Tibetan
་བའི་སྡུག་བསྔལ། ཚེ་ཚད་ལོ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་མྱོང་དགོས། ད་དེ་ལྟ་བུའི་ཚ་གྲང་གི་དམྱལ་བ་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་ཁོམས་སམ་མི་ཁོམས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསམ་སྟེ་དཔྱད་སྒོམ་དང་། ཡང་དེ་ལྟར་དཔྱད་ནས་སེམས་ཆད་དེ་གར་ཡང་འགྲོ་མི་བཏུབ་ན་འདས་པའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་། མ་འོངས་པའི་མདུན་མི་བསུ། ད་ལྟའི་འཕྲོ་མི་མཐུད་པར་བཅས་བཅོས་མེད་པར་འཇོག་སྒོམ་བྱེད། ཡང་རྟོག་པ་ཞིག་འཕྲོ་བར་རྩོམ་པ་ན་ཡང་དཔྱད། ཡང་འཕྲོ་མི་འདོད་དུས་བཞག་དཔྱད་འཇོག་རེས་མོས་བྱེད་པ་ཡིན། གཉིས་པ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་གནས་ནི། ཟག་མ་དང་རྡོ་གསེག་གིས་གང་བ། སྡོང་དུམ་མེས་ཚིག་པ་མང་པོ་དང་། དུག་ཚེར་རགས་པོ་ཐ་ཐོར་ཡོད་པ༑ ཆུ་སྐམ་པའི་གྲམ་པ་སྐྱ་ཁྲོག་གེ་ཡོད་པ། ན་བལ་སྐམ་པ་མང་པོ་གཡེང་བ། ལུས་ནི་བསྐལ་པའི་རུས་པའམ། ཤྭ་མོང་སྐམ་པའམ། མར་གྱི་སྐོག་གྱོང་བ་ལྟ་བུ། མགོ་བོ་ནི་རྒྱ་རྫ་ཙམ། མགྲིན་པ་རྟ་རྔ་ཙམ། ལྟོ་བ་ཡུལ་ལྗོངས་ཙམ། ཡན་ལག་འཇག་སྐྱ་ཙམ། ཡི་དྭགས་གཅིག་སོང་བའི་སྒྲ་ལ་ཤིང་རྟ་འཁོར་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དྲུད་པའི་སྐྲ་ཙམ་དང་། ལྷུ་ཚིགས་ནས་མེ་སྟག་དམར་ཆལ་ཆལ་བྱེད་པ། སྡུག་བསྔལ་ནི། ཡི་དྭགས་རྣམས་ལ། དབྱར་ནི་ཟླ་བའང་ཚ་ལ། དགུན་ནི་ཉི་མའང་གྲང་བ་ལྗོན་ཤིང་ཐོག་བུ་ཅན་མང་པོ་མཐོང་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་རླབས་ཕྲེང་ཤེལ་ཕྲེང་ལྟར་གཡོ་བ་མཐོང་ཡང་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྐམ་ནས་སྔ་མ་བས་ཀྱང་ཉམས་ཐག་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། ཚེ་ཚད་རིང་མཐའ་མི་ལོ་ཁྲི་དང་ཐུང་ཚད་མ་ངེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སུ་སྐྱེས་ན་དམ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་ཁོམས་མི་ཁོམས་ལ་དཔྱད་འཇོག་སྤེལ་མར་བསྒོམ། གསུམ་པ་དུད་འགྲོའི་གནས་ནི། ཕལ་ཆེར་གླིང་བར་མུན་པ་མུན་ནག་གི་གནས་རང་གི་ལག་པ་བརྐྱང་བསྐུམ་ཙམ་ཡང་མི་མངོན་པའི་གནས་སུ། ལུས་ནི་ཉ་དང་ཆུ་སྲིན་གྱི་རིགས་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ལ་དཀྲིས་ལན་གསུམ་ལ་སོགས་པར་འཁོར་བ། ཆུང་བ་རྡུལ་ཕྲན་དང་ཁབ་རྩེ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ། སྡུག་བསྔལ་ནི་སྤྱིར་གླེན་ཅིང་གཏི་མུག་པ་བླང་དོར་ལ་རྨོངས་པ། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆུང་ངུ་རྣམས་གྱུར་མིད་བྱེད། ཆུང་ངུ་རྣམས་ཀྱིས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཐལ་མར་འབིགས་ཤིང་གནས་དང་གོས་གཉིས་ཀའི་གོ་བཅད་དེ་ཟ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད། ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་གནས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་གྲོང་གི་བྱང་ཤར་མཚམས་ན་སྡོང་དུམ་མེས་ཚིག་པ་ལྟ་བུའི་ནག་ངམ་མེ་བའི་གནས་སུ། ལུས་ནི་སྟོང་རིག་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལུས། བདེ་སྡུག་དང་། དགེ་སྡིག་གི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དཔེར་ན་གཉིད་འཐུག་པོའི་གནས་སྐབས་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་ཡང་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ཐད་དུ་ཡོད་པར་བཤད་པ་དྲང་དོན་དང་། གང་དུ་འཆི་ས་དེ་དང་ཅིས་མི་མཚུངས་ཞེས་པ་ལྟར་རང་ཉིད་གང་དུ་འཆི་ས་དེ་ཉིད་དུ་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ངང་དུ་གནས་ནས་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཅུ་རེའི་བར་དུ་གནས་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་བྲལ་ཏེ་ཆོས་བསྒྲུབ་མི་ཁོམས། དེ་ལྟར་དཔྱད་འཇོག་ལེགས་པར་བྱས་ནས་བསྒོམ། གཞན་མིའི་མི་ཁོམས་པ་བཞི་ནི། སྒོམ་ཚུལ་གོང་ལྟར་དཔྱད་འཇོག་སྤེལ་མར་བསྒོམ། དེ་ནི་ཐུན་གྱི་དངོས་གཞིའོ། །ཐུན་གྱི་རྗེས་ནི། དེ་ལྟར་ཐུན་དེའི་ནང་དུ་བསྒོམ་པའི་དགེ་བ་དེས་མཚོན་དུས་གསུམ་གྱི་དགེ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་དང་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་བློས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཤིང་བསྡུམས་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་དང་བྲལ་ནས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་བསྔོ། བསྔོ་བའི་ཚུལ་ཡང་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་འཁོར་གསུམ་ཡང་དག་གི་བསྔོ་བའི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟར་བསྔོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བགྱིའོ་སྙམ་པའི་སྒོ་ནས། འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོས་ཇི་ལྟར་སོགས་བརྗོད། དེ་ནས་ཧར་ལངས་མི་བྱེད་པར་ད་ག་རེ་ངས་སྔ་ཐུན་གྱི་མགོར་དམ་བཅས་པ་དེ་འཁྲུལ་པའི་དབང་དུ་ཤོར་རམ་མ་ཤོར་སྙམ་དུ་ཕྱི་ལྟས་བྱེད་ཅིང་། གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་དབང་དུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་སོང་བར་ཐུན་ལེགས་པར་ཆོད་ན་དགའ་ཞིང་ང་རྒྱལ་བར་འགྱུར་བས་ང་རྒྱལ་བཅགས་དགོས་ཏེ། ཨོ་ཁྱོད་ལ་ད་ལྟ་ཐུན་ལེགས་པོ་ཞིག་ཆོད་འོང་རྒྱུ་དེ་བསོད་ནམས་འཁྱམས་པོས་ཕྱི་ལྟས་ཟེར་བ་དེ་རེད་ཁྱོད་ལ་ང་རྒྱལ་རྒྱུ་ཅི་ཡོད། ཁྱོད་དེ་འདྲའི་བཟང་པོ་ཞིག་ཨེ་ཡིན་ངས་ཐུན་ཕྱི་མའི་ནང་དུ་བལྟའོ་སྙམ་དུ་ང་རྒྱལ་གཅག་དགོས། ཡང་སེམས་འཁྲུལ་པའི་དབང་དུ་སོང་ནས་དགེ་བ་སྣ་གཅིག་བསམ་མ་ཉན་ན་སེམས་སྡུག་འོང་སྟེ་ཨེ་ངས་ཅི་འོང་ས་མི་འདུག་སྙམ་སྒྱིད་ལུག་པར་འགྱུར་བས། དེ་ལ་སྤྲོ་བ་བ སྲིངས་ཤིང་གཟེངས་བསྟོད་དགོས་ཏེ། ཨོ་ཁྱོད་ད་ལྟ་འཁྲུལ་པའི་དབང་དུ་ཤོར་སོང་བས་མ་ལེགས་ཀྱང་སྡུག་རྒྱུ་ཡང་ཅི་ཡོད། ཁྱོད་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་འཁྲུལ་ཏེ། ད་ལྟའང་ཐུན་དང་ཐུན་མཚམས་ཕྱེ་ནས་བསྒོམ་དགོས་པ་དེ་ལ་ཐུག་པ་ཡིན་མ་གཏོགས་ཁྱོད་དང་པོ་ནས་མི་འཁྲུལ་བ་
Chinese
的痛苦。寿命要经历无数年。现在像这样无论出生在寒热的地狱中，有没有空闲修持正法，要反复思考，进行观察修。又这样观察后，如果心灰意冷，哪里也去不了，那就不要追随过去，不要迎接未来，不要延续现在，而是不做作地进行安住修。又当一个念头要生起时，也要观察。又不想生起时，就放下，观察和安住交替进行。第二是饿鬼的处境：充满污垢和碎石，有很多被火烧过的树桩，散落着粗大的毒刺，干涸的河床上布满灰白色的沙砾，漂浮着许多干燥的棉絮。身体就像劫末的骨头，或是干燥的鹿角，或是坚硬的酥油皮。头颅像陶罐那么大，脖子像马尾那么细，肚子像一个地区那么大，四肢像茅草那么细。一个饿鬼行走的声音，就像五百辆马车拖动的声音，关节里发出红色的火星。痛苦是：对饿鬼们来说，夏天连月亮都热，冬天连太阳都冷，看到许多结满果实的树木，却变得没有果实。看到大海波浪像水晶项链一样荡漾，但仅仅是看到就干涸了，比以前更加凄惨和痛苦。寿命长则无数万年，短则不定。如果出生在这样的地方，有没有空闲修持正法，要交替进行观察和安住的修习。第三是畜生的处境：大多在洲际之间的黑暗处，在伸手不见五指的地方。身体是鱼和鳄鱼之类的，缠绕着须弥山三圈等等。小的形态如微尘和针尖等。痛苦是：总的来说，愚蠢而又痴迷，对取舍一无所知。特别的是，大的吞食小的，小的则像灰尘一样刺穿大的，剥夺了住所和衣服，遭受着无法估量的吞食之苦。长寿天居住在第四禅天的东北方，在像被火烧过的树桩一样黑暗的地方。身体是空明禅定的
English
of suffering. One must experience countless years of lifespan. Now, like this, no matter where one is born in the hot and cold hells, whether or not there is time to practice the sacred Dharma, one must repeatedly think about it and engage in analytical meditation. Furthermore, after analyzing in this way, if one becomes discouraged and cannot go anywhere, then do not follow the past, do not welcome the future, and do not continue the present, but rather engage in unfabricated settling meditation. Also, when a thought is about to arise, one should also analyze it. And when one does not want it to arise, one should let go, alternating between analysis and settling. Secondly, the realm of the pretas is: filled with filth and gravel, with many tree stumps that have been burned by fire, and scattered with coarse poisonous thorns. The dry riverbed is covered with grayish-white gravel, and many dry cotton fibers are floating around. The body is like the bones at the end of an eon, or a dried deer antler, or a hardened crust of butter. The head is the size of a clay pot, the neck is as thin as a horse's tail, the belly is as large as a region, and the limbs are as thin as reeds. The sound of a single preta walking is like the sound of five hundred chariots being dragged, and sparks of red fire emanate from the joints. The suffering is: for the pretas, summer is hot even the moon, and winter is cold even the sun. They see many trees laden with fruit, but they become fruitless. They see the great ocean with waves rippling like crystal necklaces, but merely seeing it causes it to dry up, becoming even more miserable and painful than before. The lifespan is infinitely long, lasting tens of thousands of years, and the short lifespan is uncertain. If one is born in such a place, whether or not there is time to practice the sacred Dharma, one must alternately engage in analytical and settling meditation. Thirdly, the realm of animals is: mostly in the dark places between continents, in places where one cannot even see one's own hand when stretched out. The body is like fish and crocodiles, coiled around Mount Meru three times, and so on. The small forms are like dust particles and needle tips, and so on. The suffering is: in general, they are foolish and deluded, ignorant of what to accept and reject. In particular, the large ones devour the small ones, and the small ones pierce the large ones like dust, depriving them of both shelter and clothing, and suffering immeasurable torment from being devoured. The long-lived gods reside in the northeast corner of the fourth dhyana heaven, in a dark and fiery place like a tree stump that has been burned by fire. The body is the clear and empty samadhi of
Chinese
之身。无有苦乐与善恶之念，譬如熟睡之际。此又说于四禅之境，乃是正义。如云：‘何处死，与彼有何异？’如是，自身于何处死，即于彼处住于无念之状态，乃至八十俱胝大劫，远离圣法之显现，不得修法之闲暇。如是善作观察安住而修。其余四种人之无暇者，如前所说，观察安住交替而修。此乃一座之正行。一座之后行：如是于彼座中，以所修之善为代表，三时之善事物，以及诸佛菩萨之无漏善根，一切有情之有漏善根，皆于意中摄为一体，并作和合，为使一切有情远离痛苦因果二者，获得圆满正等觉之珍贵果位而回向。回向之方式亦如诸佛菩萨以三轮清净之回向门如何回向，我亦如是完全回向。以如是之想，念诵‘文殊师利勇猛智’等。其后，不应骤然起身，而应反观自问：我于早座之初所立誓愿，是已为妄念所夺，抑或未夺？若未为妄念所夺，一座圆满，则应欢喜，然亦将生起我慢，故应降伏我慢。哦，你现在能有一座修得很好，那是因为福德浅薄者所说的反观，你有什么可骄傲的？你难道是那么好的人吗？我将在下一座中观察。’如是应降伏我慢。又若心为妄念所夺，乃至一个善念亦未生起，则将心生沮丧，心想：‘哎，我这是怎么了？’而变得懈怠。对此，则应生起欢喜，并加以赞扬。哦，你现在为妄念所夺，虽不甚好，然亦有何可沮丧的？你从无始以来直至现在，一直为妄念所夺。现在也才需要分座间与座上而修，否则你一开始就不会错乱
English
body. There is no sense of pleasure or pain, good or evil, like in a state of deep sleep. This is also said to be in the realm of the fourth dhyana, which is the true meaning. As it is said, 'Where one dies, what is the difference from that?' Thus, wherever one dies, one remains in a state of unconsciousness, up to eighty great kalpas, separated from the appearance of the holy Dharma, and has no leisure to practice the Dharma. Thus, contemplate and settle well, and then meditate. The other four kinds of people who have no leisure are: meditate alternately with contemplation and settlement as mentioned above. This is the main part of the session. The aftermath of the session: In this way, in that session, representing the virtue cultivated, all the virtuous things of the three times, and the uncontaminated roots of virtue of the Buddhas and Bodhisattvas, all the contaminated roots of virtue of all sentient beings, are all gathered and harmonized in the mind, and dedicated to all sentient beings to be separated from the two causes and effects of suffering, and to obtain the precious state of complete enlightenment. The way of dedication is also like how the Buddhas and Bodhisattvas dedicate with the three-wheel pure dedication door, I also completely dedicate in the same way. With this thought, recite 'Manjushri, the brave and wise,' etc. After that, one should not suddenly get up, but should look back and ask oneself: Was the vow I made at the beginning of the early session taken away by delusion, or not? If it is not taken away by delusion, and the session is complete, then one should be happy, but pride will also arise, so one should subdue pride. Oh, you can have a good session now, that's because of the retrospective said by those with little merit, what do you have to be proud of? Are you such a good person? I will observe in the next session.' Thus, one should subdue pride. Also, if the mind is taken away by delusion, and not even a single good thought arises, then one will feel depressed, thinking, 'Oh, what's wrong with me?' and become lazy. To this, one should generate joy and praise. Oh, you are now taken away by delusion, although it is not very good, but what is there to be depressed about? You have been deluded from beginningless time until now. Now you need to separate the session interval and the session to meditate, otherwise you would not be confused from the beginning.