Tibetan
། །བློ་འདས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་ཡིན་པར་གོ། །ངེས་ཤེས་ཞིག་དེ་རུ་སྐྱེས་འདུག་གོ །གསོལ་བ་ཞིག་བཏབ་ན་དེ་གས་ཆོག །ཐེབས་རྒྱུ་ཡོད་ངེས་ཀྱི་རྗེ་བཙུན་རེད། །རྗེ་ཁྱེད་ཀྱི་བསྟན་པ་རྣམ་དག་གི། །ཁུར་ཐེག་པའི་ནུས་པ་ཡོད་མིན་ཡང་། །རྗེ་ཁྱེད་ལ་ཕྱོགས་མོས་ཙམ་བྱས་ནས། །མགོ་གཏད་ས་མ་ལོག་ཙམ་བྱུང་བ་ནས། །བྱས་པ་དོན་ལྡན་ལ་ངོ་སྤྲོད་ཐོབ། །ངོ་སྤྲོད་དེ་རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ལ་འབུལ། །བཀའ་དྲིན་ལ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པའོ། །དེ་ཡང་རང་ལོ་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་པ་ཧོར་ཟླ་བཅུ་གཅིག་པའི་ཚེས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ནུབ་རྨི་ལམ་ན། ནམ་མཁའ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་དབུས་སུ། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་མཉན་པ་གྲུབ་ཐོབ་དེ་དར་དཀར་པོའི་དོ་ལིའི་ཁར་རྣལ་འབྱོར་མ་མང་པོས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་འོད་ཟེར་དང་གཟི་བརྗིད་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཞིག་གིས་ཤེས་པ་བརྒྱལ་ཐབས་སུ་སོང་བ་དང་། རེ་ཞིག་ན་གཉིས་སད་པས་ནམ་མཁར་ཟླ་བའི་འོད་གསལ་བས་རི་བོའི་གྲིབ་མ་ ནག་ཡོར་དུ་བྱས་པ་དང་སྙིགས་དུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སེམས་ཅན་མང་དུ་བསམས་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་པ། ༈ རྗེ་གཅིག་ལ་ངོ་མཚར་རྨད་བྱུང་བ། །དུས་དེང་སང་ཙམ་དུ་དྲན་པའི་ཚེ། །རྗེ་སྲིད་པར་དཀའ་བའི་དཀོན་མཆོག་མཆོག །སྔར་མཐོང་ངོ་འབྲེལ་བ་དོན་དང་ལྡན། །ངེད་མགོན་མེད་རྣམས་ཉོན་མོངས་གདོན་གྱིས་སྨྱོ། །སྨྱོ་ཆེས་པས་རང་སྲོག་རང་གིས་གཅོད། །བཅད་ཟིན་ནས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་ལྷུང་། །ལྷུང་ཟིན་ནས་མཐར་དུས་མེད་ལུགས་སོགས། །ད་བསམ་བློ་བཟོད་བླགས་མེད་པ་སྐྱེས། །དེ་སྐྱེས་པས་ཅི་བྱེད་གཏོལ་དང་བྲལ། །ཡུས་ཆེས་པས་ལུང་པ་སྟོང་པ་ན། །མཚན་མཆོད་སྨྲེ་སྔགས་ཅི་ཡང་བཏོན། །དུས་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་སེམས་ལ་ཤར། །སྐྲག་ཆེས་པས་ཚེ་མཇུག་ཡུད་ཙམ་འདི། །དོན་མེད་དུ་གཏོང་རེའི་ཁོ་ཐག་བཅད། །བདག་དམ་ཆོས་རྣལ་མ་མ་བྱུང་ཡང་། །ཆོས་མིན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་རེ་ཤི །ད་མི་ལུས་ཡུད་ཙམ་ཡོད་དུས་འདིར། །འདོད་ཡོན་སྤུ་གྲིའི་སྦྲང་རྩི་ལ། ། འཁྲུལ་སྣང་ལྕེ་ལྡག་ག་ལ་ཕོད། །སྐྱེ་འཆི་མཐའ་མེད་སྙིང་རླུང་ལྡང་། །གནས་འཁོར་བ་འདི་ལས་འབྲོས་སྙིང་འདོད། །འཁོར་བ་ཤ་བཙོན་དུ་ཤེས་ཙ་ན། །ང་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ག་ལ་བྱེད། །ལས་སྡིག་པས་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། །དེ་རང་དབང་ཐོབ་པའི་བདག་རྐྱེན་དང་། །གྲུབ་ནས་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་མེད་གསུམ། །དུས་གཅིག་ཏུ་འཛོམ་པ་མཐོང་བའི་དུས། །བྱས་པ་དོན་མེད་ལ་ཡིད་མུག་སྐྱེས། །ཕ་མི་བཟོད་ཐུགས་རྗེ་ཅན་རྣམས་འབོད། །བསོད་ཟད་རྣམས་སྐྱབས
Chinese
理解到这是超越思维的神变。在那里生起了某种定解。祈祷一次就足够了。是肯定能够加持的尊者。尊者您的清净教法，即使没有能力承担重任，仅仅是对尊者您稍作倾向，从没有改变目标开始，就获得了对有意义之事的认识。将此认识献给尊贵的上师。恩德与虚空边际相同。这是祈祷文。那是在自己三十二岁时，藏历十一月十八日的晚上，在梦中，在无垢的虚空中央，尊贵的仁波切年巴成就者被许多瑜伽母用白色绸缎的轿子抬着，以无与伦比的光芒和荣耀，使意识几乎昏厥。过了一会儿，醒来时，看到天空中明亮的月光将山影染成黑色，想到末法时代的众多苦难众生，于是祈祷： 唉！对一位尊者感到惊奇和赞叹，当今时代忆念起您时，尊者是世间难得的至尊怙主。过去见到您，因缘具有意义。我们这些无依无靠的人，被烦恼魔鬼所迷惑。过度疯狂以至于自取灭亡。死后堕入三恶道。堕落之后，最终陷入无尽的轮回等等。现在生起了无法忍受的想法。因为生起了这种想法，不知道该怎么办。因为过度悲伤，在空旷的土地上，念诵着名号、赞颂和哀号。不知道何时会死，这种想法出现在心中。因为过度恐惧，决定将这短暂的生命耗费在无意义的事情上。我即使没有遇到真正的佛法，也宁愿做非法之事而死去。现在这短暂的人身存在之时，对于欲望如剃刀上的蜂蜜，怎敢舔舐这虚幻的舌头？无始无终的生死，内心风起云涌。想要逃离这轮回的处所。当认识到轮回是肉狱时，我怎会做今生的事情？由罪业所造的果报，以及获得自由的主因，成就之后，无尽的痛苦三者，在同一时间显现之时，对所做之事感到厌倦。呼唤着无法忍受的慈悲父母，祈求着福报耗尽者的救护。
English
It is understood that this is a miraculous transformation beyond thought. A certain conviction has arisen there. It is enough to offer a prayer once. He is a venerable one who is sure to be able to bless. Although I may not have the ability to bear the burden of your pure teachings, venerable one, just by having a slight inclination towards you, venerable one, from the moment I have not changed my goal, I have gained an understanding of meaningful things. I offer this understanding to the venerable lama. The kindness is equal to the end of the sky. This is the prayer. That was when I was thirty-two years old, on the evening of the eighteenth day of the eleventh month of the Hor calendar, in a dream, in the center of the immaculate sky, the venerable Rinpoche Nyanpa, the accomplished one, was carried by many yoginis in a white silk palanquin, with incomparable light and glory, almost causing consciousness to faint. After a while, when I woke up, I saw the bright moonlight in the sky turning the shadows of the mountains black, and thinking of the many suffering beings of the degenerate age, I prayed: Alas! I am amazed and admire one venerable one, when I remember you in this day and age, venerable one, you are the supreme protector who is difficult to find in this world. Having seen you in the past, the connection is meaningful. We helpless ones are deluded by the demons of affliction. So mad that we take our own lives. After death, we fall into the three lower realms. After falling, we eventually fall into endless samsara and so on. Now an unbearable thought has arisen. Because this thought has arisen, I don't know what to do. Because of excessive sadness, in the empty land, I recite names, praises, and wails. I don't know when I will die, this thought appears in my mind. Because of excessive fear, I have decided to spend this short life on meaningless things. Even if I have not encountered the true Dharma, I would rather die doing illegal things. Now, when this short human body exists, how dare I lick the illusory tongue with the honey on the razor of desire? In the endless cycle of birth and death, the heart wind rises and falls. I want to escape from this place of samsara. When I realize that samsara is a prison of flesh, how can I do the things of this life? The result of actions accumulated by sinful deeds, and the main cause of obtaining freedom, and after achieving them, the three endless sufferings, when they appear at the same time, I feel disgusted with what I have done. I call out to the unbearable, compassionate parents, and pray for the protection of those whose merit is exhausted.
Tibetan
་ཡུལ་གྱི་དཀོན་ལུགས་དང་། །མཆོད་གནས་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མྱོང་ཚབས་དང་། །གཉིས་ཀ་ཡང་ཆགས་སྡང་གི་བསགས་ལུགས་གསུམ། །དུས་གཅིག་ལ་ཆུ་ལ་ལྕེབས་པའི་དུས། །བདུད་རྒྱལ་ལོའི་ཡིད་ཆད་གཏིང་ནས་སྐྱེས། །རང་ལ་ནུས་པ་ཅི་ཡང་མེད། །ཅི་དྲག་འདི་དྲག་སེམས་ལ་གྱ། །རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་མི་ལ་བདེ་བ་མེད། །ཕྱུགས་འབུ་སྲིན་ཡན་ཆད་རང་ཤི་བྲལ། །མཐོང་ཐོས་དམྱལ་ ཐག་གི་གཅོད་ལུགས་དང་། །ཡོད་དགུ་གཏན་བརླག་གི་གོད་ལུགས་དང་། །ངལ་བ་འབྲས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སོགས། །དུས་ད་ལྟ་སྙིང་རླུང་མཐའ་མེད་ལངས། །ད་དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་མ་བྱུང་ཡང་། །སྲོག་བསྡོས་ཀྱིས་ཚེ་འདི་སྒྲུབ་རེ་ཤི །ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ཡང་རང་ལོ་སོ་གསུམ་གྱི་ཧོར་ཟླ་གསུམ་པའི་ཚེས་བཅོ་ལྔའི་རྨི་ལམ་ན། རི་བོའི་ངོགས་རྒྱས་པ་ལྟར་མི་བཟོད་པ་ཞིག་ན་འཇའ་སྤྲིན་གྱི་ཕུང་པོ་གཞལ་དུ་མེད་པ་ལང་ལིང་གི་བར་མཚམས་ན། མེ་ཏོག་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པ་ཆེ་ཆུང་ཡང་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་ཙམ་གྱི་ནང་དུ། རེས་སྐུ་སྐེད་ཡན་ཙམ། རེས་སྐུ་སྨད་ཙམ། རེས་ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཙམ་རེར་འགྱུར་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་མི་ལ་རས་པ་དེ་གྱ་གྱུ་པོར་སྣང་ཞིང་ལྷག་པར་དབུ་སྐྲ་ཕོད་ཀ་ལིང་ངེ་བ་དེ་གཞན་ལས་ཀྱང་ཆེས་གནག་པའི་འོད་ཟེར་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་རང་གི་ཤེས་ཉམས་ལ་བལྟ་མི་བཟོད་པ་ཙམ་ཀྱི་འཕྲོལ་མོས་གུས་ཀྱི་ཤེས་པ་བཙན་ཐབས་སུ་འགགས། དེ་ནས་གཉིད་སད་པ་དང་། སླར་མོས་གུས་ཀྱི་ཤུགས་སྤྲུགས་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ནི། ༈ རྗེ་གནས་རྣམ་དག་འོག་མིན་གྱི་ཞིང་ཁམས་ན། །སངས་རྒྱས་དྲུག་པ་ཆོས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཁོང་ས་བཅུའི་དབང་ ཕྱུག་རྣམས་ལ་སྣང་། །ངེད་དད་མེད་བླུན་པོ་རོ་ལངས་ངོར། །རྗེ་རྣལ་འབྱོར་རས་པ་ཆེན་པོར་སྣང་། །རྗེ་མི་བཟོད་ཐུགས་རྗེས་ད་ཟུངས་ཞིག །ཞེ་ཐག་པ་ནས་མོས་གུས་མ་ཆུད་པས། །རྗེ་བཙུན་རྣམས་གྱ་གྱུར་འཇའ་བཞིན་ཡལ། །གསུང་མི་བཟོད་སྒྲ་དབྱངས་ལྡན་ན་ཡང་། །དེ་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་ཅུང་ཟད་ལས། །རྒྱུད་བཟོད་མེད་དུ་འཁུལ་པའི་ཟབ་གསལ་བ། །ཡིད་རང་དབང་མེད་པར་འཕྲོག་བྱེད་པའི། །ངོ་མཚར་གྱི་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པས། །བདག་མོས་གུས་ཁ་ཙམ་སོང་བ་ལ། །དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྩལ་བསྐྱེད་ནས། །ཕ་འགྲོ་མགོན་གྱི་སྤྲུལ་སྐུ་རས་པ་ཁྱོད། །རྣམ་ཐར་གྱི་མཛད་པ་ངོ་མཚར་ལ། །ཡིད་ཆེས་ཀྱིས་དད་པ་ཅུང་ཟད་སྐྱེས། །དེ་རྟེན་འབྲེལ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐུས། །གཉིད་འཁྲུལ་པས་བསླད་པའི་སྣང་བ་ལ། །བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་དགའ་སྤྲོའི་ངོར།
Chinese
地方的习俗，供养处所的痛苦经历，以及两者积累贪嗔的方式这三者，在同一时间如同溺水之时，魔王洛的绝望从内心深处产生，自己没有任何能力，不知如何是好，心中焦虑。国家的百姓没有安乐，甚至牲畜、昆虫都面临死亡。所见所闻皆是地狱般的折磨，所有的一切都面临彻底毁灭的灾难，以及徒劳无功的行为等等。现在内心无限烦躁。即使没有出现神圣的佛法，也愿以生命为代价来修持此生。如此祈祷。当时，在他三十三岁那年，藏历三月十五日的梦中，在如同山坡般难以忍受的地方，彩虹云雾的堆积无法估量，在飘渺的间隙中，各种颜色的花朵大小如车轮般，有时变成腰部以上，有时变成腰部以下，有时变成面部的轮廓，瑜伽自在者米拉日巴显得变化莫测，特别是他那蓬松的头发，比其他任何东西都更加黝黑，散发着光芒，让人无法直视，强烈的敬畏之心油然而生。醒来之后，再次鼓起敬畏之心祈祷：至尊清净的色究竟天刹土中，第六佛法身金刚持，他显现于十地自在者前，在我们这些没有信仰的愚人面前，显现为至尊瑜伽士米拉日巴。至尊请以您无法忍受的慈悲来救度我吧！因为没有从内心深处生起敬畏之心，至尊们如彩虹般变幻消失。您那无法忍受的声音虽然具有音韵，但只有极其微小的部分，内心无法忍受地颤抖，深刻而清晰，不由自主地夺走心神，因为没有生起惊奇的定解，我对您的敬畏只是口头上的。祈请您，三世诸佛展现神力，您，父亲卓衮的化身米拉日巴，您的解脱事迹令人惊叹，我生起了一点信心。愿以此清净缘起的加持，在被睡眠迷惑的显现中，体验超越思议的喜悦。
English
The local customs, the suffering experienced in the places of offering, and the three ways in which both accumulate attachment and aversion. At the same time, it was like drowning in water. The demon king Lo's despair arose from the depths of his heart. He had no power whatsoever. He didn't know what to do, and his heart was anxious. The people of the kingdom had no peace, and even livestock and insects faced death. What he saw and heard was hellish torment, and everything faced utter destruction, as well as fruitless actions, and so on. Now, his heart was endlessly agitated. Even if the sacred Dharma did not appear, he wished to practice this life at the cost of his life. Thus he prayed. Then, in a dream on the fifteenth day of the third month of the Hor (Mongolian) calendar in his thirty-third year, in a place that was unbearable like a hillside, the accumulation of rainbows and clouds was immeasurable. In the fleeting intervals, flowers of various colors, large and small, were about the size of a chariot wheel. Sometimes they transformed into the upper part of the body, sometimes the lower part, and sometimes the contours of the face. The yogi Milarepa, the lord of yoga, appeared changeable. In particular, his disheveled hair, which was darker than anything else, radiated light, making it unbearable to look at. A strong sense of reverence arose involuntarily. After waking up, he stirred up his reverence again and prayed: In the pure Akanishta realm, the sixth Buddha, the Dharmakaya Vajradhara (藏文ཆོས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་།，梵文天城体धर्मकायवज्रधर，梵文罗马拟音Dharmakāya Vajradhara，汉语字面意思：法身金刚持), He appears to the lords of the ten bhumis. To us faithless fools, he appears as the supreme yogi Milarepa. Supreme one, please save me with your unbearable compassion! Because reverence did not arise from the depths of my heart, the supreme ones transformed and disappeared like rainbows. Although your unbearable voice has melody, it is only a very small part. My heart trembles unbearably, deeply and clearly, involuntarily stealing my mind. Because I have not generated the certainty of wonder, my reverence for you is only lip service. I pray to you, may the Buddhas of the three times display their power. You, the emanation of Father Drogön, Milarepa, your deeds of liberation are amazing, and I have generated a little faith. May the power of this pure dependent arising, in the appearance deluded by sleep, experience joy beyond thought and expression.