Tibetan
ཞིག་ཡིན་ན་ད་སངས་ཅིའི་ཕྱིར་མ་རྒྱས། ད་ལྟ་འཁྲུལ་བའི་དབང་དུ་སོང་རུང་ཐུན་ཕྱི་མ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་དབང་དུ་གཏོང་རེ་ཀན་སྙམ་དུ་དམ་བཅའ་བློས་འཁྱུད་ཚད་ཅིག་བྱ། དེ་ནས་དལ་གྱིས་གདན་ལས་ལངས་ཏེ་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་འཇུག དེའང་ཐུན་མཚམས་སུ་སྔར་གྱི་དལ་བ་བརྒྱད་པོ་རེ་རེ་ནས་མ་བསམ་ན། དཔེར་ན་མགལ་གྱིས་མེ་ནང་དུ་ལྕགས་བསྲེགས་པ་ཕྱིར་བླངས་པ་དང་མཉམ་དུ་ནག་ཁྲོག་གེ་འགྲོ་བ་བཞིན་ཐུན་ནང་དུ་ཅུང་ཟད་སེམས་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་རེ་ཡོད་པ་དེ་ཐུན་མཚམས་འཇིག་རྟེན་ཚེ་འདིའི་སྣང་ཤས་གང་དགའ་དགའ་ལ་ཐོང་དང་ཐུན་ནང་དུ་དལ་བ་སོགས་བསམ་མ་བསམ་མེད་པར་བློ་དྲེད་པོར་འཆོར་ཉེན་ཡོད། དེས་ཐུན་གྱི་རྗེས་སོང་ནས། འབྱོར་པ་བཅུ་ནི་དེ་ལྟར་དལ་བ་ཙམ་ཐོབ་པས་མི་ཕན་པར་དམ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ལ་རང་ངོས་ནས་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་དགོས་པ་ལྔ་དང་། གཞན་ངོས་ནས་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་དགོས་པ་ལྔ་སྟེ་བཅུ་པོ་དེ་དག་གི་སྔ་མ་གསུམ་གསུམ་ཚང་བ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་ཙམ་ལས་མེད་ལ༑ ཕྱི་མ་གཉིས་གཉིས་ལེགས་པར་བརྟགས་ཏེ་ཚང་བའི་ཐབས་ལ་འབད་དགོས་པ་ཐུན་དང་ཐུན་མཚམས་ཕྱེ་སྟེ་དཔྱད་འཇོག་སྤེལ་མར་བསྒོམ་པ་འདྲའོ། །འཕྲལ་བྱུང་རྐྱེན་གྱི་མི་ཁོམས་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་དཔེར་ན་དལ་འབྱོར་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ལུག་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་འཕྲལ་བྱུང་རྣམས་སྤྱང་ཁུ་བྱུང་སྟེ་གཅིག་བསད་ན་བཅུ་བདུན་ལས་མེད། གཉིས་བསད་ན་བཅུ་དྲུག་ལས་མེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་འཕྲལ་བྱུང་རྣམས་དེ་རིང་རང་རྒྱུད་ལ་མེད་ཀྱང་སང་ཉིན་འབྱུང་ཉེ། ཐུན་སྔ་མ་ལ་མེད་ཀྱང་ཕྱི་མ་ལ་འབྱུང་ཉེ། ཐུན་མགོར་མེད་ཀྱང་ཐུན་མཇུག་ཏུ་འབྱུང་ཉེ་བས་རང་རྒྱུད་ལ་ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་ནས་རེ་རེ་ནས་གཉེན་པོ་བསྟེན་དགོས། དང་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་གང་ཆེ་གཉེན་པོ་འབད་དེ་བསླབ་ཅེས་པས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པ། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་བྱམས་པ། གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོ་ཁམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་རྣམས་བསྒོམ། བླུན་རྨོངས་ཀྱི་གཉེན་པོ། ཐོས་པས་ཚིག་མི་གོ བསམ་པས་དོན་མི་ཤེས། བསྒོམས་པས་གནས་ལུགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་མི་སྐྱེ་བ་སྔོན་གྱི་སྡིག་པ་དང་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པས་གཉེན་པོ་སྟོབས་བཞི་ཚང་བའི་བཤགས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉེ་བའི་སྲས་བརྒྱད་པོ་རེ་རེ་བཞིན་ཐུགས་བསྐྱེད་དང་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་རེ་རེ་ཡོད་པས་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་ལྷ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། བདུད་ཀྱིས་ཟིན་པའི་གཉེན་པོ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡང་དག་ཡིན་མིན་བརྟག་དགོས། དེ་ཡང་ཕྱིའི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པས་མི་བརྟག དེའི་ཐུགས་རྒྱུད་ན་རིན་ཆེན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་ཡོད་མེད་ཀྱིས་བརྟག་དགོས། ཡོད་ན་འབྲེལ་ཚད་དོན་ལྡན་ཡིན་པས་དགའ་བ་བསྒོམ། མེད་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བདུད་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་ནམ་བདུད་ཀྱི་གྲོགས་པོ་དེ་དང་ཡང་ན་བཟང་གྱེས་བྱེད། ཡང་ན་ངན་གྱེས་བྱས་ནས་བུད་འགྲོ་དགོས། ལས་ངན་ཐོག་བབས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི། དང་པོ་དགེ་བའི་གཤེས་གཉེན་མཇལ་བ། བར་དུ་ཐོས་བསམ་བྱེད་པ། ཐ་མ་བསྒོམ་པའི་དུས་རྣམས་སུ་བར་ཆད་ཀྱི་རྐྱེན་བྱུང་བ་ན། ང་ལ་འདི་ལྟ་བུ་འོང་མི་ཐང་བ་ལ་མི་བསམ་པར་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་མནར་མནར་ཤིན་ཏུ་མནར་བར་འགྱུར་གསུངས་པ་བཞིན་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་ནས་སྔོན་གྱི་ལས་ངན་ལ་འགྱོད་པ་བྱེད་དགོས། ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་ནི། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་སྙིང་ནས་དྲན་ཅིང་རྟག་སྦྱོར་དང་གུས་སྦྱོར་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་དགོས། གཞན་འཁོར་བྲན་གཡོག་གི་གཉེན་པོ་ནི། བླ་མ་དང་ཕྱུག་པོའི་བྲན་གཡོག་དབང་མེད་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཐབས་ལེགས་པ་ཞིག་བཙལ་ཏེ། དེ་ལས་ཐར་པའི་ཐབས་ལ་འབད་དགོས། འཇིགས་སྐྱོབས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི། ངེས་འབྱུང་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་གིས་ཟིན་པ་བྱེད་དགོས། ཆོས་ལྟར་བཅོས་པའི་གཉེན་པོ་འཇིག་རྟེན་ཚེ་འདི་སྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་གྱི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་ནས་སྤང་དགོས། རིས་ཆད་ནི་རང་གི་རྒྱུད་དང་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་གཉིས་སོ་སོར་བྲལ་བས་རིས་ཆད་དམ་འདི་བརྒྱད་པོ་གང་བྱུང་ན་ཐར་པ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་མྱུ་གུ་སྔོ་སྐམ་དུ་གྱུར་ནས་ཐར་པའི་རིགས་དང་བྲལ་བས་ན་རིགས་ཆད་ཅེས་བྱ། སྐྱོ་ཤས་ཆུང་བའི་གཉེན་པོ་ནི་སྲིད་པ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་ནས་ངེས་འབྱུང་གི་བློ་བསྐྱེད་པའོ། །དད་མེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཆོས་དང་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་ལ་བསམ་སྟེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དད་པ་འཆང་། འདོད་སྲེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་རྟག་མཐའ་བཞིའི་བསྡུས་པའི་ཉེས་དམིགས་དྲན་དགོས། ཀུན་སྤྱོད་ངན་པ་ལ་གཉེན་པོ་མེད་དོ། །སྡོམ་ཉམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་བཞི་པོ་ཡང་དག་པ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། སོ་ཐར་གྱི་རྩ་བ་བཞི་པོའི་གཅིག་ཉམས་ཀྱང་གཞན་གསུམ་པོ་བསྲུང་དགོས། བཞི་ཀ་ཉམས་ན་ཚུལ་བཞིན་བཤགས་པ་བྱེད་དགོས། ཚུལ་ལྡན་ང་རྒྱལ་ཆེ་བ་བས། །ཚུལ་འཆལ་འགྱོད་པ་མང་ན་དགའ།
Chinese
如果这样，那现在为何不增长？现在即使被错觉所控制，也要下定决心，希望下一座也能摆脱错觉的控制。之后慢慢地从座位上起身，开始进行座间休息的事务。而且，如果在座间休息时不一一思索之前的八种闲暇，例如用火钳从火中取出烧红的铁，同时变得漆黑一样，座中稍微产生的心念变化，如果座间休息时任由世间今生的显现随意发展，那么座中是否思索闲暇等，都有可能变得厚颜无耻。那样会跟随座修之后。十种圆满是，仅仅获得闲暇是不够的，修持正法需要自身具备的顺缘五种，以及从他方具备的顺缘五种，这十种的前三种只需修习对具备而感到欢喜，后两种要好好观察，努力使其具备，这就像分开座间和座间休息，交替进行观察和修习一样。八种突发事件的不空闲，例如十八种闲暇圆满就像有十八只羊一样，突发事件就像狼来了，杀死一只就只剩十七只，杀死两只就只剩十六只一样，所以突发事件今天即使自身没有，明天也可能发生，前一座没有，后一座也可能发生，座初没有，座末也可能发生，所以要仔细观察自身，一一寻求对治。首先是“烦恼哪个大，就努力修习对治”，因此修习贪欲的对治不净观，嗔恨的对治慈悲观，愚痴的对治界性差别。愚笨无知的对治：听闻时听不懂词句，思考时理解不了意义，修习时生不起对实相的证悟，这是往昔的罪业和障碍，所以对治是具足四力的忏悔，以及每一位菩萨近子的八位，每一位都有发心和事业的差别，所以要祈祷能生起智慧的本尊圣妙吉祥。
English
If that's the case, why doesn't it increase now? Even if currently controlled by delusion, one should make a firm resolution, hoping that the next session can also be free from the control of delusion. Then, slowly rise from the seat and begin to engage in the activities of the breaks between sessions. Moreover, if one does not contemplate each of the previous eight leisures during the breaks between sessions, it's like taking red-hot iron out of the fire with tongs, and it turns black at the same time. Any slight change of mind that occurs during the session, if during the breaks between sessions, one allows the appearances of this world and this life to develop as they please, then whether or not one contemplates the leisures during the session, there is a risk of becoming brazen. That will follow after the session. The ten endowments are that merely obtaining leisure is not enough. To practice the sacred Dharma, one needs five favorable conditions that one possesses oneself, and five favorable conditions that one possesses from others. For these ten, one only needs to cultivate joy in having the first three. The latter two must be carefully examined and efforts made to ensure they are complete. This is like separating the session and the breaks between sessions, and alternately engaging in observation and practice. The eight kinds of unforeseen circumstances that make one unfree are like having eighteen kinds of leisure and endowment, like having eighteen sheep. The unforeseen circumstances are like a wolf coming and killing one, leaving only seventeen. If two are killed, there are only sixteen left. Therefore, even if one does not have unforeseen circumstances today, they may occur tomorrow. Even if the previous session did not have them, the next session may. Even if the beginning of the session does not have them, the end of the session may. Therefore, one must carefully examine oneself and seek remedies for each one. The first is, "Whatever affliction is greatest, strive to learn the remedy." Therefore, cultivate the remedy for attachment, which is ugliness; the remedy for hatred, which is love; and the remedy for ignorance, which is the differentiation of elements. The remedy for foolish ignorance: one does not understand the words when listening, one does not understand the meaning when thinking, and one does not generate realization of reality when meditating. This is due to past sins and obscurations, so the remedy is confession with the complete four powers, and each of the eight close sons of the Bodhisattvas, each has a difference in their aspiration and activity, so pray to the deity who generates wisdom, the noble Manjushri.
Chinese
因此需要观察。而且，不应通过外在的神通和神通等来观察，而应观察他的心相续中是否具有珍贵的菩提心。如果具有，因为联系有意义，所以修习欢喜。如果没有，那么就和那样的魔友或恶友要么好聚好散，要么断绝关系后离开。对恶业当头降临的对治是：首先依止善知识，中间听闻思维，最后在修习的时候出现障碍的因缘时，不要想“我不应该遇到这样的事”，而要像《金刚经》中所说的那样，“行于般若波罗蜜多的菩萨，会遭受极大的苦难”，要坚信业果不虚，对以前的恶业生起后悔之心。对懈怠的对治是：从内心深处忆念死亡无常，发起恒常精进和恭敬精进。对成为他人眷属奴仆的对治是：对于无奈成为上师和富人的奴仆，要寻找一个好的方法，努力从中解脱。对恐惧的对治是：要被出离心和清净的菩提心所摄持。对伪装成佛法的对治是：要知道为了今生世间而修法的过患，从而舍弃。断绝传承是指自己的相续与解脱和一切智之道各自分离，这就是断绝传承，或者这八种情况中的任何一种发生，都会使解脱菩提三者的苗芽枯萎，从而与解脱的种姓分离，因此称为断绝传承。对缺乏厌离心的对治是：要知道轮回三有之苦，从而生起出离心。对没有信心的对治是：要思维佛法和上师的功德，从而持有不退转的信心。对贪欲的对治是：要忆念无常四边所摄的过患。对于恶劣的行为没有对治。对戒律破损的对治是：要知道产生堕落的四种原因，即使别解脱戒的四根本戒中的一个破损，也要守护其他三个。如果四个都破损了，就要如法忏悔。相比于具有戒律的傲慢自大，不如破戒后多生后悔之心。
English
Therefore, it is necessary to examine. Moreover, one should not examine through external miracles and supernormal powers, but rather examine whether or not the precious Bodhicitta is present in their mindstream. If it is present, then because the connection is meaningful, cultivate joy. If it is not, then either part ways amicably with such a demonic friend or bad companion, or sever ties and leave. The antidote for bad karma descending upon one is: first, rely on a virtuous spiritual friend; in the middle, listen and contemplate; and finally, when obstacles arise during practice, do not think, "I should not encounter such things," but rather, as stated in the Vajra Cutter Sutra, "A Bodhisattva who practices the Perfection of Wisdom will experience extreme suffering." Have firm faith in the infallibility of cause and effect, and generate remorse for past misdeeds. The antidote for laziness is: from the depths of your heart, remember death and impermanence, and initiate constant diligence and respectful diligence. The antidote for being a servant of others is: for those who have become servants of lamas and the wealthy against their will, seek a good method and strive to liberate yourself from it. The antidote for fear is: be seized by renunciation and a pure Bodhicitta. The antidote for pretending to be Dharma is: know the faults of practicing Dharma for the sake of this life and worldly concerns, and abandon them. Severance of lineage refers to the separation of one's own continuum from both the path of liberation and omniscience. This is severance of lineage, or if any of these eight situations occur, the sprouts of liberation, Bodhi, and the three will wither, thus separating from the lineage of liberation, and therefore it is called severance of lineage. The antidote for lacking renunciation is: know the faults of samsara in the three realms, and generate the mind of renunciation. The antidote for lack of faith is: contemplate the qualities of the Dharma and the lama, and hold irreversible faith. The antidote for desire and attachment is: remember the faults encompassed by the four aspects of impermanence. There is no antidote for bad conduct. The antidote for broken vows is: know the four causes that give rise to downfall, and even if one of the four root vows of individual liberation is broken, protect the other three. If all four are broken, then confess properly. Rather than having pride with discipline, it is better to have much regret after breaking vows.