Tibetan
ནི། སེམས་ཡིད་ ནས་ ཉིད་སྐུར་བཞེད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཀུན་གཞི་དང་། ཡིད་ཉོན་ཡིད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་དྲུག་པོ་རྣམས་དྲི་མ་བྲལ་ཞིང་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་སྐུ་གསུམ་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབྱིངས་གཟུང་འཛིན་གྱི་ སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་རྫོགས་པ་དང་། འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་སུ་གདགས་པ་མེད་ཅིང་རིགས་དང་དོན་ཐ་དད་མེད་པ་དང་། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་དང་། གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་པ་དང་། རྣམ་པ་དེ་དག་གི་མཚན་མའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རུ་བཞུགས་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱན་ལས། ཐ་དད་རིག་དོན་མེད་ཕྱིར་དང་། རྫོགས་པ་ཐོག་མ་མེད་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒྱས་གཅིག་ཡིན་དྲི་མེད་གནས། ཐ་དད་མིན་ཕྱིར་གཅིག་པའང་མིན། །ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་པར་བཞེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་དེའི་སྒྲ་དོན་ནི། །སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་སྤྲིན་ལས་གྲོལ་ཏེ་ནམ་མཁའ་དག་པ་དང་འདྲ་བར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་འཕགས་པའི་ཆོས་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམས་འབྱུང་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། མདོ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད། །སྒྲིབ་གཉིས་ལྡན་དག་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཅེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གཉིས་ པ་ནི། རྒྱལ་བས་ནས་གཉིས་ཞེས་བརྗོད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་གཞན་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་དེ་ལྟར་བཤད་པ་འདི་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡོད་པས། དེའི་ཚེ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་བརྗོད་ལ། མཉམ་ཉིད་སོར་རྟོག་བྱ་གྲུབ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་གཞན་གསུམ་ནི་གཟུགས་སྐུ་ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་སུ་བརྗོད་དོ། །སྐབས་འདིར་ཐེག་ཆེན་གསུང་རབ་སྤྱིའི་ལུགས་སུ། རང་དོན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཏེ་སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྐུ་གསུམ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྐུ་བསྡུས་པར་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །སྐུ་གསུམ་དག་གིས་རང་གཞན་གྱི། །དོན་འདིར་རྟེན་དང་བཅས་པར་བསྟན། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཞུང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུར་གསུངས་པ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་དང་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་བཞེད་པའང་ཡོད་དེ། ཐེག་བསྡུས་ལས། དེ་ལ་ངོ་བོ་ ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་གནས་ཡིན་པ
Chinese
是，从心意中认为是自身之身。如是说，心是阿赖耶，意是染污意，以及六识，这些都是远离垢染且处所完全转变的三身，连同事业和事业，是所有法界中远离能取所取的 一切戏论的坛城中无别地圆满为一，并且在轮回和涅槃中不可施设，没有种姓和意义的差别，没有开始和结束，不是一也不是异，安住于远离这些相的戏论中，这被认为是法界智慧和自性身。如《庄严经论》云：无异识义故，圆满无始故，佛陀是一无垢处，非异故一亦非。这样认为是被教导的。那个智慧的词义是：从二障的云中解脱，如同虚空清净一般，法界完全清净，从如是性中生起殊胜的法和智慧的地方。如经中云：诸法之如是性，具二障净之相。等等如是说。二 是，胜者说为二。如是说，一切胜者遍知者在其他一些大乘经论中，这样宣说的是被称为法身，那时如上面所说，镜子般的智慧被称为自性身或智慧身，平等性、妙观察、成所作这其他三种智慧则被称为色身报身和化身。此处按照大乘经典总的说法，为了自利是法身，为了他利是色身，这样确定佛有三身，如《经庄严论》云：以三身知佛之身，以三身于此示自他，义具依处。如是说。有些经论中，所说的自性身与法身意义相同，认为是名称的不同，如《摄大乘论》云：彼自性 身者，是如来等之法身，是一切法之自在处。
English
It is considered as one's own body from the mind and intention. It is said that the mind is the alaya, the intention is the afflicted mind, and the six consciousnesses, all of which are free from defilements and whose abodes have been completely transformed, are the three bodies along with their activities and deeds. They are indivisibly perfected as one in the mandala of all dharmas, free from all elaborations of grasping and being grasped, and cannot be established in samsara and nirvana, without difference in lineage and meaning, without beginning and end, neither one nor different, abiding in freedom from all elaborations of those characteristics. This is considered to be the wisdom of the dharmadhatu and the self-existent body. As the Ornament says: Because there is no difference in knowledge and meaning, and because perfection has no beginning, the Buddha is one, a stainless place, not different, therefore not one either. It is considered that this is what is taught. The meaning of that wisdom is: having been freed from the clouds of the two obscurations, like the sky being pure, the dharmadhatu is completely pure, and it becomes the place where the noble dharmas and wisdom arise from suchness. As the sutra says: The suchness of all dharmas, possessing the characteristic of being pure with the two obscurations. And so on, it is said. Two is, the Victorious One speaks of two. It is said that the all-knowing Victorious Ones, in some other Mahayana scriptures, what is explained in this way is said to be the Dharmakaya. At that time, as explained above, mirror-like wisdom is called the Svabhavikakaya or the Jnanakaya, and the other three wisdoms, Samatajnana, Adarshajnana, and Krityanushthanajnana, are called the Rupakaya and the Nirmanakaya. Here, according to the general Mahayana scriptures, the Dharmakaya is for one's own benefit, and the Rupakaya is for the benefit of others, thus it is certain that the Buddha has three bodies. As the Ornament of the Sutras says: By the three bodies, know the body of the Buddha to be condensed, by the three bodies, here, the meaning of oneself and others is shown to be with a basis. As it is said. In some scriptures, what is said to be the Svabhavikakaya is the same in meaning as the Dharmakaya, and it is considered to be a different name. As the Compendium of the Great Vehicle says: That Svabhavikakaya is the Dharmakaya of the Tathagatas, it is the place of mastery over all dharmas.
Tibetan
འི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་དེ་གཉིས་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སྤང་བྱ་བློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་། དེས་རྟོགས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་སྡེ་ཚན་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ནི་རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ཞེས་དབྱེ་ཞིང་དེ་དག་ངོ་བོ་ནི་གཅིག་ཏུ་འདུ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག །ཐོབ་གྱུར་རྣམ་ཀུན་རྣམ་དག་པ། །དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་། ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པའི་ཆ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ཕྱེ་བ་ཡིན་པས་སྐུ་གསུམ་དུ་འདུ་ཞིང་། དེར་མ་ཟད་རང་དོན་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་གཞན་དོན་ཀུན་རྫོབ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་སྐུ་གཉིས་དང་། ཁྱབ་བྱེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་ གཏོགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར། ལྡོག་པ་ལ་དབྱེ་ན་ཐ་དད་ཀྱང་ངོ་བོ་ལ་དབྱེ་བ་བྱར་མེད་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་བལྟ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཆོས་སྐུ་གཅིག་པུར་ཡང་འདུ་བ་སོགས་དབྱེ་བསྡུ་མང་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་གཅིག་གམ་ཐ་དད་སྙམ་ན། ནམ་མཁའ་དང་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལ་དབྱེ་བར་བྱར་མེད་པ་བཞིན་དུ། ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཐ་དད་མེད་ལ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྔོན་གྱི་སེམས་ཅན་རེ་རེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བས་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱན་ལས། ཟག་མེད་དབྱིངས་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས། །མཁའ་ལྟར་ལུས་ནི་མེད་པ་དང་། །སྔོན་གྱི་ལུས་རྗེས་འབྲང་བའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་གཅིག་མིན་མང་པོའང་མིན། །ཞེས་གསུངས། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དང་ལོངས་སྐུ་ནི་གཅིག་ཡིན་ལ། སྤྲུལ་སྐུས་འགྲོ་དོན་མཛད་ཚུལ་སྔོན་གྱི་ སྨོན་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ཐ་དད་པར་བཞེད་པའང་སྣང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་པོ་དེའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ནི་བསམ་གྱི་མི་ཁྱབ་ཅིང་རྩོལ་བ་དང་རྟོག་པ་མི་མངའ་བར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཇི་སྲིད་བར། གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་དང་། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཤར་ཡང་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་ལས་ནི། འདམ་རྫབ་སྐམ། མུན་པ་བསལ། མྱུ་གུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད
Chinese
的原因。如是说。又，那二者以法界和智慧的差别来区分，法界自性清净，远离应断的忽然之垢的佛法是自性身，由此证悟的功德的类别二十一种是证悟法身，这些本体是一个，如《现观庄严论》中说： 佛陀的自性身，是无漏的何种法，获得一切极清净，彼等自性具特征。如是说。总之，具足二种清净的部分是自性身，智慧究竟的部分是法身，因此归纳为三身。不仅如此，自利胜义法身和他利世俗色身即是二身，除了周遍的法界之外没有其他的法，从反体上区分是不同，但本体上没有可区分的，意指：诸佛是法身，引导者是法的眼。如是说，归纳为唯一的法身等，说了许多的区分和归纳。如果认为诸佛的三身是一还是异？如同虚空和虚空的自性没有可区分的那样，在无漏的法界中诸佛没有差别，诸佛是往昔各个有情行持菩萨行而产生的，因此也不是一，如《现观庄严论》中说： 诸佛于无漏界，如虚空身无有，往昔之身所随逐，非一佛亦非众多。如是说。然而，诸佛的法身和报身是一，化身行利生事业的方式是随顺往昔的愿力，也有认为是不同的。那诸佛三身的语、意的事业是不可思议的，不具勤作和分别，直到世间存在为止，与所化众生的想法相符，任运成就而行持，如同无数的日轮升起，但那些所有的作用是：使泥泞干燥，消除黑暗，使苗芽成熟一样，一切诸佛
English
of the reason. As it is said. Furthermore, those two are distinguished by the difference between the element and wisdom. The Buddha's Dharma, which is the element of self-nature, is pure and free from the adventitious defilements to be abandoned, is the self-nature body. The twenty-one categories of qualities realized by it are classified as the realized Dharma body, and these entities are united as one. As it is said in the Ornament of Clear Realization: The self-nature body of the Buddha is whatever Dharma is without outflows, having attained all kinds of purity, those are characterized by self-nature. As it is said. In short, the part with two purities is the self-nature body, and the part with ultimate wisdom is divided into the Dharma body, so it is summarized into the three bodies. Moreover, the Dharma body of self-interest and ultimate truth, and the body of form of other-interest and conventional truth are the two bodies. Since there is no other Dharma other than the pervasive realm of Dharma, if divided by opposites, they are different, but in essence there is no distinction to be made, meaning: The Buddhas are the Dharma body, and the guides are the eyes of the Dharma. As it is said, it is also summarized into the only Dharma body, and many distinctions and summaries are mentioned. If you think that the three bodies of the Buddhas are one or different? Just as there is no distinction between space and the nature of space, in the uncontaminated realm of Dharma, the Buddhas are not different. The Buddhas are produced by each sentient being of the past practicing the conduct of a Bodhisattva, so they are not one either. As it is said in the Ornament: In the uncontaminated realm, the Buddhas, like the sky, have no body, because they follow the previous body, they are neither one Buddha nor many. As it is said. However, the Dharma body and enjoyment body of the Buddhas are one, and the way the emanation body performs the benefit of beings is in accordance with the aspirations of the past, and it is also considered to be different. The activities of the body, speech, and mind of those three bodies of the Buddhas are inconceivable, and without effort and thought, as long as the world exists, in accordance with the thoughts of the beings to be tamed, they spontaneously accomplish and act. Just as countless suns rise, but the function of all of them is: to dry the mud, eliminate the darkness, and ripen the sprouts, all the Buddhas