Tibetan
ག་པ་སྟེ་རང་དོན་བྱང་ཆུབ་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ། མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པས་གཞན་དོན་མཛད་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་སྟེ་དོན་གཉིས་དབྱེ་གཞིར་བྱས། དབྱེ་ངོ་དྲུག་ཏུ་བགྲངས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད། ཆོས་འགོག་བདེན་ལ་བསམ་མེད་གཉིས་མེད་རྟོག་མེད་གསུམ། ལམ་བདེན་ལ་དག་གསལ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་གསུམ། དགེ་འདུན་ལ་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་ པ་སྟེ་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ། ཆགས་ཐོགས་དམན་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་བ་སྟེ་གྲོལ་བའི་ཡོན་ཏན་གསུམ། དེ་དག་ལའང་དབྱེ་གཞི་དབྱེ་ངོ་སྔར་ལྟར་སྦྱར་བས་རྣམ་གྲངས་བརྒྱད་བརྒྱད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཡོན་ཏན་ཅན་མཆོག་གསུམ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་བཤད། གནས་སྐབས་སྐྱབས་གསུམ་དུ་དབྱེ། མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ། དཀོན་མཆོག་གི་སྒྲ་དོན་བཅས་ཀྱིས་ཐོབ་བྱ་དཀོན་མཆོག་གི་རྣམ་བཞག་གསལ་བར་མཛད། དེའི་རྗེས་སུ་གང་ཞིག་ཡོད་པ་ལས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡུལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དྲི་བཅས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དྲི་མ་མེད། །དྲི་མེད་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་རྒྱལ་བའི་མཛོད། །ཅེས་ཐོབ་ཚུལ་གནས་བཞིའི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ། དེའང་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་གནས་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་ཁམས་རང་བཞིན་རྣམ་དགརྟོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་གནས་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ། རྟོགས་པ་དེའི་ཡན་ལག་གི་གནས་བྱང་ཆུབ་དང་འབྲེལ་བའི་ཡོན་ཏན། གཞན་དག་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་གནས་ཡོན་ཏན་ གྱི་ནུས་པ་ཕྲིན་ལས་ཏེ་གནས་བཞིར་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་དང་པོ་དཀོན་མཆོག་དེའི་རིགས་བཅས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་སོགས་ཤློཀ་གཅིག་ཏུ་གཏན་ཚིག་གསུམ་བཀོད་ཅིང་། གཏན་ཚིག་རེ་རེས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་བསྒྲུབ་པར་ནུས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་སོ་སོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རྣམ་གྲངས་སུ་གསུངས། ཕྱི་མ་ཐམས་ཅད་འདི་ལས་འཕྲོས་པའི་དོན་འབའ་ཞིག་ཡིན་ཅིང་། དེའང་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་དགོངས་པའི་དོན་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་བསྡུས་དོན་གྱི་སྙིང་པོ། མདོ་སྡེ་སོ་སོའི་དགོངས་པས་རྣམ་བཞག་བཅུར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་། སྙིང་པོའི་མདོའི་དགོངས་པས་དཔེ་དགུ་དང་སྦྱར་བ། དེ་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་ཚུལ། སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ཅན་གྱིས་
Chinese
何处，即为自利菩提之功德三者。以智悲力成办他利之功德三者，以二利作为区分的基础。列举为六种区分方式的功德八者。于灭谛，无思、无二、无分别三者。于道谛，清净、明晰、对治之品三者。于僧伽，如是、如是量、各自以自证智 即智慧之功德三者。从贪执障碍微劣之垢染中解脱，即解脱之功德三者。对于这些，也如前一样施加区分的基础和区分的方式，以八八种类的功德，阐述具有功德者殊胜三宝各自的体性。分为暂时之三皈依。确立究竟之皈依唯有佛陀。以珍宝之词义等，明晰阐述所应获得之珍宝的体性。此后，凭借存在之物，使世间和超世间的处所三宝得以成就。具有垢染之如来藏与无垢染。 无垢染佛陀功德乃胜者之宝藏。如是广述获得方式四处之支分，即应证悟之处，具有垢染之界，自性清净，证悟自身体性之处，远离一切垢染之菩提。证悟彼之支分之处，与菩提相关的功德。其他亦为证悟之处，功德 之能力事业，即四处涵盖一切所知。而其中最初的珍宝，即以彼之种姓具有如来藏之方式，为了显示一切有情皆具如来藏之故。圆满佛陀之身乃散发之故等，于一颂中安立三种理由，每一理由亦能成立具有佛陀之藏性，然为适应不同所化众生而宣说多种方式。所有后者皆为此所衍生的唯一意义。即善妙区分并确立法性胜义谛法界自性清净之意趣的精要。以各别经部的意趣确立十种分类，并结合《如来藏经》的意趣运用九种比喻，以及确立彼之方式。以宣说藏性之必要性
English
Where, that is, the three qualities of self-benefit Bodhi. The three qualities of accomplishing the benefit of others through wisdom, compassion, and power, with the two benefits as the basis for distinction. The eight qualities enumerated in six types of distinctions. In the Truth of Cessation, the three of non-thought, non-duality, and non-discrimination. In the Truth of the Path, the three aspects of purity, clarity, and antidote. In the Sangha, as it is, as much as it is, each with its own self-cognizant that is, the three qualities of wisdom. Liberation from the obscurations of attachment and inferior obstacles, that is, the three qualities of liberation. For these, too, apply the basis of distinction and the manner of distinction as before, and with the eighty-eight kinds of qualities, explain the nature of each of the three supreme jewels who possess qualities. Divide into the three refuges of temporary refuge. Establish the ultimate refuge as only the Buddha. With the meaning of the word "Jewel," etc., clearly explain the nature of the Jewel to be attained. Thereafter, by means of what exists, the three jewels of the world and the transcendent realm are accomplished. The Thusness with defilements and without defilements. The undefiled Buddha's qualities are the treasury of the Victorious One. Thus, the branches of the four places of attainment are extensively explained, that is, the place to be realized, the realm with defilements, naturally pure, the place of realizing one's own nature, the Bodhi free from all defilements. The place of the branch of that realization, the qualities related to Bodhi. Others are also the place of realization, the qualities the ability of the power of activity, that is, the four places encompass all that is to be known. And the first of these jewels, that is, in the manner of the Tathagatagarbha with that lineage, in order to show that all sentient beings possess the essence of the Tathagata. The body of the complete Buddha is radiating, etc., establishing three reasons in one verse, each reason also able to establish the existence of the Buddha's essence, but speaking in various ways to accommodate different disciples. All the latter are merely the meaning derived from this. That is, the essence of the condensed meaning of the Dharma nature, the ultimate truth, the well-separated and established meaning of the intention of the Dharmadhatu, naturally pure. Establishing ten categories with the intention of each Sutra, and combining the intention of the Essence Sutra with nine metaphors, and the manner of establishing it. With the necessity of teaching the essence.
Tibetan
བསྡུས་པ་ལས། དང་པོ་ནི། ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་ཤློཀ་གཅིག་འབྱུང་སྟེ། གཞིའི་ཆོས་སྐུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ རིགས་ཁམས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ངོ་བོའི་དོན་དང་། ཁམས་ལ་ཡོད་པའི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་མོས་པ་སོགས་ལམ་གྱི་ཆོས་སྐུ་རྒྱུའི་དོན་དང་། དབྱིངས་དེ་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞི་ཐོབ་པ་ཆོས་སྐུ་འབྲས་བུའི་དོན་དང་། རིགས་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འཁོར་བའི་སྐྱོན་མཐོང་ནས་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་། མྱང་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་ནས་ཐོབ་པའི་འདོད་པ་སྐྱེ་བ་ལས་ཀྱི་དོན་དང་། ཁམས་དེ་ལ་རྒྱུའི་ཡོན་ཏན་མོས་པ་སོགས་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་མངོན་ཤེས་སོགས་མངའ་བ་ལྡན་པའི་དོན་དང་། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་བརྟེན་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་གནས་སྐབས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་འཇུག་པ་འཇུག་པའི་དོན་དང་། རང་བཞིན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་གང་ཟག་གསུམ་གྱིས་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་མིང་ཙམ་ཐ་དད་པར་སྟོན་པ་གནས་སྐབས་ཀྱི་དོན་དང་། དེ་གསུམ་རང་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་ཆོས་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་དང་། ཆོས་ཅན་སྐྱེ་འགག་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ལ་དེ་དག་བྲལ་བ་མི་འགྱུར་བའི་དོན་དང་། གཞི་ ལམ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་བྲལ་སྨིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་རྣམས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉི་མ་དང་འོད་ཟེར་ལྟར་གནས་པ་རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་པའི་དོན་ཏེ། དོན་བཅུ་པོ་དེས་ཀྱང་གང་ཟག་གཅིག་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པའི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ཚང་བར་བསྟན། གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་པད་ངན་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། བྱིས་པ་སོ་སྐྱེ་ནས་རྒྱུན་མཐའི་བར་དུ་ཡོད་པའི་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་པདྨ་མདོག་ངན་སོགས་སྒྲིབ་བྱེད་དྲི་མའི་དཔེ་དགུ་དང་། ཆོས་སྐུ་དེ་བཞིན་ཉིད་རིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གསུམ་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་སོགས་བསྒྲིབ་བྱ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་དཔེ་དགུ་དང་སྦྱར་ནས་བཤད། གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་འཇིགས་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ལྟ་བ་ཉན་རང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་བྱང་སེམས་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དད་པ་བསྐྱེད་པ་ལས་ཇི་བཞིན་མི་རྟོགས་ལ། བསལ་བཞག་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཟབ་མོས་རྟོགས་པར་བསྟན། བཞི་པ་ནི། འཕགས་པས་ལྟ་བར་དཀའ་བའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སོ་སྐྱེ་ ལ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་དང་། འཁོར་ལོ་བར་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར
Chinese
总而言之，第一点是：本体、因、果等用一个偈颂来说明，即：作为基础的法身，即如来藏，是种姓、自性、完全清净的本体之义；为了清除存在于界中的暂时性垢染，以意乐等作为方法，是道之法身，是因之义；胜界本身脱离了暂时性的垢染，获得四种功德的波罗蜜多，是法身果之义；因为具有种姓的理由，见到轮回的过患而生起厌离心，以及见到涅槃的功德而生起想要获得的欲望，是业之义；此界具有因的功德意乐等和果的功德神通等，是具有的意义；作为所依的补特伽罗，从有法差别的角度来依靠，法性也进入三种状态的差别，是进入的意义；虽然自性上没有差别，但由三种补特伽罗以状态的差别而仅仅在名称上显示为不同，是状态的意义；这三者从自共的角度来说，法界像虚空一样遍布，是周遍的意义；有法生灭增减，但法性却脱离了这些，是不变的意义；基础、道、果的所有状态中，脱离和成熟的无量功德，是无法用它和其它来表达的，像太阳和光芒一样存在，是无分别的意义。这十个意义也完整地显示了一个人成就佛果的基础、道和果。第二点是：用佛、莲花等来表示，即：从凡夫到有边的众生所具有的烦恼和所知二障，用莲花颜色不好等九种遮蔽的垢染的比喻，以及法身、如来藏、种姓的三种自性，与佛等九种所遮蔽的法界之比喻结合起来进行阐述。第三点是：法性胜义谛的实相本身，被认为执着于身见的凡夫，颠倒错乱的见解的声闻缘觉，以及对空性心散乱的初学菩萨，虽然从生起信心，但不能如实地领悟，用无舍无取的甚深智慧来证悟。第四点是：对圣者来说难以见到的如来藏，对凡夫 显示的必要性，以及在第二转法轮中无自性
English
In summary, the first point is: essence, cause, effect, etc., are explained in one verse, namely: the Dharmakaya as the basis, which is the Tathagatagarbha, is the meaning of lineage, nature, and complete purity; in order to remove the temporary defilements existing in the realm, using aspiration and other methods, is the Dharmakaya of the path, the meaning of cause; the realm itself is free from temporary defilements, and obtaining the four perfections of qualities is the meaning of the Dharmakaya of result; because of the reason of having lineage, seeing the faults of samsara and generating aversion, and seeing the merits of nirvana and generating the desire to obtain them, is the meaning of action; this realm possesses the merits of cause such as aspiration and the merits of result such as clairvoyance, is the meaning of possession; as the basis of the individual, relying on the perspective of different phenomena, the Dharma nature also enters the distinctions of the three states, is the meaning of entering; although there is no difference in nature, the three individuals show only differences in name due to the distinctions of states, is the meaning of state; these three, from the perspective of self and common, the Dharmadhatu pervades like space, is the meaning of pervasiveness; phenomena arise, cease, increase, and decrease, but the Dharma nature is free from these, is the meaning of immutability; in all states of basis, path, and result, the immeasurable merits of liberation and maturation cannot be expressed by it or others, existing like the sun and its rays, is the meaning of non-differentiation. These ten meanings also completely show the basis, path, and result for one person to achieve Buddhahood. The second point is: explained by Buddha, lotus, etc., namely: the afflictive and cognitive obscurations that beings from ordinary people to those on the extreme of existence possess, are compared to the nine metaphors of obscuring defilements such as the bad color of a lotus, and the three natures of Dharmakaya, Tathagatagarbha, and lineage are explained in conjunction with the nine metaphors of the Dharmadhatu obscured by Buddhas, etc. The third point is: the very nature of the Dharma nature, the ultimate reality, is that ordinary people who cling to the view of the aggregates, the Shravakas and Pratyekabuddhas with inverted views, and the first-stage Bodhisattvas whose minds are distracted by emptiness, although they generate faith, they do not truly realize it, and it is realized by the profound wisdom of non-abandonment and non-establishment. The fourth point is: the necessity of showing the Tathagatagarbha, which is difficult for the noble ones to see, to ordinary people, and the selflessness in the intermediate turning of the wheel of Dharma.