Tibetan
སྦྱོར་ལམ་མན་ལ་གནས་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཡིན་པས། དེའི་དུས་སུ་རྟེན་ལུས་དབང་ཆེ་ཞིང་། བརྟེན་པ་སེམས་དབང་མི་ཆེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ན་ཚ་ལ་སོགས་འཇིག་རྟེན་གྱི་དུཿཁ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ རང་དབང་མེད་པར་འོངས་ཤིང་། མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་རྣམ་དག་མེད་པས་འབྱུང་བཞི་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལ་དངོས་སུ་ཐོགས་པས་ན། ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱི་དུས་སུ་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་བདུད་ལ་དངོས་སུ་གཅོད་ནུས་པ་དཀའ་བས། དེའི་དུས་སུ་བློའི་སྟེང་དུ་སྦྱང་བར་བྱེད་དོ། །ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་ན་བརྟེན་པ་སེམས་དབང་ཆེ་བས། མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོགས་བཅས་བདུད་ལ་འབྱུང་བ་བཞི་དང་། དུག་དང་། མཚོན་དང་། གཡང་ས་དང་། དེ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་མ་སླེབ་བར་དུ་དཀའ་བས་སྦྱོང་དགོས་ཏེ། དཀའ་བ་ཅི་ཙམ་སྤྱད་ཀྱང་ལུས་སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་ལམ་མན་ཆད་དུ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད་གཅོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ལྷ་འདྲེའི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་། ན་ཚ་དུཿཁ་ཆགས་སྡང་ཆོས་བརྒྱད་ལ་ སོགས་པའི་བྱུང་ཚོར་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་མ་ཐོབ་ཀྱང་གང་ཟག་གཉེན་པོ་སྟོབས་ཆེན་དང་ལྡན་ན་གཅོད་ནུས་ཤིང་། ངེས་པ་ཅན་དུ་གཅོད་ཀྱང་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་གཅོད་ལ་འཇུག་པ་ནས་མ་རིག་པའི་སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདག་འཛིན། ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ། རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གཞི་མ། བློ་འཁྲུལ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའི་སྙེམས་བྱ་མ་རིག་མུན་པའི་སེམས་དེ་ནི། རང་རིག་སྙེམས་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཅོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོ་ཆོས་ལ་འཇུག་པ་ནས་བདག་འཛིན་མ་རིག་པའི་སྙེམས་ཀྱི་རྩ་བ་དེ་ཤེས་པར་གལ་ཆེ་ལ། དང་པོ་ནས་མ་རིག་པ་སིང་ངེར་ཆོད་པ་མི་འོངས་ཏེ། བདག་མེད་ལ་རྒྱུན་དུ་བློ་སྦྱོངས་པས་བདག་འཛིན་གྱི་སྙེམས་རྩ་ཇེ་ཉུང་དུ་སོང་ནས། བདག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཇེ་རྒྱས་སུ་འགྲོ་བ་ཚོགས་ལམ་ལ་སོགས་ལམ་རིམ་པར་འགྲོད་པ་དང་། སྙེམས་བྱའི་བདུད་ ཆོད་ཅིང་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བ་དུས་མཚུངས་ཏེ། སྙེམས་བྱའི་བདུད་མ་ཆོད་ན་ལམ་བགྲོད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། །སྙེམས་བྱ་ལམ་གྱི་བདུད་ནི་དང་པོ་ཆོས་ལ་འཇུག་པ་ནས་མཐོང་ལམ་གྱི་བར་དུ་ངེས་པར་གཅོད་དགོས་ཏེ། མཐོང་ལམ་ན་བདེན་འཛིན་ཉོན་མོངས་པའི་རྩ་བ་མེད་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་བློ་སྦྱོང་དགོས། སྙེམས་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། སྙེམས་བྱ་སྙེམས་བྱེད་གཉིས། དེ་ཡང་སྙེམས་བྱ་མ་རིག་པ་སྟེ་བདེན་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་སྤང་བྱ་ཡིན་ལ། སྙེམས་བྱེད་མ་རིག་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྤོང་བྱེད་ཡིན་པས་དེ་སྤང་མི་དགོས་ལ། སྤངས་ཀྱང་སྤང་མི་ཐུབ་བོ། །སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཉམས་ཁྱད་པར་ཅན་ཤར་བའི་ཚེ་དེའི་སྣ་ལ་དགའ་བྲོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གོང་དུ་བཤད་པ་རྣམས་སྐྱེས་ནས་འོངས་བས། སངས་རྒྱས་ཐོག་ཏུ་མི་སྟེར་བས་ན་འབྲས་བུའི་བདུད་ཟེར་ཏེ། གོང་དུ་བསྟན་པའི་རྨི་ལམ་ སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བོགས་འདོན་པར་བྱེད་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་བུའི་དགའ་བྲོད་སྐྱེ་བ་དེ་སྤང་མི་དགོས་ལ། སྤང་ཡང་སྤང་མི་ཐུབ་ཅིང་། དཔེར་ན་དྲོད་རླན་དང་འཕྲད་ན་ལོ་ཏོག་བཀག་པས་མི་ཐུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྐྱེ་བ་འགོགས་མི་དགོས་ཤིང་། ཡོན་ཏན་ཅི་ཤར་ཅི་བྱུང་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ལམ་དུ་ཁྱེར་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཐོགས་བཅས་དང་ཐོགས་མེད་གཉིས་སྤང་བྱ་ཡིན་ལ། སྙེམས་བྱེད་དང་དགའ་བྲོད་གཉིས་སྤོང་བྱེད་ཡིན། དེ་ཡང་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་སུ་སྤང་བྱ་དང་། སྤོང་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བདུད་བཞིའི་རྣམ་དབྱེ་དང་། སྤོང་ཚུལ་རྣམས་ལེགས་པར་ངོས་ཟིན་པ་བྱས་ཏེ། སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་གཅོད་བྱ་གཅོད་བྱེད་གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་ཆེན་པོ་ལ་བཟླ་བར་བྱའོ། །ལྔ་པ་ལྷ་འདྲེ་ཞེས་པ་ རྣམ་དབྱེ་དྲུག་སྟེ། མ་ཅིག་གིས། འཇིག་རྟེན་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ལྷ་འདྲེ། ངོ་བོ་གནས་ཚུལ་གྱི་ལྷ་འདྲེ། མཐོང་སྣང་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་ལྷ་འདྲེ། རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ལྷ་འདྲེ། བསླུ་མེད་ལས་དབང་གི་ལྷ་འདྲེ། མཐར་ཐུག་དོན་གྱི་ལྷ་འདྲེ་དང་དྲུག་གོ །དེ་རེ་རེ་ལའང་ལྷ་ཞེས་པ་དང་། འདྲེ་ཞེས་པ་གཉིས་གཉིས་ཏེ། མཐར་ཐུག་ལ་ནི་ལྷ་ཞེས་པ་དང་། འདྲེ་ཞེས་པ་གཉིས་མེད་པར་ངེས་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ནི་ལྷ་ཡང་འདྲེ་ལ་འདྲེ་ཡང་ལྷ་སྟེ་ངེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ལྷ་འདྲེ་ཞེས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་གྲགས་ཤིང་། དེ་ལ་ལྷ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྣང་ཡུལ་དུ་གྲུབ་པའི་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་བློ་སྣང་དགའ་ཞིང་དང་བ་འགྲོ་བ་དེ་ལ་ལྷ་ཟེར་ལ། གང་གི་བློ་ཡུལ་དུ་མི་སྡུག་ཅིང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཡ་ང་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་སྲོག་ལ་འཚེ་བའི་
Chinese
低于加行道的众生是世俗道，因此，此时所依之身势力强大，所依之心势力不强，由于这种力量，疾病等世俗的痛苦，即使不希望，也会不由自主地到来。由于没有清净的现量和神通，所以与地水火风等具有事物特征的物体直接接触。因此，在资粮道和加行道二者之时，很难真正断除有碍之魔，所以在那个时候要在心上修习。获得初地时，所依之心势力强大，凭借获得现量和神通的力量，虽然远离了有碍之魔的四种元素、毒药、武器、悬崖等一切事物的特征，但在未到达佛地之前，仍然需要努力修习，无论经历多少艰难困苦，身心都不会有痛苦。低于加行道时，应当断除无碍之魔，也就是指神鬼的幻术、疾病痛苦、贪嗔、八法等生起的感觉。即使没有获得这些，如果修行者具有强大的对治力，也能断除，并且必须确定地断除。也就是从一开始断除时，与无明心一同产生的我执，是一切罪过的根本，是一切分别念产生的根源，是迷惑心识、产生一切烦恼的傲慢无明黑暗之心，应当以自明傲慢的智慧来断除。也就是从一开始进入佛法时，认识到我执无明的傲慢之根非常重要，但一开始就彻底断除无明是不可能的。通过不断地在无我上修习，我执傲慢的根源会越来越少，无我的智慧会越来越增长，这与资粮道等次第修道，以及断除所断之魔、生起功德是同时的，因为如果不断除所断之魔，就无法修行。所断之魔，也就是从一开始进入佛法到见道之间必须断除的，虽然在见道时没有实执烦恼的根本，但在未获得佛果之前，仍然需要修习。傲慢也有两种，所断之
English
Those who are below the path of application are on the worldly path. Therefore, at that time, the body upon which one relies is powerful, and the mind upon which one relies is not so powerful. Due to this power, worldly sufferings such as sickness come involuntarily, even if one does not wish them. Because one does not have pure direct perception and magical powers, one directly contacts things that have the characteristics of objects, such as the four elements. Therefore, during the two stages of accumulation and application, it is difficult to actually cut off the obstructing demons. So, at that time, one should train on the mind. When one attains the first ground, the mind upon which one relies is more powerful. By the power of having obtained mastery over direct perception and magical powers, one is free from all the characteristics of objects such as the four elements, poisons, weapons, cliffs, and so on, with regard to the obstructing demons. However, until one reaches the state of Buddhahood, one must still train diligently, because no matter how much hardship one endures, there is no suffering for the body and mind. Below the path of application, one must cut off the non-obstructing demons, which are the manifestations of gods and demons, sickness, suffering, attachment, aversion, the eight worldly concerns, and so on. Even if one has not attained these, if a person has great antidotal power, they can cut them off, and it is necessary to cut them off definitively. That is, from the very beginning of engaging in cutting them off, the self-grasping that arises together with the mind of ignorance is the root of all faults, the basis from which all conceptual thoughts arise, and the arrogant, ignorant, dark mind that confuses the mind and generates all afflictions. This should be cut off by the self-aware wisdom that is arrogant. That is, from the very beginning of entering the Dharma, it is very important to recognize the root of arrogance, which is self-grasping ignorance. However, it is impossible to completely cut off ignorance from the beginning. By constantly training the mind in selflessness, the root of self-grasping arrogance will become less and less, and the wisdom of selflessness will grow more and more. This is simultaneous with progressing through the stages of the path, such as the path of accumulation, and cutting off the demons to be cut off and generating qualities, because if one does not cut off the demons to be cut off, one cannot progress on the path. The demons to be cut off on the path must be cut off definitively from the very beginning of entering the Dharma until the path of seeing. Although there is no root of clinging to reality and afflictions on the path of seeing, one still needs to train the mind until one attains Buddhahood. There are also two types of arrogance: the arrogance to be cut off
Chinese
有两种迷恋。其中，迷恋的对象是无明，即执着真实的根本，是应断除的。迷恋的主体是了知无明的自性智慧，是断除者，因此不必断除，即使想断除也无法断除。当迷恋主体的自性智慧中生起证悟无我的特殊体验时，随之而来的便是先前所说的喜悦等功德。由于不会直接给予佛陀，所以被称为果魔。如前所示，将梦幻般的体验融入修行，便能提升一切功德，利益众生。因此，不必断除这种喜悦的生起，即使想断除也无法断除。例如，就像遇到温暖和湿润就无法阻止庄稼生长一样，不必阻止圆满功德的生起，无论生起什么功德，都应将其如梦如幻地融入修行。此外，有执着和无执着二者是应断除的，迷恋和喜悦二者是断除者。在果达到究竟时，应断除者和断除者二者是不存在的。如是说。因此，要充分认识四魔的分类和断除方法，并在心性本无生的状态中，安住于能断和所断二者皆无的自解脱大境界中。第五，关于神鬼，有六种分类。玛吉（藏文地名）说：世间遍计所执的神鬼、自性存在的神鬼、显现错觉的神鬼、自性俱生的神鬼、不虚妄业力的神鬼、究竟实义的神鬼，共有六种。每一种都有神和鬼两种。究竟而言，神和鬼二者是不存在的。对于世间人来说，有时神是鬼，有时鬼是神，没有定论。其中，第一种是遍计所执的神鬼，这是世间人普遍知晓的。其中的神，是指在世间人的显现中，形象美好、令人愉悦、使人感到喜悦和满足的意象，这被称为神。而鬼，是指在某人的意识中，形象丑陋、令人不悦、使人感到恐惧，并以形象伤害生命的
English
There are two kinds of infatuation. Among them, the object of infatuation is ignorance, which is the root of clinging to reality and should be abandoned. The subject of infatuation is the self-aware wisdom that knows ignorance, which is the eliminator, so it is not necessary to abandon it, and even if you want to abandon it, you cannot. When a special experience of realizing selflessness arises from the self-aware wisdom of the subject of infatuation, the merits of joy, etc., mentioned earlier, come along with it. Because it will not be given directly to the Buddha, it is called the demon of fruition. As shown above, incorporating dreamlike experiences into practice enhances all merits and benefits sentient beings. Therefore, it is not necessary to abandon the arising of such joy, and even if you want to abandon it, you cannot. For example, just as crops cannot be prevented from growing when they encounter warmth and moisture, it is not necessary to prevent the arising of perfect merits, and whatever merits arise, they should be incorporated into practice as if they were a dream. Furthermore, attachment and non-attachment are the two that should be abandoned, and infatuation and joy are the two that eliminate. When the fruit reaches its ultimate conclusion, the abandoned and the eliminator are non-existent. Thus it is said. Therefore, one must fully recognize the classification and methods of abandoning the four demons, and in the state of the unborn nature of mind, abide in the great self-liberation in which both the cutter and the cut are non-existent. Fifth, regarding gods and demons, there are six classifications. Machig (a Tibetan place name) said: worldly imputed gods and demons, self-existent gods and demons, illusory appearance gods and demons, self-born gods and demons, infallible karmic gods and demons, and ultimately meaningful gods and demons, there are six in total. Each of these has two types, gods and demons. Ultimately, it is certain that gods and demons are non-existent. For worldly people, sometimes a god is a demon, and sometimes a demon is a god, there is no certainty. Among them, the first is the imputed gods and demons, which are universally known to worldly people. The god refers to an image that appears in the perception of worldly people, that is beautiful, pleasing, and makes people feel happy and satisfied, this is called a god. The demon refers to an image that is ugly, unpleasant, and causes fear in someone's mind, and harms life with its form.