Tibetan
་སྲུང་གི་བསྟན་པའི་མཇུག་ཏུ་དགེ་སློང་རྐུན་པོས་བཅོམ་པ་ཞིག་གི་ཆ་ལུགས་ལ་བསྟེན་ནས་མུ་སྟེགས་རྣམས་སར་དུ་བྱུང་བ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཉམས་པ་ན་རང་གཟོ་སར་བྱུང་གི་ཆོས་ལུགས་ཐ་དད་པ་དུ་མ་འཕྲལ་འཕྲལ་དུ་འབྱུང་བར་སྣང་བ་དང་། ད་ལྟའང་ཡུལ་གྲུ་སོ་སོ་ན་དུ་མ་ཡོད་པས་བགྲང་བར་ཅི་ནུས་ཏེ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ཞེས་པ་འདིས་སྡུད་དོ། །བྱེ་མདོ་དབུ་སེམས་ཀྱི་ གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པ་བཞི་དང་མདོ་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲུབ་པ་ནི་རང་ཉིད་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་མི་གཡོ་བར་ཐ་དད་པ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་མི་གཡོ་བར་བཞུགས་ཅིང་འཁོར་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་ཡོད་པར་སྟོན་ཏོ་སྙམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ལས་གཞན་མེད་པ་དང་། སེམས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པ་དང་། ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་གཟོད་ནས་དག་པར་སྟོན་ཏོ་སྙམ་སྟེ། བརྟག་པའི་མཐའ་ལྔ་པོ་སོ་སོ་ལ་ཞེན་ནས་འཇམ་དཔལ་གྱིས་དེའི་དོན་ཞུས་པ་ན། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡང་དག་པ་ཡིན་པར་ཟུང་ཞིག་ཞེས་ཉེ་རྒྱུ་དང་རིང་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་མཚུངས་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡང་ཐབས་ཀྱི་མཛད་པར་ཟད་ཀྱི། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཞིང་གི་སྙིང་པོ་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རབ་ཞི་རྣམ་ངེས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྙིང་པོ་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །འཇམ་དཔལ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་དེས་ཀྱང་ངའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཐ་དད་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇམ་དཔལ། གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟོན། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྟོན་པ་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སེམས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་འགྱུར། སེམས་མ་སྙོམས་པ་དང་མངོན་པར་ཆ
Chinese
如同守护教法末期，盗戒比丘依仗外道之装束出现于世一样，当佛教衰败时，各种自诩产生的不同教法便会不断涌现。如今在各个地区也有很多这样的情况，难以尽数，所有这些都可以用“其他宗派”这个词来概括。大小乘、中观、唯识的四种宗派以及显宗密宗的所有宗义，都是自己作为佛教徒的宗派。这些宗派也并不偏离法性自身的本性，如《分别显示经》中所说，如来安住于法性自身的本性而不动摇，在这些眷属中，有些人认为如来是如其所显现的那样存在的。同样，有些人认为除了心之外没有其他，心也是不生的，一切都如幻觉一般，自性本来清净。如果执着于这五种观察的极端，文殊菩萨请问其含义时，佛陀说：所有这些都是真实的，虽然有近因和远因的差别，但作为菩提之因是相同的。因此，安立三乘也只是方便之举，一切乘都是佛乘，因为一切佛陀都以具足十二种田地心要而证得菩提是相同的。 《调伏寂静分别决定神变经》中说：文殊菩萨，佛土具有十二种功德心要。在那里，诸佛薄伽梵现证无上正等菩提。文殊菩萨，你也要通过这些类别了知我的佛土中没有声闻和独觉乘的差别安立。为什么呢？因为没有差别的概念。文殊菩萨，如果如来为某些众生宣说大乘，为某些众生宣说独觉乘，为某些众生宣说声闻乘，如果这样，如来就会变得心不完全清净，心不平等且
English
Just as in the final period of the protection of the doctrine, heretics appeared in the world relying on the guise of monks who had stolen the precepts, when the Buddha's doctrine declines, various self-proclaimed and different doctrines will appear one after another. Even now, there are many such cases in various regions, which are difficult to enumerate, and all of these can be summarized by the term "other schools." The four schools of Vaibhāṣika, Sautrāntika, Madhyamaka, and Yogācāra, as well as all the tenets of the exoteric and esoteric teachings, are the tenets of oneself as a Buddhist. These schools also do not deviate from the nature of dharmatā itself, as stated in the *Sūtra on the Distinct Exposition*, the Tathāgata abides in the nature of dharmatā itself without wavering, and among these retinues, some think that the Tathāgata exists as it appears. Similarly, some think that there is nothing other than the mind, and the mind is also unborn, everything is like an illusion, and the nature is originally pure. If one clings to these five extremes of observation, when Mañjuśrī asked about its meaning, the Buddha said: All of these are true, although there are differences between near causes and far causes, they are the same as the cause of bodhi. Therefore, the establishment of the three vehicles is only a skillful means, all vehicles are the Buddha vehicle, because all Buddhas attain enlightenment with the same twelve essences of the field. The *Sūtra on the Miraculous Transformations of Subduing, Pacifying, and Distinctly Determining* says: Mañjuśrī, the Buddha-field has twelve qualities of essence. There, the Buddhas, the Bhagavat, manifest the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Mañjuśrī, you should also understand through these categories that in my Buddha-field there is no difference in the establishment of the Śrāvakayāna and Pratyekabuddhayāna. Why? Because there is no concept of difference. Mañjuśrī, if the Tathāgata teaches the Mahāyāna to some beings, the Pratyekabuddhayāna to some beings, and the Śrāvakayāna to some beings, if this is the case, the Tathāgata will become impure in mind, unequal in mind, and
Tibetan
གས་པར་འགྱུར། ཉི་ཚེ་བའི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་དཔེ་མཁྱུད་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །འཇམ་དཔལ། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཆོས་ཅི་སྟོན་ཡང་རུང་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཞོལ་བ། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་འབབ་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བབ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ན་ཐེག་པ་ཐ་དད་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་མེད་དོ། །ཅེས་གསུངས་ཅིང་དམ་ཆོས་པད་དཀར་དང་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམ་འཕྲུལ་གྱི་མདོ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བཤད་ཅིང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་ལས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པའི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཞིང་དེ་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་འདི་ཉིད་དུ་ཚུལ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐར་པ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་སུ་རྒྱས་པའི་མདོ་ལས། ཐེག་པ་འདི་ནི་ཐེག་ཆེན་ཡིན། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཐེག་པའོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་གོ་འབྱེད་དོ། །ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་ནང་། །ཐེག་པ་འདི་ལས་འདའ་བ་མེད། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ནང་ནས། །ཐེག་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་། །དཔག་པའི་གྲངས་ཅིག་ཡོད་ན་ནི། །ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བར་མི་ནུས་སོ། ། ཞེས་གསུངས་ཅིང། ཐེག་པ་གསུམ་ཡང་རིམ་འཇུག་གི་གང་ཟག་གཅིག་ཁོ་ནའི་གནས་སྐབས་སོ་སོ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་དེ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་རྣམས་དཔེར་ན་མི་གཅིག་ལ་མིང་གསུམ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཆུང་ངུའི་ཚེ་ན་ནི་བྱིས་པ་ཅེས་བྱ། ལོ་ཉི་ཤུ་ནས་ནི་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ། ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ནས་ནི་རྒན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ཐེག་པ་གསུམ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གཅིག་པོ་ཁོ་ན་གདུལ་བྱ་རྣམས་སོ་སོའི་མོས་པའི་དབང་གིས་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྣ་ཚོགས་པར་མངོན་པར་སྣང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་དེ་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་དང་མཆོག་དམན་དང་དར་ནུབ་དང་སྣ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་མེད་ལ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་བསྐོར་བའི་དུས་མེད་ཅིང་འདུ་ཤེས་དང་བཅས་ཏེ་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་དང་སྒྲའི་རྣམ་རིག་གིས་ཆོས་གསུང་བའི་དུས་ཀྱང་མེད་པ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཆེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིག་སྟེ་བྱིས་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་འཐ
Chinese
会变成愤怒。会变得具有庸俗的慈悲。会堕入各种概念的过失中。如来导师会变成隐藏佛法的典范。文殊菩萨！无论如来宣说什么法，所有那些法都是趋向大乘，汇入大乘，已汇入大乘的一切都是为了成就一切智智，是为了获得一切智智，是为了获得一切智智而进入的。因此，在这个佛土中，没有安立各种不同的乘。如是说，并且在《妙法莲华经》和《神通游戏经》中也如此广说。从这大乘本身中，会产生无量无数的所有乘，并且所有那些乘都是与这乘本身具有相同性质的缘故。《大解脱经》中说：此乘乃大乘，不可思议之乘也。譬如犹如虚空，令诸有情皆得悟解。一切诸乘之中，无有能胜过此乘者。于此大乘之中，生出种种之乘。若有可量之数，则不能度脱一切众生。 如是说。三乘也仅仅是次第进入的同一个人之不同阶段而已。该经中说：种姓之子们，譬如一个人有三个名字一样。年幼时称为孩童，二十岁时称为男子，八十岁时称为老人。这三乘也与此相同。如是说。因此，佛陀的乘之法的性质唯一，只是由于所化众生各自的意乐而显现为各种乘和各种宗派，然而对于法的性质来说，没有差别、高下、兴衰和变成各种事物。没有不转法轮之时，也没有以概念和合，以词语、名相和声音的语势来说法的时期，这乃是如来们不共之法，是极其不可思议的，不是孩童的智慧所能及的。因此，要彻底理
English
will become anger. Will become endowed with mundane compassion. Will fall into the faults of various concepts. The Tathagata teacher will become an example of concealing the Dharma. Manjushri! Whatever Dharma the Tathagata teaches, all those Dharmas are inclined towards the Mahayana, converge into the Mahayana, and all that has converged into the Mahayana is to accomplish the omniscient wisdom, to obtain the omniscient wisdom, and to enter for the sake of obtaining the omniscient wisdom. Therefore, in this Buddha-field, there is no establishment of various different vehicles. Thus it is said, and it is also extensively explained in the Lotus Sutra and the Sutra of Miraculous Play. From this very Mahayana, all immeasurable and countless vehicles arise, and all those are of the same nature as this very vehicle. The Sutra of Great Liberation Expanding in All Directions says: This vehicle is the Great Vehicle, the Inconceivable Vehicle. Just like the sky, it makes all sentient beings understand. Among all vehicles, there is none that surpasses this vehicle. From within this Great Vehicle, various kinds of vehicles arise. If there were a measurable number, then it would not be possible to liberate all beings. Thus it is said. The Three Vehicles are also merely the different stages of the same individual who enters in sequence. The sutra says: Sons of good family, just as a person has three names. In childhood, he is called a child, from twenty years old he is called a man, and from eighty years old he is called an old man. These three vehicles are also the same. Thus it is said. Therefore, the nature of the Dharma of the Buddha's vehicle is unique, but due to the different inclinations of the beings to be tamed, it appears as various vehicles and various philosophical tenets, but for the nature of the Dharma, there is no difference, superiority, inferiority, rise, decline, and becoming various things. There is no time when the wheel of Dharma is not turned, and there is no time when the Dharma is spoken with concepts and in conjunction with words, terms, and the nuances of sound. This is the unique Dharma of the Tathagatas, which is extremely inconceivable and not within the scope of the wisdom of children. Therefore, to thoroughly rea