Tibetan
་ལྡན་བརྙེད་ན་དེས་ཚོང་དང་སོ་ནམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བར་ནུས་ན་ལམ་རྣམས་ཀྱིས་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེས་ན་བླ་མ་མཚན་ལྡན་བཙལ་བར་བྱ་ཡི་ལུང་རིགས་མན་ངག་ཙམ་བཙལ་བར་མི་བྱ་ལ། ལྟ་བ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱང་ཤོག་བུའི་ལོགས་ལས་བརྙེད་པ་དེས་ནི་དགོས་པ་སྦྱིན་པར་མི་ནུས་སོ། །བསམ་པ་ནི། ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་ བག་ཆགས་ངན་ཞེན་དང་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཡིད་མི་ཆེས་པའོ། །རྟོག་གེ་ལ་གོམས་པའི་རྒྱུས་ཡང་དག་པའི་གནས་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པ་འདི་ལ་བོད་ཕྱི་རབས་པ་རྣམས་དབང་རྣོན་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲེང་དུ་འདོད་ཅིང་སྐལ་པ་བཟང་པོ་ཡང་དག་པའི་གནས་ལ་ཐོག་མ་ནས་མི་ཕྱེད་པར་དད་པ་ལ་དབང་བརྟུལ་དད་པའི་རྗེས་འབྲེང་དུ་འཇོག་པར་སྣང་ཡང་། དེ་གཉིས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་འོད་སྲུང་རྫོགས་བྱེད་དང་ཉན་ཐོས་སེནྡྷ་པ་ལྟ་བུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པ་དེ་དབང་རྣོན་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མིང་ཙམ་ཐོས་པས་བ་སྤུ་ལྡང་ཞིང་མཆི་མ་བཀུ་བའི་དད་ཅན་ཐེག་ཆེན་དུ་རིགས་ངེས་པ་དེ་དབང་བརྟུལ་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་གཞི་ནི། དག་པའི་ཆོས་དེ་དག་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་ཅིང་སོམ་ཉི་དང་ཡ་ང་ཟ་བའི་བློ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་སྔར་དབང་ངམ་ལམ་གྱི་དུས་བླ་མས་བསྟན་ཡང་བཏང་སྙོམས་པ་ཙམ་ལས་བློ་ལྷག་པའི་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ལས་ཕྱིས་དག་པ་འདི་དག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་པ་ལྟ་བུ་དཔྱོད་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཕུང་པོ་ལྔ་སངས་རྒྱས་སུ་སྔར་གསུངས་པ་དེ་ཕྱིས་རྐྱེན་དབང་ཞིག་གིས་དྲན་ ཏེ་ཤེས་པ་ལ་གཟེར་བཏབ་པ་ལྟར་གྱུར་ནས་འདི་བདེན་ནམ་མི་བདེན་སྙམ་པ་ཙམ་གྱི་དོན་འགྱུར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པ་ནི་རྩ་ལྟུང་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་དེས་རང་བཞིན་དག་པ་ལ་ངེས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་དོན་མི་འགྱུར་གྱི་སོམ་ཉི་ནི་འདིར་རྩ་ལྟུང་ཡིན་ནོ། །དུས་ནི། སོམ་ཉིའི་བསམ་པ་དེ་བརྟན་པོར་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ནའོ། །ཁ་ཅིག་རང་བཞིན་དག་པ་ལ་སོམ་ཉི་ཟ་བས་ཡིད་མ་ཆེས་ཏེ་སུན་ཕྱུང་བ་ཕ་རོལ་པོས་གོ་བ་ན་རྫོགས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གནད་བཅོས་པ་སྟེ་སུན་འབྱིན་པ་ནི་དགག་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དགོས་པ་གཞན་མེད་པར་ངེས་པར་སུན་འབྱིན་པ་ལ་ནི་ཡུལ་དེ་ཆོས་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི་བློ་སྐྱེ་དགོས་ལ། གསང་སྔགས་ཀྱི་དག་པར་བཤད་པ་རྣམས་རིགས་པ་སོགས་ཀྱིས་སུན་འབྱིན་ན་དེ་ནི་རྩ་ལྟུང་དྲུག་པ་ཡིན་ཞིང་བཀར་ཤེས་བཞིན་དུ་འབྱིན་ན་གཉིས་པར་འདུ་བས་རྩ་ལྟུང་ཟློས་པར་འ
Chinese
如果寻得具德上师，那么通过商贸和农耕的言辞也能与真如相应，更何况是通过正道呢？因此，应当寻求具相的上师，而不应仅仅寻求经文、理证和口诀。即使从书本上获得了轮回涅槃无二的见解，也无法施予所需。想法是：由于各种见解的恶习、执着和愚昧无明的力量，导致不相信。由于习惯于思辨，所以不相信真实的境界。对此，后来的藏人认为，对于从一开始就不怀疑善妙境界的坚定信仰是迟钝的，是追随信仰的，而对于真实的境界不相信是敏锐的，是追随佛法的。然而，这二者是颠倒的。如果是这样，那么像持光圆满和声闻仙陀波那样不相信大乘，那就是敏锐；仅仅听到大乘的名字就汗毛竖立、泪流满面的信徒，确定属于大乘种姓，那就是迟钝了。正行是：对于清净的法不相信，生起犹豫和疑惑的念头。对此，以前在灌顶或道位时，上师虽然已经开示，但只是保持中立，没有生起额外的定解，后来生起这样的念头，比如这些清净法是什么样的呢？或者生起这样的分别念头。以前说五蕴是佛，后来由于某种因缘想起来，就像钉子钉入意识一样，然后生起这样的念头，这到底是真是假呢？仅仅是意义转变的怀疑，这不是根本堕，因为那个因缘会使人获得对自性清净的定解。因此，不改变意义的怀疑，在这里才是根本堕。时间是：犹豫的念头变得稳固的时候。有些人说，由于怀疑自性清净，不相信而加以驳斥，被其他人听到就圆满了，这是歪曲要点。驳斥是否定的意思，如果没有其他目的，一定要驳斥，就必须生起那个境不是真正佛法的念头。如果用理证等驳斥密宗所说的清净，那就是第六条根本堕，如果明知故犯，那就属于第二条，因此根本堕就重复了。
English
If a qualified Lama is found, then even through the terms of trade and agriculture, one can connect with Suchness, let alone through the paths. Therefore, one should seek a qualified Lama, and not just seek scriptures, reasoning, and instructions. Even if one obtains the view of the inseparability of samsara and nirvana from the pages of a book, it cannot bestow what is needed. The thought is: due to the power of the negative habits, attachments, and ignorant unawareness of various views, one does not believe. Due to being accustomed to speculation, one does not believe in the true state. Regarding this, later Tibetans consider that those who do not doubt the good state from the beginning and have firm faith are dull and follow faith, while those who do not believe in the true state are sharp and follow the Dharma. However, these two are reversed. If that were the case, then not believing in the Great Vehicle, like Light Protector Completer and the Hearer Sendhapa, would be sharp, and those faithful who, upon hearing the name of the Great Vehicle, have their hair stand on end and shed tears, and are certainly of the Great Vehicle lineage, would be dull. The main point is: not believing in those pure Dharmas and giving rise to thoughts of doubt and uncertainty. Regarding this, although the Lama has taught before during empowerment or the path, one only remains neutral and does not generate additional certainty. Later, one generates thoughts like, "What kind of pure Dharmas are these?" or generates such discriminating thoughts. Previously, it was said that the five aggregates are Buddha. Later, due to some circumstance, one remembers it, and it is like a nail being hammered into consciousness. Then, one generates thoughts like, "Is this true or not?" Merely doubting the meaning is not a root downfall, because that circumstance will cause one to gain certainty about self-existing purity. Therefore, doubt that does not change the meaning is a root downfall here. The time is: only when the thought of doubt becomes firm. Some say that doubting self-existing purity, not believing, and refuting it, when heard by others, is complete, which is distorting the point. Refuting means negating, and if there is no other purpose, one must refute it, and one must generate the thought that that object is not a true Dharma. If one refutes the purity taught in the Secret Mantra with reasoning, etc., that is the sixth root downfall, and if one does it knowingly, it belongs to the second, so the root downfall is repeated.
Tibetan
གྱུར་ལ། རྒྱུད་དང་དཔའ་བོའི་ཞབས་སོགས་ཀྱིས་སོམ་ཉི་སྐྱེས་པ་རྩ་ལྟུང་དུ་བཤད་པ་ལས་ཆེད་དུ་བརྒལ་ནས་བཀག་པ་དང་དེས་ཀྱང་མི་ཆོག་པར་གཞན་གྱིས་གོ་བ་རྩ་ལྟུང་དུ་འཆད་པ་ནི་རྒྱུད་ལ་རྩ་ལྟུང་དགུ་པ་དངོས་ བྱུང་བ་དེ་ཇི་མི་སྙམ་པར་སྦས་ནས་སླར་གཞན་འབྱུང་དཀའ་བ་ཞིག་ནན་གྱིས་རྩ་ལྟུང་དུ་འཇོག་པར་སྣང་བས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྒྱུད་རྣམས་ལ་ཚད་མར་མི་མཛད་པར་གོའོ། །སྤྱིར་ཡང་ཁྱེད་རྩ་ལྟུང་ཕལ་ཆེར་ལུས་ངག་ཏུ་ཐོན་ནས་གཞན་གྱིས་གོ་བ་དང་གཞན་སེམས་བྱུང་བ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བའི་དུས་སུ་འཇོག་པར་སྣང་བས་དེ་ལྟ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དབེན་པར་གཅིག་པུས་གནས་པ་ལ་རྩ་ལྟུང་གི་དོགས་པ་མེད་པས་སྲུང་མི་དགོས་པ་དང་ལུས་ངག་ཏུ་མ་ཐོན་ན་སེམས་ཀྱིས་ཅི་བསམས་ཀྱང་རྩ་ལྟུང་གི་དོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ད་ལྟའི་སྔགས་པ་རྣམས་ལ་ཆེས་མཁོ་བར་འདུག་ཡང་ཁྱེད་ཅག་གིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སར་དུ་ཞུས་ནས་གསུངས་ན་མ་གཏོགས་སྔར་གྲགས་ཀྱི་རྒྱུད་རྒྱ་གཞུང་དང་དམ་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་གིས་འདི་གསུངས་པ་མི་སྣང་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ཁོ་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཐོས་སོ། །དེས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་པུར་གནས་པས་ཀྱང་བླ་མ་དམ་པ་ལ་ཞེ་ནས་སེམས་འཁྲུགས་ན་རྩ་ལྟུང་དང་པོ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལྟ་བུའི་བཀའ་ལ་བཀར་ཤེས་བཞིན་དུ་མ་དད་ཅིང་ཁྱད་གསོད་ཀྱིས་འདའ་བར་བྱེད་པས་ གཉིས་པ། རྡོ་རྗེའི་དཔུན་ཞིག་ལ་ཁྲོས་འཁྲུགས་པའི་བློ་བརྟན་པོར་འཛིན་པས་གསུམ་པ། བྱམས་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་ཏེ་ཉན་རང་གི་བློ་སྐྱེས་པས་བཞི་པ། ཀུནྡ་སྤངས་པས་ལྔ་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་སམ་རྒྱུད་སྡེ་མི་གཅིག་པ་གཞན་གྱི་གཞུང་ལུགས་ལྟ་བུ་སྡང་ཞེན་གྱིས་འགོག་པའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པས་དྲུག་པ་སོགས་བཅུ་བཞི་པོ་ཕལ་ཆེར་འབྱུང་བའང་སྲིད་ལ། དེས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་གཙོ་བོར་སེམས་སྡོམ་ཞིང་འཆིང་བར་བྱའི་ལུས་ངག་ཙམ་ཁོ་ན་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་རྩ་ལྟུང་འདི་ནི་སྔ་མ་རྣམས་གང་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ཉེ་བ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་བརྒྱད་པོ་ལ་སྤོང་ཞིང་བརྙས་པ་སོགས་བློ་རགས་པའི་ཆ་ནས་བཞག་ལ། འདི་ནི་ཐེ་ཚོམ་དང་སོམ་ཉི་བརྟན་པོར་ཟས་པ་ཙམ་གྱིས་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟུང་བར་གྱུར་ཚུལ་ནི། མཚུངས་སོ། །ལྟུང་མེད་ནི། དོན་མི་འགྱུར་གྱི་སོམ་ཉི་ལ་ལྟུང་མེད་མི་སྲིད་ལ། དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཐེ་ཚོམ་ནི་ལྟུང་མེད་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ལ་མི་བདེན་པ་
Chinese
因此，密续和勇士步等中说，产生犹豫是根本堕罪，但特意超越而禁止，并且还不允许，将他人理解说成根本堕罪，这如同密续中实际发生的第九根本堕罪，却不以为然地隐藏起来，反而郑重地将其他难以发生的过失定为根本堕罪，可见他们不将金刚持的密续作为衡量标准。总的来说，你们似乎将大多数根本堕罪的产生时间定为身语表现出来，被他人理解和产生他人想法的时候，如果这样，瑜伽士独自住在寂静处，就没有根本堕罪的顾虑，因此不需要守护，如果身语没有表现出来，那么心中无论怎么想，也不会有根本堕罪的顾虑。如果这样，对现在的密咒士们来说，似乎非常需要，但除非你们亲自向金刚持请示并得到开示，否则以前流传的密续、印度论典和圣者们，似乎没有这样说过。我们只听说大乘是以心为主。因此，瑜伽士独自居住时，如果对上师生起嗔恨，心烦意乱，就是第一条根本堕罪；对于像声闻乘一样的教言，明知是教言却不相信，轻蔑地对待，就是第二条根本堕罪；对一位金刚兄弟生气发怒，并坚定地执着这种想法，就是第三条根本堕罪；远离慈悲心，生起声闻、缘觉之心，就是第四条根本堕罪；舍弃白菩提，就是第五条根本堕罪；对于声闻乘的论典，或者与自己不同的密续部，像对待其他宗派一样，以嗔恨心加以阻碍，并撰写论著，就是第六条根本堕罪等等，十四条根本堕罪大多都有可能发生。因此，大乘主要是调伏和束缚内心，而仅仅是身语并非如此。特别是这个根本堕罪比之前的任何一个都更容易发生，因为之前的八条都是从舍弃和轻蔑等粗大的心态方面来安立的，而这个根本堕罪仅仅是从疑惑和犹豫的坚定执着方面来安立的。堕罪的方式是：相同。没有堕罪的情况是：对于意义不变的犹豫，不可能没有堕罪，而对于意义会变的怀疑，已经阐述为没有堕罪了。因此，即使没有领悟到清净的真实面貌，也不能说佛语是不真实的。
English
Therefore, in tantras and the Steps of the Heroes, etc., it is said that generating doubt is a root downfall, but to deliberately go beyond and prohibit it, and furthermore, to say that others' understanding is a root downfall, is like concealing the actual ninth root downfall that occurs in the tantras, and instead solemnly designating other unlikely faults as root downfalls. It is evident that they do not regard the Vajradhara's tantras as a standard. In general, you seem to define the time when most root downfalls occur as when body and speech manifest, are understood by others, and generate thoughts in others. If so, a yogi dwelling alone in a secluded place would have no fear of root downfalls and therefore would not need to guard against them. If body and speech do not manifest, then no matter what one thinks in the mind, there would be no fear of root downfalls. If so, it seems very necessary for present-day mantra practitioners. However, unless you personally ask Vajradhara and receive instructions, it does not seem that the previously renowned tantras, Indian treatises, and saints have said this. We have only heard that the Great Vehicle primarily emphasizes the mind. Therefore, even when a yogi dwells alone, if they become angry with the precious guru and their mind is disturbed, it is the first root downfall. Regarding teachings like those of the Hearers' Vehicle, knowingly regarding them as teachings but not believing in them and treating them with contempt is the second root downfall. Holding firmly to the thought of being angry and upset with a vajra brother or sister is the third root downfall. Separating from loving-kindness and compassion and generating the mind of a Hearer or Solitary Realizer is the fourth root downfall. Abandoning white bodhicitta is the fifth root downfall. Obstructing the treatises of the Hearers' Vehicle or tantric sections that are different from one's own, treating them like other sects with hatred, and composing treatises to that effect is the sixth root downfall, and so on. Most of the fourteen root downfalls are likely to occur. Therefore, the Great Vehicle primarily tames and binds the mind, and it is not merely the body and speech that are to be tamed. In particular, this root downfall is more likely to occur than any of the previous ones because the previous eight were established from the perspective of coarse mental states such as abandonment and contempt, while this root downfall is established merely from the firm clinging to doubt and hesitation. The manner of falling into downfall is the same. The absence of downfall is that there can be no absence of downfall for hesitation that does not change the meaning, while doubt that changes the meaning has already been explained as not being a downfall. Therefore, even if one has not understood the true nature of purity, one cannot say that the Buddha's words are untrue.