Tibetan
་ཡོད་ན་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་འབད་པ་མེད་པར་ཐར་བར་འགྱུར་བའམ། འཁོར་བའི་ཕྱོགས་སུ་ཡོད་ན་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལས། གང་ཟག་བཏགས་པར་ཡོད་ཉིད་དུ། །བརྗོད་བྱ་རྫས་སུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་སོགས་སེམས་ལ་སྣང་བ་ཡི། །སྤང་གཉེན་མཁས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་བཞིན། །ཅེས་གསུངས་ ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་ཕྱི་དོན་བདེན་པར་འདོད་པ་དང་། མདོ་སྡེ་པས་ནི་ཕྱི་དོན་བདེན་པ་མིན་ཀྱང་རང་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་སེམས་སྣང་དུ་བདེན་པར་འདོད་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པས་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟར་སེམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པས་སེམས་རང་རིག་རང་གསལ་བདེན་པར་འདོད་པ་དང་། དབུ་མ་པས་སེམས་ཀྱང་བདེན་མེད་དུ་འདོད་ལ། དབུ་མ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མེད་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་དེ་ཡང་མ་ཡིན་པར་མཐའ་བཞི་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་རང་རིག་པ་ཙམ་ཞིག་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་འདོད་པ་སོགས་ཏེ། དོན་དུ་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་སེམས་ལ་སྣང་བའི་སྣང་ཆ་ཙམ་ལས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ནི་མེད་དོ། དེའི་ཕྱིར་སྤང་བྱ་གཉིས་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་སྤོང་བ་དང་གཉེན་པོ་གཉིས་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་རྣམས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་བདག་མེད་པ་བསྒོམ་ནས་དོན་གཞན་དུ་འཁྲུལ་པའི་གཉེན་པོར་སེམས་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་པ་ ཙམ་དུ་འཛིན་པ་དེ་ཡང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་ནས་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་ནི་སྤང་གཉེན་མཐའ་ཡས་པར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྤང་གཉེན་གྱི་རྩ་བ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན་པ། ཆོས་སྒོའི་གྲངས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་ནི་ཡུལ་སྣང་ལུས་འདི་ལ། །རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ངེས་པ་ཡིས། །སྤང་གཉེན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ལས་སྤང་གཉེན་བསྟན་པའི་སྐབས་འདིར་ནི། ལུས་སེམས་ལ་སྣང་ཞིང་སེམས་ལུས་ལ་བརྟེན་པར་བཤད་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ལུས་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དུ་བྱུང་བའི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ངེས་པ་ཡིས་སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་དང་བསྟུན་པའི་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོའི་ངེས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པས་རྒྱུད་རྣམས་ལས་གསུངས་སོ། །གཉིས་
Chinese
如果存在，那么众生无需努力就能解脱吗？如果存在于轮回的一方，那么众生就无法从轮回中解脱，这会成为过失，如《经庄严论》中所说。其中说：“有情唯是假名有，所诠非是实物。”等等。第三是：“彼等心所现，断证如智者说。”如是说。如前所说等等，即是说，有部宗认为外境是真实存在的，经部宗则认为外境虽非真实，但其自身显现为心识显现是真实的，唯识宗则认为如梦境般，并非心识之外的他物，因此心识自知自明是真实的，中观宗则认为心识也是非真实的。而大中观宗则认为，仅仅否定存在的否定，也不是从四边中解脱出来的双运智慧，仅仅是各自的自证，才是正确的意义。总之，一切显现存在都只是心识显现的显现部分，并非以自性成立。因此，断除所断的二取垢染，以及生起作为对治的证悟二无自性智慧的次第，也应如先前的智者们所说的那样去了解。也就是说，将执著于我的对治法修为空性，然后将误认为其他意义的对治法理解为唯识，认识到执著于唯识也与戏论相离，从而逐渐进入正确的道路，这应理解为是无量断证之说的精髓。第三，宣说断证之根本，分为二：略说，广说法门之数量。第一是：“于此境现此身中，脉气明点之决定，断证如来所宣说。”如是说。无上续部中，在此宣说断证之时，身显现于心，心依于身，因此阿赖耶识也依赖于显现为境的此身，仅仅是依缘而生的脉、气、明点的决定，与所调伏的对境相符的所断与对治的决定，如来一切见者已于续部中宣说。第二
English
If it exists, will sentient beings be liberated without effort? If it exists on the side of samsara, then sentient beings will not be able to be liberated from samsara, which would be a fault, as stated in the Ornament of the Sutras. It says, "Sentient beings exist only as designations, what is expressed is not a substance." etc. The third is: "Those and other appearances in the mind, the abandonment and antidote, as the wise have said." It is said. As has been said before, etc., that is, the Vaibhashika school believes that external objects are truly existent, the Sautrantika school believes that although external objects are not truly existent, their own appearance as a mind-consciousness appearance is true, the Cittamatra school believes that like dream appearances, they are not other than mind-consciousness, therefore mind-consciousness is self-knowing and self-illuminating and is true, the Madhyamaka school believes that mind-consciousness is also not truly existent. And the Great Madhyamaka school believes that the negation of merely negating existence is also not the dual union wisdom that is liberated from the four extremes, only the self-awareness of each is the correct meaning. In short, all appearances of existence are only the appearance part of the mind-consciousness appearance, and are not established by their own nature. Therefore, the order of abandoning the defilements of the two graspers to be abandoned, and generating the wisdom of realizing the two non-self-natures as an antidote, should also be understood as the wise ones of the past have said. That is to say, cultivate emptiness as an antidote to the thought of self, and then understand mind-only as an antidote to the delusion of other meanings, realize that attachment to mind-only is also free from elaboration, and gradually enter the correct path, which should be understood as the essence of the teachings of immeasurable abandonment and antidote. Third, to explain the root of abandonment and antidote, there are two: a brief explanation, and a detailed explanation of the number of Dharma doors. The first is: "Here, in this body of object appearance, the determination of channels, winds, and bindus, the abandonment and antidote are taught by the Thus Gone One." It is said. In the unsurpassed tantra, at this time of explaining abandonment and antidote, the body appears to the mind, and the mind relies on the body, therefore the alaya consciousness also relies on this body that appears as an object, and the determination of channels, winds, and bindus that arise only dependently, the determination of what is to be abandoned and the antidote that corresponds to the object to be subdued, the Thus Gone One, who sees all, has taught in the tantras. Second