Tibetan
ང་བརྒྱད་ཀྱིས་ རྒྱས་པའི་ཕྲེང་བ་འགྲུབ་ལ། ཞི་བའི་བརྒྱ་དང་། དབང་དགུག་གི་དེའི་ཕྱེད་དང་། མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ཉེར་ལྔའམ་རེ་ལྔ་སོགས་ནི་དེའི་ཁོངས་སུ་འདུ་བར་བསམས་ནས། དེང་སང་ལས་ཐམས་ཅད་པ་ལ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བྱེད་ལ། རྗེ་བླ་མའི་ཞལ་ནས་ནི་ཞི་བ་གཙོ་བོར་བྱེད་པས་བརྒྱ་དང་ལྷག་ཆད་ཁ་བསྐོང་གིས་བརྒྱད་བྱས་ཏེ་དེང་སང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པ་ནི་ཞི་བའི་ཕྲེང་བའོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །གང་གིས་བཟླ་ན། སོར་མོར་ཏེ་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་རྣམས་སུ་གཡས་པས་བཟླ་བར་བཤད་ཀྱང་། འདིར་མ་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་ཚིག་གིས་གཡོན་པས་བཟླ་ལ། དེ་ཡང་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཕྲེང་བ་སངས་རྒྱས་ལ་མཛུབ་བཅས། །ཅེས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཛུབ་མོའི་སྟེང་དུ་བཞག་པས་འདྲེན་ལ། ལས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱེད་ན་སོར་མོ་བཞི་ལ་ཞི་སོགས་ཀྱི་ལས་སོ་སོ་བཤད་ནས། ལས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ལས་བྱེད་པ། །སོར་མོ་ཀུན་གྱིས་བྱ་བར་བཤད། །ཅེས་པས་ལས་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བའི་ཐམས་ཅད་པ་ལ་སོར་མོ་བཞི་སྦྱར་བའི་མཛུབ་མོའི་སྟེང་ནས་འདྲེན་པའོ། །ཇི་ལྟར་བཟླ་ན། ཐེ་བོ་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུའི་ངོ་བོས་ཕྲེང་བ་ལྷའི་རང་ བཞིན་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ལྟེ་བའི་ས་བོན་ལ་ཐིམ་པས་དབང་དུ་གྱུར་པར་བསམ་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར། ཐེ་བོ་ལྕགས་ཀྱུར་བྱས་ནས་ནི། །ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དགུག་པར་བྱ། །ཤིན་ཏུ་མཉམ་བཞག་སྔགས་བཟླས་ན། །འགྲུབ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཡིན་པས་བླ་མེད་དུ་འདིའི་ལུང་དྲང་བར་མི་འོས་སོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡོ་ག་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་རྣལ་འབྱོར་དང་བླ་མེད་མ་ཕྱེ་བའི་སྤྱི་རྒྱུད་དུ་བཤད་ལ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་དང་གསང་བ་ནོར་བུའི་ཐིག་ལེ་ཡང་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔལ་ནཱ་རོ་འདུས་པ་རྒྱུད་ཕྱིའི་འགྲེལ་པར། རྒྱུད་ནི་མཆོག་གི་རྒྱུད་དུ་གྱུར། །ཞེས་པ་ནི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བའི་རྒྱུད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ནི་གསང་བ་འདུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་བཤད་དོ། །དེས་ན་ཕྲེང་བ་ནི་གྲངས་འཛིན་པའི་ཆེད་ཀྱང་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་ཞར་བྱུང་གི་དགོས་པ་ཡིན་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་ཕྲེང་བ་བཟླས་པ་ཁོ་ན་ལུས་ཀྱི་བཟླས་པ་ཡིན་པ་ནི་གཙོ་བོར་གོ་བར་བྱའོ། །ཕྱི་རབས་པ་ཁ་ཅིག་མདུད་འཛིན་གྱི་རྩ་བར་སླེབ་ཚེ་སླར་ཡང་ཚུར་ལྡོག་ནས་འདྲེེན་ དགོས་ཏེ་གཞན་དུ་ན་མདུད་འཛིན་ལ་འགོངས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཟེར་སྐད་ཀྱང་
Chinese
通过一百零八可以完成增长之念珠。寂静的念诵一百遍，怀业的念诵其一半，以及息灾的二十五或五十等，都应被认为是包含在其中的。现在，所有的事业都念诵一百零八遍。宗喀巴大师说，主要进行寂静的念诵，通过增减来补足到八，所以现在的一百零八遍是寂静的念珠。用什么来念诵呢？用手指。虽然在下部续部中说用右手念诵，但在这里，由于母续的誓言，用左手念诵。而且，如果从种姓的角度来说，“念珠依于佛之指”，因为是如来种姓，所以放在食指上捻动。如果从事业的角度来说，四指分别对应寂静等事业，因此说“诸业皆作之业，以诸指作”。因此，对于未区分事业的所有情况，将四指合并，从食指上捻动。如何念诵呢？以拇指金刚铁钩的自性，迎请念珠本尊的自性，融入脐部的种子字，观想成为怀业。如《金刚顶经》所说：“以拇指作铁钩，钩召诸天众，至极等持诵真言，成就无疑虑。”有人认为这是瑜伽续，不适合在无上瑜伽中引用，但并非如此，瑜伽本身被归纳为瑜伽和无上瑜伽不分的总续。而且，《金刚顶经》和《秘密宝藏点》也与此归纳相同。吉祥那若巴在《集密续外释》中说：“续为最胜之续”，意思是所有续部的根本续就是集略续，而它的后续就是《集密续》等等。因此，念珠虽然也用于计数，但这只是附带的目的。主要应理解为，由于具有等持，仅仅念诵念珠就是身体的念诵。有些后代人说，当到达结珠的根本时，必须再次返回捻动，否则会有越过结珠的过失。
English
Through one hundred and eight, the rosary of increase is accomplished. One hundred recitations for pacification, half of that for subjugation, and twenty-five or fifty for forceful action, etc., should be considered as included within that. Nowadays, for all activities, one hundred and eight are recited. Je Tsongkhapa said that mainly peaceful recitations are performed, and by adding or subtracting to make up eight, so the current one hundred and eight is the rosary of pacification. With what should one recite? With the fingers. Although in the lower tantras it is said to recite with the right hand, here, due to the samaya of the Mother Tantra, one recites with the left hand. Moreover, if it is done according to lineage, "the rosary is placed on the Buddha's finger," because it is the Tathagata lineage, it is guided by placing it on the index finger. If it is done according to activity, the four fingers are explained separately for the activities of pacification, etc., and it is said, "The activity that performs all activities is done by all fingers." Therefore, for all cases where activities are not distinguished, the four fingers are combined, and it is guided from the top of the index finger. How should one recite? By the nature of the thumb as a vajra hook, the nature of the rosary deity is invited, and by dissolving into the seed syllable at the navel, it is contemplated as becoming subjugated. As it is said in the Vajrasekhara: "Having made the thumb into a hook, all the deities are summoned. If the mantra is recited with perfect samadhi, accomplishment will occur without doubt." Some think that since this is a Yoga Tantra, it is not appropriate to quote this in Anuttarayoga, but it is not so, because Yoga itself is summarized as the general tantra that does not distinguish between Yoga and Anuttarayoga. Moreover, the Vajrasekhara and the Guhyagarbha Tilaka are also the same as this summary. The glorious Naropa in the external commentary on the Condensed Tantra said, "The tantra has become the supreme tantra," meaning that the root tantra of all tantras is the Condensed One itself, and its subsequent tantra is the Guhyasamaja, etc. Therefore, although the rosary is also for counting, that is only an incidental purpose. It should be understood primarily that because it possesses samadhi, merely reciting the rosary is the recitation of the body. Some later generations say that when reaching the root of the knot, one must return again and guide it, otherwise there will be a fault of passing over the knot.
Tibetan
། དེ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་བརྡ་དོན་ལེགས་པར་མ་འཕྲོད་པའི་གཏམ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ལུས་ཀྱི་བཟླས་པའི་དགོས་པའི་གཙོ་བོ་ནི་ལྷ་དམ་ལ་བཞག་པས་འགྱུར་ཞིང་དབང་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། འདྲེན་ཚུལ་དེས་ནི་གཙོ་བོ་དབང་དུ་བྱེད་པ་འགོག་པ་སྟེ། ཐེ་བོ་ལྕགས་ཀྱུར་བྱས་ནས་ནི། །གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་མ་གཏོགས་པའི། །ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དགུག་པར་བྱ། །ཞེས་འདོན་པར་ཆས་པའི་གཏམ་དུ་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཡང་ན་ནི། །རིལ་བུའི་གྲངས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ། །ཅེས་ཕྲེང་རྡོག་གི་དག་པ་མི་ཤེས་པར་ཟད་དེ། ཕྲེང་རྡོག་ལ་འགོངས་ཆོག་ཞིང་མདུང་འཛིན་ལ་འགོངས་མི་ཆོག་པའི་ཁྱད་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་ཡང་ལག་གིས་རེག་པ་ལ་འགོངས་པར་བྱེད་པ་ནི་སྔོན་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ན་ནི་ཡོད་པར་མ་ཐོས་པས་གཞན་གང་ན་སུའི་ལུགས་ལ་ཡོད་དཔྱོད་དགོས་ཅིང་། གསེར་སྐུ་ལ་ལག་གིས་བྱི་དོར་བྱས་པས་གསེར་སྐུ་ལ་འགོངས་པར་འཇོག་ན་བྱི་དོར་ནུས་པའི་སྐབས་འགར་ཡང་མི་སྣང་ལ། དེ་འདོད་ན་ནི་མཆོད་རྟེན་གྱི་བ་རྒྱ་བསལ་ བ་དང་རྩྭ་བཏོགས་པ་སོགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་བསུབ་དགོས་སོ། །ཐེ་བོ་ལྕགས་ཀྱུར་བྱས་ནས་ནི། །ཞེས་པ་ཡང་སྔོན་མ་ཐོས་པའམ་མ་ངེས་པར་ཐད་དེ་ལྕགས་ཀྱུས་རིག་སྟེ་སྤྱན་དྲངས་པས་འགོངས་པར་བྱེད་ན་འོད་ཟེར་གྱིས་སྤྱན་དྲངས་ན་འོད་ཟེར་གྱིས་འགོངས་པ་དང་། ཕོ་ཉས་སྤྱན་དྲངས་ན་ཕོ་ཉས་འགོངས་པར་འགྱུར་བས་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད་ལ། ཐར་འདོད་ལ་ཚིག་གི་ངལ་བ་སྟེར་བའི་དོགས་དཔྱོད་འདི་འདྲ་བ་ཕྱིས་མང་དུ་བྱེད་མཁན་སྣང་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་མཐུ་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གདན་བཞིའི་རྒྱུད་ལས། དེ་ཉིད་མི་ཤེས་ཕྲེང་བ་ནི། །བུད་མེད་རྣམས་ཀྱི་དོ་ཤལ་འདྲ། །ཞེས་བཤད་པས་སྔགས་ཀྱི་བླ་མས་སློབ་མ་རྣམས་ཕྲེང་བའི་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་བཀོད་དེ། དེས་བཟླས་པའི་དོན་དུ་སྦས་ནས་འཆང་བ་ཡིན་གྱི། དེང་སང་སྔགས་ཡིག་འབྲུ་གཅིག་མི་འདྲེན་ཀྱང་ཕྲེང་བ་མེད་ན་བན་དྷེའི་གོ་མི་ཆོད་པར་བྱས་ནས་ཕྲེང་བ་ལུང་མ་བསྟན་འོད་འཚེར་བ་རེ་ཐོགས་ཏེ་སྒྲོ་གླེང་དང་ངག་འཁྱལ་གྱི་གཏམ་བྱེད་ཅིང་རབ་བྱུང་གི་གསོ་སྦྱོང་གི་ཚེ་ཕྲེང་བ་གོན་མི་ཉན་ནོ་ཟེར་ནས་ཕུད་དེ་གྲི་ཐུང་དང་ལྷན་ཅིག་དྲུང་ དུ་འཇོག་པ་སོགས་བྱེད་པ་འདི་དག་ནི་འདུལ་བ་དང་གསང་སྔགས་གང་གིའང་ཕྱོགས་རེའི་ཆ་ཤས་ཙམ་མ་གོ་བ་རྣམས་ཀྱི་མིག་ལྟོས་ཕར་བྱེད་ཚུར་བྱེད་ཕྲད་པ་ལས་བྱུང་བར་སྣང་ངོ་། །ངག་གི་བཟླས་པ་ལའང་། གང་བཟླ་བ་ནི་སྔགས་ཏེ། གཞུང་དང
Chinese
那是对密宗的象征意义没有很好理解的说法。如果那样的话，身体念诵的主要必要性在于，将本尊置于誓言中会改变并控制。而这种引导方式则会阻止主要控制。说成是“用拇指做成铁钩后，除了本尊佛陀之外，所有天神都要勾召。”似乎是准备这样唱诵的说法。虽然那样，但又说“念珠的数目是阿罗汉”，这完全是不懂念珠的清净。因为念珠可以跨越，而持矛者不能跨越，所以作了这样的区分。一般来说，用手触摸就认为是不清净，这在以前的赡部洲（Jambudvipa，梵文音译，指地球）没有听说过，所以需要考察在其他什么地方、谁的教规中有。如果用手擦拭金像就认为金像不清净，那么擦拭干净的时候有时也不明显。如果那样认为，那么所有关于清除佛塔上的灰尘和拔草等功德的说法都必须删除。说“用拇指做成铁钩后”，这也是以前没有听说过或者不确定的，如果直接用铁钩认知并迎请就认为不清净，那么用光芒迎请，光芒也会不清净；如果用信使迎请，信使也会不清净，这样就没有任何意义了。这种给想要解脱的人带来语言负担的疑惑考察，以后出现很多，这除了是魔的力量之外，什么也不是。因此，《四座续》中说：“不识其性念珠者，如是妇女之项链。”因此，密咒上师引导弟子们认识念珠的自性，并将此作为念诵的意义而秘密持有。而现在，即使一个密咒字也不念诵，如果没有念珠，就不能算是僧人，于是拿着一个没有依据的闪闪发光的念珠，说些虚假和闲聊的话，并且在出家人的布萨时，说不能戴念珠，于是摘下来和短刀一起放在身边等等，这些做法似乎是那些对戒律和密宗任何一方的局部都不理解的人，互相模仿而产生的。关于语言的念诵，所念诵的是咒语，经典和
English
That is a statement that does not properly understand the symbolic meaning of the secret mantra. If that were the case, the main necessity of physical recitation is that placing the deity in the vow changes and controls. However, this method of guidance prevents the main control. Saying, "After making a hook with the thumb, all the gods except the main Buddha should be summoned," seems to be a statement preparing to chant in this way. Although that is the case, it is also said that "the number of beads is Arhat," which is completely ignorant of the purity of the rosary. Because the rosary can be crossed, but the spear-holder cannot be crossed, this distinction is made. In general, touching with the hand is considered impure, which has not been heard of in this Jambudvipa (Sanskrit transliteration, referring to the Earth) before, so it is necessary to investigate where else and in whose doctrine it exists. If wiping a golden statue with the hand is considered to make the golden statue impure, then sometimes it is not obvious when wiping it clean. If that is the opinion, then all the statements about the merits of removing dust from stupas and pulling grass must be deleted. Saying "After making a hook with the thumb," this is also something that has not been heard of before or is uncertain. If directly recognizing and inviting with a hook is considered impure, then inviting with light, the light will also be impure; if inviting with a messenger, the messenger will also be impure, so there is no meaning at all. Such doubts and investigations that bring linguistic burden to those who want liberation will appear more and more in the future, which is nothing but the power of demons. Therefore, the Hevajra Tantra says: "Those who do not know its nature, the rosary, are like necklaces of women." Therefore, the tantric guru guides the disciples to recognize the nature of the rosary and secretly holds it as the meaning of recitation. But now, even if a single mantra syllable is not recited, if there is no rosary, one cannot be considered a monk, so one holds an unfounded, glittering rosary, says false and idle words, and during the monastic Posadha, says that one cannot wear a rosary, so one takes it off and places it next to a short knife, etc. These practices seem to arise from those who do not understand even a part of either discipline or secret mantra, imitating each other. Regarding verbal recitation, what is recited is the mantra, the scriptures and