Tibetan
།དེ་ཉིད་ཁམས་དྲུག་དང་། བདེན་དོན་བཅུ་གཉིས་དང་། དེ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང་། ལྔ་ཕྲག་ལྔ་དང་ཉེར་ལྔ་ལ་སོགས་པ་སྦྱར་བའི་དབང་གིས་བརྒྱ་སྟོང་ནས་རིགས་དུ་མའི་བར་དུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཧེ་བཛྲ་ལས། རིགས་ནི་ལྔ་པོ་དེ་དག་ ལས། །སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་རང་བཞིན་གཅིག །བདེ་ཆེན་མཆོག་ཏུ་ཕན་པ་ཉིད། །ཅེས་སོགས་གསུང་སོ། །དེ་ལྟར་བདེ་སྟོང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཀུན་ཁྱབ་གཅིག་པུའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་དབྱེ་གཞིར་བྱས་ནས། ཐབས་ཤེས་དབྱེ་བས་གཉིས་ནས་རིགས་དང་སྐུ་གྲངས་མེད་པའི་བར་དུ་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཅིག་པུའི་ཉམས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་ཡིན་ཏེ། ཀུན་སྤྱོད་ལས། གང་ཡང་དྲུག་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ། །གཅིག་པུའི་ཉམས་ཀྱིས་དུ་མའི་གར་མཛད་དོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྟར། ཝྃ་ཡིག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དངོས་གཅིག་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་ཅན། །དབུ་མའི་རང་བཞིན་བདེ་གཅིག་ཉིད། །གང་མཐར་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །ལྷ་མོ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་ལྟར་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་དབུ་མ་ཞེས་བྱ་བའི་རང་བཞིན། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་རྩ་དབུ་མ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཐིག་ལེ་གཅིག་པུ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་དུས་ནི། གང་མཐར་ཅེས་སྒྲ་གཅིག་གིས་དོན་མང་པོ་འཛིན་པས། གང་ཞིག་སྒྲིབ་པ་སྤང་རིམ་གྱི་མ་མཐའ་དང་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་རིམ་གྱི་ཡ་མཐར་སྐྱེས་པའམ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ལྷ་མོའི་སྒྲས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའི་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་མཚོན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་ཆོས་སྐུ་དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་ན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལྟར་ན། བེམ་པོའི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་ཆོས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི། དབུ་མའི་རང་བཞིན་ཞེས་ཀྱང་བྱ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཅིག་པའི་སྐུ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཡང་ན་རྡོ་རྗེའི་ལུས
Chinese
彼性六界与，十二真谛与，彼性十六与，五五之二十五等相合之力，从百千至多种类亦转变。黑汝嘎云： 种类即是彼等五者，从中，出生无数千。因此彼等自性一，极乐最胜有益。如是等说。如是乐空俱生之智慧身，遍一切处唯一之事物，彼性作为分别之基础。以方便智慧之分别，从二至种类与身无数之间所生一切，亦是大乐唯一之体验的形态转变。总行云： 任何名为第六佛，唯一之体验作多种之舞。如是等一切续部中广说。瓦姆（藏文：ཝྃ།）字金刚萨埵，无缘大悲大乐之形象，一切之自性，于彼顶礼。如是。三者是，一物诸法自性具，中观自性乐唯一，于何尽生之自性具，于彼天女我顶礼。如是说。此处如共同乘，空性之事物一者，是缘起之诸法一切之自性。彼性远离一切戏论之边，故名中观之自性。于金刚乘，以根本中观与智慧之风与大乐之明点唯一性之语所表示之彼性，证悟之时是，于何尽之语一字执持多义。何者断除障碍次第之尽头与智慧生起次第之顶端所生或证悟之自性具，以天女之语，表示出生一切佛之母般若波罗蜜多。彼性与具德上师之法身无别故，于彼顶礼。如是。不共者，非为顽物之空性，具足一切种类之殊胜。心俱生之事物一者，即是遍及一切法而作用之自性具之彼性。彼之名称之异名是，亦名中观之自性。亦名大乐唯一之身。又名金刚身。
English
That nature, with the six realms, with the twelve truths, with that nature sixteen, and with the five sets of five and twenty-five, etc., by the power of combination, transforms from hundreds of thousands to various kinds. As Hevajra says: The kinds are those five, From which, many thousands are born. Therefore, those are of one nature, supremely beneficial for great bliss. Thus it is said. Thus, the wisdom body of co-emergent bliss and emptiness, that single entity pervading all places, that very nature, having been made the basis of distinction, by the distinction of method and wisdom, everything that arises from two to countless kinds and bodies is also a transformation of the experience of great bliss alone. As Kunjyod says: Whatever is called the sixth Buddha, performs the dance of many with the experience of the one. As it is extensively taught in all the tantras, I prostrate to that essence of the letter Vam (藏文：ཝྃ།), Vajrasattva, the form of great compassion and great bliss without objectification, the possessor of all forms. Thus it is. The third is: One thing, possessing the nature of all dharmas, the nature of the Middle Way, the one bliss, possessing the nature of being born at the end of what, to that goddess I prostrate. Thus it is said. Here, according to the common vehicle, one entity of emptiness is the very nature of all dharmas that arise dependently. That very nature, being free from all extremes of elaboration, is called the nature of the Middle Way. In Vajrayana, the time of realizing that very nature, which is indicated by the words of the single nature of the root Middle Way, the wind of wisdom, and the bindu of great bliss, is when, by the single word 'at the end of what,' many meanings are held. Whichever possesses the nature of being born or realized at the end of the stages of abandoning obscurations and at the peak of the stages of arising wisdom, the word 'goddess' represents the mother Prajnaparamita, who gives birth to all Buddhas. Since that very nature is inseparable from the Dharmakaya of the glorious Lama, I prostrate to that. Thus it is. According to the uncommon, it is not the emptiness of inert matter, but possesses the supreme of all aspects. That very one entity of co-emergent mind is the very nature that functions pervasively in all dharmas. The synonyms of that name are also called the nature of the Middle Way. It is also called the body of the one great bliss. Or it is called the Vajra body.
Tibetan
་ལ་ནང་གི་བཙུན་མོ་རྩ་དབུ་མའི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། འགྱུར་མེད་བདེ་ བའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཉིད་ཀྱང་གང་དེར་རླུང་སེམས་ཞུགས་པའི་མཐར་གསལ་བར་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཅེས་འཆད་ཀྱང་རུང་ལ། ལྷན་སྐྱེས་དེ་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་དུས་ནི། སྒོམ་པའི་ལམ་མཐར་ཐུག་པ་རྒྱུན་མཐའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་བཅོམ་པའི་མཐར་སྐྱེས་པ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ་གཞུང་འདིའི་བསྟན་བྱ་ཡིན་པ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་ལམ་པའི་སྐབས་སུ་ས་བདུན་པ་གང་གི་མཐར་སྐྱེས་པའི་ས་བརྒྱད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་སྦྱོར་ལམ་གང་གི་མཐར་སྐྱེས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་དག་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ནི་དབང་ངམ་སྒོམ་པའི་སྟོབས་ལས་མཆོག་དགའི་མ་མཐའ་དགའ་བྲལ་གྱི་ཡ་མཐའ་བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དུག་གསུམ་གྱི་སེམས་དང་བྲལ་ཞིང་ཡོད་མེད་ལས་འདས་པ་འཛག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་པྲ་ཕབ་པ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་འཆར་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ དགའ་སྟེ། བརྟག་གཉིས་ལས། །མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོར་ནི། །མུན་པ་ལ་ནི་མར་མེ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དུས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་ཀྱིས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྷ་མོ་ནི། དཱི་བྱ་གསལ་བ་དང་བཀྲ་བ་ལའོ། །ཞེས་པའི་བྱིངས་དོན་དང་སྦྱར་ན། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྟོང་གཟུགས་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཅན་ལ་མངོན་སུམ་སྣང་བས་དངོས་མེད་མ་ཡིན་པ་ཀུན་རྫོབ་སྟོང་ཉིད་དང་སྟོང་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་འཇིག་རྟེན་པའི་དཔེ་ལས་འདས་པ་བདེ་ཆེན་གྱི་ཡུམ་ངེས་དོན་གྱི་ལྷ་མོ་སྣ་ཚོགས་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་བདག་མེད་མ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་དང་གཟུགས་སུ་བསྟན་པ། ཨེ་ཡིག་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའི་ཡུམ་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་ཏུ་གསང་བ་གང་། །རྒྱལ་བས་བླ་ན་མེད་པར་ཕྱེ། །མཐའ་དྲུག་གིས་བཅིངས་ནང་གི་དོན། །ཕྱི་ནང་ཉན་ཐོས་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་རབ་གསང་བ། །ལུས་སེམས་ནང་གི་བདག་ ཉིད་བཤད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་མཆོད་པར་བརྗོད་ནས་ལས་སུ་བྱ་བ་ཅི་ཞེ་ན། བཤད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དམ་བཅའ། གང་བཤད་ན
Chinese
内在的明妃是中脉的自性或本体。即使是无变安乐的一瞬间，也是在那里风心融入后，清晰显现的自性。也可以说，俱生智显现之时，是修道达到极致，以常断金刚般的等持，摧毁一切障碍的尽头所生，是远离一切相状的自性，是证知一切相的智慧，是第一刹那的究竟。这是此论所要阐述的。与其相顺应的是，道位中第七地尽头所生的第八地，是获得无分别智的自在。与其相顺应的是，加行道尽头所生的见道，是无分别智的光明等持。这些所象征的是，从灌顶或修行的力量中，产生的最胜喜的下限，离喜的上限，无二的乐空，远离三毒之心，超越有无，无漏的安乐，如普拉帕巴（pra phab pa）般的自性显现的俱生喜。在《二观察》中说：‘最胜尽头初离喜，如暗中之灯火。如是时亦生信。’如此宣说。明妃是，与‘迪雅（dībya），光明和照耀’的词源意义相结合，是周遍一切的空色，超越微尘和声音概念的境地，因此不是实物，但对瑜伽士来说是现量显现的，因此不是非实物，是世俗谛空性和空性世俗谛的形相，超越世间譬喻的大乐之母，是胜义谛的明妃，以各种各样的明妃、金刚亥母、无我母等名称和形象来示现。埃（E）字是具足一切殊胜的空性大乐，是化生一切佛的佛母，向她顶礼。这是第四（种顶礼）。（经文）说：‘诸续部中极秘密，如来无上已开显，以六边际而系缚，内义非内外声闻行境，于波罗蜜多极保密，说身心内在之自性。’如是赞颂供养后，要做什么事业呢？将要讲述。如此立誓。讲述什么呢？
English
The inner consort is the nature or essence of the central channel. Even a single moment of unchanging bliss is said to be the nature of clearly arising at the end where wind and mind enter there. It can also be said that the time when the co-emergent wisdom manifests is at the end of the path of meditation, at the end of destroying all obscurations by the samadhi like the vajra of constant cessation, it is born at the end, it is the nature of being free from all signs, it is the all-knowing wisdom, the first ultimate moment, which is the object to be taught in this text. What is in accordance with that is the eighth ground that arises at the end of the seventh ground in the path, which is the wisdom of obtaining power over non-conceptualization. What is in accordance with that is the path of seeing that arises at the end of the path of union, the non-conceptual wisdom, the samadhi of appearance. What these represent is the lower limit of the supreme joy from the power of empowerment or meditation, the upper limit of joylessness, the inseparability of bliss and emptiness, being free from the mind of the three poisons, transcending existence and non-existence, the co-emergent joy that arises with the nature of non-leaking bliss like a pra phab pa. In the Two Examinations it says: 'The supreme end is the first joylessness, like a lamp in the darkness. Likewise, believe in time.' Thus it is said. The goddess is, combined with the etymological meaning of 'dibya, clear and bright', is the empty form of all forms, beyond the realm of atoms and sound concepts, therefore it is not a thing, but it appears manifestly to the yogi, therefore it is not a non-thing, it is the form of conventional emptiness and emptiness of conventionality, the mother of great bliss beyond worldly examples, the goddess of definitive meaning, shown in various names and forms such as various mothers, Vajravarahi, Selfless Mother, etc. The letter E is the great bliss of emptiness endowed with all kinds of excellence, the mother who gives birth to all Buddhas, to her I prostrate. That is the fourth (prostration). It says: 'Whatever is most secret in all the tantras, the Victorious One has revealed as unsurpassed, bound by six limits, the inner meaning is not the object of practice of inner and outer Shravakas, it is extremely secret in the Paramitas, it explains the inner self of body and mind.' Thus, after praising and offering, what is the work to be done? It will be explained. Thus the vow. What to explain?