Chinese
第七世说，从当下那一刻来说，有七种意，从被四种烦恼缠绕的方面来说，有烦恼意，从被白色之法缠绕的方面来说，有无垢意等三种部分。总之，从阿赖耶识的海洋中，像意念的水波一样涌动和积聚，从而形成轮回。阿赖耶识是轮回的基础或原因，而意是条件。在《摄大乘论》中说：“第一，当下那一刻的意是产生意识的场所；第二，使之成为烦恼的烦恼意，这样区分为二。”达波仁波切将意分为两种并详细解释，也包含这个意思。其中，前一种意是从阿赖耶识中产生六识的场所，并且与白色之法相结合，成为佛陀解脱功德的原因；后一种意产生所有不理解、邪见、怀疑的念头，成为在轮回中迷惑的根源，因此不是可靠的。在将意识分为八识时，也应该知道将这两种意合二为一。第二，展示六识和五蕴的次第，分为二：六识对境迷惑的方式，以及解释五蕴的次第。第一是： “境与执二显现， 以自对自而执取， 意彼外散显现分， 于境取义生识聚。” 如是说。基之光明原始不坏的大明点，被能动之风推动，心意如水波般涌动，从所取之境和能取之执，在意义上没有差别的情况下，由于无始以来的习气而显现为二。心自己将形态特意指向自己，并执取为主客，由此而显现，并由此产生。由此，靠近境而生起。意本身从外散的显现部分，对外境产生取义，由此产生六识，因此如此迷惑。这里谁迷惑呢？是执着于境显现的凡夫俗子的相续中的六识迷惑。对什么迷惑呢？是对显现为各种各样的境迷惑。以什么方式迷惑呢？是对自己陷入二取，不认识自己的本来面目而迷惑。
English
The Seventh said that from the moment of immediacy, there are seven kinds of mind, from the aspect of being embraced by the four afflictions, there is the afflicted mind, and from the aspect of being embraced by white dharma, there is the immaculate mind, etc., with three parts. In short, from the ocean of the ālaya, like the waves of the mind, it stirs and accumulates, thereby forming saṃsāra. The ālaya-vijñāna is the basis or cause of saṃsāra, and the mind is the condition. In the *Compendium of Vehicles*, it says, "First, the mind of immediacy is the place where consciousness arises; second, the afflicted mind that makes it afflicted, thus distinguishing it into two." Dakpo Rinpoche divided the mind into two and explained it in detail, which also includes this meaning. Among them, the former mind is the place where the six consciousnesses arise from the ālaya, and in conjunction with white dharma, it becomes the cause of the qualities of liberation of the Buddha; the latter mind generates all thoughts of non-understanding, wrong views, and doubts, and becomes the root of delusion in saṃsāra, so it is not reliable. When dividing consciousness into eight consciousnesses, it should also be known that these two minds are combined into one. Second, showing the order of the six consciousnesses and the five aggregates, divided into two: the way the six consciousnesses are deluded by objects, and explaining the order of the five aggregates. The first is: "Object and grasping appear as two, Directing itself to itself and grasping, That mind outwardly scattered appearance part, Taking meaning from the object, consciousness arises." Thus it is said. The clear light of the basis, the great indivisible bindu of primordiality, is moved by the moving wind, and the mind stirs like a wave of water. From the object to be grasped and the grasping subject, although there is no difference in meaning, due to beginningless habits, it appears as two. The mind itself intentionally directs its form to itself, and grasps it as subject and object, thereby appearing, and from this it arises. From this, it arises close to the object. The mind itself, from the outwardly scattered appearance part, generates the taking of meaning from the external object, and from this the six consciousnesses arise, therefore it is deluded in this way. Here, who is deluded? It is the six consciousnesses in the continuum of ordinary beings who are attached to the appearance of objects that are deluded. What are they deluded about? They are deluded about the objects that appear as various kinds. In what way are they deluded? They are deluded by falling into dualistic grasping and not recognizing their own true nature.
Tibetan
་ཉིད་གཟུང་བྱའི་དོན་གཞན་དུ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཁྲུལ། རྒྱུ་རྐྱེན་ཅི་ལས་འཁྲུལ་ན་ཡིད་གཡོས་པ་ལས་ཏེ། དེ་ཡང་། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཡིད་ཕན་ཚུན་དུ་གཡོས་པ་ལས་ཟུང་འཇུག་ལ་རྨོངས་ནས། སྣང་བའི་ཆ་ལ་གཟུང་བྱའི་དོན་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་དང་སྟོང་པའི་ཆ་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་སེམས་མིག་སོགས་རྣམ་ཤེས་དྲུག་ཏུ་ཞེན་ཏེ། རང་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་གཟུང་བྱ་མེད་ཀྱང་འཛིན་བྱེད་རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཉིད་ལ་ཆེད་དུ་གཏད་ནས་གཞན་དུ་རྟོག་ཅིང་བཟུང་བས་གཉིས་སྣང་ཞུགས་པ་ནི་སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་ལ་གཉིས་སུ་རྟོག་པའི་ འཁྲུལ་པ་སྟེ། དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་ཚོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་གཟུགས་སོགས་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་ལ། དེ་ལས་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་མཆེད་པར་འགྱུར་བས། དེ་རྟོག་པའི་ཡིད་དང་འབྲེལ་ནས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དོན་མཐོང་བར་བྱེད་པས་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་སྐད་ཅིག་མ་དེའི་རང་ངོ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་ཀྱང་དེ་ལས་མུ་མཐུད་ནས་ཡིད་དེ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྣང་ཆ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་འཁྲུལ་ནས་འཁྲུལ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པ་འགྱུ་བའི་སྣང་ཆ་ལས་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་ལ་ཕྱི་དོན་དུ་བཟུང་བས་ན་དེར་འཛིན་པའི་རྣམ་ཤེས་བྱུང་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །དེས་ན་སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ་འོད་གསལ་དུ་ཐིམ་པ་ལས་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། གཞིའི་འོད་གསལ་ལས་སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ་རིམ་པར་ལོངས་པས་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་འཆར་བའི་ཚུལ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཟབ་མོའི་གནད་དོ། །ཚོགས་དྲུག་འཁྲུལ་པར་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་འདི་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་བའི་ནང་གི་ནུས་པའི་ཆ་ནས་ བཤད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཅན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་འགྲེལ་པར་གསུངས་སོ། །རྟེན་འབྲེལ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བདེ་འགྲོའི་རྟེན་འབྲེལ་དང་མི་སྡུག་པར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ངན་འགྲོའི་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་། མ་རིག་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་འདུ་བྱེད་པ་ནི་ཆུ་དང་རླབས་ལྟར་གཡོས་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ལ། འདུ་བྱེད་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་ལ་དོན་དུ་མཐོང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བས་ན། རྩ་བ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་འབའ་ཞི
Chinese
将自身执着于外境的实有而产生错觉。从何种因缘产生错觉呢？从心识的动摇而来。也就是，如前所述，心与意相互动摇，从而对双运（藏文：ཟུང་འཇུག་）感到迷惑。在显现的层面，执着于外境的实有，如色等六境；在空性的层面，执着于能执的心，如眼等六识。虽然没有独立于自身之外的外境，但能执的自身却特意指向自身，将其视为他者而执取，从而产生二元对立的显现，这就是将显空不二执着为二元的错觉。 与此相关的，由境、根、识三者聚合的缘起，产生色等显现的觉知。由此，色等外境的显现得以扩展。这与分别的意相关联，从而能够看到色等外境的意义，这被称为获得显现。因此，六识的显现，在其刹那的自性中，虽然没有错觉，但由此继续发展，意将自身的显现部分误认为外境的实有，从而产生各种错觉和分别。由于将显现部分中的色等六境执着为外境的实有，因此产生了执着的识。因此，各种因缘导致了错觉。因此，显现、扩展、获得这三者融入光明中，法身得以显现。而从根本的光明中，显现、扩展、获得这三者依次生起，从而产生轮回的错觉显现的方式，是金刚乘深奥的要点。 六识产生错觉的方式，是从缘起十二支中，就其能力的角度而言的阐述。因此，在解释中说，这是“具有自性分别的缘起”。依靠此缘起，产生对痛苦进行分别的善趣缘起，以及对非痛苦进行分别的恶趣缘起十二支。也就是，由无明所驱使，造作有漏的业，这是像水和波浪一样动摇的结果。由于这种造作的因缘，产生了将色等六境视为实有的分别识。因此，完全依赖于根本无明的因缘。所以，所有的分别识的显现，都只是错觉的显现。
English
One is mistaken by perceiving oneself as something other than the object to be grasped. What causes this mistake? It arises from the agitation of the mind. That is, as explained earlier, the mind and intellect agitate each other, leading to confusion about union (Tibetan: ཟུང་འཇུག་). On the aspect of appearance, one clings to the object to be grasped as truly existent, such as the six objects like form. On the aspect of emptiness, one clings to the mind that grasps, such as the six consciousnesses like the eye. Although there is no object to be grasped that is separate from oneself, the grasping self deliberately directs itself towards itself, perceiving and grasping itself as other, thus entering into dualistic appearance. This is the mistake of perceiving the non-duality of appearance and emptiness as dual. Related to this, from the interdependent arising of the aggregation of object, faculty, and consciousness, the awareness of appearances such as form arises. From this, the appearance of objects such as form expands. This is connected to the discriminating mind, thus enabling one to see the meaning of objects such as form, which is called obtaining appearance. Therefore, although there is no mistake in the self-nature of that momentary appearance of the six aggregates, continuing from that, the mind mistakes its own appearance as an external entity, thus various mistakes and discriminations arise. Because one grasps the six objects such as form in the appearance as external entities, grasping consciousness arises there. Thus, various causes and conditions lead to mistake. Therefore, the way in which appearance, expansion, and attainment dissolve into clear light, and the Dharmakaya becomes manifest, and the way in which appearance, expansion, and attainment sequentially arise from the ground luminosity, thus the illusory appearances of samsara arise, is the profound essence of the Vajrayana. The way in which the six aggregates arise as mistaken is explained from the perspective of the potential of the twelve links of interdependent arising. Therefore, it is said in the commentary that this is "interdependent arising that distinguishes self-nature." Based on this interdependent arising, the twelve links of interdependent arising of the happy realms, which distinguish happiness, and the twelve links of interdependent arising of the bad realms, which distinguish unhappiness, arise. That is, driven by ignorance, performing contaminated actions is due to the agitation like water and waves. Because of the condition of this action, discriminating consciousness arises, seeing the six objects such as form as real. Therefore, since it relies solely on the condition of the root ignorance, all appearances of discriminating consciousness are merely illusory appearances.