Tibetan
སྐྱོབ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས། ལམ་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་པ་ལས། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་སྨིན་གྲོལ་གྱི་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་ པར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་དེ་རྣམས་ལས་ཆེས་མྱུར་ཞིང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱ་སྤྱོད་ཚུལ་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ཙམ། །ལྡན་ཡང་མི་ཚེ་དྲུག་ཅུ་སྟེ། །རྣལ་འབྱོར་མི་ཚེ་བཅུ་དྲུག་ཡིན། །བླ་ན་མེད་པ་ཚེ་གཅིག་གིས། །བརྩོན་ལྡན་ངེས་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ལམ་དེའི་ཐོག་ཏུ་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པའི་མཚན་བཅས་མཚན་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཙམ་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མི་ཚེ་དྲུག་ཅུ་སྟེ་ལོ་དྲུག་སྟོང་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། ལམ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཟིན་ན་མི་ཚེ་བཅུ་དྲུག་སྟེ་ལོ་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ན་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ཅིང་། ལམ་དེ་ལ་གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པའི་ཐབས་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་དབང་བཞི་དང་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཟིན་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོ་དང་ལྡན་ན་ངེས་པར་ཡང་མིའི་ཚེ་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །སྐབས་ འདིར་ཤེས་དགོས་པ་སྤྱིར་གསང་སྔགས་པ་རྣམས་ལ་གཞི་སྤོང་བའི་ལམ། གཞི་སྒྱུར་བའི་ལམ། གཞི་དངོས་པོ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་གྲགས་པའི་དང་པོ་ནི། སྤང་བྱ་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཆ་སྤོང་བར་ནུས་ལ། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཆ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བར་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེའང་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་སྒོམ་པ་ལ་མཚོན་ན། ལུས་གཙང་བ། ཚོར་བ་བདེབ། སེམས་རྟག་པ། ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་གཙང་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ། མི་རྟག་པ། བདག་མེད་པར་སྒོམ་པ་ཕར་ཕྱིན་མན་ཆད་ལ་གྲགས་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི་གཙང་བ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འཛིན་སྟངས་བཞི། བདེ་མཆོག་གི་འཁོར་གྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་བཞིའི་རྣམ་པར་སྒོམ་པ་ལྟ་བུ་དང་། གསུམ་པ་ནི། ལུས་སེམས་ཀྱི་བྱེད་པ་བཅིངས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ལུས་སྟོང་གཟུགས། ཚོར་བ་བདེ་ཆེན། སེམས་སོ་སོར་རང་རིག །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཟུང་འཇུག་ཆེན་པོར་ཤར་བ་དེ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་ནས་རྒྱ་ཆེར་ ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལམ་དངོ
Chinese
由于作了救护二者的差别，所以有多种行道次第，其中在金刚乘的这个场合，以成熟解脱之方便的不可思议之力，比那些波罗蜜多的道更加迅速和超胜。第二是：仅仅具备行持仪轨之方便，也要六十年的人生；瑜伽士是十六年的人生；无上瑜伽一生就能，精进者必定能成就。如是说，在波罗蜜多的道上，仅仅具备从行事和行持之续部中所说的有相和无相之方式的方便，如果以一百岁为基准，也要六十年的人生，即六千年左右才能成就佛果；在那些道之上，如果以瑜伽续部中所说的四手印和三三摩地等方便来摄持，则十六年的人生，即一千六百年就能成佛；如果那个道以无上密法的方便差别，以四灌顶和二次第来摄持，并且具有猛烈的精进，那么必定也能以一生来成就佛果。此时要知道的是，一般来说，对于密宗行者来说，有所谓的舍弃基之道、转变基之道、基之事物作为道，其中第一个，因为是与所舍弃和执着相违的对治，所以能够舍弃烦恼遍计所执分；后面的两个，则能舍弃俱生分的粗分和细分。其中，以资粮道小者修习四念住为例，对于身体清净、感受快乐、心恒常、法有我执的对治，修习不净、痛苦、无常、无我，这在波罗蜜多以下是广为人知的；第二个是清净等四种颠倒执着，观想为胜乐轮的四空行母之形象等；第三个是，从身心的作用束缚中，显现出极其微细的空身形、感受大乐、心各自自明、一切法之自性为大双运，以那四者的自性等来比喻，应当广泛了解。第二、真实道。
English
Due to the distinction made between the two saviors, there are many stages of the path to be traversed. In this case of the Vajrayana, with the inconceivable power of the means of maturation and liberation, it is much faster and more excellent than those paths of the Paramitas. Secondly: Merely possessing the skillful means of conduct and practice, it takes sixty years of life; a yogi's life is sixteen years; the unsurpassed one can achieve it in one lifetime with diligence. It is said that, on the path of the Paramitas, merely possessing the skillful means of the forms with signs and without signs as taught in the tantras of action and conduct, even if based on a hundred years of life, it takes sixty years, that is, about six thousand years to achieve Buddhahood; on those paths, if one is seized by the skillful means of the four mudras and three samadhis, etc., as taught in the yoga tantras, then one can attain enlightenment in sixteen years of life, that is, one thousand six hundred years; if that path is seized by the skillful means of the unsurpassed secret mantra, with the distinction of the four empowerments and the two stages, and one possesses intense diligence, then one will surely attain Buddhahood in one lifetime. What needs to be known here is that, in general, for secret mantra practitioners, there are what are known as the path of abandoning the basis, the path of transforming the basis, and the path of making the basis itself the path. The first of these, because it is the antidote that contradicts what is to be abandoned and the clinging, is able to abandon the part of the afflictions that is conceptually imputed; the latter two cause the coarse and subtle parts of the innate part to be abandoned. Also, to illustrate with the practice of the four mindfulnesses in the small accumulation path, the antidotes to clinging to the body as pure, feelings as pleasurable, mind as permanent, and phenomena as having self are the practice of impurity, suffering, impermanence, and no-self, which are well-known in the Paramitas and below; the second is the four inverted clingings such as purity, etc., visualizing them as the forms of the four Dakinis of the circle of Hevajra; the third is, from the bondage of the activities of body and mind, the extremely subtle empty body form, the feeling of great bliss, the mind's individual self-awareness, and the nature of all phenomena appearing as great union, which are the nature of those four, etc., should be widely understood by analogy. Second, the actual path.
Tibetan
ས་བཤད་པ་ལ་ལྔ། ཚོགས་ལམ། སྦྱོར་ལམ། མཐོང་ལམ། སྒོམ་ལམ། མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་མོ། །དང་པོ་ནི། དང་པོར་དབང་ཐོབ་བསྐྱེད་རྫོགས་ནི། །ལེགས་ཤེས་མོས་སྒྲུབ་ཚོགས་ལམ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དང་པོར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ་ཆོ་ག་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་དབང་དོན་ངོ་འཕྲོད་པའི་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་བཞི་ཐོབ་ཅིང་། རིག་པ་འཛིན་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པར་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་བརྟགས་པའི་བསྐྱེད་རིམ་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ལམ་རྫོགས་རིམ་གཉིས་ཀྱི་དོན་རྣམས། བརྒྱུད་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ལུང་ཚད་མ་དང་། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་དང་། དེ་ནས་རང་ཉིད་ཀྱི་མྱོང་བ་སོགས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་མངོན་སུམ་ཚད་མ་སྟེ་ཚད་མ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་ཤེས་ཤིང་། ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་པ་དང་དད་གུས་སོགས་མོས་པའི་དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་། དེ་ནས་ཐུན་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཐུན་དུ་བཅད་པའི་བསྙེན་པ་ དང་། དབེན་པའི་གནས་སུ་རྒྱུན་སྦྱོར་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་བར་མ་ཆད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཚོགས་ལམ་པ་ཡིན་ལ། ཐུན་མོང་བའི་ཐེག་པར་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་དང་། འབྲིང་པོར་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་དང་། ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་ཡང་། འདི་ཉིད་དུ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་ལ་ཡོད་ཅིང་། ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོར། དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་ནི། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་ཞི་གནས་དང་། །གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེན་ནོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་དོན་ཡང་ཚང་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུར་སྦྱོར་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་ནི་རང་ལ་སྣང་བའི་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་པས། དེ་ལས་གདམས་ངག་ནོད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་གདམས་ངག་ནོད་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་ལམ་དུ་ཐོས་བསམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། སྒོམ་བྱུང་ཡང་ཡོད་པས་གཞུང་རྩ་བར་ལེགས་ཤེས་མོས་སྒྲུབ་ཅེས་གསུངས་པའི་ ཤེས་བྱེད་རང་འགྲེལ་དུ་དྲི་མེད་འོད་ཀྱི་ལུང་དྲངས་པ་ཉིད་ཚོགས་ལམ་གྱི་སྐབས་འདིར་རྣལ་འབྱོར་ཡན་ལག་དྲུག་ལས་སོར་སྡུད་གཙོ་བོར་སྒོམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚོགས་ལམ
Chinese
地分为五：资粮道、加行道、见道、修道、究竟道。第一，最初获得灌顶生圆次第是，善知信解勤修资粮道，如是说。最初于具相金刚上师以仪轨清净之门，获得灌顶之义现前的成熟之四灌顶，且具足持明之誓言和律仪的瑜伽士，所观察之生起次第和完全成就之道圆满次第二者的意义。于传承生起信心的圣教量，之后于上师生起信心的比量，之后于自己之体验等生起信心的现量，即以三量门善为了知，近取因善逝之藏性和，俱生缘菩提心二者于自相续中修习，且具足信心恭敬等信解之殊胜善法，之后四座等分座之念诵，于寂静处恒常修习之精进不间断是修行。具足彼等是资粮道者。于共同乘中，资粮道小者修习四念住，中者修习四正断，大者修习四神足等，如是所说之修习，亦于此处修习天瑜伽而有。资粮道大者，彼时从法之流中，为得广大智慧之故，从诸佛处得寂止和，广大窍诀受持将成。此等之义亦圆满，因勤修之精进是法流之等持，具相之喇嘛是自显之佛陀化身，从彼处受持窍诀是，成为从诸佛处受持窍诀之义。大乘资粮道中，闻思为主，然亦有修所生，故于根本经文中说善知信解勤修，于释论中引用无垢光之教证，即于资粮道之时，于六支瑜伽中作意于主要修习摄收之故而连接。如是之资粮道。
English
The grounds are divided into five: the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of meditation, and the path of consummation. First, the initial attainment of empowerment and the generation-completion stages is, "Knowing well, believing, and practicing diligently is the path of accumulation," as it is said. Initially, one obtains the four ripening empowerments that bring forth the meaning of empowerment through the gate of pure ritual from a qualified Vajra Master, and the meanings of the two stages of generation and completion, which are examined by a yogi who possesses the vows and commitments of a knowledge holder, the path of complete accomplishment. Believing in the lineage is scriptural authority, then believing in the teacher is inferential authority, and then believing in one's own experience, etc., is direct perception, that is, knowing well through the three authorities. The substantial cause is the essence of the Sugata, and the cooperative condition is the two Bodhicitta, cultivating them in one's own mindstream, and possessing abundant virtues of faith and respect, etc. Then, the recitation divided into sessions such as the four sessions, and the continuous diligence of constant practice in a secluded place is practice. Possessing these is the practitioner of the path of accumulation. In the common vehicle, in the small path of accumulation, the four mindfulnesses are practiced, in the medium, the four correct abandonments are practiced, and in the great, the four legs of miraculous power are practiced, etc., as it is said to be meditated upon. This also exists in meditating on the yoga of the deity here. In the great path of accumulation, at that time, from the stream of Dharma, for the sake of obtaining vast wisdom, one will receive calm abiding and vast instructions from the Buddhas. The meaning of these is also complete, because the diligence of constant practice is the samadhi of the Dharma stream, and the qualified lama is the manifested Buddha, the emanation body, so receiving instructions from him is, it becomes the meaning of receiving instructions from the Buddhas. In the Mahayana path of accumulation, listening and contemplation are the main focus, but there is also meditation-born, so in the root text it is said to know well, believe, and practice diligently. In the commentary, the quote from Vimalaprabha is cited, that is, at the time of the path of accumulation, it is connected because it is made with the intention of mainly meditating on the withdrawal from the six-limbed yoga. Such is the path of accumulation.