Tibetan
་ངོ་མ་ཤེས་པར་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་པས། གང་གིས་མ་རིག་ཞེ་ན། གཉིས་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་མ་དག་པས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་དུ་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མ་རིག །གང་མ་རིག་ན། སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་མ་རིག །ཚུལ་ཇི་ལྟར་མ་རིག་ན། རང་ལ་གནས་པ་དེ་མི་ཤེས་པར་རང་ལས་དོན་གཞན་དུ་གཟུང་ནས་ཡུལ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་རིག་གོ །དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་ལས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉམས་ནས་དུག་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་དེའི་དབང་གིས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་འཁོར་ཞིང་རྒྱུ་བར་སྣང་ངོ་། །དུས་འཁོར་སོགས་ལས་འཛག་བདེ་འཁོར་བའི་རྩ་བར་གསུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་མ་ཤེས་པའི་དབང་གིས། དུག་གསུམ་བསྐྱེད་ནས་འཁོར་བར་འཁོར་བ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ལེའུ་དང་པོར། དེ་ཉིད་རང་གིས་རང་མ་རིག །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། འདིར་སྐད་ཅིག་བདེ་ཆེན་མི་ཤེས་པས། ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དོན་གཅིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། ཆོས་སྐད་ཐུན་མོང་བར་འཁོར་བའི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་ལ་བཤད་པའང་ སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རང་ངོ་མ་རིག་པ་ལ་འཆད་ན་འདི་དང་དོན་མཐུན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཛག་པ་དང་བཅས་ཏེ་དུག་གསུམ་བསྐྱེད་ནས་འཁོར་བའི་ཚུལ་ཡང་། འདོད་སྲེད་ཀྱི་དང་པོ་དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ཡིན་ཞིང་བར་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་ཡེ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་མ་རྟོགས་པས་གཏི་མུག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། རྗེས་ལ་ཁམས་ཉམས་པས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ཞེ་སྡང་བའི་སེམས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལས་སླར་ཡང་བདེ་བ་འདོད་པས་རང་བདེ་བ་ལ་ཆགས་ཤིང་། དེ་གཞན་ལ་གཏོང་མི་ཕོད་པའི་སེར་སྣ་དང་། གཞན་ལ་བདེ་བར་མི་འདོད་པའི་ཕྲག་དོག་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་། མི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་རྣམས་རྫོགས་པར་སྤྱོད་པ་དེ་ཡིས་ངན་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་འཕེན་ཅིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བའི་གོ་རིམ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུའི་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང་། འབྲས་བུའི་ཐེག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོའི་ལམ་རིམ་མོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལས་ཅུང་ཟད་ལོག་ བྱས་ནས། །རང་གཞན་ཕན་འདོད་སེར་སྣ་དང་། །ཕྲག་དོག་ཆགས་པ་དོར་བྱས་ནས། །སྦྱིན་དང་ལྡན་ཞིང་ཁྲོ་བ་དོར། །ཚུལ་ལྡན་བདེ་འདོད་མཐོ་རི
Chinese
仅仅是由于不认识而产生的错觉显现，并非由其自性所成立。那么，什么是不明智呢？由于二取之垢未净，众生将境与有境误认为不同，这就是不明智。什么是不明智呢？即不明智具有刹那特性的俱生大乐。如何不明智呢？即不认识安住于自身的大乐，反而将其视为自身之外的事物，并以对境进行分别的方式不明智。如此，由于不明智，大乐菩提心退失，从而生起一切三种毒，并受其影响，不由自主地在轮回中流转显现。时轮金刚等经典中说“漏乐是轮回的根本”的原因，也是由于不认识俱生喜乐的智慧。生起三种毒，从而在轮回中流转，仅此而已。第一品中说：“彼者自己不认识自己。”此处说“不认识刹那大乐”，二者意义相同。因此，共同的佛法术语中，将轮回的根本解释为不明智，而如果从各自的自证智的角度解释为不认识自己的本性，则与此处的意义相符。如此，由于不认识俱生智慧的自性，从而产生具有遗漏的三种毒，并在轮回中流转的方式是：贪欲的最初是与喜乐相伴，这就是贪爱；中间虽然体验到俱生喜乐的智慧，但由于不证悟而变成愚痴；最后，由于身体衰退，从而脱离贪爱，并转变为嗔恨之心。由此，再次由于想要获得快乐，从而贪恋自己的快乐，并且产生不愿将快乐给予他人的吝啬，以及不希望他人快乐的嫉妒等一切烦恼，并完全行持不善业道，从而将众生抛向恶趣等处并使其增长。第三，趋向解脱涅槃的次第分为两种：因的乘之次第和果的乘。第一种分为三种：小士道、中士道和大士道。第一种是：稍微从那里面转变过来，舍弃自他利益的贪婪和嫉妒、贪爱之后，具有布施并且舍弃嗔怒，具有戒律，渴望快乐，高尚...
English
It is merely an illusory appearance arising from not recognizing, and it is not established by its own nature. So, what is ignorance? It is the ignorance of sentient beings who, due to the impurity of dualistic clinging, mistake objects and subjects as different. What is not recognized? It is the great innate bliss that is characterized by momentariness. How is it not recognized? It is not recognized by not knowing that which abides within oneself, but instead grasping it as something other than oneself, and by constantly conceptualizing about objects. Thus, due to ignorance, the great bliss, the mind of enlightenment, is diminished, thereby generating all three poisons, and under their influence, one involuntarily revolves and appears to wander in samsara. The reason why the Kalachakra and other scriptures say that 'leaking bliss is the root of samsara' is also due to not recognizing the wisdom of innate joy. Generating the three poisons and thus revolving in samsara is the only reason. In the first chapter, it says, 'That itself does not recognize itself.' And here it says, 'Not knowing the great bliss of the moment.' These have the same meaning. Therefore, in common Dharma terminology, the root of samsara is explained as ignorance, but if one explains it from the perspective of individual self-awareness wisdom as not recognizing one's own nature, it is consistent with this meaning. Thus, the way in which the three poisons are generated with leakage due to not recognizing the nature of innate wisdom, and the way in which one revolves in samsara is as follows: The first of desire and craving is that which is accompanied by joy, and that is attachment; in the middle, although one experiences the wisdom of innate joy, it becomes delusion due to not realizing it; and finally, due to the decline of the body, one becomes separated from attachment and transforms into a mind of hatred. From this, again, due to wanting happiness, one becomes attached to one's own happiness, and generates all kinds of afflictions such as stinginess, which is the unwillingness to give happiness to others, and jealousy, which is the unwillingness for others to be happy, and completely engages in non-virtuous actions, thereby casting beings into the lower realms and causing them to increase. Third, the order of going beyond suffering into nirvana is divided into two: the order of the path of the causal vehicle and the vehicle of the result. The first is divided into three: the path of the small person, the medium person, and the great person. The first is: turning slightly away from that, after abandoning greed, jealousy, and attachment for the benefit of oneself and others, possessing generosity and abandoning anger, possessing discipline, desiring happiness, noble...