Tibetan
ན་ནོ། །ཞེས་པའོ། །སྔོན་སྦྱང་ལས་ཀྱི་འཕྲོ་སད་པས། །རང་གི་མོས་པ་མང་བའི་རྒྱུས། །སྡུག་བསྔལ་གཏམ་ངན་ཁྱད་བསད་ནས། །བདག་འཛིན་འདུལ་བའི་གདམས་ངག་ཞུས། །ད་ནི་ཤི་ཡང་མི་འགྱོད་དོ། །ཞེས་པ་ནི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་འཆད་ཁ་བ་ཉིད་སྔོན་གྱི་ལས་འཕྲོ་སད་ནས། ཆོས་འདི་ཁོ་ན་ལ་ཐུགས་མོས་པས་དཀའ་སྤྱད་ཆེན་པོས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་རང་སེམས་བདག་འཛིན་འདུལ་བའི་གདམས་ངག་འདི་ཉིད། ཇོ་བོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཀའ་བརྒྱུད་ལས་ཞུས་ཤིང་ཐུགས་ལེགས་པར་སྦྱངས་པས། བདག་བས་གཞན་གཅེས་ཀྱི་ཐུགས་རང་འདོད་ཀྱི་འཁྲི་བ་གཏན་ནས་མེད་པ་སྐྱེས་ཏེ། ཆོས་སྒོར་ ཞུགས་པའི་དོན་འབྲས་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་ཅིང་གདིང་ཐོབ་པས་འགྱོད་པ་མེད་པའོ། །ཤློ་ཀ་ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་གཞུང་མཛད་པ་པོས་མཇུག་སྡུད་པའི་གསུང་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བརྒྱུད་པའི་གདམས་པས་ཁ་སྐོང་བ་ནི། དེ་ལྟར་བློ་སྦྱོང་གི་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་རང་ཉིད་གཅིག་པུར་འདུག་ན་སྐྱོ་རོགས་ཡིན་ཏེ་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་བློ་སྦྱོང་ཁོ་ནས་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཆོག་པ་མ་ཟད། ཆོས་ཟབ་མོས་ལས་ངན་ལྷོངས་ནས་སེམས་ལྷོངས་སུ། འགྲོ་ན་སྡོད་སྙིང་འདོད། སྡོད་ན་འགྲོ་སྙིང་འདོད་པ་སོགས་བྱུང་ན་འདི་ལྟར་བསྒོམ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་གཤིས་ལུགས་འདི་འདྲ་ན། །གནས་མལ་འདི་ཡང་ཡང་རབ་ཡིན། །བློ་སེམས་འདི་ཡང་བདེ་མོ་ཡིན། །གཞན་དུ་ཁྱེད་ཀྱི་སྡུག་སྲན་འདིས། །དམྱལ་བར་མ་སྐྱེས་ཁ་རྗེ་ཆེ། །བཙོ་སྲེག་མ་མྱོང་ཁ་རྗེ་ཆེ། །ཞེས་དང་། །གཞན་ཡང་འཇིགས་པ་རབ་བསམ་སྟེ། །བདག་ལ་ཁྲེལ་བདས་ཆེན་པོ་བྱ། །ལྟོ་ལ་གྱོང་བསྐུར་དཀའ་ཐུབ་བྱ། །གོས་ལ་གྱོང་བསྐུར་དམན་ཆ་བླང་། །བདེ་སྡུག་ཁྱད་བསད་གཉེན་པོ་བསྒོམ། །ཞེས་སེམས་དཔའི་ རིམ་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་ལ་ཤགས་འདེབས་གནད་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །ན་བའི་ཚེ་ན་ནད་གཡོག་ཡིན་ཏེ། དེའང་སྨན་པ་ནད་གཡོག་འཛའ་བཤེས་སོགས་ལ་འདི་ལས་དྲག་པ་ཞིག་བྱེད་ཐང་སྙམ་སེམས་ཡུས་པའི་དུས་སུ། ན་བ་འདི་གཞན་སུས་ཀྱང་མ་ལན་བདག་འཛིན་ཁོ་ནས་ལན། སྨན་དང་ནད་གཡོག་གིས་ཕན་ན་སྔར་འདི་མ་བྱས་སྙམ་པ་མེད་རུང་སུའང་འཇིགས་པ་འདི་ལས་མ་ཐར། ད་རེས་བདག་འཛིན་ཁྱོད་ལ་འདི་མཁོ་བས་སྙིང་ཚིམ་སྙམ་དུ་བསམ་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་གཞན་གྱི་ནད་གདོན་སོགས་ལེན་པ་ལ་བསླབ་བོ། །གཞན་ཡང་ཇོ་བོ་གསེར་གླིང་པའི་གསུངས་ལས། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འབུར་འཇོམས་ཏེ། །གཉེན་པོ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་བརྡེག་ཡིན། །འདུན་མ་ཐམས་ཅད་ཆིག་འདྲིལ་ཏེ། །ལམ་རྣམས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཆོད་ཡིན། །གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་བཞི་སྟེ། །མཐའ་འཁོབ་འདུལ་ན་དགོས་པ་ཡིན། །འཁོར་ངན་ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་པ་ལ། །སྙིགས་མའི་དུས་སུ་མཁོ་བ་ཡིན། །ཞེས་ གསུངས་ཏེ། རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་མ་ཐག་བློ་སྦྱོང་ངམ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་འབུར་འཇོམས་བྱ། གཉེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཕྱི་ནས་དལ་བུས་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་པར་ཉོན་མོངས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཐོག་བརྫེས་གློ་རྡེག་ཏུ་བཅོམ། འཕྲལ་ཕུག་གི་འདུན་མ་སྣ་ཁ་མང་པོ་མི་ཤོམས་པར་སེམས་ལ་གང་ཕན་དང་བདག་འཛིན་བརླག་ཅི་ཐུབ་གཅིག་པུར་བསྒྲིལ། བདག་འཛིན་དང་ནམ་བྲལ་ན་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་པས་ལམ་གཅིག་ཆོད་དེས་ལམ་རིམ་པ་བརྩི་མི་དགོས། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་ཆོས་བཞི་པོ་འདིར་འདུས་པའོ། །རྐྱེན་ངན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན། །འདྲེ་གདོན་རྒྱལ་བའི་སྤྲུལ་བ་ཡིན། །ན་ཚ་སྡིག་སྒྲིབ་ཀྱི་ཕྱགས་ཤིང་ཡིན། །སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡོ་ལོངས་ཡིན། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་བཞི་སྟེ། །མཐའ་འཁོབ་འདུལ་ན་དགོས་པ་ཡིན། །འཁོར་ངན་ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་པ་ལ། །སྙིགས་མའི་དུས་སུ་མཁོ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྐྱེན་ངན་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོགས་གསོག་སྒྲིབ་སྦྱོང་། དམ་པའི་ཆོས་དྲན་པ། རྟོགས་པ་ལ་བོགས་འདོན་པ་སོགས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་བས་རྐྱེན་ངན་སྤང་མི་དགོས། ལྷ་འདྲེའི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་། གདོན་གྱི་གནོད་པ་བྱུང་ན་དགེ་སྦྱོར་དང་ཐུགས་དམ་འཕེལ་བའི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བས་བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པས་འཇིགས་མི་དགོས། དམ་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་ལ་སྔོན་གྱི་ལས་ངན་སློང་པས་ལུས་ལ་ན་ཚ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ཡང་འབྱུང་ལ། བྱུང་བ་དེའང་ནད་ཚབས་ཆེན་པོ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཆུང་ངུ་ཀླད་པ་ན་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཐོག་མེད་ནས་བསགས་པའི་སྡིག་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་ཕྱགས་མས་འདེད་པ་ལྟར་དག་པ་མདོ་ལས་ཡང་ཡང་གསུངས་པས་ནད་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ། སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ན་སྡུག་བསྔལ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་སྟོང་ཉིད་དུ་འཆར། སྡུག་བསྔལ་ཇི་ཙམ་ཆེ་རུང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡོ་ལོངས་ཡིན་པས་ཡིད་ཞུམ་པ་མི་དགོས། དེ་རྣམས་བྱུང་ན་བྱུང་གིས་བཟང་སྟེ་ཉམས་ལེན་གྱི་གྲོགས་སུ་ཁྱེར་ཆོག་པས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་བཞི་མི་སྤངས་ ཉམས་སུ་བླང་བའི་གདམས་ངག་གོ །སྐྱིད་ཀྱི་གཉའ་གནོན་ཆེན་པོ་ཡིན། །སྡུག་གི་མཇུག་སྡུད་ཆེན་པོ་ཡིན། །མི་མཁོ་ཤོས་ནི་འདོད་ཐོག་ཡིན། །ལྟས་ངན་གཡང་དུ་ལེན་པ་ཡིན། །གཉེན་པོ་ལོག་གནོན་གྱི་ཆོས་བཞི་སྟེ། །མཐའ་འཁོབ་
Chinese
是这样的。以前串习的业力苏醒，因为自己强烈的意愿，克服痛苦和恶名，祈请调伏我执的窍诀。现在即使死了也没有后悔的。这是说，大善知识霞惹瓦，以前的业力苏醒，因为对这个法特别有信心，以极大的苦行，从觉沃父子的教言传承中，祈请并精进修习了所有佛法的根本——调伏自心我执的窍诀，生起了胜过爱自己的利他之心，彻底断除了自私的束缚，因此进入佛门的究竟意义已经成就，获得了把握，所以没有后悔。后面的两句诗是作者总结的教言。第二，以传承的窍诀补充：这样，这个修心深奥的法，如果自己一个人住，就是个伴侣，因为一切苦乐都可以用修心来转为道用，而且，如果因为深奥的佛法而恶业现前，内心动摇，想走又想留，想留又想走等等，就应该这样修：你的习性是这样的，这个住处也非常好，心意也是安乐的。否则，以你的忍受痛苦的能力，没有堕入地狱，真是幸运，没有经历煎熬，真是幸运。并且，还要极度地思维恐怖，对自己进行严厉的呵斥，在饮食上减少，进行苦行，在衣服上减少，接受低劣的，克服苦乐，修习对治。如《菩萨次第》中所说，要抓住要点来呵斥自己。生病的时候，要当侍者，也就是在医生、侍者、亲友等等面前，心里想着能比这更好的事情的时候，这个生病不是别人造成的，而是我执造成的。如果医药和侍者有用，以前就不会这样了，即使没有这样想，谁也无法逃脱这个恐惧。这次我执你需要这个，心里想着满足，并且在此基础上学习接受他人的疾病和邪魔等。另外，觉沃金洲大师说：一切分别念都要彻底摧毁，一切对治都要击碎。一切意愿都要统一，一切道路都要一决。
English
That's it. Because the karma of previous practice has awakened, and because of one's own strong aspiration, overcoming suffering and bad reputation, one requested the essential instructions for taming self-grasping. Now, even if I die, I have no regrets. This means that the great virtuous friend Chekhawa, his previous karma awakened, because he had special faith in this Dharma, with great effort, from the oral transmission of Jowo and his sons, requested and diligently practiced the essential instructions for taming self-grasping, the root of all Dharmas, and generated altruism that cherishes others more than oneself, completely cutting off the bonds of selfishness. Therefore, the ultimate meaning of entering the Dharma has been accomplished, and he has gained certainty, so he has no regrets. The last two verses are the author's concluding words. Second, supplementing with the essential instructions of the lineage: Thus, this profound Dharma of mind training, if one lives alone, is a companion, because all suffering and happiness can be transformed into the path through mind training. Moreover, if negative karma manifests because of the profound Dharma, and the mind wavers, wanting to go and wanting to stay, wanting to stay and wanting to go, etc., then one should practice like this: Your nature is like this, this dwelling is also very good, and the mind is also peaceful. Otherwise, with your ability to endure suffering, not falling into hell is truly fortunate, not experiencing torment is truly fortunate. Furthermore, one should intensely contemplate fear, and severely scold oneself, reduce food, practice asceticism, reduce clothing, accept inferiority, overcome suffering and happiness, and practice the antidote. As stated in the 'Stages of a Bodhisattva,' one should grasp the key point to scold oneself. When sick, one should be a servant, that is, in front of doctors, servants, relatives, etc., when thinking of doing something better than this, this sickness is not caused by others, but by self-grasping. If medicine and servants were useful, it would not have been like this before, even if one did not think like this, no one can escape this fear. This time, self-grasping, you need this, thinking of being satisfied, and on this basis, learn to accept the illnesses and evil spirits of others. In addition, Jowo Serlingpa said: All conceptual thoughts must be completely destroyed, all antidotes must be shattered. All intentions must be unified, and all paths must be decided as one.
Chinese
对治清净之四法是：边地调伏所必需，恶劣眷属邪行忍受时，浊世之中所需要。如是说。念头一生起，立即在修心或空性中摧毁。所有对治法不是从外面慢慢修习，而是烦恼一生起就立即像闪电般摧毁。不要设置众多眼前和长远的打算，而是专注于对心有益和尽可能摧毁我执。何时与我执分离，何时成佛，因此一条路走到底，不必计算次第。如果总集清净方面的所有对治法，就包含在这四法中。恶缘是善知识，鬼魔是胜者的化身，疾病是罪障的扫帚，痛苦是法性的资粮。一切烦恼之四法是：边地调伏所必需，恶劣眷属邪行忍受时，浊世之中所需要。如是说。依靠恶缘积累资粮、清净罪障，忆念正法，提升证悟等，因为会做善知识的事业，所以不必舍弃恶缘。如果出现神鬼的幻变和鬼怪的损害，会成为增进善行和誓言的助伴，因此是上师和佛的化身，不必害怕。如法修持正法时，因为前世的恶业，身体会生起各种疾病，生起时，不要说重病，即使是轻微的头痛，也能像用扫帚驱赶一样，清净从无始以来积累的所有罪障，经中多次宣说，因此修习对疾病感到欢喜。心中生起痛苦时，观察痛苦的自性，会显现为空性。无论痛苦多么巨大，都是法性的资粮，因此不必灰心。那些出现时，出现就好，可以作为修行的助伴。因此，不要舍弃一切烦恼之四法，是修持的窍诀。快乐是巨大的压迫，痛苦是巨大的终结，最不需要的是如意，是把恶兆当成悬崖。对治颠倒之四法是：边地
English
The four dharmas of purification are: necessary for subduing border areas, needed in the degenerate age when enduring evil retinues and wrong practices. It is said. As soon as a thought arises, immediately destroy it in the state of mind training or emptiness. All antidotes are not slowly cultivated from the outside, but as soon as afflictions arise, they are immediately destroyed like lightning. Do not set up many immediate and long-term plans, but focus solely on what benefits the mind and destroys self-grasping as much as possible. When one is separated from self-grasping, one becomes a Buddha, so take one path to the end, without having to count the stages. If you summarize all the antidotes on the side of purification, they are contained in these four dharmas. Bad conditions are virtuous friends, ghosts and demons are emanations of the victors, diseases are brooms for obscurations, and suffering is the resource of dharmata. The four dharmas of all afflictions are: necessary for subduing border areas, needed in the degenerate age when enduring evil retinues and wrong practices. It is said. Relying on bad conditions to accumulate merit and purify obscurations, remembering the sacred Dharma, enhancing realization, etc., because they do the work of virtuous friends, there is no need to abandon bad conditions. If the illusions of gods and demons and the harm of spirits occur, they will become helpers in increasing virtue and vows, so they are emanations of the lama and the Buddha, so there is no need to be afraid. When practicing the sacred Dharma properly, because of past bad karma, various diseases will arise in the body, and when they arise, not to mention serious illnesses, even a slight headache can purify all the obscurations accumulated from beginningless time, as if sweeping them away with a broom, as repeatedly stated in the sutras, so cultivate joy in disease. When suffering arises in the mind, looking at the nature of suffering, it will appear as emptiness. No matter how great the suffering, it is a resource of dharmata, so there is no need to be discouraged. When those arise, it is good that they arise, and they can be taken as helpers in practice. Therefore, do not abandon the four dharmas of all afflictions, which are the key instructions for practice. Happiness is a great oppression, suffering is a great ending, the least needed is wish fulfillment, which is taking bad omens as cliffs. The four dharmas of reversing antidotes are: border areas