Tibetan
རྐྱེན་བྱེད་པ་གང་ཡིན་བ་དེ་ལ་འདྲེ་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། ཡང་གང་ལ་ཕན་བཏགས་པ་དེ་ལ་ལྷ་ཟེར་བ་དང་། གང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དེ་ལ་འདྲེ་ཟེར་ཏེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཀུན་གྱིས་བཟང་ངན་དང་ཕན་གནོད་ཙམ་ལ་ལྷ་དང་འདྲེ་ཟེར་བ་ནི་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་གཏམ་ཡིན་པས། དོན་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བཟང་པོས་ཀྱང་གནོད་པ་བྱེད་ལ། ངན་པས་ཀྱང་ཕན་བཏགས་པ་ཡོད་དེ། དང་པོར་ཕན་གདགས་ཀྱང་ཕྱིས་གནོད་པ་སྐྱེལ་བ་ཡང་མང་ལ། དང་པོར་གནོད་པ་བྱས་ཀྱང་ཕྱིས་ཕན་གདགས་པ་ཡང་ཡོད་པས་ངེས་པ་མེད་དེ། བཟང་པོའི་ཆགས་ཡུལ་ལྷ་རུ་བྱས་པ་ཡང་གནོད་སྐྱེལ་བ་ཡོང་། ངན་པ་ཡིད་ལ་མི་འདོད་འདྲེ་བྱས་པ་ཡང་ཕན་གདགས་པ་ཡོད་པས། ལྷ་ཞེས་པ་དང་འདྲེ་ཞེས་པ་གང་ལ་ཟེར་ངེས་པ་མེད་པས། བཟང་ངན་དང་ཕན་གནོད་ཙམ་ལ་ལྷ་དང་འདྲེ་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་པ་བཟུང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཀུན་གྱིས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པ་མངོན་ལ་གནས་པ་མེད་ དོ། །དེས་ན་གཅོད་ཡུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་གནོད་ཙམ་ལ་ལྷ་དང་འདྲེར་འཛིན་པ་ནི་གཏན་ནས་མི་འདོད་ལ། བཟང་ངན་དང་ཕན་གནོད་ཙམ་ལ་ལྷ་འདྲེའི་མིང་ཡང་མི་གདགས། སྒྲ་ཡང་མི་བསྒྲག་ཅིང་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་བྱའོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོ་གནས་ཚུལ་གྱི་ལྷ་འདྲེ་གཉིས་ཀྱི་ལྷ་ལ་གཉིས། འཇིག་རྟེན་འཁོར་བའི་ལྷ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྷ་དང་གཉིས། འདས་པའི་ལྷ་ལ་ཡང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་དང་འཁོར་བའི་གནས་གཉིས་ཀ་ལས་འདས་པ་དང་། འཁོར་བའི་གནས་ལས་མ་འདས་པ་དང་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་། ཡུམ་ཆེན་མོ་དང་། རྒྱལ་བ་འོད་དཔག་མེད་ལ་སོགས་པ་ནི་འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་གནས་སུ་རང་གི་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཞུགས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་དང་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ལས་འདས་པའི་ལྷ་ཡིན་ལ། མི་མཇེད་འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་། བྱམས་པ་དང་། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། འཇམ་དཔལ་དབྱངས་དང་། དེ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་ལས་མ་འདས་ཤིང་། འཁོར་བའི་ལས་དང་རྒྱུ་འབྲས་ལས་འདས་པའི་ལྷ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ནི་གཟུགས་མེད་དང་། གཟུགས་ཁམས་དང་། འདོད་པའི་ལྷ་དང་། དེ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ཟེར་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀའང་ངོ་བོ་གནས་ཚུལ་གྱི་ལྷ་ཞེས་སོ། །འདྲེ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་གཟུགས་
Chinese
凡是制造障碍的，就叫做鬼。还有，凡是施加恩惠的，就叫做神；凡是制造损害的，就叫做鬼。这是世间人只凭好坏和利益损害就称之为神和鬼，这是愚昧之人的臆想之谈，实际上并非如此。因此，善良者也会制造损害，恶劣者也会施加恩惠。起初施加恩惠，后来带来损害的情况也很多；起初制造损害，后来施加恩惠的情况也有，所以没有定准。把善良者所依恋的当作神，也会带来损害；把恶劣者心中不喜的当作鬼，也会施加恩惠。所以，神和鬼是指什么，没有确定的说法。仅仅凭好坏和利益损害就执着于神和鬼的分别，这是世间人所捏造的，并不符合实情。因此，断法行者们对于仅仅凭利益损害就执着于神和鬼是完全不赞同的。对于好坏和利益损害，也不安立神鬼之名，也不宣扬其声音，而是认识到其虚妄性，并将其作为修行的道路。第二，本体存在方式的神鬼，神有两种：世间轮回之神和超越世间的神。超越之神也有两种：既超越轮回的因果和轮回的处所，以及不超越轮回的处所。也就是大金刚持、十方诸佛、大母、以及诸如无量光佛等，在密严刹土的处所与自己的眷属一同安住，这是既超越世间的处所和因果的神。而在娑婆世界此土，如薄伽梵释迦牟尼佛，以及菩萨观世音、弥勒、金刚手、文殊等菩萨们，是不超越世间的处所，但超越轮回的业和因果的神。世间神是指无色界、色界、欲界之神，这些被称为世间神。这两种都称为本体存在方式的神。鬼是指世间广为人知的形
English
Whatever causes obstacles is called a demon. Also, whatever bestows benefits is called a god, and whatever causes harm is called a demon. This is because worldly people call gods and demons based solely on good and bad, benefit and harm, which is just the wishful thinking of the ignorant and not based on reality. Therefore, the good can also cause harm, and the bad can also bestow benefits. There are many cases where benefits are bestowed at first, but harm is brought later; and there are also cases where harm is done at first, but benefits are bestowed later, so there is no certainty. Even if what the good are attached to is made into a god, it will bring harm. Even if what the bad dislike is made into a demon, it will bestow benefits. Therefore, there is no definite way to say what is meant by "god" and "demon." Holding onto the concept of gods and demons based solely on good and bad, benefit and harm, is a fabrication of worldly people and does not conform to reality. Therefore, those who practice Chöd (the severance practice) completely disapprove of clinging to gods and demons based solely on benefit and harm. They do not even give the names of gods and demons to good and bad, benefit and harm. They do not proclaim their sound, but recognize their falsity and take them as the path. Second, regarding the gods and demons of essence and existence, there are two kinds of gods: gods of worldly existence and gods beyond worldly existence. There are also two kinds of transcendent gods: those who transcend both the causes and effects of samsara and the place of samsara, and those who do not transcend the place of samsara. That is, the Great Vajradhara, the Buddhas of the ten directions, the Great Mother, and Buddhas such as Amitabha, who dwell in the place of Akanishta with their retinue, are gods who transcend both the place and the causes and effects of the world. But in this world of suffering, the Blessed One, the victorious Shakyamuni Buddha himself, and bodhisattvas such as Avalokiteśvara, Maitreya, Vajrapani, and Manjushri, are bodhisattvas who do not transcend the place of the world, but transcend the karma and causes and effects of samsara. Worldly gods are the gods of the formless realm, the form realm, and the desire realm, and these are called worldly gods. Both of these are called gods of essence and existence. "Demon" refers to the form that is widely known in the world.
Tibetan
མེད་ཀྱིས་དྲེགས་པ་དང་། གདུག་རྩུབ་དང་། ནུས་མཐུ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་སྟོན་ནུས་ཤིང་། གཟུགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་གཤིན་རྗེ་དང་། བདུད་བཙན་སྡེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་གནོད་སེམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་འདྲེ་ཟེར་བ་ཡིན་ ཏེ། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་ངོར་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྡེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་གནོད་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་དོན་གནས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་ངོ་བོ་གནས་ཚུལ་གྱི་འདྲེ་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཕན་གདགས་པ་ལ་ལྷ་ཟེར་ན་སྡེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕན་གདགས་པས། འཇིག་རྟེན་པ་ཀུན་གྱི་ཟས་ནོར་དང་བསོད་ནམས་བསྐྱེད་ནུས་པས་ན། འདྲེ་སྡེ་བརྒྱད་སོགས་ཀྱང་ལྷ་ཡིན་ལ། གནོད་པ་བྱེད་པ་འདྲེ་ཡིན་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ཕལ་པ་རྣམས་མ་དགའ་ན་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་པས་ལྷ་དེ་དག་ཀྱང་འདྲེ་ཡིན་དགོས་སོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཕན་གདགས་པ་ལ་ལྷ་བྱེད་ནས། གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་འདྲེར་བྱེད་པ་དང་། གནས་ཚུལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ལ་ལྷ་ངེས་པ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་དང་། གནས་ཚུལ་གྱི་སྡེ་བརྒྱད་སོགས་ལ་འདྲེ་ངེས་པ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཅོད་ཡུལ་པའི་ལུགས་ལ་དེ་གོ་ལྡོག་དགོས་པ་ནི། དེ་ཡང་རང་ལ་བརྩེ་ཞིང་གདུང་ བར་བྱེད་པའི་གཉེན་འདུན་རྣམས་ཀྱི་ཁྱོད་རི་ཁྲོད་དུ་འགྲོ་ནས་དམ་པའི་ཆོས་བྱེད་པ་མི་འཐད། རང་ཉིད་ཟས་གོས་ཀྱིས་ཕོངས་པ་དང་། ན་ཚ་དུཿཁས་མནར་ནས་གྲོགས་དང་སེམས་བརྩེ་བ་མེད་པར་ཉོན་མོངས་པ་འོངས་བས་ཁྱིམ་དུ་སྡོད་ཅིག་དང་ངེད་རྣམས་ཀྱི་མཐུན་རྐྱེན་བཟང་པོ་བྱེད། ཁྱོད་ངེད་རྣམས་ཀྱིས་བློས་གཏོང་མི་ནུས་སོ་ཟེར་ནས། ཐར་པའི་ལམ་གྱི་བདུད་བྱེད་ཅིང་དགེ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་འདྲེ་བྱེད་པས། དེ་ལྟར་བརྩེ་ཞིང་ཕན་གདགས་པ་རྣམས་ནི་བདུད་དམ་འདྲེ་རུ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང་། བདག་ལ་སྡང་ཞིང་གནོད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་ཞིང་སྔོན་གྱི་ལན་ཆགས་འཁོར་བར་བསམ་ནས་དགའ་བ་བསྒོམ་ལ། དེ་དག་ནི་བདག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་བསྒྱུར་བའི་ལྷ་ཡིན་ནོ་བསམ་པར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ལ་ཡང་ཆགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཆགས་ན་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་འདྲེ་བྱེད་པས། འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ ལ་རེ་ལྟོས་སྐྲའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །སྡེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྙིང་རྗེའི་བློས་ངེས་པར་བཟུང་ནས་འཁོར་དུ་བསྐོར་ཞིང་གཅེས་པར་སྐྱོང་བར་བྱ་སྟེ། ཁོ་ལ་བརྟེན་ནས་དགེ་བ་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་པས་ན་ལྷ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བྱམ
Chinese
因傲慢、残暴、能力和神通广大，能对众多有形众生造成伤害的阎罗王、魔、凶猛的八部众等怀有恶意者，被称为鬼。 也就是说，在世俗人的观念中，由于八部众等怀有恶意者在任何时候都真实存在，所以被称为本质存在的鬼。也就是说，如果说给予帮助的是神，那么八部众等也能给予帮助。因为他们能增长所有世俗人的食物、财富和福德，所以鬼、八部众等也是神。如果说造成伤害的是鬼，那么世俗的普通神如果不高兴也会造成伤害，所以那些神也必须是鬼。因此，世俗的规矩是将给予帮助的视为神，将造成伤害的视为鬼，并将世俗的神视为确定的神，并将本质的八部众等视为确定的鬼。但是，在施身法者的规矩中，这需要颠倒过来。也就是说，那些对自己慈爱和关怀的亲友们会说：“你到山里去修行佛法是不合适的。你自己会因为缺乏食物和衣服而贫困，会因为疾病和痛苦而受折磨，没有朋友和爱心，烦恼会随之而来，所以还是待在家里吧，我们会提供良好的条件。我们不能放弃你。”这样，他们就成了解脱道上的魔，阻碍善行，成了鬼。因此，要认识到那些慈爱和给予帮助的人是魔或鬼，而对于那些憎恨和伤害自己的人，要修慈悲心，想到前世的因果报应，要修欢喜心。要认为他们是将自己转入菩提道上的神。对于世俗的神也不要执着，如果执着，就会成为在轮回中漂泊的鬼。对于世俗的神，连头发丝那么一点依赖都不要有。对于八部众等，要以慈悲心坚定地摄持，将他们纳入眷属并珍爱地守护，因为依靠他们可以进入善行，所以他们是神。因此，对于那些伤害自己的人，要修慈
English
Those who are arrogant, cruel, powerful, and capable of displaying great magical abilities, and who harm many sentient beings with form, such as Yama, demons, fierce eight classes of gods and demons, and others who harbor malicious intent, are called ghosts. That is to say, in the minds of worldly people, because the eight classes of gods and demons and others who harbor malicious intent are truly present at all times, they are called ghosts of essential existence. That is to say, if those who give help are called gods, then the eight classes of gods and demons and others can also give help. Because they can increase the food, wealth, and merit of all worldly people, therefore ghosts, the eight classes of gods and demons, etc., are also gods. If those who cause harm are ghosts, then if the ordinary worldly gods are displeased, they will also cause harm, so those gods must also be ghosts. Therefore, the worldly custom is to regard those who give help as gods, those who cause harm as ghosts, and to regard worldly gods as definite gods, and to regard the essential eight classes of gods and demons, etc., as definite ghosts. However, in the custom of the Chö practitioners, this needs to be reversed. That is to say, those relatives and friends who are loving and caring for you will say, "It is not appropriate for you to go to the mountains to practice the Dharma. You yourself will be impoverished due to lack of food and clothing, and you will be tormented by illness and suffering, without friends and affection, and afflictions will arise, so stay at home, and we will provide good conditions. We cannot abandon you." In this way, they become demons on the path to liberation, obstructing virtuous deeds, and become ghosts. Therefore, one should recognize that those who are loving and giving help are demons or ghosts, and for those who hate and harm oneself, one should cultivate compassion, think of the karmic consequences of previous lives, and cultivate joy. One should think that they are gods who transform oneself onto the path to enlightenment. One should not be attached to worldly gods either, for if one is attached, one will become a ghost wandering in samsara. One should not have even a hair's breadth of reliance on worldly gods. One should firmly grasp the eight classes of gods and demons, etc., with a mind of compassion, include them in one's retinue and cherish and protect them, because relying on them one can enter into virtuous deeds, therefore they are gods. Therefore, for those who harm oneself, one should cultivate lov