Tibetan
རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་སྦྱོང་བྱེད་དུ་བཤད་པས་བདེན་གཉིས་ཐབས་དང་ཐབས་བྱུང་དུ་འབྲེལ་བར། ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་བསྟན་མི་ནུས། །དམ་པའི་དོན་ལ་མ་བརྟེན་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར། དེའང་སྣང་ཚུལ་ཀུན་རྫོབ་ལྟར་ཐབས་བསོད་ནམས་བསགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་འཕེལ། ཤེས་རབ་དེས་གནས་ཚུལ་དོན་དམ་དང་མཐུན་པར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་ཞིང་བསོད་ནམས་ཀྱང་ལྷག་པར་སྤེལ་ནུས་ཏེ། དཔེར་ན། རྨི་ལམ་དུ་རྨི་ལམ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་སྤྲུལ་བསྒྱུར་ནུས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་དེ་ཚུལ་མ་རྟོགས་པས་འཁྲུལ་པའི་ལོག་རྟོག་སྤང་བ་ལ་གཉིས། ཕྱི་རོལ་པ་དང་། ཐེག་པ་དམན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚངས་སོགས་གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །རྣམ་རྟོག་གིས་བྱས་ཤེས་བྱ་ཡིན། །རྒྱུ་རྐྱེན་ལྡན་དང་མེད་འཛིན་ སོགས། །སྣ་ཚོགས་ལྟ་བ་ལུས་སེམས་ཀྱི། །གཟུང་འཛིན་ལ་བརྟེན་འབྱུང་བར་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཚངས་པ་བ་དང་། སོགས་ཁོངས་ནས། ཁྱབ་མཇུག་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་པ་དང་། ལྷའི་བླ་མ་ཕུར་བུ་པ་དང་། ར་ཧྨ་ཎ་དང་། གྲངས་ཅན་པ་དང་། གཅེར་བུ་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་གིས་བཏགས་ཤིང་བྱས་པའི་ལོག་པའི་ཤེས་བྱ་ཡིན་པས། འདི་དག་དགག་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་དབུ་ཚད་ཀྱི་གཞུང་རྣམས་ལས་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ་། །དེས་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལྡན་པ་དང་འདུ་བའི་འབྲེལ་བ་དགོངས་པའི་གྲངས་ཅན་པ་རྟག་པའི་མཐར་ལྷུང་བ་རྣམས་དང་། ཚེ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འཛིན་པ་རྒྱང་འཕེན་པ་ཆད་པའི་མཐར་ལྷུང་བ་སྟེ་མུ་སྟེགས་པ་ལོག་པའི་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིས་བསྐྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟག་ཆད་སྨྲ་བ་འདི་གཉིས་སུ་འདུ་ཞིང་། དེ་ལྟར་ལོག་པའི་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལུས་སེམས་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་ཚངས་པ་དྲྭ་བ་ལས་གསུངས་ཤིང་འཁྲུལ་པས་བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལོག་ལྟ་དེ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་ ༥༠༠ བར། དཔའ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་དང་རིགས་པས་བཀག་ནས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་དྲང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཐེག་པ་དམན་པས་བཏགས་པའི་ལོག་རྟོག་སྤང་བ་ལ་གསུམ། ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་འདོད་པ་སྤྱིར་དགག །གནས་མ་བུ་པས་བཏགས་པའི་བདག་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག །སྤང་གཉེན་གྱི་རིམ་པ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་རོལ་རྡུལ་ཕྲན་ཕག་ན་མོ། །ཀུ
Chinese
通达的智慧被说是能净治的，因此二谛以方便和方便生关联。不依赖名言，不能开示胜义谛；不依赖胜义谛，不能获得寂灭涅槃。如龙树所说。也就是说，如显现的世俗一样，通过积累方便福德，能增长智慧的力量。通过智慧，与如实的事实真相相符，安住于智慧的聚集中，就能产生修所生的智慧，并且也能更加增进福德。例如，在梦中知道梦没有自性，就能变化显现一样。第二，对于没有通达那个道理，而舍弃错乱的邪分别，有二：外道和下乘。第一是：一切梵天等的宗派，都是分别念所造的所知。具有因缘和无有执著等，各种见解依于身心的能取所取而生。这样说，外道梵天派，以及等字包括的遍入天派，自在天派，天之导师布鲁沙派，拉玛那派，数论派，裸形派等一切宗派，都是仅仅由分别念所安立和造作的邪知。因此，详细驳斥这些的方式在量论的论典中广说。因此，具有因和缘以及聚合关系的数论派，堕入常边的极端。以及执着没有前后世的顺世外道，堕入断边的极端，也就是说，由六十二种外道邪见所生的一切，都可归纳为常断二说。这样，各种邪见都是依于身心的能取所取而产生的，这是薄伽梵在梵网经中所说的，那些由错乱而说有我的邪见，应由菩提心 第401页至500页 勇猛的智者们以教理和正理驳斥，从而引导到正确的见地上。第二，对于下乘所安立的邪分别的舍弃，有三：总的破斥声闻二部的观点，分别破斥正量部所安立的我，开示舍弃和对治的次第。第一是：外道的微尘和胜论派。
English
Realized wisdom is said to be the means of purification, thus the two truths are related as means and result. Without relying on conventions, the ultimate truth cannot be shown. Without relying on the ultimate truth, nirvana cannot be attained. As Nagarjuna said. That is to say, just as the appearance of conventional truth, by accumulating the merit of skillful means, the power of wisdom increases. Through that wisdom, in accordance with the ultimate truth of reality, by abiding in the collection of wisdom, the wisdom born of meditation arises, and merit can also be further increased. For example, in a dream, knowing that the dream has no inherent nature, one can transform and manifest. Secondly, there are two aspects to abandoning the mistaken wrong thoughts due to not understanding that principle: the outsiders and the lower vehicle. The first is: all the tenets of Brahma and others are knowable objects made by conceptual thought. Holding onto causes and conditions, having or not having, etc., various views are said to arise dependent on the grasping and the grasped of body and mind. As it is said, the heretical Brahma followers, and within the "etc.", the Vaishnava, the Ishvara, the divine guru Purusha, the Ramana, the Samkhya, and the Nirgrantha schools, all their tenets are false knowledge fabricated and created solely by conceptual thought. Therefore, the detailed methods of refuting these are extensively explained in the treatises on logic. Therefore, the Samkhya, who contemplate the relationship of having causes and conditions and aggregation, fall into the extreme of permanence. And the Charvakas, who hold that there is no past or future life, fall into the extreme of annihilation, that is, all that is generated by the sixty-two heretical wrong views can be summarized into these two assertions of permanence and annihilation. Thus, all kinds of wrong views arise dependent on the grasping and the grasped of body and mind, as the Bhagavan said in the Brahma-jala Sutra, and those wrong views that speak of self due to delusion should be refuted by the Bodhisattva Pages 401 to 500 Courageous and wise ones with scripture and reason, thereby guiding them to the correct view. Secondly, there are three aspects to abandoning the wrong thoughts posited by the lower vehicle: generally refuting the views of the two Hinayana schools, specifically refuting the self posited by the Vatsiputriya school, and showing the order of abandonment and antidotes. The first is: the atoms of the outsiders and the Vaisheshika.
Tibetan
ན་གཞི་ཡིད་བཅས་ཡུལ་སྣང་གི །ནུས་པ་མ་རྟོགས་དབང་གིས་ཏེ། །འོན་ཀྱང་བདག་སོགས་བྱེད་པ་པོ། །དགག་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། རང་སྡེ་ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་འདོད་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སེམས་ལས་དོན་གཞན་པའི་རྡུལ་ཕྲན་ལས་གྲུབ་པ་བདེན་པའི་རྫས་སུ་འདོད་ཅིང་། རགས་པ་བརྩོམས་པའི་ཚེ་རྡུལ་ཕྲན་ཕན་ཚུན་རེག་ལ་མ་འབྱར་བ་བར་དང་བཅས་པ་གཡག་རྔ་དང་ནེའུ་སིང་ལྟ་བུ་དང་། བར་མེད་པ་པོ་ཏི་དང་ནས་ཕུང་ལྟ་བུ། སྡུད་བྱེད་ཀྱི་རླུང་གིས་བསྡོམས་ནས་གནས་པར་འདོད་ལ། དབང་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་ཚེ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་བར་སྐབས་སུ་རྣམ་པ་མེད་པ་མངོན་སུམ་པ་རྣམ་ མེད་རྗེན་ཅར་དུ་འདོད་ཅིང་། མདོ་སྡེ་པས་ནི་དབང་ཤེས་ལ་རྡུལ་ཕྲན་དངོས་སུ་མི་སྣང་བར་གོས་ཀྱི་ཕག་ན་ལག་མགོ་ཡོད་པ་ལྟར་རྡུལ་ཕྲ་རབས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ཕག་ན་མོའི་ཚུལ་དུ་འདོད་དོ། །འདོད་པ་དེ་གཉིས་ཀའང་ཀུན་གཞི་འདུ་བྱེད་པའི་ཡིད་དང་བཅས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་ལས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཆ་དེ་ནི། ནུས་པ་སྟེ་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བར་མ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་དོན་གཞན་དུ་རྟོག་པའི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་གྱི། སེམས་ལས་དོན་གཞན་དུ་བདེན་པར་མེད་དེ། སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཤར་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་ཆ་མཐའ་དག་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་བདག་དང་གཙོ་བོ་སོགས་བྱེད་པ་པོར་འདོད་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རང་མཚན་པ་ཡོད་པ་ལྟ་བུར་རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་ཡོད་ཀྱང་དགོངས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །ཕུང་པོ་ཁམས་སོགས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་དང་གང་ ཟག་བཏགས་པར་བརྗོད། །བདེན་པའི་རྫས་གྲུབ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །ཡོད་ན་འབད་མེད་ཐར་པའམ། །ཐར་མེད་སྐྱོན་འགྱུར་ཞེས་སུ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་སྡེ་གནས་མ་བུ་པ་སོགས་འགའ་ཞིག །མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་ཁུར་ཡོད་དོ། །ཁུར་འཁུར་བ་པོ་ནི་གང་ཟག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་ཁས་ལེན་པ་དེ་ནི་འཐད་པ་མིན་ཏེ། བདག་དང་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བཏགས་ཡོད་མིང་རྐྱང་ཙམ་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་བདེན་པའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་བདག་དེ་ཐར་པའི་ཕྱོགས་ན
Chinese
心识与俱生，境相之能力，因未证悟故。然为遮遣我等作者，胜者曾宣说。如是说。自宗声闻二部的观点是，外境世界等皆由异于心的微尘所成，认为是真实的实有。粗大形成时，微尘互相接触而不粘连，有间隔的如牦牛尾和柳条，无间隔的如书本和麦堆。认为由聚集的风聚合而存在。显现于根识时，分别说者认为中间没有形象，显现的无形象赤裸裸。经部师则认为，根识不显现微尘实体，如衣服里面有手头一样，显现极微之形象，如衣服里面有痣一样。这两种观点都是，从俱生作意的心识与习气的变现中，显现各种境的方面，因未证悟能力即从习气产生，而误认为异体。并非异于心而真实存在，因为众生显现的一切世俗现象，皆从错乱的习气所生。然而，为了遮遣我与自在等作者，如胜者所说，极微聚集的蕴界处等外境自相存在，要知道这是随顺众生根器的说法。如《菩提心释》中说：为遣除我执故，宣说蕴界等。如是说。第二是，我与补特伽罗，说是假立的。真实成立的微尘许也没有。若有则不需勤作即解脱，或成无解脱之过失。如是说。自宗有部等一些，经中说：比丘们，有负担。负担者是补特伽罗。依靠此而承认不可言说的补特伽罗之我，是不合理的。因为我与补特伽罗等，只是由分别念增益的假立名言而已，并非真实成立的实有，微尘许也没有。如果存在，则我处于解脱之方
English
The power of mind and its objects, due to not realizing its potential. However, to refute the agent such as self, the Victorious One has spoken. Thus it is said. The view of the two Hearer schools of our own tradition is that the external world and so on are made of particles that are different from the mind, and they consider them to be truly existent. When the gross is formed, the particles touch each other but do not stick together, with gaps like a yak tail and a willow branch, and without gaps like a book and a pile of barley. They believe that they exist by being gathered together by the wind that gathers them. When appearing to the sense consciousness, the Vaibhashikas believe that there is no appearance in between, and that the manifest is nakedly without appearance. The Sautrantikas, on the other hand, believe that the actual particles do not appear to the sense consciousness, but that the appearance of the subtle particles appears like a hand and head inside a garment, like a mole inside a garment. Both of these views are that the aspect of appearing as various objects from the transformation of the habits together with the mind that is the basis of all, is a delusion of perceiving it as something else due to not realizing that the power comes from the habits. It is not truly existent as something other than the mind, because all the conventional appearances that arise in the appearance of sentient beings arise from confused habits. However, in order to refute the belief in an agent such as self and Ishvara, the Victorious One has spoken as if the aggregates, elements, and sense bases, which are collections of subtle particles, and so on, exist as external objects with their own characteristics, but it should be understood that this was spoken according to the intention. As it is said in the Commentary on the Awakening Mind: In order to reverse the clinging to self, the aggregates, elements, etc. are taught. Thus it is said. The second is: Self and person are said to be imputed. There is not even a particle of truly established substance. If there were, there would be liberation without effort, or it would become a fault of no liberation. Thus it is taught. Some of our own tradition, such as the Vatsiputriyas, say in the sutra: Monks, there is a burden. The one who bears the burden is the person. Relying on this, the acceptance of an inexpressible self of the person is not reasonable. Because self and person, etc., are only imputed names that are fabricated by conceptual thought, and there is not even a particle of truly established substance. If it exists, then the self is on the side of liberation.