Tibetan
མཐོང་སྟེ། གཟུགས་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ། གཟུགས་ངན་པ་ལ་སྡང་སེམས་སྐྱེ། དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལུས་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་རྣམས་ཀྱི་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་ཤིང་། ངན་པ་ལ་སྡང་སེམས་སྐྱེས་པས། དེ་ལ་ཆགས་སྡང་གཉིས་སུ་བཟུང་བའི་བདུད་ཟེར་ཏེ། དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་དངོས་སུ་ཡོད་པ་ལ་ཆགས་ཤིང་སྡང་བས། དངོས་སུ་དབང་པོ་ཐོགས་པའི་རྐྱེན་བྱས་ནས་སེམས་ལ་གནོད་པས། འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྒྱུ་བྱས་པས་ན་བདུད་ཟེར་བ་དང་། དངོས་སུ་ཡོད་པའི་ཡུལ་བཟང་ངན་ལ་ཐོགས་ནས་བདུད་བྱས་པས་ཐོགས་བཅས་བདུད་ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན་བཟང་ངན་གང་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པ་དེ་བདུད་ཡིན་པས། གང་ལའང་ཞེན་ཆགས་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཡིན་པས། གཟུགས་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་དང་སྡང་བ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གཟུགས་སྣང་བ་དེ་དགག་ཏུ་མི་བཏུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པའང་མ་བཟུང་སྣང་ ཙམ་སྟེ། སྣང་ཙམ་དེ་ལ་ཞེན་པ་སྤངས་པས་གཟུགས་ལས་གྲོལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཡིན་པས་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད་བྱ་བ་ནི། དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་དངོས་སུ་མི་སྣང་ཡང་། རང་གི་ཡིད་ལ་བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་འདྲེ་ཞེས་པའི་འཇིགས་སྣང་བཟུང་བས་ཡ་ང་བ་དང་། ལྷ་ཞེས་པའི་དགའ་སྣང་བཟུང་བས་བག་དྲོ་ཞིང་ཉམས་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ལྟར་བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་གཉིས་ཡིད་ལ་བཟུང་བས། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡིད་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ཅིང་། ཉོན་མོངས་པ་དེ་ལ་དངོས་སུ་ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་དངོས་པོ་ཡུལ་དུ་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་། ཡིད་མི་དགེ་བའི་ལས་ལ་འཆལ་བར་བྱེད་པའི་གནོད་པ་ངེས་པར་དུ་བྱེད་ནུས་པ་དེ་ནི་བདུད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དངོས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་དངོས་སུ་ཐོགས་པའང་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད་ཟེར་བ་ ཡིན་པས། དེ་བས་ན་ལྷ་ཞེས་པའི་བཟང་པོ་དང་། འདྲེ་ཞེས་པའི་ངན་པ་དང་། དེ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་གཞི་གདོད་མ་ནས་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་སྐྲའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་ན། གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། བྱུང་ཚོར་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་འཆར་བ་རྣམས་ནི་འགོག་པར་མི་བྱེད་ལ། བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ཅི་བྱུང་ཡང་འགོག་པར་མི་བྱེད། དེ་ལ་འདུ་ཤེས་ཀྱང་འཇུག་པར་མི་བྱེད་ཅིང་། དྲན་རྟོག་ཅི་བྱུང་ཅི་ཤར་ཡང་ཡིད་ལ་བརྟེན་ཅིང་རྟོག་པས་བཟུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། སེམས་ཉིད་ཀློང་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གསལ་བ་ལ་དྲན་རྟོག་ཅི་ཡང་འཆར་བ་ཡིན་པ་ནི། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་གཡོ་མཁན་མེད་ཀྱང་། རྦ་རླབས་ལ་སོགས་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་རྟོག་པ་ཅི་ཡང་འཆར་བ་ལ་བཅས་བཅོས་མི་བྱེད་རང་སར་བཞག་ན་ཐོགས་མེད་བདུད་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར། ཡིད་ཀྱི་གཟུང་ འཛིན་སྤངས་ནས་ལུས་སེམས་གཡོ་མེད་རང་སར་ལྷོད་དེ་བཞག་པས་ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད་རང་སར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དགའ་བྲོད་ཀྱི་བདུད་ནི། རང་གི་ཡིད་གང་ལ་ཆགས་པ་དེ་ལ་དགའ་ཞིང་བྲོད་དེ་ཡིད་ཀྱི་སྤྲོ་བ་ལ་ཟེར་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་རྙེད་བཀུར་སྙན་གྲགས་ཕུན་ཚོགས་དང་། འཁོར་མང་པོ་འདུ་བ། ཡིད་དམ་ལྷའི་ཞལ་མཐོང་བ། ངག་ནུས་ཀྱིས་འདྲེ་གདོན་ཐུལ་ཞིང་ན་ཚ་ཟུག་རྔུ་ཞི་བར་བྱེད་པ། ཉམས་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ། རྨི་ལམ་རྣོ་ཞིང་མངོན་ཤེས་འཆར་བ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་བདེ་བ་དང་ནུས་པ་འབར་བ། ལྷ་འདྲེ་མི་གསུམ་རང་དབང་མེད་པར་འདུ་ཞིང་ཟས་ནོར་ལོངས་སྤྱོད་འབུལ་ནས་བཀུར་སྟི་ཞབས་ཏོག་དཔག་མེད་བྱུང་བ་དེ་རྣམས་ལ་དགའ་ཞིང་བྲོད་ནས་ང་རྒྱལ་སྐྱེས་པས་ཐར་པའི་ལམ་གྱི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པ་དེ་དགའ་བྲོད་ཀྱི་བདུད་ཡིན་པས། དེས་ན་ཡོན་ཏན་ཅི་བྱུང་ཅི་ཤར་ཡང་སྣང་སེམས་ གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོར་ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་ཡོན་ཏན་དུ་མི་བཟུང་ཞིང་། དགའ་ཞིང་བྲོད་པའི་བློ་དང་བློའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེ་རྣམས་རྟགས་དང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་སྐྲའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱས་ཤིང་། རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཉམས་སུ་ལེན་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལ་རློམ་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དང་། དེའི་ཡུལ་དང་བཅས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ངང་དུ་བཞག་གོ །དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་ཉིད་མཐའ་བྲལ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་ཞིང་། རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ལམ་དུ་ཁྱེར་ན། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དགའ་བྲོད་ཀྱི་བདུད་ཆོད་ནས། རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་འགྲོ་དོན་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདུད་ཅེས་པ་ནི། བདུད་གསུམ་ཀའི་རྩ་བ་སྙེམས་ལ་ཐུག་པས། སྙེམས་ཀྱི་རྩ་བ་གཅོད་པ་ཤིན་ཏུ་ནས་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ཡང་སྙེམས་ཞེས་པ་ནི་ བདག་འཛིན་ལ་ཟེར་ཏེ། འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་རྒྱུ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་གྱིས་བྱས་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་ཏུ་མི་སྟེར་བའི་བདུད་བྱས་པས་ན། སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདུད་དམ། བདག་འཛིན་གྱི་བདུད་ཀྱང་ཟེར་བ་ཡིན་ཞིང་། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་སེམས་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་སོང་ནས་སེམས་ལ་བཟང་ངན་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་བཟུང་ཞིང་བདེན་འཛིན་བྱས་པ་ལ་སྙེམས་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྙེམས་བྱ་ཡུལ་དང་། ཡུལ་སྙེམས་བྱེད་ཅན་ཞེས་པའམ། ང་དང་ངར་འཛིན་པའི་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པར་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱས་པས། བདེན་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་ཡུལ་ནས་ཐོན་ཏེ། བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྙེམས་མི་ཤོར་ནས། ཡིད་བྱེད་དང་ཡིད་སྨོན་བྱེད་པའི་བློའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་ནས། བློས་བཏགས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་བུན་ནེ་བ། ངར་འཛིན་ཞིག་པའི་བློ་འབོལ་ལེ་ཤིག་གེ་བ། ཉོན་མོངས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གཡོ་མི་ནུས་པའི་སིང་ངེ་བ། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་སལ་ལེ་བ། གང་ལ་ཡང་ཆགས་པ་མེད་པའི་རིག་པ་ཧྲིག་གེ་བ་དེ་བདེན་འཛིན་གྱི་སྙེམས་དང་བྲལ་ནས། བདེན་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དོན་དང་མཇལ་བ་ནི་སྙེམས་བྱའི་བདུད་ཆོད་པ་ཡིན་པས། སྙེམས་བྱའི་བདུད་ཆོད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདུད་ཐམས་ཅད་ཆོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་ཡོད་ཙ་ན་བདུད་ཀྱང་ཡོད། བདག་མེད་ཙ་ན་བདུད་ཀྱང་མེད་པས། བདག་མེད་པ་ལ་གཅོད་བྱའི་ཡུལ་མེད་ཅིང་། འཇིགས་པ་དང་། ཡ་ང་བ་མེད་པ་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་བློ་གྲོས་རྒྱས་ཤིང་། བདུད་བཞི་ལས་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བདུད་བཞིའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ཚུལ་དང་། བདུད་བཞི་གཅོད་ཀྱིིས་རང་སར་གྲོལ་ནས་མཐར་ཐུག་ འབྲས་བུ་ཐོབ་ལུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཉུང་ངུར་བཤད་པའི་ཚིག་དོན་འདི་སྐལ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་ཟུངས། བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་དང་དུ་ལོང་ལ་གཞན་ཕན་གྱི་སེམས་རྒྱ་བསྐྱེད་ཅིག་ཨང་། གསུངས་སོ། །ཡང་གངས་པས་མ་ཅིག་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་བདུད་བཞི་དེ་དུས་གཅིག་ཏུ་གཅོད་པ་ཡིན་ནམ། རིམ་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དམ། བདུད་བཞི་ལ་སྔ་རྟིང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ་ཞུས་པས། མ་ཅིག་གིས། བུ་ཐོགས་བཅས་ཐོགས་མེད་གཉིས་ནི་རྒྱུའི་དུས་ཀྱི་བདུད་ཡིན་ཏེ། སྙེམས་བྱེད་བདུད་ནི་ལམ་གྱི་དུས་ཀྱི་བདུད་ཡིན་ཅིང་། དགའ་བྲོད་བདུད་ནི་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་བདུད་ཡིན་པས། དེ་ཡང་ས་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་ཚོགས་ལམ་དང་།
Chinese
看到美好的事物，就生起贪恋；看到丑恶的事物，就生起憎恨。同样地，对于耳朵、鼻子、身体，以及它们各自的感官对象，如声音、气味、味道、触感等，对美好的事物产生贪恋，对丑恶的事物产生憎恨。因此，将贪恋和憎恨执为二元对立，这被称为魔。因为对感官对象中实际存在的事物产生贪恋和憎恨，实际上，感官受到阻碍，从而对心灵造成伤害，成为束缚轮回的因，所以称为魔。因为执着于实际存在的好与坏的境，从而成为魔，所以称为有碍之魔。因此，对任何好坏事物产生贪恋和执着，那便是魔，所以应当舍弃对任何事物的执着和贪恋。因为色法就其色法的自性而言，其本身是空性的。因为色法本身并非实有，所以不应对色法产生贪恋和憎恨，而应修习其自性空性。显现的色法是不可否认的，但也不应执着为实有，仅仅是显现而已。舍弃对显现的执着，便能从色法中解脱。同样地，声音、气味、味道、触感等也是如此，请铭记于心。所谓无碍之魔，虽然在感官对象中并不实际显现，但心中产生的任何好坏念头，如果执着于“这是鬼”的恐惧感，便会感到害怕；如果执着于“这是神”的喜悦感，便会感到舒适和快乐。像这样，心中执着于好坏两种念头，因此，由于这些念头的缘故，心变得烦恼。虽然这些烦恼实际上没有阻碍，也没有在境上实有存在，但它一定会造成损害，使心放纵于不善的行为，这就是所谓的魔。因为它实际上并不存在，也没有实际的阻碍，所以称为无碍之魔。因此，对于被称为“神”的美好事物，以及被称为“鬼”的丑恶事物，以及诸如此类的将缺点和优点执为二元对立的心，从根本上来说，甚至连一根头发丝那么大的实有存在都没有。因此，应当了知其无根无基，是空性。对于生起的感受等在心中显现的事物，不要试图阻止，而应
English
Upon seeing, attachment arises towards beautiful forms; hatred arises towards ugly forms. Similarly, with the ears, nose, body, and their respective sensory objects—sounds, smells, tastes, and tactile sensations—attachment arises towards the pleasant, and hatred arises towards the unpleasant. Therefore, clinging to attachment and hatred as a duality is called a demon. Because of attachment and hatred towards what actually exists in the realm of the senses, the senses are obstructed, causing harm to the mind, and becoming a cause for binding to samsara, hence it is called a demon. Because one is obstructed by clinging to the good and bad of actually existing objects, it is called a demon with obstruction. Therefore, whatever good or bad one clings to and is attached to, that is a demon, so one should abandon attachment and clinging to anything. Because form is empty in its very nature as the essence of form itself, and because that form is not inherently existent, one should not have attachment or hatred towards form, but should meditate on its very nature of emptiness. The appearance of form cannot be denied, but it should not be grasped as true either; it is merely an appearance. By abandoning attachment to that mere appearance, one is liberated from form. Similarly, sounds, smells, tastes, and tactile sensations are also the same, so keep this in mind. The so-called unobstructed demon is when, although not actually appearing in the realm of the senses, whatever good or bad thoughts arise in one's mind, if one clings to the fearful thought of "this is a demon," one becomes frightened; if one clings to the joyful thought of "this is a god," one feels comfortable and happy. In this way, by clinging to both good and bad thoughts in the mind, the mind becomes afflicted because of these thoughts. Although these afflictions have no actual obstruction and do not exist as real objects, they will certainly cause harm by causing the mind to indulge in unwholesome actions, and that is called a demon. Because it does not actually exist and has no actual obstruction, it is called an unobstructed demon. Therefore, the mind that clings to the good called "god" and the bad called "demon," and so on, clinging to faults and virtues as a duality, has no real existence, not even as small as a hair tip, from the very beginning. Therefore, one should know that it is rootless and baseless, and is emptiness. One should not try to stop the arising feelings and other things that appear in the mind, but should
Chinese
也不阻止它的生起。也不对它施加任何概念。无论生起什么念头，都不要依赖于心，不要被念头所束缚。因为心性本自广大清明，所以才会生起各种念头。比如，即使没有搅动，大海也会生起波浪。同样，对于心中生起的任何念头，不要加以改造，任其自然，就能毫不费力地压倒魔力。舍弃对心的执着，让身心无动于衷地放松，就能毫不费力地让魔力自行消解。 欢喜和骄傲之魔：对自己的心所执着的事物感到欢喜和骄傲，这就是所谓的内心的喜悦。其原因是世俗的财富、尊敬、名声、圆满，以及众多眷属的聚集。见到本尊神的面容，用语言的力量降伏鬼神，平息疾病和痛苦，在心中生起特殊的体验，做清晰的梦，显现预知能力，身语意三获得快乐和力量，神、鬼、人三者不由自主地聚集，奉献食物、财富和享受，给予无量的尊敬和服务。对这些事物感到欢喜和骄傲，从而生起傲慢，成为解脱之路的障碍，这就是欢喜和骄傲之魔。因此，无论生起什么功德，都不要在显现和心识二元对立的层面，将这些功德视为功德。对于欢喜和骄傲的心，以及成为心之对象的那些事物，因为它们没有丝毫真实存在的证据，所以要明白这一切都如幻如梦。像梦幻一样去修行，对于所有的功德，以及生起骄傲的心和它的对象，都要安住在远离一切戏论的空性之中。像这样，在远离一切边际的伟大空性中，观修一切法都如梦如幻，并以梦幻般的方式行持，就能斩断如幻般的欢喜和骄傲之魔，从而成就像梦幻般的利益众生之事。 傲慢之魔：三魔的根源在于傲慢，所以断除傲慢的根源非常重要。傲慢指的是我执，它使我们在轮回中漂泊。
English
Nor does it prevent its arising. Nor does it impose any concepts upon it. Whatever thoughts arise, do not rely on the mind, do not be bound by thoughts. Because the nature of mind is inherently vast and clear, various thoughts arise. For example, even without agitation, waves arise in the ocean. Similarly, do not modify any thoughts that arise in the mind, but leave them as they are, and you will effortlessly overcome the power of demons. Abandoning attachment to the mind, letting body and mind relax without movement, effortlessly dissolves the power of demons on its own. The demon of joy and pride: To be joyful and proud of what one's mind clings to, this is called inner joy. The reasons for this are worldly wealth, respect, fame, fulfillment, and the gathering of many retinues. Seeing the face of the tutelary deity, subduing ghosts and spirits with the power of speech, pacifying diseases and suffering, generating special experiences in the mind, having clear dreams, manifesting precognitive abilities, the three doors of body, speech, and mind gaining happiness and power, gods, spirits, and humans gathering involuntarily, offering food, wealth, and enjoyment, giving immeasurable respect and service. To be joyful and proud of these things, thereby generating arrogance, becoming an obstacle to the path of liberation, this is the demon of joy and pride. Therefore, whatever merits arise, do not, on the level of the duality of appearance and mind, regard these merits as merits. For the joyful and proud mind, and those things that become the object of the mind, because they have no evidence of true existence, understand that all of this is like illusion and dream. Practice like a dream, and for all merits, and the mind that generates pride and its object, abide in emptiness, free from all elaboration. In this way, in the great emptiness free from all extremes, contemplate all dharmas as like dreams and illusions, and by acting in a dreamlike way, you will cut off the demon of joy and pride like an illusion, thereby accomplishing the benefit of beings like a dream. The demon of conceit: The root of all three demons lies in conceit, so cutting off the root of conceit is very important. Conceit refers to self-grasping, which causes us to wander in samsara.