Tibetan
ས་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དོན་སྒོམ་པར་ཟབ་ཅིང་སྲ་མཁྲེགས་པ་ཝང་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་བརྡ་ཡིན་ནམ་ཞུས་པས་རིན་པོ་ཆེ་ཨཏྨ་གརྦྷ་དྷོ་ཡི་སྙིང་པོ་ནི་མཆོག་གི་རིན་པོ་ཆེ་རེད་པས་དེ་འདྲ་ཡིན་ལེ་མི་གདའ་བསམ་ཡས་མཆིམས་ཕུར་སྒྲུབ་པ་གྱིས་གསུངས་པའང་རང་བཞིན་གྱི་འཕྲོས་དོན་ནོ། །གོང་བཤད་དབྱིངས་སྟོང་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའམ། ཡུམ་ཆེན་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ཡང་། རྒྱལ་བ་ཡང་དགོན་པས། །ཡེ་སྒོམ་ལ་བློ་ཡིས་མ་སྒོམ་མཛོད། །རང་བབས་ལ་བཟོ་ཡིས་མ་བཅོས་མཛོད། །བློ་རྟོག་པ་ལ་རྐྱེན་དུ་མ་བལྟ་ཞིག །མི་རྟོག་པ་ཁྱད་དུ་མི་སྒོམ་པར། །སེམས་རང་ལུགས་སུ་ཞོག་ལ་རྒྱངས་སོ་ཚུགས། །སྒོམ་ཞི་གནས་ཀྱི་མཐིལ་དུ་ཕེབ་པ་ཅིག་འོང་གིས། །ཞེས་དང་། །བློ་རྟོག་པ་འགྱུ་བ་གནས་ ལུགས་ཀྱི་སྒོ། །རང་ངོ་ཤེས་པ་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད། །སེམས་ངོས་བཟུང་མེད་པ་རྟོགས་པའི་དབྱིངས། །སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་རིག་པའི་སྒོ། །བློ་བྲལ་གྱི་གསལ་སྟོང་རྗེན་པ་འདི་ལ། །ངང་ལ་བཞག་གིན་དབྱིངས་ལ་ལྟོས་དང་། །སྒོམ་ལྷག་མཐོང་གི་མཐིལ་དུ་ཕབ་པ་ཅིག་དྲོང་གིས། །ཞེས་པའི་དོན་ཡང་བསྐྱར་ཟློས་པ་ལ་མ་འཛེམ་པར་ཞུ་ན། སེམས་མ་བཅོས་རང་བབས་སུ་བཞག་ཚུལ་ལ། སྔོན་དུ་འདི་བྱ་འདི་བྱེད་མི་བསམ། རྗེས་ཀྱི་འདི་བྱ་འདི་བྱེད་མི་དྲན་པར་ཤེས་པ་སོ་མ་ཞེས་པ་ད་ལྟའི་སེམས་དེ་ཅི་གནས་སུ་བཞག །བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་ཅི་བྱུང་ཡང་འདྲ་བས་དེ་ཉིད་མ་བཅོས་པའི་ངང་ནས་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་སྟོང་ཆམ་གྱི་འགྲོ་བ་དེ་ཞི་གནས་ཡིན་ཏེ། རྣམ་རྟོག་རགས་པ་འགགས་ཀྱང་ད་དུང་ཕྲ་བ་ནི་འགགས་པ་མེད་པ་མང་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་རིག་ཤིན་ཏུ་དཀའ། དང་པོ་རྣམ་རྟོག་མང་བ་འདྲ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ་རྣམ་རྟོག་རིག་པའི་དོན་ ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད། འཕྲོ་རྒོད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཞིང་ཡེ་ནས་མི་གནས་ན། ཐོལ་གྱིས་སྐྱེས་པ་རྦད་ཀྱིས་བཅད་པ་སོགས་གང་བདེར་བྱའོ། །འགྱུ་བ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་དེ་ཡང་དག་ནས་གནས་འགྱུའི་བར་ལག་འགྱེལ་བ་ཞེས་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལྷག་གེར་མཐོང་བ་ལས་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ། དེ་ལྟར་ཡུན་བསྲིང་ཞིང་སྒོམ་པས་ཉམས་ལ་མཐོ་དམན་སྣ་ཚོགས་པ་འཆར་བ་སྟེ། རེས་འགའ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་དགའ་ཡལ་ལེ་བ། རེས་འགའ་སེམས་བཞག་ཀྱང་མི་སྡོད་པར་འཚུབས་ལོང་ངེ་བ། གསལ་ཡང་མི་གསལ་ནག་ཐོམ་མེ་བ། རིག་ཀྱང་མ་རིག་གར་སོང་འདིར་སོང་མེད་འདྲ་འབྱུང་ཡང་། ཡི་མ་ཆད་པར་སེམས་ལ་གཟེངས་བསྟོད་དེ། སེམས་འདི་ལ་བལྟས་པས་
Chinese
有人问，将无生之义观修得深奥坚固，是否像金刚一样难以证悟？ 仁波切回答说，阿特玛嘎尔巴多（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的心髓是最殊胜的珍宝，不会有那样的情况。在桑耶寺青浦修行吧。 这也是自性流露的意义。 之前所说的空性法界，如何观修俱生普贤王母，或大母般若波罗蜜多呢？ 嘉瓦央衮巴说： 不要用分别念来修持本觉， 不要用造作来改变自性。 不要把分别念当成违缘， 不要特意去修持无分别。 让心安住于自性，放松身心。 这样就能到达止观的境界。 又说： 分别念的流动是安住之门， 认识自性是修行的关键， 心无所住是证悟的法界， 显现万象是觉性的门， 在这离念的明空赤裸之中， 安住于此，观照法界。 这样就能将观修融入胜观的境界。 为了不厌其烦地重复说明，关于心不作意，安住于自性的方法是： 事前不要想该做什么，事后不要忆念该做什么，所谓的“觉知索玛”，就是让当下的心安住于本然状态。 无论生起好念头或坏念头，都不要改变它，观照它的本性，这种空寂的运行就是止观。 即使粗大的分别念止息了，仍然有许多微细的念头没有止息，这也很难觉察。 最初似乎会生起许多分别念，但分别念是觉性的作用，所以没有过失。 如果散乱非常严重，根本无法安住，那么就用突然生起就立即断除等任何方便法。 极其微细的流动，从最初到转变之间，就像手滑落一样，清晰地见到觉性的本性，这就是胜观。 像这样持续不断地观修，就会在体验上产生各种高低不同的变化。 有时会感到快乐、清晰、无分别的体验，令人愉悦； 有时心无法安住，感到烦躁不安； 有时清晰却不明显，一片黑暗； 有时觉知却又好像不觉知，好像消失了一样。 即使如此，也不要灰心，要提升自己的心力，因为观照这颗心
English
When asked if meditating on the meaning of non-origination is profound and as solid as a vajra, making realization difficult, Rinpoche replied that the essence of Atma-garbha-dho (藏文,梵文天城体,梵文罗马拟音,汉语字面意思) is the most supreme jewel, and such a situation would not occur. Practice at Chimphu in Samye. This is also the meaning of the spontaneous arising of nature. How does one meditate on the empty expanse mentioned earlier, the co-emergent Samantabhadri, or the Great Mother Prajnaparamita? Gyalwa Yang Gonpa said: Do not meditate on primordial awareness with the mind of intellect. Do not alter spontaneity with fabrication. Do not regard intellectual thought as an obstacle. Do not deliberately meditate on non-thought. Let the mind rest in its own nature, and relax the body. This will lead to the attainment of the state of shamatha and vipashyana. He also said: The movement of intellectual thought is the door to abiding. Recognizing one's own face is the key to practice. The mind without grasping is the expanse of realization. The arising of various phenomena is the door to awareness. In this naked clarity and emptiness free from thought, abide in it and contemplate the expanse. This will lead to the integration of meditation into the state of vipashyana. To avoid being reluctant to repeat the explanation, the method of leaving the mind uncorrected and abiding in its own state is: Do not think about what to do beforehand, and do not remember what to do afterward. The so-called "knowing Soma" is to let the present mind abide in its natural state. Whether good or bad thoughts arise, do not change them. By looking at its nature in its uncorrected state, this empty and silent movement is shamatha. Even if coarse thoughts cease, there are still many subtle thoughts that have not ceased, which are also very difficult to perceive. At first, it seems that many thoughts arise, but thoughts are the function of awareness, so there is no fault. If distraction is very strong and cannot abide at all, then use whatever method is convenient, such as cutting off what arises suddenly. The extremely subtle movement, from the beginning to the transformation, is like a hand slipping, clearly seeing the nature of awareness, which is called vipashyana. By continuing to meditate in this way, various high and low experiences will arise. Sometimes there will be a happy, clear, and non-conceptual experience that is pleasant. Sometimes the mind cannot abide and feels restless. Sometimes it is clear but not obvious, and it is dark. Sometimes it is aware but seems unaware, as if it has disappeared. Even so, do not be discouraged, but increase your mental strength, because by looking at this mind
Tibetan
སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་རླབས་འཇུག །རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཕན། ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཆིག་རྫོགས། ལམ་ཐམས་ཅད་ཆིག་ཆོད། འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཡེ་རྫོགས་གཞན་སུ་ལས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་ངོ་ བོ་སྐྱོང་བ་འདི་ལས་ཟབ་པ་མེད་པར་ཐག་བཅད། ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆུ་བོ་ནཻ་ར་ཛ་ནའི་འགྲམ་དུ་ལོ་དྲུག་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གཅིག་གི་ངང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པ་ཡིན་ན། དེང་སང་གི་ཆོས་པས་ཁོམ་དུས་བསྒོམ། མ་བྱུང་དུ་སྐྱུར་བས་ལེན་པ་ཡིན་པས་བརྩོན་འགྲུས་བྱའོ་བསམ་པའི་སྙིང་སྟོབས་བསྐྱེད། ཆོས་དང་པོ་ཐོས། བར་དུ་ཐོས་དོན་བསམ། ཐ་མར་བསམ་དོན་སྒོམ་དགོས་པ་ཡིན་ཅིང་། མ་སྒོམ་བར་ཆོས་ལ་ཞུགས་པས་མི་ཕན་པ་ནི། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་འདི། །ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་འགྲུབ་བོ། །དཔེར་ན་གངྒཱའི་ཆུ་ཀླུང་གིས། །སྟོབས་མེད་ནན་གྱིས་ཁྱེར་བ་ལྟར། །སྐམ་ནས་ཤི་བར་གྱུར་པ་བཞིན། །མ་སྒོམ་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འགྲོ་བ་མང་པོ་ལ། །ཟས་དང་སྐོམ་དག་བྱིན་གྱུར་ཀྱང་། །བདག་ནི་བཀྲེས་པས་ཤི་བ་ལྟར། །མ་སྒོམ་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ སོགས་མང་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྒོམ་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ། གང་གིས་བསྐལ་གཅིག་བར་དུ་ཉན་པ་བས། གང་གིས་སེ་གོལ་གཅིག་གཏོགས་པ་ཙམ་གཅིག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་བསོད་ནམས་ཆེའོ། །ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་ཤྲཱི་སེང་ཧས། །གལ་ཏེ་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་ཀྱི། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ལུས་སྦྱིན་པས། །བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་གང་ཡིན་པ། །སྐད་ཅིག་སྒོམ་པའི་ཆར་མི་ཉེ། །གལ་ཏེ་གང་གཱའི་བྱེ་སྙེད་ཀྱི། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྲོག་བསྐྱབས་པས། །རྩེ་གཅིག་བསྒོམ་པ་འབུམ་ཆར་མིན། །སྟོང་གསུམ་རིན་ཆེན་མཆོད་རྟེན་གྱིས། །ཁེངས་བྱས་བསོད་ནམས་གང་ཡིན་པ། །དེས་ཀྱང་སྒོམ་པའི་ཆར་མི་ཉེ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་རིན་ཆེན་ནོར། །ཕུང་པོ་མང་པོ་སྦྱིན་པ་ཡི། །དགེ་རྩ་ཏིང་འཛིན་ཆར་མི་ཉེ། །སྒོམ་པའི་བསོད་ནམས་ཚད་ལས་འདས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་བླངས་པས། ཉམས་དང་པོ་རྩེ་གཅིག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ནགས་ལ་མེ་ཆེན་མཆེད་པ་ལྟ་བུ། ཉམས་གཉིས་པ་དུ་མ་རོ་གཅིག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཉམས་མཚོ་ལ་ཁ་བ་བབས་པ་ལྟ་བུ། ཉམས་གསུམ་པ་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འཆར་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟ་བུའོ།། ༈ །།དེ་ནས་དུག་གསུམ་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཚུལ་ནི། སྙན་རྒྱུད་རྩ་བར། ཞེ་སྡང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བའི་རང་མདངས་ལ་ག
Chinese
所有佛的加持融入，利益自己的相续。所有积聚圆满，所有道一次截断，所有果原始圆满。断定没有比从任何其他事物中守护自心本性更深奥的了。如果圆满正等觉佛陀在尼连禅河边六年里以一个跏趺坐的姿势安住于禅定，那么现在的修行人应该在空闲时禅修，没有空闲时就放弃，应该生起精进修行的心力。首先听闻佛法，中间思维听闻之义，最后必须修习思维之义，不修习而进入佛法是没有利益的。如《树木庄严经》中所说：此正等觉佛陀的教法，仅仅听闻不能成就。譬如恒河之水流，无力者被强力冲走一样，像干枯而死一样，不修习佛法也是如此。如同给予众多行者，食物和饮料，自己却像因饥饿而死一样，不修习佛法也是如此。等等说了许多。修习的利益是，《真实性显现经》中说：舍利子，与其在一劫中听闻，不如仅仅弹指一瞬间修习真实性，功德更大。还有，导师师利星哈说：如果将恒河沙数，所有众生的身体布施，无论那功德多么广大，也比不上刹那间修习。如果救护恒河沙数，所有众生的性命，也比不上专注修习的十万分之一。三千世界充满珍宝的佛塔，无论那功德多么广大，也比不上修习的少分。将无数珍宝财物，布施给所有众生，那善根也比不上禅定的少分。修习的功德不可估量。如是所说，通过修习而体验，第一个体验是专注如幻的体验，如同大火蔓延森林一般。第二个体验是多味一体空性的体验，如同雪花落入大海一般。第三个体验是无戏论如虚空的体验生起，如同太阳升起在虚空一般。 然后，将三毒转为道用的方法是，在《窍诀根本经》中说：嗔恨的自性是明亮的自光芒。
English
May the blessings of all Buddhas enter, benefiting one's own continuum. May all accumulations be complete, all paths be cut through at once, and all fruits be primordially perfect. Decide that there is nothing deeper than guarding the nature of one's own mind from anything else. If the perfectly enlightened Buddha remained in samadhi in a single lotus posture for six years on the banks of the Nairanjana River, then present-day practitioners should meditate when they have free time, and if they don't have free time, they should abandon it. Generate the strength of mind to think, 'I must exert myself.' First, hear the Dharma; in the middle, contemplate the meaning of what you have heard; and finally, you must meditate on the meaning of what you have contemplated. Entering the Dharma without meditation is of no benefit. As it says in the Ornament of the Tree Sutra: 'This teaching of the perfectly enlightened Buddha, cannot be accomplished by merely hearing. For example, like the Ganges River, the powerless are carried away by force, like drying up and dying, so it is with Dharma without meditation. Just as giving food and drink to many beings, one dies of hunger, so it is with Dharma without meditation.' And so on, many things are said. The benefit of meditation is, as it says in the Sutra of Manifesting Reality: 'Shariputra, more meritorious is meditating on reality for just a moment than listening for a kalpa.' Also, the teacher Shri Singha said: 'If one gives the bodies of all beings as numerous as the sands of the Ganges, whatever great merit that may be, it is not equal to a moment of meditation. If one saves the lives of all beings as numerous as the sands of the Ganges, it is not a fraction of a hundred thousandth of single-pointed meditation. Filling the three thousand worlds with precious stupas, whatever merit that may be, it is not equal to a fraction of meditation. Giving heaps of precious jewels to all beings, that root of virtue is not equal to a fraction of samadhi. The merit of meditation is beyond measure.' As it is said, through experiencing through meditation, the first experience is the single-pointed, illusory-like experience, like a great fire spreading through a forest. The second experience is the one-taste of emptiness, like snow falling into the ocean. The third experience is the experience of non-elaboration, like the sky arising, like the sun rising in the sky. Then, the method of taking the three poisons as the path is, in the Root Sutra of Whispered Transmission, it says: 'The nature of anger is the clear, self-luminous radiance.'