Tibetan
དི་འདྲ་མི་འོང་བས། ད་རེས་མི་ལུས་ཐོབ། ཡང་དག་པའི་ཆོས་དང་མཇལ་བའི་སྐབས་འདིར་ཚེ་རབས་གཏན་གྱི་འདུན་མ་འགྲུབ་པའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ཞིག་ཉམས་སུ་བླང་དགོས། དེའང་ཚེ་འདིའི་དོན་ལས་ཕྱི་མའི་དོན་གཙོ་ཆེ། ཕྱི་མའང་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་གཙོ། རང་དོན་ལས་གཞན་དོན་གཙོ། ཆོས་བཤད་སྒྲུབ་གཉིས་ལས་སྒྲུབ་པ་གཙོ། །སྒྲུབ་པ་གཞན་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་གཙོ། དེའང་ལུང་རིགས་ཀྱི་ དཔྱད་སྒོམ་ལས་བླ་མའི་མན་ངག་ཕུར་ཚུགས་སུ་བསྒོམ་པ་གཙོ། སྤྱོད་ལམ་གཞན་ལས་མལ་དུ་བསྡད་ནས་སྦྱོང་བ་གཙོ་ཆེའོ། །གོ་ལོག་མི་བྱ། ཞེས་པ་ནི། གོ་ལོག་དྲུག་སྤང་བ་སྟེ། ཆོས་སྒྲུབ་པའི་དཀའ་སྤྱད་མི་བཟོད་པར་དགྲ་འདུལ་གཉེན་སྐྱོང་ཞིང་ལས་ཚོང་ཁེ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པ་བཟོད་པ་གོ་ལོག །ཆོས་རྣམ་དག་སྒྲུབ་པ་ལ་འདུན་པ་མི་བྱེད་པར་ཚེ་འདིའི་བདེ་སྐྱིད་དཔལ་འབྱོར་ལ་འདུན་པ་བྱེད་པ་འདུན་པ་གོ་ལོག །ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་རོ་མི་མྱང་བར་ཟང་ཟིང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རོ་མྱང་བ་རོ་མྱང་གོ་ལོག །སྡིག་པ་བྱེད་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་མི་བྱེད་པར་ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་ཐུབ་བྱེད་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་སྙིང་རྗེ་གོ་ལོག །རང་ལ་ལྟོས་པའི་མི་ཆོས་ལ་མི་སྦྱོར་བར་ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས་ལ་སྦྱོར་བ་གཉེར་སེམས་གོ་ལོག །འཁོར་འདས་ཀྱི་བདེ་སྐྱིད་དང་དགེ་བ་ལ་དགའ་བ་མི་སྒོམ་པར་གཞན་ལ་མི་བདེ་བ་དང་དགྲ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་གོ་ལོག་སྟེ། དྲུག་པོ་དེ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྤང་ བར་བྱའོ། །རེས་འཇོག་མི་བྱ། ཞེས་རེས་འགའ་བྱེད། རེས་འགའ་མི་བྱེད་པ་དེ་ཆོས་ལ་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས། བློ་སྣ་མི་མང་བ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བློ་སྦྱོང་བར་བྱ། དོལ་ཆོད་དུ་སྦྱང་། ཞེས་རྣམ་གཡེང་དང་མ་འབྲེལ་པར་བློ་སྦྱོང་ཁོ་ནར་བློ་ལིངས་ཀྱིས་བསྐྱུར་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྦྱང་། རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀྱིས་ཐར་བར་བྱ། །ཞེས་རང་རྒྱུད་ལ་རྒྱུན་དུ་རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་དང་བདག་འཛིན་ལས་ཐར་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེའང་རང་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། དྲག་ཏུ་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་བརྟག །སྐྱེ་ན་གཉེན་པོ་དྲག་ཏུ་བསྟེན། ཡང་བདག་གཅེས་འཛིན་ཅི་འདྲ་འདུག་བལྟ། གལ་ཏེ་མེད་པ་ལྟར་འདུག་ན་ཆགས་སྡང་གི་ཡུལ་ཞིག་བསྟེན་ལ་བརྟག །དེའི་ཚེ་གཅེས་འཛིན་སྐྱེ་བར་འདུག་ན་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་གཉེན་པོས་དེ་མ་ཐག་སྤང་ངོ་། །ཡུས་མ་བསྒོམ། ཞེས་ཕ་རོལ་པོ་ལ་རང་གི་དྲིན་ཡོད་ཀྱང་ཡུས་ཆེ་མི་བྱ་སྟེ་བདག་བས་གཞན་གཅེས་སྒོམ་པའི་ཕྱིར་དང་། མཁས་པ་དང་བཙུན་པ་དང་ཆོས་ཉམས་ སུ་བླངས་ནས་དཀའ་ཐུབ་ཡུན་རིང་བྱས་པ་སོགས་རང་དོན་ཡིན་པས་གཞན་ལ་ཡུས་བྱ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡུས་གཞན་ལ་མི་འཚོང་ངོ་། །མི་ལ་རེ་བ་མ་ཆེ། ལྷ་ལ་གསོལ་བ་ཐོབ་བྱ་བ་རྭ་སྒྲེང་པའི་བཀའ་ཡིན་གསུངས། ཀོ་ལོང་མི་སྡོམ། ཞེས་གཞན་ལ་ཕྲག་དོག་གི་བསམ་པ་མི་བྱ། གཞན་གྱིས་རང་ལ་མི་མང་སར་སྨ་ཕབ་པ་དང་། གནོད་པ་བྱེད་པ་སོགས་ལ་ལན་མི་བྱ་ཞིང་སེམས་རྒྱུད་འཁྲུགས་པ་སྤང་། པོ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། འོ་སྐོལ་ཆོས་པ་རྣམས་ཆོས་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་མ་སོང་བས། བཟོད་སྲན་ཤའུ་བས་ཆུང་། ཀོ་ལོང་གཙང་བཙན་བས་དམ་པར་གདའ་སྟེ། དེས་ཆོས་ཀྱི་གོ་མི་ཆོད་པས་ཆོས་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་འགྲོ་བ་ཞིག་དགོས་གསུངས། ཡུད་ཙམ་པ་མི་བྱ། ཞེས་ཅུང་ཟད་ཙམ་རེས་དགའ་མི་དགའི་རྣམ་འགྱུར་སྟོན་པ་སྟེ་གྲོགས་ཀྱི་སེམས་ལ་གཟན་པ་མི་བྱ། འོར་ཆེ་མ་འདོད། ཞེས་པས་རང་གིས་ཆོས་ཉམས་སུ་བླངས་པ་དང་། གཞན་ལ་ཕན་བཏགས་པ་དང་། དགེ་བའི་ལས་བྱས་པ་ སོགས་ལ་གཞན་གྱི་འོར་ཆེའི་ཚིག་གི་གཏོང་རག་འབྱུང་དུ་རེ་བ་མི་བྱ་སྟེ། མདོར་ན་སྙན་གྲགས་ཡོང་དུ་རེ་བ་སྤང་བའོ། །དེ་ལྟར་བསླབ་བྱ་དེ་རྣམས་ནི་བློ་སྦྱོང་མི་ཉམས་ཤིང་གོང་འཕེལ་དུ་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཡིན་ལ། མདོར་ན་རྒྱལ་སྲས་རིན་པོ་ཆེས། ཚེ་ཧྲིལ་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་སྦྱངས་ནས། འབྱངས་པའི་གདིང་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གདམས་པ་ལྟར་འབད་དོ། །སྙིགས་མ་ལྔ་པོ་བདོ་བ་འདི། །བྱང་ཆུབ་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ་ཡིན། །མན་ངག་བདུད་རྩིའི་སྙིང་པོ་འདི། །གསེར་གླིང་པ་ནས་བརྒྱུད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི། དུས་དང་། སེམས་ཅན་དང་། ཚེ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལྟ་བའི་སྙིགས་མ་ལྔ་བདོ་བས་བདེ་བའི་མཐུན་རྐྱེན་ནི་ཉུང་། འགལ་རྐྱེན་མི་མཐུན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བས་ཆོས་གཞན་གྱི་གཉེན་པོས་མ་སླེབས་པ་ན། བློ་སྦྱོང་མཁན་ལ་རྐྱེན་ངན་ཇི་ཙམ་མང་བཞིན་དགེ་སྦྱོར་འཕེལ་བ་དཔེར་ན་ཤིང་ཇི་ཙམ་མང་བཞིན་མེ་ལྕེ་ཕྱི་ཕྱིར་འཕེལ་བ་ལྟར། ཉོན་མོངས་དང་རྐྱེན་ངན་ ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཁོ་ནར་བསྒྱུར་བ། གཞན་ལ་མེད་པའི་ཁྱད་ཆོས། དབང་པོ་མཆོག་དམན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་ཐོགས་ཤིང་རྒྱུད་ལ་འབྱོང་བའི་མན་ངག་བདུད་རྩིའི་སྙིང་པོ་ལྟ་བུ་འདི། ཇོ་བོའི་བླ་མ་རྣམ་གསུམ་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་སྐུ་དྲིན་ཆེ་བ་ཇོ་བོ་གསེར་གླིང་པ་ནས་བརྒྱུད་པའི་ཟབ་ཆོས་ཡི
Chinese
像这样不行，现在获得了人身，在这个遇到真正佛法的时候，必须修持一个能成就生生世世究竟愿望的主要事情。也就是，来世的事情比今世的事情重要，来世的事情中从轮回中解脱最重要，利他比自利重要，佛法讲说和实修两者中实修最重要，其他实修中修持菩提心最重要。其中，比起用教理和理性的观察修，更重要的是把上师的口诀牢固地修持在心。比起其他的行为，更重要的是躺在床上修持。不要颠倒。所谓“不要颠倒”，就是要舍弃六种颠倒：不能忍受修法的苦行，却能忍受征服敌人、保护亲友、务农经商等痛苦，这是忍受颠倒。不愿修持清净的佛法，却贪求今生的安乐财富，这是贪求颠倒。不品尝闻思修三者的滋味，却品尝世俗享乐的滋味，这是品尝颠倒。对作恶不生悲悯，却为佛法苦行而生悲悯，这是悲悯颠倒。不用于与自身相关的处世之道，却用于今生的显赫，这是用心颠倒。不修习对轮回和涅槃的安乐和善行的欢喜，却修习对他人的不幸和敌人遭受痛苦的欢喜，这是随喜颠倒。这六种颠倒，无论如何都要舍弃。 不要间断。所谓“不要间断”，就是时而做，时而不做，这是因为对佛法没有生起定解。不要分心，要一心一意地修持。要彻底地修持。所谓“彻底地修持”，就是不与散乱相混杂，一心一意地修持，把心完全投入到修持上，专心致志地修持。用观察和分析二者获得解脱。所谓“用观察和分析二者获得解脱”，就是要经常用观察和分析来使自己从烦恼和自我的执着中解脱出来。也就是，要将烦恼生起之处放在心上，观察烦恼是否强烈生起。如果生起，就要猛烈地依止对治法。还要观察我执如何存在。如果看起来好像不存在，就要依止一个贪嗔的对象来观察。那时，如果我执生起，就要立即用自他交换的对治法来舍弃它。不要累积恩情。所谓“不要累积恩情”，就是即使对方对自己有恩情，也
English
It won't work like that. Now that you have obtained a human body, and at this time when you encounter the true Dharma, you must practice something that is the main thing for accomplishing the ultimate aspirations of lifetimes. That is, the affairs of the next life are more important than the affairs of this life. Among the affairs of the next life, liberation from samsara is the most important. Benefiting others is more important than benefiting oneself. Among the two, teaching and practice of the Dharma, practice is the most important. Among other practices, cultivating the mind of bodhicitta is the most important. Among them, it is more important to firmly cultivate the guru's instructions in your heart than to study and contemplate with reason and logic. It is more important to practice while lying in bed than other behaviors. Don't reverse it. The so-called "don't reverse it" means abandoning the six reversals: unable to endure the hardships of practicing Dharma, but able to endure the suffering of conquering enemies, protecting relatives, farming, doing business, etc., this is enduring reversal. Not willing to practice pure Dharma, but greedy for the happiness and wealth of this life, this is greedy reversal. Not tasting the flavors of hearing, thinking, and meditating, but tasting the flavors of worldly pleasures, this is tasting reversal. Not having compassion for doing evil, but having compassion for doing asceticism for the sake of Dharma, this is compassion reversal. Not using it for the ways of dealing with the world related to oneself, but using it for the prominence of this life, this is intention reversal. Not cultivating joy for the happiness and virtue of samsara and nirvana, but cultivating joy for the misfortune of others and the suffering of enemies, this is rejoicing reversal. These six reversals must be abandoned in every way. Don't be intermittent. The so-called "don't be intermittent" means sometimes doing it and sometimes not doing it, which is because you have not generated a definite understanding of the Dharma. Don't be distracted, but cultivate your mind with one-pointedness. Cultivate thoroughly. The so-called "cultivate thoroughly" means not mixing with distractions, but cultivating with one-pointedness, throwing your mind completely into cultivation, and cultivating with concentration. Obtain liberation through the two, observation and analysis. The so-called "obtain liberation through the two, observation and analysis" means that you must constantly use observation and analysis to liberate yourself from afflictions and the attachment to self. That is, you must keep in mind the place where afflictions arise, and observe whether afflictions arise strongly. If they arise, you must rely strongly on the antidote. Also, observe how self-cherishing exists. If it seems as if it does not exist, then rely on an object of attachment and aversion to observe. At that time, if self-cherishing arises, you must immediately abandon it with the antidote of exchanging self and others. Don't accumulate favors. The so-called "don't accumulate favors" means that even if the other person has done you a favor,
Chinese
不要过分重视自己，要修持珍爱他胜于自己；不要因为自己是学者、僧人，或者修持佛法、长期苦行等，就认为一切都是为了自己，而无谓地责备他人。不要向他人出售责备。不要对人期望过高。向神祈祷是惹琼巴的教言。不要压制争论。也就是说，不要对他人生起嫉妒之心。对于他人当众指责自己，或者加害于自己等，不要反击，要避免内心烦乱。博朵瓦说：我们这些修行人，没有成为对治法执的对治者，所以忍耐力比绵羊毛还小。争论比纯净的戒律还严格。这样是无法理解佛法的，所以必须成为对治法执的对治者。不要做短暂的行为。也就是说，不要稍微高兴或不高兴就表露出来，不要伤害朋友的心。不要贪求大名声。也就是说，不要期望因为自己修持佛法、利益他人、行善等，而得到他人的赞美之词。总之，要避免追求名声。如此，这些教诲是使修心不衰退且不断增长的方法。总之，嘉瑟仁波切说：一生都要通过共同和后续两种方式，好好修持菩提心，从而获得精通的把握。五浊兴盛之时，将之转化为菩提道。此诀窍甘露之精华，乃是从金洲大师传承而来。也就是说，时浊、众生浊、命浊、烦恼浊、见浊五浊兴盛，导致安乐的顺缘稀少，违缘不顺极其众多，其他佛法无法对治之时，修心者遇到的违缘越多，善行就越增长，譬如木柴越多，火焰就越旺盛一样。将一切烦恼和违缘都转化为菩提道，这是其他法门所没有的特点。这个对所有根器高低的人都有利益，并且能融入自心的诀窍甘露精华，是从阿底峡尊者的三位上师中最具恩德的金洲大师传承下来的甚深教法。
English
Do not overemphasize yourself, but cultivate cherishing others more than yourself; do not think that everything is for yourself because you are a scholar, a monk, or have practiced the Dharma and endured long austerities, and do not blame others unnecessarily. Do not sell blame to others. Do not expect too much from people. Praying to the gods is the teaching of Rechungpa. Do not suppress arguments. That is, do not harbor jealousy towards others. Do not retaliate when others publicly criticize you or harm you, and avoid disturbing your mind. Potowa said: We practitioners have not become the antidote to the antidote of clinging to Dharma, so our patience is smaller than sheep's wool. Arguments are stricter than pure precepts. This is not how to understand the Dharma, so one must become the antidote to the antidote of clinging to Dharma. Do not engage in momentary actions. That is, do not show joy or displeasure at the slightest thing, and do not hurt the hearts of friends. Do not desire great fame. That is, do not expect to receive praise from others for practicing the Dharma, benefiting others, and doing good deeds. In short, avoid seeking fame. Thus, these instructions are the means to prevent mind training from declining and to make it grow. In short, Gyalse Rinpoche said: Throughout your life, you should diligently cultivate the two aspects of Bodhicitta, common and subsequent, so as to gain mastery. When the five degenerations are rampant, transform them into the path to enlightenment. This essential nectar of secret instructions is transmitted from Serlingpa. That is to say, when the five degenerations of time, sentient beings, lifespan, afflictions, and views are rampant, the conducive conditions for happiness are few, and the adverse conditions are extremely numerous, and other Dharmas cannot counteract them, the more adverse conditions a mind-training practitioner encounters, the more virtuous deeds increase, just as the more firewood there is, the more the flames blaze. Transforming all afflictions and adverse conditions into the path of enlightenment is a unique characteristic not found in other teachings. This essential nectar of secret instructions, which benefits all beings of high and low capacity and can be integrated into one's mind, is the profound Dharma transmitted from Jowo Serlingpa, the most kind of Atisha's three teachers.