Tibetan
ཕྱོགས་རེ་ནས་མཚོན་ཅིང་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མཚུངས་པས་དཔེ་ལས་འདས་པར་བསྟན་པས་ལེའུ་བཞི་པ་གྲུབ། དེ་ལྟར་བསྟན་བཅོས་དངོས་གཞི་གྲུབ་ནས་སླར་ཡང་བསྡུས་དོན་དང་འབྲེལ་བར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་བཞི་ལ་མོས་པ་ཙམ་གྱིས་སྦྱིན་ཚུལ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། ཇི་ལྟར་བརྩམས་པའི་ཚུལ་འཕྲོས་དོན་དང་། མཐར་བསྔོ་སྨོན་གྱིས་བསྡུས་པའི་དོན་ཀྱང་གསལ་བར་མཛད་དེ། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོ་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་གསུང་རབ་དང་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་དོན་གཅིག་ཉིད་དཔེ་དོན་རྟགས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཡང་ཡང་ བསྐྱར་བར་མཛད་པ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐེག་པ་མཆོག་གི་ལམ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དེད་དཔོན་ལྟ་བུར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་སེམས་དེ་ཡང་དག་པར་བླང་བའི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོས་པས་རྒྱུ་བྱས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བས་རྐྱེན་བྱས་ནས་སྐྱེ་བས་དེ་ཉིད་ཐོག་མར་བསྟན། སེམས་བསྐྱེད་པའི་དམིགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དང་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་གང་གི་ཆེད་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡིན་པས་དྲི་བཅས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐོག་མར་བསྟན་ཅིང་། གཞན་དོན་དངོས་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་བསྟན། དེའི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་དང་། དེས་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཡོན་ཏན་རྣམས་སོ་སོའི་ལེའུས་བསྟན་ཏོ། །བདུན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དོན་དམ་གྱི་དཀོན་མཆོག་སངས་རྒྱས། ཀུན་རྫོབ་ཆོས་དང་དགེ་འདུན། དོན་དམ་གྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འོད་གསལ་སྟོང་ཉིད། ཀུན་རྫོབ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རིགས། དོན་དམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ། ཀུན་རྫོབ་ གཟུགས་སྐུ་གཉིས། དོན་དམ་བྲལ་བ་དང་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཡོན་ཏན། དོན་དམ་ཆོས་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་དང་ཀུན་རྫོབ་གཟུགས་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་རྣམས་སུ་དབྱེར་ཡོད་པའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །བརྒྱད་པ་ནི། དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་འདིའི་བརྗོད་བྱ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞེ་ན། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ཁམས་དང་བྱང་ཆུབ་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་སྟེ་ཐེག་ཆེན་སྙིང་པོའི་མདོ་དོན་མཐའ་དག་བསྡུས་པ་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་མི་ཕྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་གནས་བདུན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ། ཚིག་དོན་དེ་ཉིད་དང་པོར་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་གོ། །བར་དུ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ
Chinese
从一个方面进行描述，又在一切方面都不相同，通过展示超越比喻，第四章完成。如此，根本论著完成后，再次与概括意义相关联，仅仅通过信奉不可思议的四种状态，就具有胜过布施、持戒、禅定三种功德的殊胜功德；以及如何创作的方式，即附加意义；最终，以回向和祈愿来概括的意义也予以阐明。这是由于与极其广大的、伟大的和奇妙的圣典相关联的缘故，同一个意义通过比喻、意义、理证这三种方式反复地 重复。第二是，对于殊胜乘的道路，发起菩提心如同舵手一般先行，因此与如实受取此心的方式相符。菩提心是由于听闻佛陀的功德而成为因，以皈依三宝作为缘而产生，因此首先展示了这一点。发起菩提心的对境是他利和菩提，他人是为谁发起菩提心的有情众生，因此首先展示了具有垢染的真如，而他利则通过实际的事业来展示。其因是菩提，由此行持他利的支分功德通过各自的章节来展示。所有这七者也必须通过二谛的方式来了解：胜义谛的三宝是佛，世俗谛是法和僧；胜义谛的如来藏是光明空性，世俗谛是如实受取的种姓；胜义谛的菩提是自性身，世俗谛是 色身二者；胜义谛是离戏，世俗谛是异熟的功德；胜义谛是法身的事业，世俗谛是色身的事业，也应当了解这些差别。第八是，那么这部伟大论著的所诠是什么呢？是三宝、界、菩提、功德和事业等，即是摄集了大乘心要经所有意义的、通过听闻和思维极其难以理解的、不可分割的金刚般的七处是所诠。词义本身首先是通过听闻的智慧来表达的词语。中间是通过思维的智慧以普遍的方式
English
Having described it from one aspect and being dissimilar in all aspects, the fourth chapter is completed by showing it to be beyond analogy. Thus, after the main treatise is completed, again, in relation to the summarized meaning, merely by having faith in the four inconceivable states, one possesses the extraordinary merits that surpass the merits of giving, discipline, and meditation; and the manner of how it was composed, the additional meaning; and finally, the meaning summarized by dedication and aspiration is also clarified. This is because of being related to the extremely vast, great, and wondrous scriptures, the same meaning is repeatedly repeated through the three ways of analogy, meaning, and reasoning. The second is, for the path of the supreme vehicle, the generation of Bodhicitta goes ahead like a helmsman, therefore it is in accordance with the method of properly taking this mind. Bodhicitta is caused by hearing the qualities of the Buddha, and arises from taking refuge in the Three Jewels as a condition, therefore this is shown first. The object of generating Bodhicitta is the benefit of others and Bodhi, and others are the sentient beings for whom Bodhicitta is generated, therefore the Suchness with defilements is shown first, and the actual benefit of others is shown through activities. Its cause is Bodhi, and the qualities of the limbs that perform the benefit of others are shown through their respective chapters. All seven must also be understood through the manner of the two truths: the ultimate Three Jewels are the Buddha, the conventional are the Dharma and Sangha; the ultimate Tathagatagarbha is luminosity and emptiness, the conventional is the lineage that is properly taken; the ultimate Bodhi is the Svabhavikakaya, the conventional is the Two Rupakayas; the ultimate is freedom from elaboration, the conventional is the qualities of maturation; the ultimate is the activity of the Dharmakaya, and the conventional is the activity of the Rupakaya, these differences should also be understood. The eighth is, so what is the subject matter of this great treatise? It is the Three Jewels, the Dhatu, Bodhi, qualities, and activities, etc., which are the seven indivisible, vajra-like places that summarize all the meanings of the Mahayana Essence Sutra, which are extremely difficult to understand through hearing and thinking, are the subject matter. The meaning of the words themselves is first the words that are expressed by the wisdom of hearing. In the middle, it is in a general way through the wisdom of thinking.
Tibetan
་ངེས་པ་རྙེད་ནས་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་ལ་ཡོད་པའི་གཏེར་གྱི་ཁ་བྱང་ཐོབ་པ་དང་འདྲ་བར་ངེས་དོན་སྙིང་པོའི་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་ལ་ཚད་མ་གསུམ་དང་རྟོན་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བླག་ཏུ་འཇུག་ནུས་པ་ནི་དགོས་པ། དེ་ལྟར་ཞུགས་ནས་དད་པ་རྣམ་གསུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་བསྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པས་ས་འོག་གི་གཏེར་ལག་ཏུ་ཐོབ་པ་དང་འདྲ་ བར་སྙིང་པོ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཐོག་མར་རྗེས་མཐུན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་། རིམ་གྱིས་ཇེ་གསལ་དུ་སོང་ནས་མཐར་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དྲི་མ་མེད་པ་སྐྱེས་ཏེ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་ཉིང་དགོས། ཉིང་དགོས་དགོས་པ་ལ་རག་ལས། དགོས་པ་བརྗོད་བྱ་ལ་རག་ལས་པས་སྔ་མ་མེད་ན་ཕྱི་མ་མི་འབྱུང་བ་བདག་གཅིག་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་མེ་དང་དུ་བའམ་ཉི་མ་དང་འོད་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་ནི་འབྲེལ་བའོ། །དེ་དག་གི་སྤྱི་དོན་ཅུང་ཟད་བསྟན་ནས། རྩ་བའི་གཉིས་པ་གཞུང་དངོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་རྒྱས་པར་བཀྲོལ་བ་ལ་གསུམ། དོན་དང་མཐུན་པའི་མཚན་དང་ཕྱག །དོན་མཆོག་ལྡན་པའི་བསྟན་བཅོས་དངོས། དོན་དེ་ལེགས་པར་བསྒྱུར་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མཚན་དང་། འགྱུར་ཕྱག་གོ། །མཚན་ལའང་གཉིས། སྐད་གཉིས་ཤན་སྦྱར་ཏེ་བཀོད་པ་དང་། དེའི་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མ་ཧཱ་ཡ་ན་ཨཱུཏྟ་ར་ཏནྟྲ་ཤཱསྟྲ། བོད་སྐད་དུ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས། ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེ་བའི་ཡུལ་ གྱི་བྱེ་བྲག་ཁ་དོག་ཆས་གོས་དཀར་པོ་ལ་གཙོར་བྱེད་པས་རྒྱ་དཀར་པོའམ་མིང་མཐའ་འདྲེན་ཚུལ་གྱིས་རྒྱ་གར་ཅེས་གྲགས་པ། སངས་རྒྱས་བྱོན་པའི་གནས་འཕགས་ཡུལ་ན་སྐད་རིགས་ཆེན་པོ་བཞི་ཡོད་པ་ལས། སཾསྐྲྀ་ཏ་སྟེ་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་ལྷའི་སྐད་དུ། མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་ཞེས་སོགས་འབྱུང་བ། བོད་ཀྱི་སྐད་དུ་བསྒྱུར་བ། མ་ཧཱ་ནི་ཆེན་པོ། ཡཱ་ན་ནི་ཐེག་པ། ཨུཏྟ་ར་ནི་བླ་མ། ཏནྟྲ་ནི་རྒྱུད། ཤཱསྟྲ་ནི་བསྟན་བཅོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐེག་པ་ནི། འདིས་འདེགས་པས་ན་རྒྱུའི་ཐེག་པ་དང་། འདིར་འདེགས་པས་ན་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་སྟེ་ཆེ་ཆུང་སྤྱི་ལ་འཇུག་པའོ། །ཆེན་པོ་ནི། དམིགས་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཐབས་མཁས་དང་། གྲུབ་པ་དང་། ཕྲིན་ལས་ཏེ་ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པ་སྟེ་འདི་ཉིད་བྱེ་བྲག་ལ་འཇུག་གོ། །རྒྱུད་ནི། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་རྒྱུད་ལྟར
Chinese
就像获得了写有穷人家里宝藏的地址一样，依靠三种量和四种信赖，能够轻易进入具有确定意义精髓的经论及其注释，这是必要。 这样进入后，以三种信念为先导，通过对精髓之义的禅修生起智慧，就像得到了地下的宝藏一样，首先体验到与精髓法性安住方式相符的体验。 逐渐变得更加清晰，最终生起无分别、无错乱、现量证悟的无垢智慧，从而使脱离了突发污垢的自性清净法身得以显现，这是极需。 极需依赖于必要。 必要依赖于所诠释的内容，因此没有前者就不会有后者，这种单一的自生关系，就像火和烟，或者太阳和光芒一样成立，这就是关系。 稍微展示了这些的总义后，根本的第二部分，详细解释正文的词义，分为三部分：与意义相符的题目和礼敬，具有殊胜意义的真实论著，以及妥善翻译该意义的方式。 第一部分分为两部分：题目和翻译礼敬。 题目也分为两部分：梵藏两种语言混合书写，以及解释其意义。 第一部分是：在印度语中：མ་ཧཱ་ཡ་ན་ཨཱུཏྟ་ར་ཏནྟྲ་ཤཱསྟྲ། （藏文） （梵文天城体，Mahāyāna-uttaratantra-śāstra，梵文罗马拟音，大乘无上续论，汉语字面意思）。 在藏语中：ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས། （大乘无上续论）。 出现说，广阔地域的差别，以白色衣服为主，因此被称为白印度或者按照词尾的引导方式被称为印度。 在佛陀降生之地圣地印度，有四大语言体系，其中，संस्कृत（梵文天城体，saṃskṛta，梵文罗马拟音），即善于连接的天神之语中，出现महायान（梵文天城体，Mahāyāna，梵文罗马拟音）等等。 翻译成藏语。 མ་ཧཱ་（藏文）是ཆེན་པོ（伟大的）。 ཡཱ་ན་（藏文）是ཐེག་པ（乘）。 ཨུཏྟ་ར་（藏文）是བླ་མ（无上的）。 ཏནྟྲ་（藏文）是རྒྱུད（续）。 ཤཱསྟྲ་（藏文）是བསྟན་བཅོས（论）。 第二部分是：乘，因为此运载，所以是因之乘，因为在此运载，所以是果之乘，即适用于大小普遍。 ཆེན་པོ（伟大的）是：所缘和，修行和，智慧和，精进和，善巧方便和，成就和，事业，具有七种伟大，因此这仅适用于差别。 རྒྱུད（续）是：如所说词语的续流一样。
English
Like obtaining the address of a treasure in a poor person's house, it is necessary to be able to easily enter the scriptures and commentaries that have a definite meaning and essence by relying on the three valid cognitions and the four reliances. Having entered in that way, with the three kinds of faith as a preliminary, through cultivating wisdom arising from meditation on the meaning of the essence, just as one obtains an underground treasure, one first experiences an experience that is in accordance with the way the essence of reality abides. Gradually becoming clearer and clearer, finally, immaculate wisdom that realizes directly, without conceptualization or error, arises, and thus the Dharmakāya, the pure nature free from adventitious stains, is manifested, which is extremely necessary. Extreme necessity depends on necessity. Necessity depends on what is to be expressed, so if there is no former, there will be no latter; this single self-arising relationship, like fire and smoke, or the sun and light, is established, and that is the relationship. Having briefly shown the general meaning of these, the second part of the root text, the detailed explanation of the meaning of the words of the actual text, is divided into three parts: the title and homage that accord with the meaning, the actual treatise that possesses the supreme meaning, and the way in which that meaning is well translated. The first part has two parts: the title and the translation homage. The title also has two parts: writing in a mixture of Sanskrit and Tibetan, and explaining its meaning. The first part is: In the Indian language: མ་ཧཱ་ཡ་ན་ཨཱུཏྟ་ར་ཏནྟྲ་ཤཱསྟྲ། (Tibetan) (梵文天城体, Mahāyāna-uttaratantra-śāstra, Sanskrit Romanization, Great Vehicle Supreme Continuum Treatise, literal Chinese meaning). In Tibetan: ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས། (The Treatise on the Great Vehicle's Supreme Continuum). It is said that the distinction of the vast region, mainly with white clothes, is therefore called White India or is called India according to the way the suffix is guided. In the noble land of India, the place where the Buddha appeared, there are four major language systems, among which, संस्कृत (梵文天城体, saṃskṛta, Sanskrit Romanization), that is, the language of the gods that is well connected, महायान (梵文天城体, Mahāyāna, Sanskrit Romanization) etc. appears. Translated into Tibetan. མ་ཧཱ་ (Tibetan) is ཆེན་པོ (great). ཡཱ་ན་ (Tibetan) is ཐེག་པ (vehicle). ཨུཏྟ་ར་ (Tibetan) is བླ་མ (supreme). ཏནྟྲ་ (Tibetan) is རྒྱུད (continuum). ཤཱསྟྲ་ (Tibetan) is བསྟན་བཅོས (treatise). The second part is: Vehicle, because it carries, it is the vehicle of the cause, and because it carries here, it is the vehicle of the result, that is, it applies to both large and small in general. ཆེན་པོ (Great) is: object and, practice and, wisdom and, diligence and, skillful means and, accomplishment and, activity, possessing seven greatnesses, therefore this only applies to distinctions. རྒྱུད (Continuum) is: like the continuum of words as expressed.