Tibetan
ལ་བ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དེ་ལ་བལྟས་པས་གཟུགས་དབྱིབས་ཁ་དོག་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་སྟོང་པ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན། གསལ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཞིང་། སྟོང་བཞིན་དུ་གསལ་བའི་གསལ་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའམ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ། རང་བཞིན་གསལ་བ་ལོངས་སྐུ། ཐུགས་རྗེ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་སྤྲུལ་སྐུའོ། །མདུན་གྱི་སྐྱབས་ཡུལ་ཡེ་ཤེས་པ་རང་སེམས་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་རང་ངོ་ཤེས་ཏེ་གཉིས་མེད་རོ་གཅིག་ཏུ་བཞག་ན་དེས་གོ་ཆོད་དོ། །འོ་ན་རང་ལ་སྐྱབས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཚང་ཡོད་པས་མདུན་དུ་སྐྱབས་ཡུལ་བསྒོམས་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་བྱ་མི་དགོས་སོ་ཞེ་ན། སྐྱབས་ཡུལ་བསྒོམས་ནས་སྐྱབས་སུ་ཤིན་ཏུ་ནས་ཀྱང་འགྲོ་དགོས་ཏེ། ད་ལྟ་རང་ལ་གནས་པའི་སེམས་ཉིད་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་འདི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ནས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ གཉིས་ལ་རག་ལས་པས་སོ། ཇི་སྐད་དུ་ཡང་། ཧེ་རུ་ཀ་གལ་པོ་ལས། །མཚན་ཉིད་རྒྱུ་ཡི་ཐེག་པས་ནི། །སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་རུ་ཤེས། །འབྲས་བུ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པས་ནི། །སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བསྒོམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ནམ་ཞིག་ན་བླ་མ་དང་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་ན་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ད་ལྟའང་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་པའི་ངང་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །མདུན་གྱི་སྐྱབས་ཡུལ་དེ་དག་གི་སྤྱན་སྔར། ཧོཿ ཞེས་ངོ་མཚར་བའི་དོན་ནམ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཡན་ལག་བདུན་པ་འབུལ་བ་ནི། སྡིག་པ་བཤགས་པ། ༡ དམ་བཅའ་བ། ༢ སེམས་བསྐྱེད་པ། ༣ ཕྱག་འཚལ་བ། ༤ ལུས་འབུལ་བ། ༥ སྨོན་ལམ་གདབ་པ། ༦ ཚོགས་མཆོད་འབུལ་བ། ༧ བསྟོད་པའི་ཡན་ལག ༨ དང་བརྒྱད་དོ། །གཏེར་མཆན་དུ་ཡན་ལག་བདུན་པ་གསུངས་ཤིང་གྲངས་བརྒྱད་དུ་གྱུར་པ་གང་ཞེ་ན། ཚོགས་སོགས་འདོད་ཡོན་གྱིས་མཆོད་པ་འབུལ་བ་སྤྱི་དང་། ལུས་འབུལ་བ་བྱེ་བྲག་ཡིན་པས་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་བསྡོམས་ནས་མཆོད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བགྲངས་པའི་གྲངས་བདུན་དུ་ངེས་སོ། །ཡན་ལག་གཞན་རྣམས་ཤེས་པར་སླ་ལ། ལུས་འབུལ་བ་ལ་དགོས་པ་གསུམ་དང་ལྡན་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་ལས་རིམ་ལས། །ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་སྲས་བཅས་དང་། །དབང་ཕྱུག་ད་ལྟའི་སངས་རྒྱས་བདག །མ་འོངས་རང་བཞིན་སེམས་ཅན་ལ། །དགོས་པ་གསུམ་ཕྱིར་ལུས་དབུལ་བྱ། །མཆོག་གི་ཡོད་ཕྱིར་སྣོད་དུ་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ལ་ལུས་ཕུལ་བས་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་དེ
Chinese
了知心之自性。观彼，任何形状颜色皆不成立，是为空性，心之自性。明明之中空，空之中明明，明空双运，是心之本体。如是，心之本体空性是法身，自性光明是报身，大悲显现种种是化身。于前之皈依境智慧尊，自心三身无别，若能认识自性，安住于无二味，则已足够。若谓自身已具足一切皈依境，故无需于前观修皈依境而皈依耶？非也，观修皈依境后，务必皈依。如今安住于自心之自性，此三身之体性，需依靠福德与智慧二资粮，方能远离一切障蔽之垢染而现前证悟。如是云：嘿汝嘎嘎波（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）中云：“体性因之乘，知心性为佛因，果之密乘者，观心性为佛。”如是说。何时能了知上师与自心、佛三者无别，即是果显现之时。然现在亦应于了知无别之状态中皈依。于前方之皈依境前，以“ཧོཿ”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，惊叹）表示惊奇之义或稀有之方式，献上七支供，即：忏悔罪业（1），立誓（2），发菩提心（3），顶礼（4），供养身体（5），发愿（6），会供轮（7），赞叹支（8），共八支。若问伏藏文中说七支，而数量却成八支，何也？ 以会供等欲妙供养是总的，供养身体是别的，故总别合起来算作供养支，故确定为七支。其他支容易了解，供养身体需具足三个必要：如金刚次第中云：“十方诸佛与佛子，以及具力现今佛，未来自性有情众，为三必要故献身，因有殊胜故成器。”如是说。向佛供养身体，最终之果是
English
Understanding the nature of mind. Looking at it, no shape or color is established, that is emptiness, the nature of mind. Empty in the midst of clarity, clear in the midst of emptiness, the union of clarity and emptiness is the essence of mind. Likewise, the essence of mind, emptiness, is the Dharmakaya, the nature of clarity is the Sambhogakaya, and compassion manifesting in various ways is the Nirmanakaya. In front of the refuge field, the wisdom beings, one's own mind inseparable from the three bodies, if one recognizes one's own nature and abides in non-duality, that is sufficient. If one says that since one already possesses all the refuge places within oneself, there is no need to cultivate the refuge field in front and take refuge, that is not correct. After cultivating the refuge field, it is absolutely necessary to take refuge. Now, abiding in the nature of one's own mind, this essence of the three bodies, one must rely on the two accumulations of merit and wisdom in order to be separated from all obscuring defilements and realize it directly. As it is said: In the Heruka Galpo it is said: "The vehicle of the causal characteristic knows the nature of mind as the cause of Buddhahood; the vehicle of the resultant mantra cultivates the nature of mind as Buddhahood." Thus it is said. When one realizes that the guru, one's own mind, and the Buddha are inseparable, that is the time when the result manifests. But even now, one should take refuge in the state of knowing inseparability. In front of those refuge fields, with "ཧོཿ" (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, meaning "astonishment"), expressing the meaning of wonder or in a rare manner, offering the seven-branch offering, which are: Confessing sins (1), making vows (2), generating bodhicitta (3), prostrating (4), offering the body (5), making aspirations (6), offering the tsok (7), and the branch of praise (8), totaling eight branches. If one asks why the treasure text speaks of seven branches, but the number becomes eight, what is the reason? Offering with desirable objects such as tsok is general, offering the body is specific, so the general and specific are combined and counted as the branch of offering, so it is determined to be seven branches. The other branches are easy to understand, but offering the body needs to have three necessities: As it is said in the Vajra Sequence: "To the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions, and the powerful present Buddhas, and the sentient beings of future nature, the body is offered for three necessities, because there is excellence, it becomes a vessel." Thus it is said. Offering the body to the Buddha, the ultimate result is
Tibetan
་འདྲ་ཐོབ་པའི་དགོས་པ། ༡ བླ་མ་ལ་ལུས་ཕུལ་བས་བྱིན་རླབས་འཇུག་པའི་དགོས་པ། ༢ སེམས་ཅན་ལ་ལུས་ཕུལ་བས་མ་འོངས་པ་ན་གདུལ་བྱར་འགྱུར་བའི་དགོས་པའོ། ༣ དེ་ཡང་སྔོན་གྱི་བདེར་གཤེགས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས། མདོ་སྔགས་ལུང་ རྟོགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག །ད་ལྟའི་སངས་རྒྱས་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པ་རིགས་བརྒྱའི་ཁྱབ་བདག །ཁམས་བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། ཡུལ་དེ་གསུམ་ཀ་ཚོགས་བསགས་པའི་ཞིང་དུ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བའི་རྡོ་རྗེའི་ལས་རིམ་ལས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡན་ལག་བདུན་ཡང་སྔ་འགྱུར་བཀའ་མ་ལྟར་ན། ཕྱག་འཚལ་བ། ༡ སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ། ༢ མཆོད་པ་འབུལ་བ། ༣ སྡིག་པ་བཤགས་པ། ༤ རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ། ༥ སེམས་བསྐྱེད་པ། ༦ ལུས་འབུལ་བ། ༧ བསྔོ་བའི་ཡན་ལག་གོ ༨ །ཕྱག་འཚལ་ཞིང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བརྩིས་པའི་ཡན་ལག་བདུན་དུ་བཞེད། ༈ །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་དང་། བླ་མེད་རྒྱུད་སམྦུ་ཊི་དང་། རྡོ་རྗེ་གུར་བཅས་ནས་ཚིག་མཐུན་པར་གསུངས་པའི་བྱང་སེམས་སྡོམ་བཟུང་ཡན་ལག་བདུན་ནི། དང་པོ་ཡན་ལག་བདུན་ པ་འབུལ་བའི་ཡུལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སོགས་ཚིག་རྐང་གཅིག་སྡིག་པ་སོ་སོར་བཤགས་པའི་ཚིག་རྐང་། ༡ འགྲོ་བའི་དགེ་སོགས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་། ༢ སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སོགས་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཟུང་བ། ༣ སངས་རྒྱས་སོགས་ཚིག་རྐང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྐྱབས་འགྲོ། ༤ རང་གཞན་སོགས་ཚིག་རྐང་གཉིས་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད། ༥ བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སོགས་ཚིག་རྐང་གསུམ་འཇུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད། ༦ འགྲོ་ལ་སོགས་བསྔོ་བའི་ཡན་ལག་དང་འདུན་ནོ། ༧ །ཡན་ལག་བདུན་ཡང་གྲངས་དང་སྦྱར་ན། །སྐྱབས་ཡུལ་སྐུ་གསུམ་བླ་མའི་སྤྱན་སྔར་སྡིག་པ་བཤགས་པ། ༡ དམ་བཅའ་ཞིང་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བ། ༢ ལུས་ཞིང་གི་རྡུལ་སྙེད་དུ་སྤྲུལ་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ། ༣ རང་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་རྩར་བཅས་མཎྜལ་དུ་ཕུལ་ནས་སྐུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་བཞུགས་པར་ གསོལ་བ་འདེབས་པ་དང་། ༤ བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་གྱིས་རྒྱས་གདབ་པ། ༥ འདོད་ཡོན་ལྔ་ཡི་ལྷ་མོ་སྤྲུལ་ནས་མཆོད་པ་འབུལ་བ། ༦ རྒྱལ་བའི་གསང་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་བསྟོད་ཅིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་བདུན་ནོ། ༧ །དཔེ་ལ་ལར་རང་ལུས་བཞུགས་པའི་གདན་དུ་འབུལ་ཞེས་པ་གདན་བྱས་འདུག་ཀྱང་ཡོངས་དགེ་གཏེར་ཆེན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་བྲིས་སུ་ར་རྟེེན་འདུག་པས་བླ་མ་དཔོན་པོ་ལ་ཞུ་བའི་རྟེན་
Chinese
获得利益之必要：一、向上师献身，获得加持之必要；二、向众生献身，未来成为所化之必要。三、往昔之善逝、已逝之佛陀，经续教证之自在者，现今之佛陀、具德上师、百族之主宰，具有界善逝藏性之所有众生，乃未来之佛陀。此三处皆为积资之田，乃上师桑结（佛）古如（秘密）之金刚事业仪轨中所说。此外，七支亦如旧译噶玛（教言）所说：顶礼，一、皈依，二、供养，三、忏悔，四、随喜，五、发心，六、献身，七、回向支。八、顶礼与皈依合为一支，视为七支。此外，瑜伽续《现观庄严论》与无上续《桑布扎》及《金刚幕续》等，一致宣说之菩萨戒摄持七支为：初，七支供养之境，三宝等一句，各自忏悔罪业之一句。一、随喜众生之善等。二、执持成佛菩提等胜义菩提心。三、佛陀等一句，大乘皈依。四、自他等二句，发愿菩提心。五、殊胜菩提等三句，行菩提心。六、于众生等回向支与希愿。七、若将七支与数字相合，则于皈依境三身之上师前忏悔罪业。一、立誓并发心，劝请转法轮。二、化自身为刹土微尘数而顶礼。三、将自身受用及善根等供养曼扎，祈请不入涅槃而住世。四、以回向发愿印持。五、化现五妙欲天女而作供养。六、赞叹诸佛之身语意功德而随喜，此为七支。七、有些范本中说将自身作为座位而供养，但荣革（一切善）德钦（大）之手稿中写为“拉丹（供品）”，故为向上师本波（首领）陈述之供品。
English
The necessity of obtaining benefits: 1. The necessity of receiving blessings by offering the body to the Lama. 2. The necessity of transforming into a disciple in the future by offering the body to sentient beings. 3. Furthermore, the Buddhas of the past, the gone-beyond ones, the masters of sutras and tantras, and the present Buddhas, the glorious and noble Lamas, the lords of a hundred families, all sentient beings with the essence of the Sugata-garbha, are the Buddhas of the future. All three places are fields for accumulating merit, as stated in the ritual of the secret Vajra activity of the teacher Buddha. Moreover, according to the early translation of Kama (teachings), the seven branches are: Prostration, 1. Taking refuge, 2. Offering, 3. Confession of sins, 4. Rejoicing, 5. Generating the mind of enlightenment, 6. Offering the body, 7. Dedication of merit. 8. Prostration and taking refuge are counted as one branch, making it seven branches. Furthermore, the seven branches of Bodhisattva vows, which are spoken in agreement in the Yoga Tantra 'Manifestation of Enlightenment', the Anuttara Tantra 'Samputa', and the Vajra Tent, are: Firstly, the object of the sevenfold offering, the Three Jewels, etc., one verse. One verse for confessing sins separately. 1. Rejoicing in the virtues of beings, etc. 2. Holding the mind of enlightenment, such as the enlightenment of the Buddhas, etc. 3. The verse 'Buddha, etc.' is the refuge of the Great Vehicle. 4. The two verses 'Self and others, etc.' are the aspiration of generating the mind of enlightenment. 5. The three verses 'Supreme enlightenment, etc.' are the mind of engaging in enlightenment. 6. The branch of dedication and aspiration to beings, etc. 7. If the seven branches are combined with numbers, then confess sins before the refuge, the three bodies of the Lama. 1. Taking vows and generating the mind, urging the turning of the wheel of Dharma. 2. Emanating the body into as many dust particles as there are fields and prostrating. 3. Offering one's own body, possessions, and roots of virtue as a mandala, and praying that the body will not pass into Nirvana but remain. 4. Sealing with dedication and aspiration prayers. 5. Emanating goddesses of the five desirable qualities and making offerings. 6. Praising the qualities of the three secrets of the Victorious Ones and rejoicing, these are the seven branches. 7. In some examples, it is said to offer one's own body as a seat, but in the handwriting of Yongge Terton Chen himself, it is written as 'Raten (offering)', so it is an offering to be presented to the Lama Ponpo (leader).