Tibetan
་དེ་ལ་ནང་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པས་ལོངས་སྤྱོད་ནས་མཐར་ཤེས་པས་གཙོ་བོས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་ཚེ་གཙོ་བོ་ངོ་ཚ་ནས་བྲོས་པ་ན། གཙོ་བོའི་རྣམ་འགྱུར་ཐམས་ཅད་གཙོ་བོའི་ཀློང་དུ་ནུབ་ནས་སྐྱེས་བུ་རྣམ་འགྱུར་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་ཐར་བ་ཐོབ་པར་འདོད་ལ་སྙིང་གི་ནང་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བདག་རྟག་པ་ཆེ་ཆུང་མཐེ་འོང་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པས་དཔེར་ན་ལུས་འདི་རྫ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་དེ་བྱིའུ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། ལུས་ཞིག་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཤེས་པ་དེ་ལ་རང་དབང་ཡོད་བཞིན་དུ་གང་ལ་ཡང་འགྲོ་ཆོག་ཟེར། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ལུགས་ལ་རྟག་ཆད་གཉིས་ཀའི་འདོད་པ་དེ་ནོར་བ་ཡིན། འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་གྱི་བསྡུས་པའི་ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ལས་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་འགྲོ་བ་ལྷ་དང་བཅས་པ་ཚངས་པ་དང་བཅས་པ་བདུད་དགའ་རབ་དབང་ཕྱུག་དང་བཅས་པས་མི་མཁྱེན། སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་དང་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་དང་ཤར་པ་སོགས་ཀྱིས་མི་མཁྱེན། ཕྱི་རོལ་པའི་སྟོན་པ་སྡེ་དྲུག་ལ་སོགས་པས་མི་མཁྱེན། ནང་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པ་མགོན་པོ་དང་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་སྟོན་པ་མ་གཏོགས་མི་མཁྱེན། དེའི་མཁྱེན་པ་དེ་མུར་ཐུགས་པ་ཞིག་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཐོགས་མེད་སོགས་རྒྱན་དྲུག་མཆོག་གཉིས་ལ་སོགས་པས་མི་མཁྱེན། སློབ་མ་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་དག་གིས་མི་མཁྱེན། དེ་དག་གི་རང་ལམ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་མ་གཏོག་མི་མཁྱེན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ལ་མི་མཁྱེན་པའི་རྒྱུ་བཞི་ཡོད་པས་གནས་ཀྱིས་བསྐལ་བས་མི་མཁྱེན་པ་དང་གཅིག དུས་ཀྱིས་བསྐལ་བས་མི་མཁྱེན་པ་དང་གཉིས། རྒྱུ་ཐུག་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐུག་མེད་མི་ཤེས་པ་དང་གསུམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ར བ་ཏུ་མང་པོ་མི་མཁྱེན་པ་དང་བཞི་ཡོད་པས་མི་མཁྱེན། དེའི་རྒྱུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས། དེའི་རྒྱུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་གནས་ཉིད་དེ་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ལུགས་དེ་རྟོགས་བསྒོམ་མཐར་ཕྱིན་ཏེ་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས། དེའི་སྟོང་ཉིད་དེ་རྟོགས་པས་ཤེས་བྱ་འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དཔེར་ན་མེ་ལོང་ནང་ན་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བའམ། སྐྱུ་རུ་ར་ལག་མཐིལ་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུའི་ཅིག་ཆར་དུ་མཁྱེན་པ་དེ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན། དེ་ལ་དབྱེ་ན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་ཉེར་མཁོ་ལྷག་པར་མཁྱེན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་ལྷས་སྦྱིན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་འབྲུ་དང་ཉིན་སྲིབ་ཀྱི་རྩི་ཤིང་ནགས་ཚལ་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་པའི་ཐལ་བ་དང་ཀུ་ཤ་རྒྱ་མཚོ་ལ་རིམ་ཅན་དུ་བྱ་ན་པ་ལྟ་བུ་ལྷས་སྦྱིན་ལ་ལྐོག་གྱུར་དུ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་གྱུར་དུ་ཡོད་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། རྨ་བྱའི་མདོངས་བཀྲ་གཅིག་ལ་ཡང་། ། རྒྱུ་ཡི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པ། །དེ་མཁྱེན་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཏེ། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་མིན་པས་མིན། །ཞེས་པས། དེ་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་དད་པ་ཙམ་རེ་སྐྱེ་བ་མ་གཏོགས་དགོས་པ་ཆེར་མེད་ལ། ཉེར་མཁོ་ལྷག་པར་མཁྱེན་པ་ནི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་མཁྱེན་པས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ། མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུ་ལམ་གྱི་བདེན་པ། འབྲས་བུ་འགོག་པའི་བདེན་པ་སྟེ་དོན་ལ་བདེན་བཞིའི་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་མཁྱེན་པ་ཡིན། རྒྱུ་ལ་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ༑ ༑ཞེས་པས་འགོག་ཚུལ་ལ། ཕྱི་རོལ་པས་རྒྱུ་མི་འགོག་པར་འབྲས་བུ་འགོག་པར་འདོད་དེ། དཔེར་ན་རྒྱུ་དུག་འཐུང་བར་མི་འགོག་པར་འབྲས་བུས་ནད་འགོག་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཀྱང་། འབྲས་བུ་འགོག་མི་ནུས་པས་རྒྱུ་འགོག་དགོས་ཏེ་དཔེར་ན་དུག་མ་འཐུང་ན་ནད་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམས་འགོག་དགོས་པས་དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་འགོག་ཚུལ་ལ། དང་པོ་ཐར་པ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་ལམ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལུས་རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་གཅིག་ལོན་དགོས་པས། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུས་ངན་སོང་གསུམ་པོ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་ཏེ་དེ་ལས་ཐར་འདོད་ཀྱི་བློས་མཐོ་རིས་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་དུ་གཉེར་ནས་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤང་དགེ་བ་བཅུ་བསྒྲུབ། དེའི་སྟེང་ལ་མི་གཡོ་པའི་ལས་བསམ་གཟུགས་བརྒྱད་བསྒོམ་པས་མཐོ་རིས་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ་དེའི་ལས་དགེ་བས་མི་དགེ་བ་འགོག་པ་མ་གཏོགས། ཉོན་མོངས་འགོག་མི་ནུས་སྐྱེས་བུ་ཆེ་འབྲིང་གཉིས་ཀས་སྲིད་པ་རིགས་དྲུག་པོར་བློ་ལྡོག་ནས་འཁོར་བ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་སྤང་མྱང་འདས་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་བླང་དགོས། དེ་ཡང་རྒྱལ་
Chinese
在那里面，内道的智者恒常享受，最终当了知是由神我（梵文天城体：主，梵文罗马拟音：pradhāna，汉语字面意思：主）所幻化时，神我（梵文天城体：主，梵文罗马拟音：pradhāna，汉语字面意思：主）感到羞愧而逃离。神我（梵文天城体：主，梵文罗马拟音：pradhāna，汉语字面意思：主）的所有相状都消失在神我（梵文天城体：主，梵文罗马拟音：pradhāna，汉语字面意思：主）的虚空中，当个体脱离相状时，他们认为获得了解脱，并且认为在内心深处存在着一个不可思议的、恒常的、大小如拇指的“我”。例如，他们认为身体就像一个陶罐，而意识就像一只小鸟。当身体坏灭时，意识可以自由地去任何地方。在佛教的观点中，认为常和断两种极端都是错误的。轮回、涅槃和道路三者的所有法都源于因。然而，众生，包括天神、梵天、魔和自在天等，都无法了知这些法是如何从因中产生的。众生的主宰，如国王有形藏、国王阿阇世和夏尔巴等，也无法了知。外道六师等也无法了知。佛教的佛子，如弥勒菩萨和文殊菩萨，也只是遵循佛陀的教诲而宣说，他们自己也无法了知。他们无法完全了知的原因是他们尚未断除习气的障碍。龙树、无著等六庄严二胜士等也无法了知。弟子声闻和独觉等也无法了知。他们自己的道路也只是遵循佛陀的教诲，除此之外他们也无法了知。声闻有四种无法了知的原因：一是由于处所的久远而无法了知；二是由于时间的久远而无法了知；三是无法了知无尽之因的无尽之果；四是无法了知极多的佛法。因此他们无法了知。如来说，轮回和涅槃都源于因。如来说出这些因，是因为通达了一切法的实相，胜义谛，法界，真实的边际，无垢之法性，以及法的自性。通过对这种实相的证悟和修习达到究竟，完全显现而了知一切法的实相，胜义谛。
English
Therein, the wise men of the inner teachings constantly enjoy, and ultimately, when they realize that it is an illusion created by the pradhāna (Sanskrit Devanagari: प्रधान, Sanskrit Romanization: pradhāna, Chinese literal meaning: chief), the pradhāna (Sanskrit Devanagari: प्रधान, Sanskrit Romanization: pradhāna, Chinese literal meaning: chief) feels ashamed and flees. All the appearances of the pradhāna (Sanskrit Devanagari: प्रधान, Sanskrit Romanization: pradhāna, Chinese literal meaning: chief) disappear into the space of the pradhāna (Sanskrit Devanagari: प्रधान, Sanskrit Romanization: pradhāna, Chinese literal meaning: chief), and when the individual is separated from appearances, they believe they have attained liberation, and they believe that within the heart there exists an inconceivable, constant "self" about the size of a thumb. For example, they believe that the body is like a clay pot, and consciousness is like a small bird. When the body breaks down, consciousness is free to go anywhere. In the Buddhist view, believing in both permanence and annihilation is wrong. All the dharmas encompassed by samsara, nirvana, and the three paths arise from causes. However, beings, including gods, Brahma, Mara, and Ishvara, cannot know how these dharmas arise from causes. The lords of beings, such as King Bimbisara, King Ajatashatru, and Sharpa, etc., cannot know. The six heretical teachers, etc., cannot know. The sons of the Buddha in Buddhism, such as Maitreya and Manjushri, also only speak following the Buddha's teachings, and they themselves cannot know. The reason they cannot fully know is that they have not yet eliminated the obscurations of habit. Nagarjuna, Asanga, and the like, the six ornaments and two supreme ones, etc., cannot know. Disciples, shravakas and pratyekabuddhas, etc., cannot know. Their own paths also only follow the Buddha's teachings, and they cannot know beyond that. Shravakas have four reasons for not knowing: first, they cannot know due to the remoteness of the place; second, they cannot know due to the remoteness of time; third, they cannot know the endless fruit of endless causes; fourth, they cannot know the extremely numerous Buddha dharmas. Therefore, they cannot know. The Tathagata said that both samsara and nirvana arise from causes. The Tathagata speaks of these causes because he has realized the suchness of all dharmas, the ultimate truth, the dharmadhatu, the true limit, the stainless nature of dharma, and the nature of dharma itself. Through the realization and practice of this suchness to the ultimate, completely manifesting and knowing the suchness of all dharmas, the ultimate truth.
Chinese
智慧。通过证悟它的空性，了知以轮涅三道所涵盖的一切法，譬如镜中显现影像，或如手掌中的诃梨勒果一般同时知晓，这就是尽所有性智。它可分为了知一切所知和特别了知所需两种。第一，了知一切所知，就像了知拉斯布丁城的谷物、日阴处的草木森林被焚烧后的灰烬，以及像用拘舍草依次覆盖大海一样，对拉斯布丁隐蔽的一切，对佛陀来说都是显现的。如是说：即使孔雀羽毛的一个彩点，也有各种不同的成因。了知这些就是全知，不是因为不是全知智。因此，这除了能让被调伏者生起些许信心外，没有太大的必要。特别了知所需，就是了知轮涅二者的因果，了知轮回之因集谛的真谛，果苦谛的真谛，涅槃之道道谛的真谛，果灭谛的真谛，实际上就是如实了知四谛的取舍。对于因的断除是怎样的呢？外道认为不需断除因，而需断除果，例如不阻止喝毒药，而用药物来阻止疾病一样，但果是无法阻止的，所以必须断除因，例如不喝毒药就不会生病一样，所以必须断除未来世乃至一切的因，即集谛的业和烦恼，对此，三种士夫断除因的方式是：首先，要成就解脱、菩提三者的道，必须获得一个特殊的身体所依。因此，下士将三恶道视为痛苦，为了从中解脱，以希求之心追求天人的果位，从而断除十不善，修持十善。在此之上，通过修持不动业的四禅八定，就能获得天人的果位，其善业能断除不善业，但无法断除烦恼。中士和大士都对轮回六道生起厌离心，从而舍弃轮回的因果，取证涅槃的因果。也就是
English
Wisdom. By realizing its emptiness, all phenomena encompassed by the three paths of cyclic existence, nirvana, and the path are known simultaneously, like images appearing in a mirror or like a myrobalan fruit placed in the palm of the hand. This is the wisdom of knowing all that exists. It can be divided into knowing all that is to be known and especially knowing what is needed. First, knowing all that is to be known is like knowing all the grains of the city of Lhasbyin, the ashes of the burnt plants and forests in the shade, and like covering the ocean with Kusa grass in order. All that is hidden from Lhasbyin is manifest to the Buddha. As it is said: Even in one colorful spot of a peacock's feather, there are various different causes. Knowing these is omniscience, not because it is not omniscient wisdom. Therefore, this has no great necessity except to arouse some faith in those to be tamed. Especially knowing what is needed is knowing the cause and effect of both cyclic existence and nirvana, knowing the truth of the origin of cyclic existence, the truth of suffering as the result, the truth of the path as the cause of nirvana, and the truth of cessation as the result. In essence, it is knowing the acceptance and rejection of the four truths as they are. How is the cessation of the cause? Outsiders believe that the cause does not need to be stopped, but the result needs to be stopped, for example, not preventing the drinking of poison, but preventing the disease with medicine. However, the result cannot be prevented, so the cause must be stopped, for example, if you do not drink poison, you will not get sick. Therefore, it is necessary to stop the cause of future lives and all afflictions of the origin, and the way for the three types of persons to stop the cause is: First, in order to accomplish the path of liberation, enlightenment, and complete enlightenment, one must obtain a special physical basis. Therefore, the inferior person knows the three lower realms as suffering, and in order to be liberated from them, seeks the position of gods and humans in the higher realms with a desire for liberation, thereby abandoning the ten non-virtues and practicing the ten virtues. On top of this, by practicing the eight samadhis of the immovable karma, one can obtain the position of gods and humans in the higher realms, and their virtuous karma can stop non-virtuous karma, but cannot stop afflictions. Both the intermediate and great persons turn their minds away from the six realms of existence, thereby abandoning the cause and effect of cyclic existence and taking the cause and effect of nirvana. That is,