Tibetan
ང་། དེ་ལས་སྐྱེ་བ་སྤྱིར་འགྲུབ་པ་སྲེད་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་འགྲུབ་པ་ལེན་པས་མཚམས་སྦྱར་ནས་འཁོར་བའི་སྲིད་པ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་མེད་གཟུགས་ཁམས་འདོད་པའི་ཁམས། །རིམ་བཞིན་ཡུལ་ལ་མཚན་འཛིན་པ། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྲིད་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པས་དེའི་སྲིད་པ་དང་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རིམ་པ་བཞིན་སྦྱར་ནས་བཤད་ན། གཟུགས་མེད་པའི་སྲིད་པ་བཞི་ནི་ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཆུང་ངུ་སྟེ། འདོད་གཟུགས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་ཐོགས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་སྲིད་པ་བཅུ་དྲུག་ནི་ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་འབྲིང་པོ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་བསམ་གཏན་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུས་བསྐྱེད་པའི་གཟུགས་སྣང་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྲིད་པ་བཅུ་གཅིག་ནི་ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་དང་ ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཆགས་ཤིང་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐམས་ཅད་བླང་དོར་རྟོག་པ་ཡིས། །དགེ་དང་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན། །རྣམ་གསུམ་འདུ་བྱེད་རྐྱེན་ལས་ནི། །བདེ་སྡུག་སྙོམས་འཇུག་བཅས་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ཉོན་མོངས་ཅན། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། རང་གི་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་པས་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་བླང་བྱར་ཞེན་ཅིང་། ཡུལ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་མཐོང་བའི་ཚེ། དེ་ལ་དོར་བྱ་དང་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་ཅིང་། བར་མ་ལ་གང་ཡང་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་ཡིས་བསྐྱེད་པའི་ལས་གསུམ་སྟེ། དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླང་བྱར་འོས་ཤིང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་སུ་གྱུར་པའི་དགེ་བ་དང་། དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོར་བྱར་འོས་ཤིང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་སུ་གྱུར་པ་མི་དགེ་བ་དང་། དེ་གཉིས་པོ་གང་རུང་དུ་ལུང་དུ་བསྟན་མི་རུང་ཞིང་མི་གཡོ་བའི་ལས་སུ་གྱུར་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལ། ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཤེས་བྱའོ། །དེའི་རྐྱེན་ལས་ནི་ཁམས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། བསོད་ ནམས་ཀྱི་ལས་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་ལས་འབྲས་བུ་འདོད་པའི་མཐོ་རིས་གསུམ་གྱི་རྟེན་ལ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་དང་། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ལས་འབྲས་བུ་ངན་འགྲོ་གསུམ་གྱི་རྟེན་ལ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ཞིང་མི་གཡོ་བའི་ལས་ལས་འབྲས་བུ་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྟེན་ལ་སྙོམས་འཇུག་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུ་བ
Chinese
因此，轮回的生有是通过将普遍的生有与贪欲以及特殊的生有与执取联系起来而成就的。第二是：无色、色界、欲界，依次对境生执着，小、中、大。如是说。这样的生有被三界所涵盖，如果依次结合生有和意识的差别来解释，那么无色界的四种生有是对境生执着很小，因为遮止了欲界和色界的显现和阻碍。色界的十六种生有是对境生执着中等，因为远离了对欲界的贪欲，并且凭借四禅定的禅定力生起了具有色相的显现。欲界的十一种生有是对境生执着很大，因为贪着欲妙并且具有一切分别念。第三是：一切取舍分别念，善与非善无记性，三种行缘之果是，乐苦等舍所摄持，果报有漏之生。如是说。三界一切，由于没有证悟自心的实相，对于悦意的对境执着为应取，见到不悦意的对境时，对其生起应舍和嗔恨，对于中间的对境则生起非任何的分别念所产生的身语意三业，也就是圣者们应取并且成为福德之业的善业，圣者们应舍并且成为非福德之业的非善业，以及对于那两者任何一个都不能记别并且成为不动的业的等舍之业这三种，要知道这是在三界中产生有为法的业。从那样的因缘中，三界一切都会产生，从福德的业小、中、大三种中，会在希求果报的三善趣的所依上产生安乐，从非福德的业小、中、大三种中，会在果报三恶趣的所依上产生痛苦，从不动的业中，会在禅定和无色界的所依上产生具有等舍的禅定的果报。
English
Therefore, the existence of samsara is accomplished by connecting the general existence with desire and the specific existence with grasping. The second is: Formless, Form Realm, Desire Realm, sequentially grasping at objects, small, medium, and large. Thus it is said. Such an existence is encompassed by the three realms. If we explain the differences between existence and consciousness sequentially, then the four formless existences are small in grasping at objects, because they block the appearance and obstruction of the desire and form realms. The sixteen existences of the form realm are medium in grasping at objects, because they are free from desire for the desire realm, and through the power of the samadhi of the four dhyanas, they generate appearances with form. The eleven existences of the desire realm are large in grasping at objects, because they are attached to the qualities of desire and possess all discriminations. The third is: All taking and rejecting are due to discrimination, virtuous, non-virtuous, and indeterminate. The three actions are the cause, and the result is birth with afflictions, including happiness, suffering, and equanimity. Thus it is said. All three realms, because they have not realized the true nature of their own minds, cling to pleasant objects as something to be taken, and when they see unpleasant objects, they generate aversion and hatred towards them. For intermediate objects, they generate three actions of body, speech, and mind that are neither one thing nor another, that is, virtuous actions that are worthy of being taken by the noble ones and become meritorious actions, non-virtuous actions that are worthy of being abandoned by the noble ones and become non-meritorious actions, and equanimous actions that cannot be distinguished as either of the two and become immovable actions. Know that these three are the actions that produce conditioned phenomena in the three realms. From such causes, all three realms arise. From the three small, medium, and large meritorious actions, happiness arises on the basis of the three good realms that desire results. From the three small, medium, and large non-meritorious actions, suffering arises on the basis of the three bad realms that are the result. From the immovable actions, the result of samadhi with equanimity arises on the basis of dhyana and the formless realm.
Tibetan
སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་ཕུང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཉིད་མ་དག་གནས་སྐབས་ཡིན། །ཅེས་ཚིག་རྐང་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་གསུམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ནི། སེམས་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མ་དག་པ་འཆིང་བ་ཀུན་ལྡན་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དུམ་བུ་དང་པོ་འདིས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་དངོས་སུ་བསྟན་ཀྱང་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞི་རྒྱུའི་རྒྱུད་དུ་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། །འཁོར་བ་རྒྱུད་དུ་འདོད་ པ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་གནས་སྐབས་ནི། དྲི་མ་དེ་ཉིད་གློ་བུར་བར། །ཤེས་ནས་ཐབས་དང་བཅས་སྦྱོང་བ། །ལམ་པ་ཞེས་བྱར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཐེག་པ་སྤྱི་སྐད་ལ་གྲགས་པའི་ཉོན་མོངས། ཤེས་བྱ། སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་གསུམ་དང་། སྔགས་སུ་བཤད་པའི་འཕོ་བའི་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་གཤེགས་སྙིང་ལ་བསྒྲིབས་ཀྱང་། དྲི་མ་དེ་ཉིད་གནས་ཚུལ་ལ་མ་ཞུགས་པ་སེམས་དང་འབྲལ་རུང་གི་གློ་བུར་བར་ཤེས་ནས་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་བསྐྱེད་རྫོགས་དང་བཅས་པས་སྦྱོང་བའི་གནས་སྐབས་ཚོགས་ལམ་ནས་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའི་བར་དུ་གནས་པ་ལ་ལམ་པ་ཞེས་བྱ་བར་རྒྱལ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ལམ་ཐབས་རྒྱུད་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་གནས་སྐབས་ནི། དྲི་མེད་དག་པས་སངས་རྒྱས་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་འགྲོ་ཀུན་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མ་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྒྲིབ་གསུམ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་རྣམ་པར་དག་སྟེ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་གྱུར་པ་ན་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྒྲིབ་པ་གསུམ་པོ་མ་ལུས་པར་སངས་ཤིང་རྣམ་སྨིན་རྒྱས་པས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ན་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །དེ་ཉིད་བསལ་ན་སངས་རྒྱས་སོ། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས་ཀྱང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་འགྲོ་ཀུན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །ཅེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་གཞུང་གོང་འོག་
Chinese
为了产生。所有这些果实也都是烦恼，因为是由业和烦恼的力量产生的蕴。第三是：心性未净之阶段。这是一句诗。这样，从因缘和合而产生的有果的三业，是心性被突如其来的污垢所染污，是具有一切束缚的众生的阶段。这样，第一部分直接显示了轮回的因缘，但被称为轮回和涅槃一切基础的自性，才是所要表达的主要内容。如《金刚顶经》所说：自性名为常有，轮回即是自性。第二，具有二者的阶段是：知晓彼污垢为突发，以方便法而净除，胜者说此为道者。如是说。通常大乘所说的烦恼、所知、入定之三障，以及密宗所说的迁转习气等，虽然遮蔽了如来藏，但知晓彼污垢并未入于实相，是可与心分离的突发之物，以生起次第和圆满次第等净除之方便法来净除的阶段，从资粮道到十地究竟之间，安住于此者，胜者金刚持称之为道者。此乃主要显示道之方便自性。第三，极度清净之阶段是：无垢清净而成佛，因此一切众生皆是佛。如是说。法界自性本无垢，彼三障一切突发之垢完全清净，成为二净具足之时，则称为正等觉佛，因为三障全部清净，异熟果报增长之故。因此，一切众生皆是具有垢染之佛，如《嘿汝嘎续》所说：众生即是佛，然为突发之垢所蔽，除彼即是佛。经典中也说：如来藏周遍一切众生。等等。此乃主要显示果之自性。现在是上下经文。
English
For the sake of generating. All those fruits are also afflictions, because they are aggregates arising from the power of karma and afflictions. The third is: The state of mind being impure. This is one verse. Thus, the three karmas with their fruits, arising from causes and conditions, are the state of sentient beings whose minds are impure due to sudden defilements and who possess all bonds. Thus, although this first part directly shows the causes and conditions of samsara, the very nature that is known as the basis of all samsara and nirvana is the main thing to be expressed. As it is said in the Vajrasekhara Sutra: "Nature is called continuous, samsara is considered as nature." Secondly, the state of having two is: Knowing that defilement as sudden, purifying it with skillful means, the Victorious Ones say that this is the path. Thus it appears. The three obscurations of afflictions, knowable objects, and meditative absorption, which are commonly known in the general Mahayana, and the habitual tendencies of transference, which are explained in the Tantras, although they obscure the Tathagatagarbha, knowing that the defilement itself has not entered into reality, is a sudden thing that can be separated from the mind, the state of purifying it with skillful means of generation stage and completion stage, from the accumulation path to the end of the ten bhumis, the Victorious One Vajradhara calls this the path. This mainly shows the skillful means of the path as the main nature. The third, the state of being extremely pure, is: Becoming a Buddha through immaculate purity, therefore all beings are Buddhas. Thus it is said. The Dharmadhatu, whose nature is without defilement, when all the sudden defilements of the three obscurations are completely purified and become the two purities complete, then it is called a perfectly enlightened Buddha, because the three obscurations are completely purified and the maturation ripens. Therefore, all sentient beings are called Buddhas with defilements, as it is said in the Hevajra Tantra: "Sentient beings are Buddhas, but they are obscured by sudden defilements, removing that is Buddhahood." And in the sutras it is also said: "The Tathagatagarbha pervades all beings." and so on. This mainly shows the nature of the fruit. Now it is the upper and lower texts.