon before the shadows become long. Then start a session, the evening session until the sun sets. Then end the session, recite tea offerings and dedications, and red offerings. Then, in the evening called "black face of night," when you see a person, you can only recognize that it is a person, but you cannot recognize who it is, start a session, this is the dusk session. Then, end the session when people are about to sleep, these are the four sessions. During these four times, the mind is easy to tame if you meditate. During the session breaks, even if beginners meditate, it is difficult to grasp the key points, especially prone to the faults of dullness and agitation, so during the session breaks, one should strive to recite and do good deeds, and relax meditation. Like this, each session has three parts: the preliminary, the main part, and the concluding part, first the preliminary.