Tibetan
མ་ཉིད་ལ་འབད་དེ་རེ་དོགས་མེད་པར་སྐྱོང་བས་སེལ་ལ། དེ་བཞིན་ཉམས་ལེན་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ནད་གདོན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གེགས་བྱིང་རྒོད་རྨུགས་གསུམ་སོགས་ཅི་བྱུང་ཡང་། དེ་དག་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ཁ་དོག་དབྱིབས་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟགས། དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་ཐག་བཅད། ཡང་ན་གཏོང་ལེན་བྱེད། ནད་བྱུང་དོགས་ཕན་རེ་སོགས་རེ་དོགས་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་ནད་གདོན་རྣམས་སྐུ་བཞིར་ཁྱེར་ཏེ་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །བྱིང་རྒོད་སོགས་ལའང་སྤྱོད་ལམ་དམིགས་པ་སོགས་བྱིང་ན་རྒོད་ཐབས་དང་། རྒོད་ན་བྱིང་ཐབས་བྱ། ཡང་བྱིང་རྒོད་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ཏེ་བཞག་པས་སེལ་ལོ། ། གེགས་སེལ་མང་ཡང་འདིར་ཡི་གེས་འཇིགས་ནས་མ་བྲིས་པས་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་དབང་པོ་རབ་ནི་ཐམས་ཅད་གཉུག་མ་སྤྲོས་བྲལ་ཏུ་རྟོགས་པས་གེགས་སེལ་བྱར་མེད་དོ། །འཕྲང་འདི་རྣམས་རོ་གཅིག་གི་སྐབས་སུ་འབྱུང་ཞིང་། ཕྱག་ཆེན་པས་འདི་རྣམས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་གི་བག་ཆགས་རྒྱུད་ལ་འཐས་པ་རྣམས་ལྷོངས་པས་སྟོང་པར་འདག་པའི་རྟགས་སུ་གསུངས། ལམ་འབྲས་སོགས་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་རྫོགས་རིམ་མཚན་བཅས་ཀྱི་དུས། ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་དེ་དང་དེའི་རིགས་མཐུན་གྱི་སྟོབས་ལས། རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་དང་སེམས་རྣམས་འདུས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་འཆར་བར་གསུངས། དེ་ལྟར་ཤོར་ས་དང་འཕྲད་ནད་གདོན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གེགས་མང་མོད་ཀྱང་། །ཕལ་ཆེར་འདི་ཙམ་ལ་འདུས་ཤིང་། སྐྱོན་སེལ་ཚུལ་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་དག་ནི་གོལ་ས་གསུམ། ཤོར་ས་བཞི། འཕྲང་ལྔ། གེགས་གསུམ་སེལ་བའི་རིམ་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་སྐྱོན་ཡོན་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་འབད་ནས་བླང་དོར་མ་འཆོལ་བ་དང་ལྔ། ༈ ཡོན་ ཏན་སྐྱེ་ཚུལ་ཡང་སྔོན་འགྲོའི་ཡོན་ཏན་རང་གི་སྐབས་དོན་འགྲུབ་ཅིང་། ལམ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། དེར་མ་ཟད་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་དང་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམས་པས་ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལོག་ལས་འབྲས་བསམས་པས་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཏེ། སྲོག་ལ་བསྔོས་ནས་སྲུང་ནུས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམས་པས། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ཏེ། ངེས་པར་འབྱུང་ནས་བྱང་ཆུབ་ཁོ་ན་ཐོབ་པར་འདོད། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས་རང་བདེ་འདོད་དང་བྲལ་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཁོ་ན་བསམ་པ་འབྱུང་། ཡིག་བརྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འབད་པས་སྡིག་པ་དག་པའི་རྟགས་དངོས་དང་རྨི་ལམ་དུ་འབྱུང་བས། དེས་ཉམས་རྟོགས་སྐྱེས། མཎྜལ་གྱིས
Chinese
依靠自性努力，无有希望和疑虑地守护便能消除，应当如是修习。此外，无论发生疾病、邪魔、禅定的障碍，沉没、掉举、昏沉三种等任何情况，都要观察那些各自的体性、颜色、形状、生处、住处、去处这三者。不作否定和肯定，断定其自性不成立。或者进行施受法。对于生病、担忧、利益、希望等，不作任何希望和疑虑，将疾病邪魔都转为四身而修持。对于沉没、掉举等，也要采取对治的行为，例如沉没时采取掉举的方法，掉举时采取沉没的方法。或者观察沉没掉举的体性，安住于此便能消除。 消除障碍的方法很多，但在此因畏惧文字繁多而未书写，应从上师的口中得知。再者，根器 श्रेष्ठ的人，由于证悟一切本初离戏，所以没有需要消除的障碍。这些歧途在体验 ஒரே味的时候出现，大手印说这些是由于烦恼和分别念的习气沾染在相续中，当它们显现时，是空性得以净化的征兆。道果等 பொதுவாக在圆满次第有相之时，从烦恼和分别念各自的同类力量中，根脉、气、明点和心识等聚合的缘起中显现。如是迷失之处和遭遇疾病、邪魔、禅定的障碍虽然很多，但大多都包含在此处，消除过失的方法也应如是知晓。这些是迷失三处、错失四处、歧途五处、障碍三处的次第，如是知晓过失和功德后，努力做到取舍不混淆，这是第五点。 功德生起的方式是，前行功德成就自己的本义，并且能够作为后来的道路生起的依据。不仅如此，修习暇满难得和死亡无常，从而使今生转为道用，思维业果，从而对其深信不疑，甚至可以献出生命来守护。思维轮回的过患，从而对三界轮回生起厌离心，决心一定要从中解脱，并且想要获得圆满菩提。修习慈悲心和菩提心，从而远离自私自利的想法，仅仅想着利益有情。努力修持百字明，从而在实际中和梦中出现罪业清净的征兆，由此生起觉受和证悟。通过献曼茶罗
English
Relying on one's own nature and striving to protect without hope or doubt will eliminate them, and one should practice in this way. Furthermore, whatever arises, such as illness, evil spirits, obstacles to samadhi, dullness, agitation, or drowsiness, examine the essence, color, shape, origin, location, and destination of each of these. Without affirming or denying, determine that they are not established by their own nature. Alternatively, practice exchanging self and others. Without any hope or doubt regarding illness, worry, benefit, or expectation, transform all illnesses and evil spirits into the four kayas and practice. For dullness, agitation, and so on, adopt appropriate conduct and focus, such as using methods to arouse when dull, and methods to calm when agitated. Alternatively, examine the essence of dullness and agitation, and simply resting in that will eliminate them. There are many methods for eliminating obstacles, but due to fear of excessive writing, they are not written here; they should be learned from the guru's instructions. Moreover, for those with sharp faculties, all is realized as primordially free from elaboration, so there are no obstacles to eliminate. These pitfalls arise during the experience of one taste, and Mahamudra states that these are signs that the afflictions and habitual patterns of conceptual thought, which cling to the mindstream, are being purified as they manifest into emptiness. In general, during the stage of completion with signs in Lamdre and so on, they arise from the power of afflictions and conceptual thoughts of the same kind, through the interdependent connection of the channels, winds, bindus, and mind. Although there are many places to stray and encounters with illness, evil spirits, and obstacles to samadhi, most of them are included in this, and the method of eliminating faults should be understood in the same way. These are the stages of eliminating the three places of straying, the four places of losing, the five paths, and the three obstacles. Having understood the faults and qualities in this way, strive to avoid mixing up what should be adopted and what should be abandoned; this is the fifth point. The way qualities arise is that the preliminary qualities accomplish their own meaning and are suitable as a basis for the arising of later paths. Moreover, by contemplating the difficulty of finding leisure and endowments and the impermanence of death, one turns the mind away from this life. By contemplating the results of actions, one gains faith in them and can dedicate one's life to protecting them. By contemplating the faults of samsara, one becomes weary of the three realms of samsara and resolves to definitely escape from them and desires to attain perfect enlightenment alone. By cultivating loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment, one becomes free from the desire for one's own happiness and only thinks of benefiting sentient beings. By diligently practicing the Vajrasattva mantra, signs of the purification of sins appear in reality and in dreams, and from this, experiences and realizations arise. Through offering mandalas
Tibetan
་ལུས་བདེ། སེམས་གསལ། འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་བསོད་ནམས་དཔག་མེད་འཐོབ། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་པས་མོས་གུས་ཁོང་ནས་འབར། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བྱིན་རླབས་འབྱུང་། ཉམས་རྟོགས་རྩོལ་མེད་དུ་སྐྱེ། དངོས་གཞི་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་འདི་ལ་རག་གོ། ། དངོས་གཞི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་སྐྱོན་མེད་དུ་སྐྱེ་བས། ཟས་གོས་ལ་སྲེད་པ་ཆུང་། བཀྲག་མདངས་དང་ལྡན། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། སྤྱན་ལྔ་དང་མངོན་ཤེས་སོགས་ཐོབ། ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ཟིལ་གྱིས་ནོན། ལྷག་མཐོང་གི་ཡོན་ཏན་དབང་པོ་རབ་ས་ལམ་ཅིག་ཆར་བགྲོད། འབྲིང་རེས་གཅིག་ཆར་རེས་རིམ་གྱིས་ཏེ་ཐོད་རྒལ་དུ་སྐྱེ། ཐ་མ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བས། ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་ལ། བགྲོད་ཚུལ་ལའང་རྣལ་འབྱོར་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་འཆར་ཚུལ་དང་གོ་བསྟུན་ཏེ། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་ཇི་ཙམ་བཞག་པ་དང་། ཡང་ན་བསྒོམས་ལ་བཞག་པས་རེས་བསྒོམས་ཀྱང་མི་ཡོང་། རེས་མ་བསྒོམས་ཀྱང་ཡོང་བ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཆེར་མ་ཐོབ་པ་ནི་རྩེ་གཅིག་ཆུང་ངུ་། རྣམ་པར་གཡེང་བས་མི་གནོད་པར་ཁྲིག་གེ་གནས་ཤིང་། ནམ་བསྒོམས་ཀྱིས་འོང་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ནི་རྩེ་གཅིག་འབྲིང་དང་། རྐྱེན་དྲག་པོས་མི་གཡེང་བར་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཤར། རྣམ་ རྟོག་ཐམས་ཅད་དེའི་ངང་དུ་ཞི། གཉིད་ཀྱང་དེའི་ངང་དུ་འདྲེས་ཏེ། སྤྱོད་ལམ་ཀུན་དུ་འབྲལ་བ་མེད་ན་རྩེ་གཅིག་ཆེན་པོ། ཉམས་ཀྱི་འཁོར་ཡུག་བྱ་བས་འདི་དུས་སྒོམ་མེད་ཆེན་པོ་ཡིན་སྙམ་པའི་རྟོགས་པ་འབྱུང་ཡང་། ཉམས་རྟོགས་པར་ཤར་བ་ལས་རྟོགས་པ་དངོས་གཞི་མིན། འདི་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་དུས་ཡིན། སེམས་ངོ་ཅུང་ཟད་མ་ཤེས་པས་སྟོང་འཛིན་གྱི་ཉམས་ཞི་གནས་གཙོ་བ་ཡིན། ཉམས་དེ་ཉིད་ཞེན་མེད་དུ་བསྐྱངས་པས་ཉམས་མྱོང་དེ་རྣམས་དག །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་གནས་ཆ་ཐམས་ཅད་སིལ་གྱིས་ཞིག །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་སྟེ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་སྟོང་པ་གསུམ་ཡུལ་མེད་དུ་ཞི་ནས། རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཤུན་པ་བཤུས་པའམ་གཏེར་རྙེད་པ་ལྟར་ཡེ་རེ་འཆར་བས། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཞིང་། སྤྲོས་བྲལ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ལ་དེའི་དུས་སུ་སྟོང་ཞེན་གྱི་འཛིན་པའི་འཁྲིས་ཅུང་ཟད་དང་མ་བྲལ་ཞིང་། སེམས་ངོ་ཅུང་ཟད་མཐོང་མ་ཐག་པ་སྤྲོས་བྲལ་ཆུང་ངུ་། དེ་རྩ་བ་ནས་དག་སྟེ་ཇི་བཞིན་རྟོགས་ནས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡུལ་མེད་ དུ་ལྷངས་སོང་ན་སྤྲོས་བྲལ་འབྲིང་། དེ་བརྟན་པོར་གྱུར་ཅིང་སྣང་ཐོག
Chinese
身体舒适，心性明朗，欲望减少并获得无量功德。修习上师瑜伽，从内心燃起虔诚，生起禅定和加持，体验证悟毫不费力地产生。是否能生起正行，取决于此。 正行寂止的功德在于，无有缺失地生起乐、明、无分别的体验。对饮食衣服的贪恋减少，容光焕发，心性得到极大的调伏，获得天眼等五眼和神通。烦恼和分别念被压制。胜观的功德是，上等根器者同时证悟地道。中等根器者或同时或次第，以顿超的方式生起。下等根器者次第生起，从最初的修行地开始，次第证悟十地。证悟的方式也与四瑜伽、三瑜伽、十二瑜伽的生起方式相适应。在乐、明、无分别的状态中安住多久，或者通过修习安住，有时修习也不行，有时不修习也可以。没有完全获得禅定的掌控力是小的一缘专注，不会受到散乱的损害，而是稳固地安住。一旦修习就能生起，获得禅定的掌控力是中等的一缘专注，不会被强烈的因缘所扰乱，而是持续不断地显现。一切分别念都融入其中而寂灭，睡眠也融入其中，一切行为中都不分离，就是大的一缘专注。体验的轮转会让人产生“此时是无修大圆满”的想法，但这只是体验证悟的显现，并非真正的证悟。这是资粮道和加行道的阶段。因为对心性稍微有些不了解，所以主要是以空执的体验为主的寂止。对该体验不执著地修持，那些体验就会变得清净。乐、明、无分别的一切状态都自然消散。证悟法性的真相，乐、明、无分别、空性三者在无所缘中寂灭，觉性的本体就像剥去外壳或发现宝藏一样自然显现，这就是获得大乘的见道，也称为离戏，但此时尚未完全脱离对空执的执着，刚刚见到心性是小离戏。如果从根本上清净，如实证悟，平凡的意识在无所缘中消融，就是中离戏。如果变得稳固，并且在显现
English
The body is comfortable, the mind is clear, desires are reduced, and immeasurable merit is obtained. By practicing the Guru Yoga, devotion blazes from within, samadhi and blessings arise, and experiential realization arises effortlessly. Whether or not the actual practice arises depends on this. The merit of the actual practice of shamatha is that the experience of bliss, clarity, and non-conceptuality arises without defect. Attachment to food and clothing decreases, radiance increases, the mind is extremely tamed, and the five eyes and clairvoyance, etc., are obtained. Afflictions and discursive thoughts are subdued. The merit of vipashyana is that superior faculties traverse the bhumis and paths simultaneously. Intermediate faculties arise either simultaneously or gradually in a sudden leap. Inferior faculties arise gradually, traversing the ten bhumis gradually from the initial stage of practice. The manner of traversing also corresponds to the manner in which the four yogas, three yogas, and twelve yogas arise. How long one abides in the state of bliss, clarity, and non-conceptuality, or whether one abides through practice, sometimes practice does not work, and sometimes it works without practice. Not having fully gained control over samadhi is small one-pointedness, which is not harmed by distraction but remains stable. Once practice arises and control over samadhi is gained, it is intermediate one-pointedness, which is not disturbed by strong conditions and arises continuously. All discursive thoughts dissolve into it and subside. Even sleep merges into it, and if it is inseparable in all activities, it is great one-pointedness. The cycle of experiences may give rise to the thought that "this is the great perfection of no practice at this time," but this is only the appearance of experiential realization and not actual realization. This is the stage of accumulation and junction. Because one has little understanding of the nature of mind, the experience of emptiness-clinging is the main shamatha. By cultivating that experience without attachment, those experiences become purified. All aspects of the state of bliss, clarity, and non-conceptuality naturally dissolve. Seeing the truth of dharmata, the three of bliss, clarity, non-conceptuality, and emptiness subside in the absence of an object, and the nature of awareness naturally arises like peeling off a husk or finding a treasure. This is obtaining the path of seeing of the Mahayana, also called freedom from elaboration, but at this time one has not completely separated from the clinging to emptiness-clinging, and just having seen the nature of mind is small freedom from elaboration. If it is purified from the root and realized as it is, and ordinary consciousness dissolves in the absence of an object, it is intermediate freedom from elaboration. If it becomes stable and in appearance