Tibetan
གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པའི་དོན་ཉིད་དེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། རྡོ་རྗེ་སྟོང་པ་དང་ཐོད་པ་བདེ་བ་སྐྱོང་བ་ཡིན་པས་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིས་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་ཅང་ཏེའུ་འདི་གཉིས་པོ་དག་ནི་བཟླས་པ་དང་སྒོམ་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ལས་ཀྱང་། རྡོ་རྗེ་སངས་རྒྱས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། །ཐོད་པ་གསང་བར་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའི་སྤྱོད་པས་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ལས་མི་འདའ་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་བདུན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤང་བ། སྤྱོད་པའི་སྔོན་འགྲོ། རྟོག་བྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུ་བླ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ། ལས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལས་གྲོལ་བར་བསྟན་པ། འཇིགས་བྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ སྤྱོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བརྐམ་དང་རྨོངས་དང་འཇིགས་དང་ཁྲོ། །ངོ་ཚའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྤངས། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཉིད་སྤངས་ནས། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པར་རྩོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དྲོད་ཆུང་ངུའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཙམ་ལས་མ་ཐོབ་པ་དེས། ཕྱི་དང་ནང་གི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་བརྐམ་ཆགས་ཀྱི་ཞེན་པ་ཆེ་བ་དང་། བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་པའི་ཡུལ་གྱི་གཏི་མུག་གིས་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དམན་པར་བལྟ་བ་མ་དོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་མི་མ་ཡིན་ལ་སོགས་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་དང་། མི་འདོད་པའི་ཡུལ་ལ་ཁྲོ་བས་སེམས་འཁྲུགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་ཚ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་ཞུམ་ཞིང་སྤ་སྐོང་བའམ། གནས་སྐབས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་བདེ་འབྲས་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདོད་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ཤིང་། འདིར་སློབ་དཔོན་ཤནྟི་པས། གཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་གེགས་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ལུས་འཚོ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པའི་གེགས་ཀྱི་རྩ་བའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར། གཏི་མུག་ གི་ཆར་གཏོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཉིད་ལོག་པའང་སྤངས་ནས། གྲུབ་བམ་མི་འགྲུབ་ལ་སོགས་པའི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ཚོམ་ཚོམ་དུ་མ་གྱུར་པས་སྤྱད་པར་བྱའོ། །འདི་དག་གིས་མཚོན་ནས། དམིགས་པ་གསལ་བར་མི་ནུས་པའི་སེམས་སྙོམས་པའམ་རྨུགས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཆར་གཏོགས་སྤྲོ་དགའ་དྲན་པས་སེམས་མ་ཞི་བའི་རྒོད་པ་དང་། མི་དགེ་བའི་ལས་བྱས་པ་སོགས་ཀྱིས་སེམས་འགྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་སྤང་བར་བསྟན་
Chinese
这是关于修持无二智慧的意义。这两者的本质是：金刚空性和颅骨守护乐，因此，通过乐空无别的行持，嘎巴拉（khaT+vAMga）和手鼓（caM+Te'u）这两者是念诵和禅修的意义。在《佛颅经》中也说：金刚佛如是说，颅骨真实安住于秘密处。如是，通过空性和慈悲无别的行持，将安住于无戏论之中。第四，不违越誓言和戒律的行持有七种：断除颠倒，行持的前行，离于分别的行持，成就之因——顶礼上师，开示从业之誓言中解脱，无惧的行持，以及大悲的行持。第一是：贪婪、愚痴、恐惧和愤怒，羞耻的果实完全断除。自己断除睡眠后，毫无疑虑地进行修行。如是说，开始进行苦行瑜伽的修行者，如果尚未获得微暖的差别三种，那么，对于外在和内在的五种妙欲享受，贪恋执着非常强烈；对于苦乐舍的境，由于愚痴而完全迷惑；由于没有舍弃低劣的见解，因此对非人等感到恐惧和害怕；对不悦意的境，由于愤怒而心烦意乱；仅仅由于世俗的执着，而产生羞耻的分别念；以及其结果是沮丧和气馁，或者，完全断除对暂时的世间安乐果报和共同成就果报的希求。在此，导师寂天菩萨说：睡眠是瑜伽士的大障碍，依赖身体的生存也是瑜伽士障碍的根本。如是所说，属于愚痴范畴的自己，也断除睡眠，对于成就或不成就等毫无疑虑，不间断地进行修行。以这些为例，也应断除无法清晰观想的昏沉或迟钝，以及属于贪欲范畴的兴奋喜悦和回忆导致心不寂静的掉举，以及因做不善业等导致的心生后悔。
English
This is about the meaning of practicing non-dual wisdom. The essence of these two is: the Vajra emptiness and the skull cup guarding bliss, therefore, through the practice of inseparable bliss and emptiness, the khaT+vAMga and the caM+Te'u are the meaning of recitation and meditation. In the Buddha Skull Sutra it is also said: Vajra Buddha thus said, the skull cup truly abides in the secret place. Thus, through the practice of inseparable emptiness and compassion, one will abide in non-proliferation. Fourth, the practice of not transgressing vows and precepts has seven aspects: abandoning perversion, the preliminary practices of conduct, conduct free from conceptualization, prostrating to the Guru as the cause of accomplishment, showing liberation from the vows of karma, fearless conduct, and the conduct of great compassion. The first is: greed, delusion, fear and anger, the fruits of shame are completely abandoned. Having abandoned sleep, one should practice without doubt. As it is said, the yogi who begins to practice asceticism, if he has not yet obtained the three kinds of slight warmth, then, for the enjoyment of the five desirable qualities of outer and inner, the attachment of greed is very strong; for the state of pleasure, pain and equanimity, he is completely deluded by ignorance; because he has not abandoned the inferior view, he feels fear and dread towards non-humans and so on; for unpleasant states, he is disturbed by anger; merely because of worldly attachment, he generates shameful discriminations; and the result is discouragement and despondency, or, he completely abandons the desire for temporary worldly happiness and the fruits of common accomplishment. Here, the teacher Shantideva says: sleep is a great obstacle for yogis, and dependence on the survival of the body is also the root of obstacles for yogis. As it is said, one who belongs to the category of ignorance also abandons sleep, and practices without interruption, without any doubt about accomplishment or non-accomplishment. By these examples, one should also abandon dullness or lethargy that cannot clearly visualize, as well as excitement and joy belonging to the category of desire, and agitation that does not pacify the mind due to recollection, and regret caused by doing unwholesome deeds, etc.
Tibetan
ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་ནས་ནི། །ཕྱི་ནས་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་སྤྱད། །སྐལ་དང་སྐལ་མིན་རྣམ་དཔྱད་པས། །དེ་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་མི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ཡང་སྤྱོད་པ་ལ་འགྲོ་བའི་ཐོག་མའི་ཐོ་རངས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དམིགས་ཏེ་ལུས་ཕུལ་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བ་དང་། གཞན་ཡང་སམྦུ་ཊིར། སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་རྒྱུར། །དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་རྒྱུ་བར་བྱ། །ཞེས་དང་། སྲོག་ཆགས་ཡན་ལག་གོ་བསྒོས་ལ། །བདེ་དོན་གཉེར་བས་བདེ་བ་སྤྱོད། །ཅེས་གསུངས་པས། ལུས་ཀྱི་བདག་འཛིན་སྤངས་ཏེ། ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་བསྔོ་བའི་ལུས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་ནས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པས་བཟོད་པའི་གོ་ཆ་བསྒོས་ཏེ། དེའི་ཕྱི་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་པར་སྤྱད་དོ། །ཚིག་ཕྱེད་ཕྱི་མའི་དོན་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། དང་པོ་ནི། ལུས་དངོས་སུ་སློང་བ་ལ་སྦྱིན་ནམ་ཞེ་ན། རང་དང་སློང་བ་པོའི་བདེན་ཚིག་གི་ནུས་པས་སླར་སོར་ཆུད་པའི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། བདུད་ཀྱིས་གླགས་བཙལ་བའི་བར་ཆད་འགྱུར་བ་སྐལ་མིན་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་སྦྱིན་པའམ། སྦྱིན་པར་མི་བྱ་བ་དང་། གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་མཐུ་ཡིས་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དེའི་ཕྱིར་སྣོད་དུ་རུང་བ་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་པས་དོན་བྱ་ཞིང་། སྣོད་དུ་མི་རུང་བ་ལ་ནི་ཆོས་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སྦྱིན་དུ་རུང་བ་དང་མི་རུང་བའང་ཡོད་པས་འདི་ཡང་ལེགས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་གསུམ་པོ་ཅིའི་ཕྱིར་སྐལ་མེད་ལ་མི་སྦྱིན་ཞེ་ན། དེ་བྱིན་ན་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ བའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་ནི་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པས་ནམ་ཡང་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བཟའ་བཅའ་དེ་བཞིན་བཏུང་བ་ཉིད། །ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་རབ་ཏུ་བཟའ། །ཡིད་འོང་མི་འོང་རྣམ་རྟོག་ཕྱིར། །ཞེན་པ་ཙམ་དུ་མི་བྱའོ། །བཟའ་དང་བཟའ་མིན་སྤྱོད་པ་དང་། །དེ་བཞིན་བཏུང་དང་བཏུང་མིན་ཉིད། །བགྲོད་དང་བགྲོད་མིན་སྔགས་པ་ཡིས། །རྣམ་རྟོག་ཉིད་དུ་མི་བྱའོ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་རྣམས་དམ་ཚིག་དང་བཅས་ཏེ་སྤྱོད་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཟན་ལ་སོགས་པ་བཟ
Chinese
托！第二是：布施身体后，从那以后如实行持，以分辨有缘和无缘，因此不应布施。如是说。此亦为行持之初，于黎明时分，于前方虚空中观想上师、佛陀和菩萨，献上身体后，便应投入行持。此外，在《桑布扎续》中说：“为利益有情故，应行持大雄行。”又说：“以肢体装点众生，为求安乐而行乐。”如是说，舍弃对身体的执着，为了与虚空同等的一切有情的利益而发愿，布施身体后，安住于菩提心不退转的戒律中，披上忍辱的盔甲，在那之后，精进地如实行持。后半句有三重含义：第一，有人问是否将身体真实布施给乞讨者？以自身和乞讨者的真实语的力量，能够恢复原状的，是有缘；恶魔寻找机会制造障碍的，是无缘，分辨之后，可以布施，也可以不布施。第二，以禅定的力量，分辨有缘和无缘，从而了解他人心意，因此，对于堪能之器，以布施佛法来成办利益；对于不堪能之器，则不应布施佛法。第三，世俗菩提心的手印，也有可以布施和不可以布施的，对此也应善加了知。如是三种，为何不布施给无缘者呢？因为如果布施给他们，就会成为根本重罪的缘故。苦行之行持是与堕罪相伴的，所以任何时候都不应做。第三是：食物和饮料，无论如何获得，都应尽情享用。为了喜欢和不喜欢而分别，不应仅仅执着。食用和非食用之行持，同样，饮用和非饮用，行走和非行走，以咒语，不应分别。如是说。如是行持的瑜伽士们，如果带着誓言而行持，是否会带着世间的分别念呢？不是的，食物等
English
To! Secondly: After giving the gift of the body, from then on, practice truthfully, by distinguishing between those who are destined and those who are not, therefore one should not give. Thus it is said. This is also the beginning of practice, at dawn, in the space in front, visualize the lama, the Buddha, and the Bodhisattva, offer the body, and then engage in practice. Furthermore, in the Sambhuta Tantra it says: "For the sake of benefiting sentient beings, one should practice the great heroic conduct." It also says: "Adorn sentient beings with limbs, and practice happiness by seeking happiness." Thus it is said, abandoning the attachment to the body, dedicating it to accomplish the benefit of all sentient beings equal to space, after giving the gift of the body, abide in the discipline of the unwavering Bodhicitta, put on the armor of patience, and after that, diligently practice truthfully. The latter half of the sentence has three meanings: First, someone asks whether to truly give the body to beggars? Those who are able to restore it to its original state by the power of the true words of oneself and the beggar are destined; those who are hindered by demons seeking opportunities are not destined, after distinguishing, one can give or not give. Second, with the power of meditation, distinguish between those who are destined and those who are not, thereby understanding the minds of others, therefore, for a suitable vessel, accomplish benefit by giving the Dharma; for an unsuitable vessel, one should not give the Dharma. Third, the mudra of conventional Bodhicitta, there are also those that can be given and those that cannot be given, one should also understand this well. As for these three, why not give to those who are not destined? Because if you give to them, it will become a cause of a root downfall. The practice of asceticism is accompanied by downfalls, so one should never do it. Third is: Food and drink, no matter how they are obtained, should be enjoyed to the fullest. One should not merely be attached to distinguishing between what is liked and disliked. The practice of eating and not eating, similarly, drinking and not drinking, walking and not walking, with mantras, one should not distinguish. Thus it is said. If the yogis who practice in this way practice with vows, will they be accompanied by worldly discriminations? No, food etc.