Tibetan
ཤེས་ཀྱི་གནས་ལུགས་སུ་བསྡུས་ནས་བཤད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །མདོར་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ དངོས་པོར་འཛིན་པ་མེད་པའི་ངང་ནས་དྲི་མ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལེའུའི་མཚན་ནི། ཟབ་མོ་ནང་གི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཚིགས་འགྲེལ་ལས། བསྐྱེད་རིམ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་བསྟན་པའི་དུམ་བུ་སྟེ། ལེའུ་བརྒྱད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་སྣང་བའི་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་འཁྲུལ་པ་རགས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་བཅིངས་པའི་ཚུལ་བཤད་ཟིན་ནས། དེ་ལས་གཞན་པའི་འཁྲུལ་པ་ཕྲ་རགས་མ་ལུས་པ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་རྩད་ནས་གཅོད་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུ་སྦྱང་གཞི་དང་སྦྱོང་བྱེད་སྦྱར་བའི་ལེའུ་འདི་འཆད་པ་ལ་གཉིས། ལེའུའི་གཞུང་དང་། མཚན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད། དོན་བསྡུའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་གསུངས་པ་ཡི། །ངེས་པ་འདིར་ནི་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སེམས་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལས་སྣང་ བ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱང་གཞི་དང་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལྷའི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལེའུ་སྔ་མར་གསུངས་པ་དེའི་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་ཡང་ནི་འདི་ལྟར་བསྟན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་དྲུག །ཡང་དག་པའི་བདེན་པ་གཉིས་བཤད་པ། དེའི་ཚུལ་མ་རྟོགས་པས་འཁྲུལ་པའི་ལོག་རྟོག་སྤང་བ། སྤང་གཉེན་གྱི་རྩ་བ། བྱེ་བྲག་ཏུ་རྒྱུད་སྡེའི་གཉེན་པོའི་ངེས་པ་མདོར་བསྟན་པ། རྒྱས་པར་བཤད་པ། དེ་ཉིད་རྒྱུད་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་དང་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྙིང་པོ་དྲི་མེད་བདེན་གཉིས་ལྡན། །འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་རུ། །ཀུན་རྫོབ་གཟུང་འཛིན་སྣང་བ་སྟེ། །བདེན་པ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའོ། །དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་དེ། །བདེན་པ་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་བརྗོད། །དེ་རྟོག་བྱེད་པའི་རྟོག་པས་བསྐྱེད། །གཉེན་པོ་སྦྱོང་བྱེད་ཡིན་པར་བཤད། །སྦྱང་གཞིའི་གྲངས་བཞིན་ཆོས་ཀུན་བསྟན། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་གཞི་དུས་ཀྱི་དག་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་མེད་ ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་ད
Chinese
正如对知识的实相进行归纳性解释一样。总之，瑜伽士应在不执着一切被二谛所涵盖的知识为实有的状态下，净化污垢。第二章的名称是：甚深内义广释之句解中，开显生起次第观想之本尊及坛城如何生起之方式的段落，即第八章之释。如是，已讲述了依赖世俗显现之分的粗大错乱被生起次第束缚之方式。为了从根本上断除除此之外的一切细微粗大的错乱及其种子，为了不错乱地了解俱生双运之道，因此宣讲此结合所断与能断之章节，分为二：章节的正文和名称。第一部分分为三：总说、广说、意义归纳。第一部分是： "此后一切法，所断与能断，所说之决定，于此将开显。" 如是说，彼等轮回与涅槃所涵盖之诸法，乃是心清净与不清净之幻化显现，因此，所有这些的所断和能断的对治，如观想本尊坛城等，在之前的章节中已讲述，而那其中的决定，也将如此开显。第二部分广说分为六：宣说真实的二谛，因不了解其方式而舍弃错乱的邪分别念，舍弃对治之根本，分别而言，总说续部对治的决定，广说，以及将此与续部的一切本尊相结合。第一部分是： "有情界乃佛之，精华无垢具二谛，此乃智慧金刚也，世俗能取所取现，谛如水中月影也，胜义空性十八种，二谛无别说智慧，彼由分别之分别，生起对治说能断，如所断之数量般，一切诸法皆开显。" 如是说，有情之界，具备原始清净之二者，乃是佛陀的精华，自生之智慧。其自性无有八识聚之错乱的污垢。
English
Just as the nature of knowledge is explained in a condensed manner. In short, the yogi should purify defilements while not grasping all knowable things encompassed by the two truths as real. The name of the second chapter is: From the verse commentary on the extensive explanation of the profound inner meaning, a section showing how the deity and mandala of the generation stage's conceptualization arise, which is the explanation of the eighth chapter. Thus, having explained how the gross delusions that rely on the aspect of conventional appearance are bound by the generation stage, in order to completely cut off all other subtle and gross delusions along with their seeds, and in order to unerringly understand the path of coemergent union, this chapter combining what is to be abandoned and what abandons is taught in two parts: the text of the chapter and its name. The first part has three sections: summary, detailed explanation, and conclusion. The first part is: "Then, of all phenomena, what is to be abandoned and what abandons, the certainty that was spoken, will be shown here." It is said that all phenomena encompassed by samsara and nirvana are appearances arising from the magical display of the mind, whether pure or impure. Therefore, the antidote to all of these, what is to be abandoned and what abandons, such as meditating on the mandala of deities, was spoken in the previous chapter, and the certainty of that will also be shown in this way. The second part, the detailed explanation, has six sections: explaining the two truths of reality, abandoning the wrong conceptions of delusion due to not understanding their manner, the root of abandoning the antidote, specifically, a summary of the certainty of the tantric antidote, a detailed explanation, and combining that with all the deities of the tantra. The first part is: "The realm of sentient beings is the Buddha's essence, stainless, possessing two truths. This is the wisdom vajra. Conventional appearance is the appearance of grasping and being grasped. Truth is like the moon in water. Ultimate emptiness is eighteenfold. The nonduality of the two truths is called wisdom. That is generated by the conceptualization of conceptualization. The antidote is said to be what purifies. All phenomena are shown according to the number of what is to be purified." It is said that the realm of sentient beings, possessing the two purities of the ground, is the essence of the Buddha, self-arisen wisdom. Its nature is without the defilement of the delusion of the eight aggregates.
Tibetan
ག་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་འོད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་གསང་འདུས་བཤད་རྒྱུད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཀུན་རྫོབ་ནི་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའོ། །དེའི་བདེན་པ་ནི་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དེའི་མཐའ་ནི་གནས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་སྟེ། དོན་ལ་མེད་བཞིན་དུ་རྟོག་པས་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་སྣོད་བཅུད་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་དང་། བདེན་པ་ནི་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་གསུངས་པས་བློ་འཁྲུལ་པའི་ངོར་བདེན་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། བདེན་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྗོད་དེ། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དོན་ དམ་དུའང་ཡོད་པས་སོ། །བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་དབྱེར་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས། གནས་ལུགས་དེ་ལ་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡང་དག་པའི་རྟོགས་པས་བསྐྱེད་པ་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མངོན་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའམ་བསྐྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་པར་སྔགས་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་དབུ་མའི་གཞུང་ལས་ཀྱང་བཤད་ལ། སྦྱང་གཞི་དང་སྦྱང་བྱ་སྦྱོང་བྱེད་སྦྱངས་འབྲས་རྣམས་གྲངས་མཐུན་པའི་ཕྱིར། སྦྱང་གཞིའི་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱང་བྱ་སྦྱོང་བྱེད་སྦྱངས་འབྲས་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཀུན་ཀྱང་དེ་དང་མཚུངས་པར་རྒྱུད་སྡེ་དུ་མ་ལས་བསྟན་ཞིང་དེ་ལྟ་བུས་དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་འཐད་པ་དང་བཅས་པ་གསུངས་སོ། །དེའང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གཉེན་པོའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པར་དཀར་བ་དག་ནི་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷ་སྔགས་བདེ་ཆེན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྦྱང་གཞི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་དོན་དམ་
Chinese
何处的胜义谛，及其智慧的自光，与世俗谛二者双运，即《密集释续智慧金刚总集》中说：二谛的意旨是这样的：世俗谛和胜义谛。种姓之子，世俗是稳固的和变动的。它的真谛如水中月。胜义谛是十八大空性。它的边际是处所。如是说。世俗是能取所取的显现，实际上没有，却由分别念所安立的器情等显现。真谛是显现却无自性，如水中月般，在迷乱的心识面前仅仅是真谛。胜义是内空性等十八空性的解说，其自性是空性。真谛是指无能取所取的自生智慧，因为自明智慧成为对境，所以在胜义中也是存在的。依靠这样的二谛双运无别俱生的方式，对于那个实相，由各自了知的正确证悟所生起的见解，才能如实地现证。如此证悟或生起的对治智慧，是调伏能取所取分别念的方法，在密咒、瑜伽行和中观的论典中也有阐述。因为所调伏的、能调伏的、调伏者和调伏的结果数量相同。所以，所调伏的数量如何，能调伏的、调伏者和调伏的结果等一切法也与之相同，在诸多续部中都有阐述，并说如此调伏垢染的方式是合理的。其中，金刚乘中，生起与真正果位智慧相符的对治智慧，是产生正确见解的原因，清净的佛法是无有差别的，因此称为果为道用。以二谛所摄的一切法，清净为本尊咒语大乐的自性，是所调伏的。依靠世俗的分别念而产生的胜义
English
Where the ultimate truth and its self-radiant wisdom are united with the conventional truth, as stated in the Condensed Exposition Tantra of Guhyasamaja, the Wisdom Vajra: "The meaning of the two truths is as follows: the conventional truth and the ultimate truth. Son of lineage, the conventional is the stable and the moving. Its truth is like the moon in water. The ultimate truth is the eighteen great emptinesses. Its limit is the place." As it is said, the conventional is the appearance of grasping and being grasped, which, although non-existent in reality, is imputed by conceptual thought as the appearance of containers and contents, etc. The truth is that although it appears, it has no inherent existence, like the moon in water, so it is merely the truth in the face of a deluded mind. The ultimate is the emptiness of inherent existence, which is explained in the form of eighteen emptinesses, such as the emptiness of inner emptiness. The truth is referred to as the self-arisen wisdom that is free from the duality of grasping and being grasped, because self-knowing wisdom becomes the object, so it also exists in the ultimate. Relying on such a way of the two truths being united, inseparable, and co-emergent, the view generated by the correct realization that individually understands that reality will be manifestly realized without being mistaken. The antidote wisdom that realizes or generates in this way is said to be the method of subduing the conceptual thoughts of grasping and being grasped, as explained in the tantras, yoga practices, and Madhyamaka treatises. Because the objects to be subdued, the means of subduing, the subduer, and the results of subduing are equal in number, all the dharmas, including the objects to be subdued, the means of subduing, the subduer, and the results of subduing, are the same, as taught in many tantras, and it is said that the way of purifying defilements in this way is reasonable. Moreover, in the Vajrayana, generating the antidote wisdom that is in accordance with the true fruit, wisdom, is the cause of the arising of the correct view, and the pure Buddha dharma is without difference, so it is called "making the fruit the path." All dharmas encompassed by the two truths, purified into the nature of deity, mantra, and great bliss, are the objects to be subdued. The ultimate arising from reliance on conventional conceptual thought