Tibetan
ས་ནི་སྤྱོད་པ་རིམ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་པ་འདི་ལ་ཡང་སྤྲོས་བཅས་དང་སྤྲོས་མེད་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པར་ཡང་མ་ངེས་ཏེ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། སྤྲོས་བཅས་དང་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར། ཞེས་སོ། །དེ་ནས་ ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་ཚོགས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྤྲོས་བཅས་སམ་སྤྲོས་མེད་དམ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་གསུམ་པོ་རིམ་ཅན་ནམ་གཉིས་སམ་གཅིག་ཁོ་ནས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེ་ལས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་པོ་ཐོབ་ནས་སངས་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་སྤྱོད་པ་འདི་གཉིས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་བཞི་པ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་ནི། རང་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཆ་ནས་གཙོ་བོར་བཞག་སྟེ་བདུད་བཞི་དང་ཐེག་དམན་གྱིས་མི་རྫི་བར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ། ལྔ་པ་ཚོགས་སྤྱོད་ནི། གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཆ་ནས་གཙོ་བོར་བཞག་སྟེ་ཕྲིན་ལས་བཞིས་གདུལ་བྱ་སྨིན་གྲོལ་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་བློའི་འཛིན་པ་ཟད་པས་ལྟ་བ་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་ཞིག་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་དང་། འཕགས་པས་ན་དང་འཆི་བ་དང་། །རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྩད་ནས་སྤངས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དབང་གིས་སྐྱེ། །དེ་ལ་དེ་མེད་ཕྱིར་དེ་མེད། །ཅེས་པ་ལྟར་ལས་དབང་གིས་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་དང་བྲལ་བས་འཆི་བདག་བཅོམ་པ་དང་། ཉོན་ མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་མི་རྫི་བ་དང་། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་མ་དག་པའི་ཕུང་པོ་དང་བྲལ་བ་དང་། ཡོན་ཏན་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པས་རློམ་སེམས་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་བུའི་བདུད་ཀྱིས་མི་རྫི་བ་སྟེ་བདུད་བཞི་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་དང་། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་ཚུལ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་འདུ་བར་རྟོགས་པས་ཐེག་དམན་ལས་རྒྱལ་བ་སྟེ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་ཅེས་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་རྟགས་དང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་ཀྱང་རློམ་སེམས་ཟད་པ་དང་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་མཐུས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཚུར་འབྱོན་པ་དང་བདག་ཉིད་གར་འགྲོ་བར་བསྒོམ་པའི་ལམ་བགྲོད་དེ་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་དཔལ་རང་བྱུང་གིས་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་མ་རིག་པ་སངས་པས་གཉིད་ལས་རྒྱལ་བ་དང་། དུག་ཟོས་ཀྱང་བདུད་རྩིར་འགྱུར་བས་ཟས་ལས་རྒྱལ་བ་དང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་རླུང་འགགས་པས་རླུང་ལས་རྒྱལ་བ་ དང་། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པས་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་སྟེ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་བཞི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། དཔལ་རང་འབྱུང་གིས། དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དྲང་སྲོང་ཁ་ཅིག་ལ་ཟས་དང་གོས་དང་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་པ་ཡོད་པར་ཡང་མངོན་ནོ། །དེས་ན་དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྤྱོད་པར་མི་བསམ་མོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེས་ན་གཉིད་དང་ལས་རླུང་གི་རྒྱུ་བ་དངོས་སུ་མེད་པ་ནི་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་ལ། དུག་བདུད་རྩིར་བསྒྱུར་ནུས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་སྔགས་གྲུབ་པ་དང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གྲུབ་པ་སོགས་ལ་ཡོད་ཅིང་། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པས་ཅེས་པའི་ཚིག་ཙམ་པོ་བ་དེ་ནི་ཅི་ལྟ་བུ་ལ་བསམས་ཀྱང་མ་དཔྱད་ན་གོ་བར་མི་ནུས་པས་དེ་དག་གིས་ནི་སྤྱོད་པ་འདིའི་སྐབས་དོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །སྤྱོད་པ་འདི་ལ་གནས་པས་གདུལ་བྱའི་ཁམས་དང་བསམ་པ་དང་མོས་པ་དང་དབང་པོ་དང་བག་ལ་ཉལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྲིན་ལས་འབྱུང་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་དེ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་སྒྱུ་མའི་དམག་ཚོགས་ཀྱི་ནང་ན་སྤྱོད་པ་ལྟར་མངོན་པར་ མ་ཞེན་ཞིང་རློམ་སེམས་ཟད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཚོགས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཅེས་དཔལ་རང་བྱུང་ཞབས་ཀྱི་བཞེད་པ་སྟེ། ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱིས་འགྲུབ་སྟེ། །གཞན་དོན་ཚོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བཅས། །ཅེས་སོ། །འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཅེས་ཀྱང་བཤད་དེ། འདུས་པ་རྒྱུད་ཕྱིའི་འགྲེལ་པར། སྤྱོད་པ་དེ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་ན་ཡང་རུང་མི་འགལ་ན་ཡང་རུང་རྣམ་པ་གང་དང་གང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་དེ་དང་དེས་སྔགས་པ་རྣམས་ནི་ནུས་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་སོ། །སྤྱིར་གསང་སྤྱོད་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནུས་མི་ནུས་ཉམ་སད་པའི་ཕྱིར་ཁྲོམ་ཆེན་པོ་སོགས་དང་གཡེང་བ་ཆེན་པོའི་སར་ཕྱིན་ཏེ་རྐྱེན་གྱིས་གནོད་མི་གནོད་བརྟག་ཞིང་རྐྱེན་དང་བསྲེ་བ་ལ་ཚོགས་སྤྱོད་དུ་བཤད་པ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་འོག་ཏུ་མ་ཆགས་པ། མི་ཁྲོ་བ། མི་ཞུམ་པ། མི་རྟོག་པ་སྟེེ་བཞི་དང་ལྡན་པས་གདོལ་པའམ་རིགས་ངན་ནམ་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་སམ་རྒྱལ་པོ་གདུག་པ་ཅན་གྱིས་མདུན་ལ་སོགས་ བར་གྱི་ཚོམས་སུ་སྤྱད་པས་དེ་དག་གིས་རྒོལ་བ་དང་གཤེ་བ་དང་རྡེག་པ་སོ
Chinese
此乃意指次第修持之行。然此行亦不必定先具足有相与无相，如《行集》云：“不观待有相与无相之行。”此后， 当说胜一切方之行与大集行。彼亦可为有相、无相或极无相三者次第，或二者，或仅一者。由此见法性之谛，获得殊胜成就，即大手印初果后，直至未成佛间，当双运此二行。其中第四胜一切方之行，乃从自利现前之分而着重，是不为四魔与小乘所欺之行。第五集行，乃从成办圆满他利之分而着重，是以四事业成熟解脱所化众生。彼亦因心之执着已尽，故一切见与宗派皆现前坏灭，是为胜于见。如云：“圣者断尽老死病，老苦连根亦拔除，由业及惑所生者，于彼无彼故无彼。”如是，因脱离业力所生之生老病死，故已摧伏死主。因烦恼与近烦恼皆已清净，故不为烦恼所欺。因蕴、界、处一切皆已清净为金刚身语意，故已脱离不净之蕴。因无有执着于功德为胜，故一切骄慢皆已穷尽，故不为天子魔所欺，是为胜于四魔。因了悟一切乘皆集为一大金刚之理，故胜于小乘，是为具足三种胜，故名安住于胜一切方之行。彼时，虽一切相与功德皆已圆满，然以骄慢已尽及获得自在之威力，诸佛皆来迎请，且行者行于观修自身当往何处之道，故迅速成佛乃是法性，此乃嘉华让炯（荣松巴）所说。有说因醒觉无明故胜于睡眠，虽食毒药亦转为甘露。
English
This refers to the practice of gradual conduct. However, it is not necessarily the case that this conduct must first be accompanied by characteristics or be without characteristics. As the Compendium of Conduct states: "Regardless of conduct with or without characteristics." After that, I shall explain the conduct of overcoming all directions and the great conduct of gathering. It can be gradual, two, or only one of the three: with characteristics, without characteristics, or extremely without characteristics. From this, seeing the truth of Dharma-nature, obtaining the supreme accomplishment, the first result of Mahamudra, until one becomes a Buddha, these two conducts should be practiced in union. Among them, the fourth, the conduct of overcoming all directions, mainly emphasizes the aspect of realizing one's own benefit, and is the conduct of not being deceived by the four maras and the lesser vehicles. The fifth, the conduct of gathering, mainly emphasizes the aspect of accomplishing perfect benefit for others, and is the act of maturing and liberating sentient beings through the four activities. Because the mind's clinging is exhausted, all views and tenets are manifestly destroyed, hence it is victorious over views. As it is said: "The noble ones have completely abandoned old age, death, and disease, and have eradicated the suffering of old age from its roots. Those born from karma and afflictions, because there is no 'that' in them, therefore there is no 'that'." Thus, because one is free from birth, old age, sickness, and death caused by karmic forces, one has conquered the Lord of Death. Because afflictions and near afflictions are completely purified, one is not deceived by afflictions. Because all aggregates, elements, and sense bases are purified into the Vajra body, speech, and mind, one has separated from impure aggregates. Because there is no attachment to qualities as being supreme, all arrogance is exhausted, and one is not deceived by the Mara of the Sons of the Gods, hence one is victorious over the four maras. Because one realizes that all vehicles gather into one great Vajra principle, one is victorious over the lesser vehicles, hence one possesses the three victories, and is therefore called abiding in the conduct of overcoming all directions. At that time, although all signs and qualities are complete, due to the exhaustion of arrogance and the power of gaining control over the mind, the Buddhas come to welcome one, and the practitioner travels the path of contemplating where one's own self should go, therefore quickly attaining Buddhahood is the Dharma-nature, as Gyalwa Rangjung (Rongzom Chokyi Zangpo) said. Some say that because of awakening from ignorance, one overcomes sleep, and even if one eats poison, it turns into nectar.
Chinese
据说，通过断食胜过食物，通过止息有漏之气胜过气，通过对轮回和涅槃的一切没有偏颇胜过偏颇，从而产生四种殊胜的胜利。对此，吉祥自生（Dpal rang byung）说：有些外道修行者也明显地放弃了食物、衣服和欲界之乐。因此，不应认为他们具有殊胜胜利的行为。因此，睡眠和业气的实际运行在两个上界都存在。将毒药转化为甘露的能力存在于外道的咒语成就者和虚空飞行成就者等之中。至于“对轮回和涅槃的一切没有偏颇”这句话，无论怎么思考，如果不加以分析，就无法理解，因此他们不会成为这种行为的场合意义。安住于这种行为，能使所化之众的根器、思想、意乐、根基和习气如其所是地成熟和解脱，这是法性。就像幻化之人，在幻化军队中行事一样，不执着显现，且慢心耗尽，因此这是伟大的会供行。这是吉祥自生尊者的观点。通过胜过偏颇而成就，为了他人的利益而进行会供行。据说这也是菩萨的行为。《集经》外释中说：这种行为也有两种，菩萨的行为是，无论与世间相悖还是不悖，以任何方式能圆满众生之利益，密咒师们都能充分地进入那种方式。一般来说，在秘密行为的结尾，为了测试能否进行苦行，会去大型市场等喧闹之地，观察是否会受到障碍的损害，并将自己与障碍混合，这被称为会供行。在苦行之下，不执着、不愤怒、不畏惧、不思虑这四者，因此在贱民或恶劣种姓或外道供养之处，或在残暴国王面前等场合中行事，那些人会反驳、辱骂和殴打等。
English
It is said that one overcomes food by fasting, one overcomes wind by stopping contaminated winds, and one overcomes bias by having no bias towards all of samsara and nirvana, thus giving rise to four supreme victories. To this, glorious Self-Arisen (Dpal rang byung) says: It is also evident that some non-Buddhist ascetics have abandoned food, clothing, and the pleasures of the desire realm. Therefore, one should not consider them to have the conduct of supreme victory. Therefore, the actual operation of sleep and karmic winds exists in both of the upper realms. The ability to transform poison into nectar exists in non-Buddhist mantra practitioners and those who have achieved the ability to fly in the sky, and so on. As for the mere words “having no bias towards all of samsara and nirvana,” no matter how one thinks about it, one cannot understand it without analysis, so they will not become the contextual meaning of this conduct. Abiding in this conduct, the activity of ripening and liberating the disciples' faculties, thoughts, inclinations, capacities, and predispositions as they are, is the nature of reality. Like a magical being acting within a magical army, one does not cling to appearances and one's pride is exhausted, therefore this is the great feast conduct. This is the view of the glorious Self-Arisen. Accomplished through overcoming bias, the conduct of gathering for the benefit of others is established. It is also said that this is the conduct of a Bodhisattva. In the outer commentary of the Compendium Sutra, it says: There are two types of conduct, the conduct of a Bodhisattva is that whether it contradicts the world or not, in whatever way the benefit of sentient beings is perfected, the mantra practitioners are able to fully engage in that way. Generally, at the end of secret conduct, in order to test whether one can engage in asceticism, one goes to noisy places such as large markets, observes whether one is harmed by obstacles, and mixes oneself with obstacles, which is called feast conduct. Under the conduct of asceticism, one is not attached, not angry, not fearful, and not deliberating, therefore, in places of offering by outcasts or evil castes or non-Buddhists, or in front of a cruel king, etc., those people will refute, insult, and beat, and so on.