Tibetan
འི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་མན་ངག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་པ་སོགས་མཛད། དེ་ལས་རྗེ་མར་པས་གསན་ཏེ། ཐེག་པའི་མཐར་ཐུག་སྙིང་པོའི་དོན། ། མཐའ་བྲལ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ། །ཆོས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་ལ་ངོ་སྤྲོད་བགྱིས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང་། རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་ཞལ་ནས། འོ་སྐོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འདིའི་གཞུང་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པས་མཛད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་ཐར་པ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་སོགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་གསུང་རབ་རྣམས་སུའང་གསལ་བར་མཛད་པའི་རྗེས་སུ་དཔལ་ལྡན་ཕག་མོ་གྲུ་པ་ཡབ་སྲས། རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་རང་བྱུང་ཞབས་སོགས་སྙིང་པོའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འབྲང་བར་མཛད་ཅིང་། སྐྱོབ་པ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མགོན་པོས་ཀྱང་སྙིང་པོའི་དོན་འདི་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ཀུན་མཁྱེན་དོལ་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་ངེས་དོན་སྙིང་པོའི་བཀའི་བསྡུ་བ་བཞི་པ་མཛད་པ་དང་། ཟི་ལུང་པཎ་ཆེན། རྗེ་བཙུན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐ། ཀུན་མཁྱེན་བསྟན་པའི་ཉིན་བྱེད་སོགས་ཀྱང་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཚུལ་ཕྲན་བུ་ཙམ་ལས་ལྟ་བའི་གནད་གཅིག་ཏུ་འབབ་པ་ཁོ་ན་ ཡིན་ཅིང་། གཞན་ཡང་མངའ་བདག་མཻ་ཏྲི་པའི་དངོས་སློབ་པཎྜི་ཏ་བཛྲ་པཱ་ཎིས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་པ་རྩ་འགྲེལ་སོགས་བོད་དུ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྟོན་པའི་ཕྱག་ཆེན་གྱི་བཀའ་སྲོལ་ཡིན་པ་དང་། མཻ་ཏྲི་པའི་དངོས་སློབ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། གསང་སྔགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་དམ་ཆོས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་མཚན་གསོལ་ནས་བོད་དུ་སྔ་ཕྱིར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་དོན་སྔ་མ་དང་མཚུངས་པས། མདོར་ན། མངའ་བདག་མཻ་ཏྲི་གུཔྟ་ནས་བརྒྱུད་པའི་བཤད་པ་དང་གདམས་ངག་གི་བཀའ་སྲོལ་ཐམས་ཅད་ནི་ཚིག་གི་བརྗོད་ཕྱོགས་ཙམ་ལས་དོན་གཅིག་ཏུ་འབབས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་གི་བཞེད་པའི་སྙིང་པོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཚེ་རིགས་ཞེས་བྱ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བརྗོད་ཅིང་། ཀླུ་རྒྱལ་རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་ནས་མཐོ་རིས་སུ་འཛེགས་པའི་དཔེས་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ལའང་ཡར་སྙེགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཆོས་ སྐུ་ཞེས་བྱ་ཞིང་སྙིང་པོ་མངོན་དུ་འ
Chinese
还造了《唯识十性》等论著。后来玛尔巴尊者听闻了这些教法，说道：“胜乘究竟心要义，离边不作意于心，于大法印作介绍。”等等。 冈波巴大师说：“我们的这个大手印之根本经典，是弥勒佛所著的《大乘经庄严论》。”他还说《解脱宝饰论》等著作中也阐明了这一点。之后，吉祥帕摩竹巴父子、第二佛陀让琼多吉等亲眼见到心要之义的十地自在者们都一致遵从。 救护众生怙主吉天颂恭也从此心要之义出发，转了殊胜的法轮。 他的转世多罗那他、一切智丹贝尼玛等也以略微不同的方式接受了这种观点，但最终都归于同一种见解。 此外，弥勒巴的亲传弟子班智达金刚手，将《唯识十性》的根本和注释等在藏地广泛传讲，这些也是阐释此义的大手印教法。弥勒巴的亲传弟子丹巴桑结，也将本质是度母，与密咒相符的大手印之法，命名为“圣法寂灭痛苦”，并在藏地先后传讲，其意义与前者相同。总之，从弥勒郭巴传承下来的讲说和诀窍之教法，都只是在措辞上有所不同，但意义却归于一致。 这样看来，他们所认同的心髓——如来藏，就是心之自性光明。当它存在于众生的相续中时，就被称为“种姓”，也被称为具有“佛性”。就像龙王从海底升到天界一样，它也象征着在道和果的修行上不断提升。当它成佛时，就被称为法身，并且心髓得以显现。
English
He also composed works such as the "Ten Natures of Suchness." Later, Lord Marpa heard these teachings and said, "The ultimate essence of the Great Vehicle, is to be without extremes, not focusing on the mind, and to introduce the Great Seal of Dharma." etc. Gampopa said, "The root text of our Great Seal is the treatise 'Ornament of the Great Vehicle Sutras' composed by Lord Maitreya." He also clarified this in his own works such as "The Jewel Ornament of Liberation." Following this, the glorious Phagmo Drupa and his sons, the Second Buddha Rangjung Dorje, and other masters of the ten bhumis who directly saw the meaning of the essence, all followed it unanimously. Kyobpa Jigten Sumgon also, starting from this very meaning of the essence, turned the extraordinary wheel of Dharma. His subsequent incarnation, Kunkhyen Dolpopa Sangye, also compiled the fourth collection of definitive meaning essence teachings. Zilong Panchen, Jetsun Taranatha, Kunkhyen Tenpai Nyima, and others also accepted this view in slightly different ways, but ultimately they all converge on the same key point of view. Furthermore, Pandit Vajrapani, the direct disciple of Maitripa, widely taught the root and commentary of the "Ten Natures of Suchness" in Tibet, which are also the Great Seal teachings that explain this meaning. Dampa Sangye, the direct disciple of Maitripa, also named the Great Seal Dharma, which is essentially Tara and in accordance with mantra, as "The Holy Dharma Pacifier of Suffering," and taught it in Tibet at different times, its meaning being the same as the former. In short, all the teachings and instructions transmitted from Maitri Gupta only differ in their verbal expressions, but their meaning converges into one. Thus, the essence of their view, the Tathagatagarbha, is the very clear light nature of the mind. When it exists in the continuum of sentient beings, it is called "gotra" (lineage or seed) and is said to possess the "Buddha-nature." Just as the Naga King ascends from the depths of the ocean to the heavens, it also symbolizes the upward striving in the practice of the path and the fruit. When it becomes Buddha, it is called Dharmakaya, and the essence is manifested.
Tibetan
གྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཚངས་པའི་རྣམ་འཕྲུལ་ས་ལ་འབབས་པའི་དཔེས་འཁོར་བའི་ཆོས་ལའང་མར་འགེབས་པ་དང་། དེ་དག་གི་ཚེ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མ་དག་པ་དང་། དག་པའི་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བཟང་ངན་དང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆ་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་ས་སྟེང་བཞུགས་ནས་སྲིད་གསུམ་སྐུའི་སྣང་བས་ཁྱབ་པའི་དཔེས་བསྟན། དེ་དག་ཅུང་ཟད་དབྱེ་ན། རིགས་ལ་རང་བཞིན་གནས་རིགས་དང་། རྒྱས་འགྱུར་རིགས་གཉིས། སྔ་མ་ནི་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་གྱི་གཏེར་བཞིན་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྙིང་པོའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པ་དང་། ཕྱི་མ་ནི་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་གཞིར་གནས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ལྗོན་ཤིང་གསར་དུ་བཙུགས་ནས་བསྐྱེད་པ་བཞིན་སློབ་ལམ་དུ་ཐོས་སོགས་ཀྱི་དགེ་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པས་ཡོན་ཏན་གོང་དུ་འཕེལ་བ་སྟེ་དང་པོས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་། ཕྱི་མས་ལོངས་སྤྲུལ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་དོ། །རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་གཞིའམ་རྒྱུར་གནས་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་རང་བྱུང་ཞབས་ ཀྱིས་བཞེད་པའོ། །ཆོས་སྐུ་ལའང་། དངོས་དང་། དེ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཐུན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆོས་སྐུ་མཚན་ཉིད་པ་དང་། ཕྱི་མ་ནི་ཟབ་མོ་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚུལ་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གསུང་རབ་སྤྱི་ལས་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་སུ་གསུངས་ཤིང་། སྤྱིར་སྙིང་པོ་གསུམ་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བ་འགོས་ལོ་ཆེན་པོས་བཞེད་དོ། །གཞུང་འདིའི་དགོངས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དབྱེ་བ་མེད་དེ་སེམས་ཅན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་རིགས་འདྲ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་གནས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགྱུར་མེད་དོ། །ཞེས་དང་། ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མིང་གི་བརྡ་དང་དཔེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། མདོ་ལས། ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན། དོན་དམ་བདེན་པ། ཡང་དག་པའི་མཐའ། གནས་ལུགས་རང་བཞིན། འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ། ཆོས་ཉིད། སེམས་ཉིད། སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར། དང་པོའི་མགོན་པོ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ། རང་བཞིན་འོད་གསལ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སོགས་རྣམ་གྲངས
Chinese
是这样的，就像梵天的化身降临于大地一般，轮回的法也被覆盖。在这些时候，除了突发的污垢不净和清净的差别之外，就众生的界和法身的法性本质而言，从无好坏和变化的角度来说，如是性是一样的。这由世尊安住于大地，以三有之身的显现所遍布的例子来表示。如果稍微区分一下，种姓有自性住种姓和增长种姓两种。前者如贫者家中的宝藏一般，从无始以来就以精华的方式安住在众生的相续中；后者如在种姓的能量基础上，新种植并培育结果实的树木一般，在学习道上正确地接受听闻等的善法，从而使功德不断增长，前者是获得法身自性的原因，后者是获得报身和化身的原因。全知让炯巴认为，增长的种姓之基础或因是存在的。法身也有实法身和证悟它的同类因两种。前者是具有二种清净的法身之相，后者是显示甚深胜义谛和世俗各种方式的经论。如是性在经论总集中被分为胜义谛的真如和世俗的真如两种。一般来说，三精藏通过世俗和胜义谛的区分而变成六种，这是俄洛钦波的观点。本论的观点认为，如是性没有差别，因为从众生到佛之间，相似的种姓持续不断地存在着，这就是心的法性或自性。所谓心的自性光明，就像虚空一样不变。如云：‘心的自性光明，犹如虚空般，永恒不变异。’以及‘如何先前般，其后亦如是，无有变异之法性。’这样说道。对此，用各种名称的术语和例子来表示。如经部中说：般若波罗蜜多，胜义谛，真实之边，实相自性，不变圆成，法性，心性，空性等等。在密咒乘中：最初之怙主，俱生智，大明点，自性光明，大印等等各种名称。
English
It is like this: just as the manifestation of Brahma descends to the earth, the Dharma of Samsara is also covered. At these times, apart from the difference between the sudden impurity and purity, in terms of the essence of the Dharmata of the beings' realms and Dharmakaya, from the perspective of no good or bad and no change, Suchness is the same. This is shown by the example of the Bhagavan residing on the earth, pervading with the appearance of the three realms' bodies. If we differentiate them slightly, there are two types of lineages: the naturally abiding lineage and the expanding lineage. The former is like a treasure in a poor person's house, abiding in the continuum of sentient beings as an essence from beginningless time; the latter is like planting and cultivating a new fruit-bearing tree on the basis of the lineage's potential, correctly taking the virtues of hearing, etc., on the path of learning, thereby increasing the qualities. The former is the cause of attaining the Svabhavikakaya, and the latter is the cause of attaining the Sambhogakaya and Nirmanakaya. Kunchen Rangjung Dorje believes that the basis or cause of the expanding lineage exists. The Dharmakaya also has two types: the actual Dharmakaya and the similar cause that realizes it. The former is the Dharmakaya characterized by the two purities, and the latter is the scriptures that show the profound ultimate truth and various aspects of the conventional truth. Suchness is taught in the general scriptures as two types: the ultimate Suchness and the conventional Suchness. In general, the three essences are transformed into six types through the distinction between the conventional and the ultimate, which is the view of Go Lotsawa Chenpo. According to the view of this text, there is no difference in Suchness, because the similar lineage exists continuously from sentient beings to the Buddha, which is the Dharmata or nature of the mind itself. As it is said, 'The nature of the mind is luminosity, like the sky, it is immutable.' And, 'How it was before, so it is afterwards, the Dharmata without change.' It is taught with various names and examples. As it is said in the Sutra: Prajnaparamita, ultimate truth, the edge of reality, the nature of reality, immutable perfection, Dharmata, mind-nature, emptiness, and so on. In the Mantrayana: the primordial protector, co-emergent wisdom, great bindu, self-luminous nature, Mahamudra, and so on, various names.