Tibetan
་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཡིན་པས་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་དྲང་བའི་དོན་དང་དགོངས་པ་ཅན་གཉིས། ཕྱི་མ་དོན་དམ་ལ་ལྟོས་ནས་ངེས་དོན་དང་དགོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་གཉིས། རྗོད་བྱེད་ཚིག་རྒྱུད་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དང་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། །ཚུལ་བཞིའི་དོན་སྒྲོན་གསལ་ལས་གསུངས་པ་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་ལ། འདིར་དཔེར་བརྗོད་ཙམ་སྨོས་ན། ཚུལ་དང་པོ་ནི། ཨེ་ཝྃ་ཡི་གེ་གཉིས་ལ་སྦྱར་ན། འཇིག་རྟེན་ན་ གྲགས་པ་ལྟར་འདི་སྐད་བདག་ཐོས་སོགས་གླེང་གཞི་ལ་འཇུག་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡི་གེ་གཉིས་པོ་བསྐྱེད་རིམ་ལ་སྤྱར་ན། རྟེན་སྐུ་དང་བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས་སམ། རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་། བརྟེན་པ་ལྷར་སྦྱར་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཨེ་ཡིག་པདྨ་དང་། ཝྃ་ཡིག་རྡོ་རྗེ་དང་། མ་ཡཱ་བསྐྱོད་པ་ལ་འཇུག་པའམ། ཡང་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ལ་སྦྱར་བའོ། །བཞི་པ་ནི། རྫོགས་རིམ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་འོད་གསལ་ཟུང་འཇུག་ལ་སྦྱར་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཞུང་དོན་དངོས་ལ་གཉིས། ལུས་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དགོས་པ་དང་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ལུས་སམ་ངོ་བོ་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། དུམ་བུ་བཅུ་གཅིག་གི་ངེས་པ་མདོར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དྲི་མེད་རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོ་ནི། །མ་དག་མ་དག་དག་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གོ་རིམ་བཞིན། །སེམས་ཅན་ལམ་ལ་གནས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན། །གསུངས་ཕྱིར་དེ་དོན་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཤད་པར་དམ་བཅའ་བའི་ལུས་སེམས་ནང་གི་བདག་ ཉིད་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མཚན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་རང་ངོ་ལ་གདོད་ནས་བྲལ་བྱ་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་ཡིན་པས་སྙིང་པོ་སྟེ། དེ་ནི་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་རྒྱུན་ཆགས་པར་གནས་ཏེ། དྲི་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་དག་པ་དང་། རིམ་གཉིས་གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་དྲི་མ་ཕྲ་བ་མ་དག་ཀྱང་རགས་པ་དག་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་སྐབས་གསུམ་ལ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། མ་དག་པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཅན་དང་། མ་དག་ལ་དག་པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ་ལམ་ལ་གནས་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སུ་རིམ་པ་བཞིན་གསུངས་པ་སྟེ། གང་ལས་གསུངས་ཞེ་ན། ཐུན་མོང་བ་རྒྱུད་བླ་མ་སོགས་ལས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ག
Chinese
因为是殊胜的二谛，所以就前者而言，有不了义和有密意两种；就后者胜义而言，有了义和非有密意两种；就所诠的语句而言，有如实和不如实两种安立。四种道理的意义，在《义灯明》中有详细阐述，需要到别处了解。这里只举个例子说明。第一种道理是，将ཨེ་（藏文，梵文天城体：ऐ，梵文罗马拟音：ai，汉语字面意思：唉）和ཝྃ་（藏文，梵文天城体：वम्，梵文罗马拟音：vam，汉语字面意思：瓦姆）两个字结合起来，就像世间 流传的那样，作为“如是我闻”等开场白。第二种是，将这两个字用于生起次第，作为所依的身像和能依的智慧，或者作为所依的宫殿和能依的本尊。第三种是，ཨེ་（藏文，梵文天城体：ऐ，梵文罗马拟音：ai，汉语字面意思：唉）字代表莲花，ཝྃ་（藏文，梵文天城体：वम्，梵文罗马拟音：vam，汉语字面意思：瓦姆）字代表金刚，མ་ཡཱ་（藏文，梵文天城体：माया，梵文罗马拟音：māyā，汉语字面意思：幻）代表运动，或者将它们与身语意的三金刚结合起来。第四种是，将它们用于圆满次第的脉、气、明点、光明、双运等。第二部分，关于正文的意义，分为两部分：安立本体和详细解释支分。第一部分分为两部分：安立包含必要性的意义的本体，以及简要说明十一个段落的确定。第一部分是： “无垢胜者之精华， 不净不净净与极， 甚为清净之次第， 有情道中安住者， 如来亦是次第然， 故说当知彼意义。” 如是说，所承诺解释的本体，即心之自性是怎样的呢？远离一切名相执着的戏论，本来就没有任何需要去除的，也没有丝毫的客尘，是所有胜者的自性或本体，所以是精华。它在轮回和涅槃中持续存在，分为丝毫未净、通过二种次第对治的力量，细微的垢染未净而粗大的垢染已净、以及一切障碍都极为清净的三种状态，依次对应于具有未净如来藏的有情、具有未净而净的如来藏的道中安住者、以及具有极为清净的如来藏的如来。从何处宣说呢？从共同的《宝性论》等不可思议的
English
Because they are the two supreme truths, with respect to the former, there are two types: those of provisional meaning and those with hidden meaning. With respect to the latter, ultimate truth, there are two types: those of definitive meaning and those without hidden meaning. With respect to the expressing words, there are two types: those that are literal and those that are non-literal. The meaning of the four modes is explained in detail in the "Lamp Illuminating the Meaning of the Modes," which should be understood elsewhere. Here, I will only give a few examples. The first mode is when the two letters ཨེ་（Tibetan, Devanagari: ऐ, Romanized Sanskrit: ai, Literal Chinese meaning: Alas） and ཝྃ་（Tibetan, Devanagari: वम्, Romanized Sanskrit: vam, Literal Chinese meaning: Vam） are combined, as is commonly known in the world, they are used as the introduction to topics such as "Thus have I heard." The second is when the two letters are applied to the generation stage, they are combined as the supporting deity and the supported wisdom, or as the supporting palace and the supported deity. The third is that the letter ཨེ་（Tibetan, Devanagari: ऐ, Romanized Sanskrit: ai, Literal Chinese meaning: Alas） represents the lotus, and the letter ཝྃ་（Tibetan, Devanagari: वम्, Romanized Sanskrit: vam, Literal Chinese meaning: Vam） represents the vajra, and མ་ཡཱ་（Tibetan, Devanagari: माया, Romanized Sanskrit: māyā, Literal Chinese meaning: Illusion） represents movement, or they are combined with the three vajras of body, speech, and mind. The fourth is when they are applied to the completion stage of the channels, winds, bindus, clear light, and union. The second part, regarding the actual meaning of the text, is divided into two parts: establishing the body and explaining the branches in detail. The first part is divided into two parts: establishing the body or essence of the meaning that includes the necessity, and briefly explaining the certainty of the eleven sections. The first part is: "The essence of the stainless Victorious One, the impure, the impure-pure, and the extremely pure, in that order, sentient beings abiding on the path, and the Thus-gone Ones, in that order, are spoken of, therefore, one should understand that meaning." As it is said, what is the nature of the body of mind that is promised to be explained? It is the essence, the nature or essence of all the Victorious Ones, which is free from all elaborations of conceptual grasping, and from the beginning, there is no need to remove anything, and there is not even a slight adventitious stain. It continuously exists in both samsara and nirvana, and is divided into three states: completely impure, subtle impurities impure but coarse impurities pure through the power of the two stages of antidote, and all obscurations extremely pure, corresponding in order to sentient beings with the impure Sugata-garbha, those abiding on the path with the impure-pure Sugata-garbha, and the Thus-gone Ones with the extremely pure Sugata-garbha. From where is it spoken? From the common Uttaratantra and other inconceivable
Tibetan
ནས་བཞིས་འཁྱུད་པའི་སྙིང་པོའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་གསུངས་པའང་ཚིག་ཙམ་མཚུངས་མོད་ཀྱི། འདིར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གསང་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལས་བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་རྒྱུད། གཞི་རྒྱུད། ཐབས་རྒྱུད། འབྲས་ རྒྱུད་རྣམས་གནས་སྐབས་གསུམ་དང་སྦྱར་ནས་རིམ་བཞིན་གསུངས་པ་དང་། མན་ངག་གི་ལུང་ལས། གཞི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས། ལམ་གྱི་རིམ་པ། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་ཏེ། འདུས་པ་ཕྱི་མར། རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །རྒྱུད་དེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར། །ཅེས་སོགས་ལུང་འབྱམས་ཀླས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཉིད་ཀྱི་ལུས་རྣམ་པར་བཞག་པ་སྟེ། དེའི་དོན་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ཞེས་པའོ། །འདིར་གནས་སྐབས་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ལ་དེ་ལྟར་གདགས་སུ་ཆུག་ཀྱང་བར་པ་ལ་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ན། དཔེར་ན། ཡི་གེ་དང་ལྷ་བྲིས་སློབ་པའི་ཚེ་དེ་དག་ལམ་དུ་བྱེད་པ་བཞིན་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ཤེར་ཕྱིན་སློབ་པ་ལ་དེ་དག་ཉིད་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པས། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་ཚུལ་བསྟན་པ། །འདི་ནི་རྣམ་དག་ལེགས་པའི་ལམ། །ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་སོ། །གཞན་ཡང་རྡོ་རྗེ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ་དེའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པའང་གོ་བར་བྱའོ། །འདིར་ གལ་པོ་ཆེའི་གནད་མི་ཤེས་སུ་མི་རུང་བ་ཅུང་ཟད་སྤྲོ་ན། རྒྱུད་གསུམ་པོ་དེ་ལ་ལུས་སེམས་དབྱེར་མེད་གཞིའི་རྒྱུད། བསྐྱེད་རྫོགས་དབྱེར་མེད་ལམ་གྱི་རྒྱུད། སྐུ་གཉིས་དབྱེར་མེད་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་ལ་ལུས་སེམས་གཉིས་ཀྱི་དག་པའམ་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་འདྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཅན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པར་རྒྱུན་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། བསྐྱེད་རྫོགས་ནི་ཐབས་ཡིན་ཏེ་མཐར་ཐུག་གི་སངས་རྒྱས་དེ་དངོས་སམ་བརྒྱུད་པའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ཡིན་ཏེ་དབང་བསྐུར་བ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པར་འབྲེལ། དེ་ལམ་རིམ་པ་གཉིས་པོ་དང་འབྲེལ། དེ་སྐུ་གཉིས་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། རྒྱུད་གཉིས་པོ་དེའི་སྔ་མ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་དང་ཕྱི་མ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ལ་དེ་གཉིས་ཀའང་མི་གསལ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེད་བྱེད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུའི་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ཐབས་རྒྱུད་ཀྱིས་སྦྱངས་པས་སྒྲིབ་བྲལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་
Chinese
其中，对于以四种“那”所包含的精要之理的广说，虽然字面上相同，但此处与共同之处不同的是，大秘密金刚乘中，所说的主题是意义之续、基础之续、方便之续、果之续，与三种状态相结合而依次宣说。口诀的教证中说：基础是事物的实相，道路的次第，果实产生的次第等等。集经后续说：续是指连续不断。续有三种形态。等等，由于出现无数的教证，所以确立了论典本身的体系。它的意义将在下文阐述，需要通过这些来理解。是这样说的。这里，对于前后两种状态可以这样安立，但中间的状态恐怕不行。例如，就像学习文字和绘画时，把它们作为道路一样，学习金刚瑜伽和般若波罗蜜多时，也把它们本身作为道路。幻化网的道理显示，这是清净美好的道路。等等这样说的。此外，金刚是不变的佛，走向它的道路是乘，所以金刚乘这个词也应该理解。这里，稍微阐述一下不可不知的重要关键。这三个续是：身心无别的基础之续，生圆无别的道路之续，二身无别的果之续。身心二者的清净或智慧是因，因为类似于圆满佛的种姓。是续，因为从有情到佛之间没有变化而连续不断。生起圆满是方便，因为通过直接或间接的方式使最终的佛显现。是续，因为与灌顶、誓言和戒律相关联。它与道路的两个次第相关联。它与二身相关联。这两个续的前一个是近取因，后一个是俱生缘，这两个都是使不明显显现，而不是创造先前没有的东西。因之续通过方便之续的修习，去除障碍而显现的是
English
Among them, regarding the extensive explanation of the essence of the four "nas," although the words are the same, what is different here from the common is that in the Great Secret Vajrayana, the subject matter is the continuum of meaning, the continuum of the basis, the continuum of means, and the continuum of result, which are combined with the three states and explained sequentially. The oral instruction says: The basis is the reality of things, the order of the path, the order of the arising of fruits, and so on. The later collection scripture says: Continuum means continuous. The continuum has three forms. And so on, because countless teachings appear, the system of the treatise itself is established. Its meaning will be explained below, and it needs to be understood through these. That's what it says. Here, it is possible to establish the first and last states in this way, but it is feared that the middle state will not work. For example, just as when learning letters and paintings, they are taken as the path, when learning Vajra Yoga and Prajnaparamita, they themselves are taken as the path. The doctrine of the net of illusion is shown, this is the pure and beautiful path. And so on. Furthermore, Vajra is the unchanging Buddha, and going to its path is the vehicle, so the word Vajrayana should also be understood. Here, I will briefly explain the important key that must not be unknown. These three continuums are: the continuum of the basis of body and mind without distinction, the continuum of the path of generation and completion without distinction, and the continuum of the fruit of two bodies without distinction. The purity or wisdom of the two, body and mind, is the cause, because it is similar to the lineage of the perfect Buddha. It is a continuum, because there is no change from sentient beings to Buddha and it is continuous. Generation and completion are the means, because they make the ultimate Buddha manifest directly or indirectly. It is a continuum, because it is related to empowerment, vows, and precepts. It is related to the two stages of the path. It is related to the two bodies. The former of these two continuums is the proximate cause, and the latter is the cooperative condition, and both of these make the unclear manifest, rather than creating something that did not exist before. The continuum of cause, through the practice of the continuum of means, is the manifestation of freedom from obscurations.