Tibetan
དུད་འཛིན་གྱི་རྩ་བར་སླེབ་ཚེ་སླར་ཡང་ཚུར་ལྡོག་ནས་འདྲེེན་ དགོས་ཏེ་གཞན་དུ་ན་མདུད་འཛིན་ལ་འགོངས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཟེར་སྐད་ཀྱང་། དེ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་བརྡ་དོན་ལེགས་པར་མ་འཕྲོད་པའི་གཏམ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ལུས་ཀྱི་བཟླས་པའི་དགོས་པའི་གཙོ་བོ་ནི་ལྷ་དམ་ལ་བཞག་པས་འགྱུར་ཞིང་དབང་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། འདྲེན་ཚུལ་དེས་ནི་གཙོ་བོ་དབང་དུ་བྱེད་པ་འགོག་པ་སྟེ། ཐེ་བོ་ལྕགས་ཀྱུར་བྱས་ནས་ནི། །གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་མ་གཏོགས་པའི། །ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དགུག་པར་བྱ། །ཞེས་འདོན་པར་ཆས་པའི་གཏམ་དུ་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཡང་ན་ནི། །རིལ་བུའི་གྲངས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ། །ཅེས་ཕྲེང་རྡོག་གི་དག་པ་མི་ཤེས་པར་ཟད་དེ། ཕྲེང་རྡོག་ལ་འགོངས་ཆོག་ཞིང་མདུང་འཛིན་ལ་འགོངས་མི་ཆོག་པའི་ཁྱད་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་ཡང་ལག་གིས་རེག་པ་ལ་འགོངས་པར་བྱེད་པ་ནི་སྔོན་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ན་ནི་ཡོད་པར་མ་ཐོས་པས་གཞན་གང་ན་སུའི་ལུགས་ལ་ཡོད་དཔྱོད་དགོས་ཅིང་། གསེར་སྐུ་ལ་ལག་གིས་བྱི་དོར་བྱས་པས་གསེར་སྐུ་ལ་འགོངས་པར་འཇོག་ན་བྱི་དོར་ནུས་པའི་སྐབས་འགར་ཡང་མི་སྣང་ལ། དེ་འདོད་ན་ནི་མཆོད་རྟེན་གྱི་བ་རྒྱ་བསལ་ བ་དང་རྩྭ་བཏོགས་པ་སོགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་བསུབ་དགོས་སོ། །ཐེ་བོ་ལྕགས་ཀྱུར་བྱས་ནས་ནི། །ཞེས་པ་ཡང་སྔོན་མ་ཐོས་པའམ་མ་ངེས་པར་ཐད་དེ་ལྕགས་ཀྱུས་རིག་སྟེ་སྤྱན་དྲངས་པས་འགོངས་པར་བྱེད་ན་འོད་ཟེར་གྱིས་སྤྱན་དྲངས་ན་འོད་ཟེར་གྱིས་འགོངས་པ་དང་། ཕོ་ཉས་སྤྱན་དྲངས་ན་ཕོ་ཉས་འགོངས་པར་འགྱུར་བས་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད་ལ། ཐར་འདོད་ལ་ཚིག་གི་ངལ་བ་སྟེར་བའི་དོགས་དཔྱོད་འདི་འདྲ་བ་ཕྱིས་མང་དུ་བྱེད་མཁན་སྣང་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་མཐུ་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གདན་བཞིའི་རྒྱུད་ལས། དེ་ཉིད་མི་ཤེས་ཕྲེང་བ་ནི། །བུད་མེད་རྣམས་ཀྱི་དོ་ཤལ་འདྲ། །ཞེས་བཤད་པས་སྔགས་ཀྱི་བླ་མས་སློབ་མ་རྣམས་ཕྲེང་བའི་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་བཀོད་དེ། དེས་བཟླས་པའི་དོན་དུ་སྦས་ནས་འཆང་བ་ཡིན་གྱི། དེང་སང་སྔགས་ཡིག་འབྲུ་གཅིག་མི་འདྲེན་ཀྱང་ཕྲེང་བ་མེད་ན་བན་དྷེའི་གོ་མི་ཆོད་པར་བྱས་ནས་ཕྲེང་བ་ལུང་མ་བསྟན་འོད་འཚེར་བ་རེ་ཐོགས་ཏེ་སྒྲོ་གླེང་དང་ངག་འཁྱལ་གྱི་གཏམ་བྱེད་ཅིང་རབ་བྱུང་གི་གསོ་སྦྱོང་གི་ཚེ་ཕྲེང་བ་གོན་མི་ཉན་ནོ་ཟེར་ནས་ཕུད་དེ་གྲི་ཐུང་དང་ལྷན་ཅིག་དྲུང་ དུ་འཇོག་པ་སོགས་བྱེད་པ་འདི་དག་ནི་འདུལ་བ་དང་གསང་སྔགས་གང་གིའང་ཕྱོགས་རེའི་ཆ་ཤས་ཙ
Chinese
当到达念珠的根部时，又要反过来牵引，否则据说会有念珠“越过”的过失。但这只是不理解密宗真谛的说法。如果那样，身体念诵的主要目的是将本尊置于誓言中，从而转变并控制。而这种牵引的方式，主要是在阻止控制。说“以拇指作铁钩，除了本尊佛陀外，所有天神都可钩召”之类的话，听起来像是要开始争论。虽然如此，但又说“念珠的数目是阿罗汉”，这完全是不懂念珠的清净。因为念珠可以“越过”，而念珠的根部不可以“越过”，这是有区别的。一般来说，用手触摸会“越过”，这在以前的赡部洲（Jambudvipa，梵文， Jambūdvīpa， 汉语字面意思： 阎浮提，指我们所居住的这个世界）从未听说过，所以需要考察在其他什么地方、谁的教规中有这种说法。如果用手擦拭金像，就认为金像被“越过”了，那么擦拭的情况有时也不会出现。如果这样认为，那么所有关于清除佛塔上的灰尘和拔草等功德的说法都必须删除。说“以拇指作铁钩”等，也是以前没有听说过或者不确定，直接用铁钩来认识，认为用铁钩迎请就会“越过”，那么用光芒迎请，就是光芒“越过”；用信使迎请，就是信使“越过”，这样就没有任何意义了。对于想要解脱的人，给予言语上的疲劳，像这样的疑惑和考察，以后会越来越多，这除了是魔的力量之外，还能是什么呢？因此，《四座续》中说：“不识此理之念珠，如妇女之项链。”意思是密咒的上师让弟子们了解念珠的真谛，并将其隐藏起来作为念诵的目的而持有。而现在，即使一个密咒的字都不念，如果手上没有念珠，就不能算作僧人，于是拿着一个未经授记、闪闪发光的念珠，进行虚假的辩论和无意义的谈话，并且在出家人的布萨（梵文，poṣadha，汉语字面意思：增长）时，说不能戴念珠，于是摘下来和短刀一起放在旁边等等。这些行为，无论是从戒律还是密宗的任何一方面来看，都只是一些片面的部分。
English
When reaching the root of the rosary, it is necessary to pull it back again, otherwise it is said that there is a fault of 'crossing over' the knot. But this is just a saying that does not understand the true meaning of tantra. If that were the case, the main purpose of body recitation is to transform and control by placing the deity in samaya. And this method of pulling back mainly prevents control. Saying things like 'Making the thumb into an iron hook, all deities except the Buddha can be summoned' sounds like starting an argument. Although that is the case, it is also said that 'the number of beads is Arhat,' which is completely not understanding the purity of the beads. Because the beads can be 'crossed over,' but the root of the beads cannot be 'crossed over,' there is a difference. Generally speaking, touching with the hand will 'cross over,' which has never been heard of in this Jambudvipa before, so it is necessary to investigate where else and in whose doctrine this saying exists. If wiping a golden statue with the hand is considered 'crossing over' the golden statue, then the situation of wiping may not even occur sometimes. If you think so, then all the statements about the merits of clearing dust from stupas and pulling grass, etc., must be deleted. Saying 'Making the thumb into an iron hook,' etc., is also something that has not been heard of before or is uncertain. Directly recognizing with an iron hook, thinking that inviting with an iron hook will 'cross over,' then inviting with light is light 'crossing over'; inviting with a messenger is the messenger 'crossing over,' which has no meaning at all. For those who want liberation, giving verbal fatigue, such doubts and investigations will become more and more common in the future, which is nothing but the power of demons. Therefore, the Four Seats Tantra says: 'A rosary that does not know this truth is like a necklace for women.' This means that the tantric guru instructs the disciples to understand the true meaning of the rosary and hides it as a purpose for recitation. But nowadays, even if not a single syllable of a mantra is recited, if there is no rosary in hand, one cannot be considered a monk. So, holding an unblessed, shiny rosary, engaging in false debates and meaningless talk, and during the posadha (梵文，poṣadha，Romanization: posadha, 汉语字面意思：增长) of the ordained, saying that one cannot wear a rosary, so taking it off and placing it next to a short knife, etc. These actions, whether from the perspective of Vinaya or Tantra, are only some partial aspects.
Tibetan
མ་མ་གོ་བ་རྣམས་ཀྱི་མིག་ལྟོས་ཕར་བྱེད་ཚུར་བྱེད་ཕྲད་པ་ལས་བྱུང་བར་སྣང་ངོ་། །ངག་གི་བཟླས་པ་ལའང་། གང་བཟླ་བ་ནི་སྔགས་ཏེ། གཞུང་དང་ཞལ་གདམས་སུ་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣོན་པོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བསྙེན་སྒྲུབ་ལས་སྦྱོར་གསུམ་ཅིག་ཆར་དབྱེར་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་གསུངས་པས་ན་རིགས་བཞིའི་མཁའ་འགྲོ་རྣམས་དགུག་པའི་ལས་སྦྱོར་གྱི་སྔགས་ཁོ་ན་བཟླ་བར་གསུངས་ལ། དེང་སངལས་དང་པོ་པ་རིམ་འཇུག་གིས་སྒྲུབ་དགོས་པས་ནི་ཐོག་མར་བསྙེན་པའི་དུས་སུ་གཙོ་མོའི་སྙིང་པོ་ཁོ་ན་བཟླ་ལ། ཕྱིས་སྒྲུབ་པ་དང་ལས་སྦྱོར་གྱི་དུས་སུ་གཞུང་གི་གསང་སྔགས་ཉིད་བཟླ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་བཟླ་ན། ངག་གིས་ཏེ་ལྕེ་དང་རྐན་དང་མཆུ་དང་སོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྲད་པ་དང་ཕྱེ་བ་དང་བཙུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྩོལ་བ་དང་རླུང་གི་འཇུག་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་བཟླ་ན། སྒྲ་གདངས་ཀྱི་ངོ་བོས་སྟེ་གདོན་ལ་སོགས་པ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་ནི་འབྲུག་གི་ང་རོ་ལྟར་དྲག་ཞིང་དཔའ་བའི་སྒྲས་བཟླ་ལ། སྤྱིར་ནི་གྲོགས་ ཀྱིས་མི་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཤུབ་བུར་བཟླ་ཞིང་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ཚེ་ལྕེ་རྩེ་གཡོ་བ་ཙམ་དུ་བཟླ་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་སྔགས་དག་ཞིང་གསལ་བས་བཟླ་བའོ། །སྒྲ་པ་ཁ་ཅིག་སྔགས་དག་ན་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་ལ། མ་དག་ན་བསྐལ་པར་བཟླས་ཀྱང་ཕན་ཡོན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་འཛིན་མོད། དེ་ལྟའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་ཅག་གི་སྔགས་དག་པ་དེ་ནི་སཾསྐྲྀ་ཏའི་སྐད་ལ་བསམས་པར་ཟད་ལ། སྔགས་ཐམས་ཅད་སཾསྐྲྀ་ཏའི་སྐད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་རྒྱུད་ཕལ་ཆེ་བ་ཟུར་ཆག་གི་སྐད་དང་རྣལ་འབྱོར་མའི་ཀླ་ཀློའི་སྐད་སོགས་སུ་གནས་པར་བཤད་ཅིང་། གཟུངས་དངོས་གཞི་ནི་འགྲོ་ལྡིང་བའི་སྐད་དུ་གནས་པ་ཁོ་ན་མང་ལ། དེ་ནི་སཾསྐྲྀ་ཏ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དག་མ་དག་དཔྱོད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། འགྲོ་ལྡིང་བའི་སྐད་དུ་ཡང་མ་འདུས་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གསང་སྔགས་ཉིད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ཡང་དུ་མ་ཡོད་དེ། སྒྲོན་གསལ་ལས། ཀོ་ཊཱ་ཁྱད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ། །དེ་གཞན་བསྟན་བཅོས་ལས་མ་བཤད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་མོད་ཀྱི་སྔགས་དག་པར་འདོན་མི་ཤེས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་ ནུས་པ་གྲུབ་པ་མང་དུ་ཡོད་ལ། སྔགས་དག་པར་འདོན་ཤེས་ཀྱང་ནུས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་མཁས་པས་བོད་ཡུལ་ཁྱབ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་ན་གཙོ་བོར་ནི་འདུན་པ་རྩེ་གཅིག་པས་ནན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྙིང་པོའི་སྔགས་འདི་སཾསྐྲྀ་ཏའི་ཚུལ་གྱི
Chinese
那些不明白的人，似乎是从眼睛互相注视而产生的。关于口诵方面，所念诵的是咒语。在经文和口诀中，以根器非常敏锐者的角度出发，讲的是本尊、修法和事业三者同时无分别地修持。因此，说是念诵能勾召四部空行的事业咒语。现在，初学者需要按次第修持，所以首先在本尊修法时，只念诵主尊的心咒。之后在修法和事业时，念诵经文中的秘密咒语。用什么念诵呢？用口，也就是舌头、上颚、嘴唇和牙齿等相互接触、分开和闭合等的努力，以及气息的运行。如何念诵呢？以声音的性质，为了摧毁鬼神等，像龙的吼声一样猛烈而勇猛地念诵。一般来说，在同伴听不到的程度小声念诵，当以内在的禅定为主时，只动舌尖念诵。所有这些都要以一心一意，咒语清晰明了地念诵。有些音韵学家认为，咒语念正确了，仅仅念诵就能成就一切目的，如果不正确，即使念诵无数劫也没有利益。但也不是这样的，你们认为的咒语正确，只不过是按照梵语来考虑罢了。并不是所有的咒语都是梵语，大多数母续都说是存在于变音的语言和瑜伽母的野蛮语言等之中。真言的原本大多存在于飞行者的语言中，这是梵语学者无法判断正确与否的原因。即使在飞行者的语言中也没有包含的，也有许多是佛陀密咒特有的词语。《灯明》中说：“โคฏཱ་ཁྱད་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等声音，这些在其他论典中没有解释。”虽然如此，即使不善于正确念诵咒语，也有许多咒语的力量得以成就。虽然善于正确念诵咒语，但力量丝毫没有的学者遍布藏地，因此最主要的是以一心一意的意愿努力修持。因此，这个心咒是按照梵语的方式……
English
It seems that those who do not understand arise from the eyes looking back and forth at each other. Regarding verbal recitation, what is recited is mantra. In scriptures and oral instructions, from the perspective of those with extremely sharp faculties, it is said that the deity, practice, and activity are practiced simultaneously and without distinction. Therefore, it is said that only the activity mantras that summon the four classes of Dakinis are recited. Nowadays, beginners need to practice in stages, so initially, during the deity practice, only the heart mantra of the main deity is recited. Later, during the practice and activity phases, the secret mantras from the scriptures themselves are recited. With what is it recited? With the mouth, that is, the effort of the tongue, palate, lips, and teeth, etc., touching, separating, and closing, and the movement of breath. How is it recited? With the nature of sound, to subdue demons and the like, it is recited fiercely and bravely like the roar of a dragon. Generally, it is recited in a whisper so that companions cannot hear, and when inner samadhi is the main focus, it is recited only with the tip of the tongue moving. All of this should be recited with one-pointed mind, with the mantra clear and distinct. Some phonologists think that if the mantra is recited correctly, merely reciting it will accomplish all purposes, and if it is not correct, even reciting it for countless eons will be of no benefit. But that is not the case, what you consider to be the correct mantra is merely considered in terms of Sanskrit. Not all mantras are in Sanskrit, most Mother Tantras say that they exist in distorted languages and the barbarian languages of yoginis, etc. The original forms of mantras mostly exist only in the language of the flying beings, which is why Sanskrit scholars cannot judge whether they are correct or not. Even in the language of the flying beings, there are many unique words of the secret mantras of the Buddhas that are not included. The Lamp Clarification says: "Sounds such as ko ṭā khyad (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), these are not explained in other treatises." Nevertheless, even if one is not skilled in reciting mantras correctly, there are many instances where the power of mantras is accomplished. Although there are scholars who are skilled in reciting mantras correctly, but have no power at all, they are prevalent throughout Tibet, so the most important thing is to strive diligently with one-pointed intention. Therefore, this heart mantra is in the manner of Sanskrit...