Tibetan
་དུ་གཟུགས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གནས་ལུགས་དེ་སྨྲ་བསམ་ཤེས་བརྗོད་ལས་འདས་ཤིང་ངོས་གཟུང་བྲལ་བས་མེ་དང་ནམ་མཁའ་ལ་རི་མོ་བྱེད་མ་གཏུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དང་བྲལ་བས་མ་ཤེས་ཏེ། མིག་གིས་མིག་མ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྟོན་མཁན་གྱི་བླ་མ་མེད་པས་མ་ཤེས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་དམངས་སུ་འཁྱམས་པ་བཞིན་ནོ། །དབྱིངས་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པས་མ་ཤེས་ཏེ། སྨན་ག་བུར་དུག་ཏུ་སོང་བ་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོ་རིག་པར་གནས་པ་དེས་དེ་མ་ཐག་ལོག་པར་རིག་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཏགས་པས་མ་ཤེས་ཏེ་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་བ་བཞིན་ ནོ། །དེས་ན་ཀུན་བརྟགས་པའི་མ་རིག་པས་རང་རིག་དེ་ཉིད་ངོ་མ་ཤེས་པས་ང་མེད་པར་ང་བདག་མེད་པར་བདག་སྤྲོས་པ་མེད་པར་སྤྲོས་པ་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་སོགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ལས་བསགས་པའི་རྣམ་སྨིན་སོ་སོར་འབྱུང་ཞིང་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན། ཡང་ཉེ་དྲགས་པས་ངོ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་རང་ལ་ཡོད་གཏན་དུ་འགྲོགས་ཀྱང་ཐག་མ་ཆོད་པ་རང་གི་གདོང་བཞིན་དུ་མ་རིག་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས། སླ་དྲགས་པས་ཡིད་མ་ཆེས་ཏེ་བློ་ཆུང་རྣམས་སངས་རྒྱས་ནི་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པའམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཡིན་པ་ལ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་འདི་འདྲ་མིན་དོན་མེད་སྙམ་ནས་ཡིད་མ་ཆེས་པས་མ་ཤེས་ལ། ཟབ་དྲག་པས་མ་ཤེས་ཏེ་རྟོགས་པའི་དྲ་བས་གཡེངས་ཏེ་ཡེངས་མེད་ཀྱི་དྲན་པ་དང་བྲལ་བས་ངོས་མ་ཟིན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་ཤེས་སོ། །བཟང་དྲགས་ནས་མ་ཤེས་ཏེ། སེམས་རང་ལུགས་སུ་གློད་དེ་དེའི་ངང་ནས་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་ཤེས་པ་རང་རིག་ཡུལ་མེད་དུ་ས་ལེ་བ་འདི་ཀ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལྟ་བུ་བློར་མ་ཤོང་ ནས་མ་ཤེས་སོ། །དེས་ན་མ་རིག་པ་དེ་དག་སྤོང་བར་བྱེད་དགོས་ཤིང་སྤོང་ཐབས་ལ་བླ་མའི་གདམས་ངག་དང་ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པ་རྣམས་ལ་བརྩོན་པ་བསྐྱེད་པས་སེལ་ལོ། །ཆོས་ཐུན་གོ་གཉིས་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ནི། གཞི་དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་ཡེ་གདོད་མ་ནས་ཡོད་པ་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་གོང་དུ་བསྟན་པའི་མན་ངག་གི་རིམ་པ་རྣམས་དང་དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཉམ་མྱོང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཡིན་ཅིང་། དེའང་བླ་མའི་མན་ངག་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཕལ་ཆེར་དག་ནས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཤིང་ངོ་ཤེས་ནས་དེ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་རྒྱུད་སྡེ
Chinese
如显现色身一般。此种实相，超离言说思量觉知，不可捉摸，犹如不能在火和虚空中作画一般。由于远离能所、所知能知，所以不能了知，犹如眼睛不能看见眼睛一般。由于没有指示此实相的上师，所以不能了知，犹如王子流落民间一般。由于在法界一味一体，所以不能了知，犹如药物变成毒药一般。安住于觉性之本体，立即颠倒认知，执着为颠倒之相，所以不能了知，犹如将绳子误认为蛇一般。 因此，由遍计所执的无明，不能了知自性觉性，于无我中执着为我，于无自性中执着为自性，于无戏论中执着为戏论，由贪嗔痴三毒等烦恼所驱使，从而积聚业力，各自感受异熟果报，在轮回中流转。又由于过于亲近，产生不能了知的过失，虽然恒常与自身相伴，却不能确定，犹如自己的面容一般，由无明而在轮回中流转。由于过于容易，不相信，小心眼的人认为佛是具有相好或者法身者，像这样平凡的觉性不是，认为是无意义的，因此不相信而不能了知。由于过于深奥，被证悟之网所迷惑，远离无散乱的忆念，由于不能认识的过失而不能了知。由于过于美好而不能了知，心放松于自性中，于此状态中，无有执着的觉性，自性觉性无有对境而明朗朗，这即是法身，然而这样的法身却不能在心中容纳，因此不能了知。因此，必须断除这些无明，断除的方法是精勤于上师的窍诀和大手印之路以及修行的次第，从而得以遣除。法会第二讲完毕。 第二，如是安立，本来就存在于法身中的基，为了显现它，以上所讲的窍诀次第，以及在修持时所产生的觉受和证悟等等。也就是按照上师的窍诀进行修持，大部分的暂时性垢染得以清净，自己也能证悟到心无自性，认识到它，并使之成为习惯。为了证悟它，三藏和续部
English
Like showing a form in a form. This state of reality transcends speech, thought, and knowledge, and cannot be grasped, just as one cannot draw on fire and the sky. Because it is separate from the object and the subject, the knowable and the knower, it cannot be known, just as the eye cannot see the eye. Because there is no lama to point out this reality, it cannot be known, just as a prince wanders among the common people. Because it is established as one taste in the realm of reality, it cannot be known, just as medicine turns into poison. Because the essence abides in awareness, immediately recognizing it as inverted and clinging to inverted appearances, it cannot be known, just as mistaking a rope for a snake. Therefore, due to the ignorance of complete imputation, one does not know one's own awareness, clinging to self in the absence of self, clinging to essence in the absence of essence, clinging to elaboration in the absence of elaboration, driven by afflictions such as the three poisons of attachment, aversion, and ignorance, thereby accumulating karma, experiencing the ripening results individually, and wandering in samsara. Moreover, due to the fault of being too close, one does not recognize it; although it is constantly with oneself, one cannot ascertain it, just like one's own face, wandering in samsara due to ignorance. Because it is too easy, one does not believe it; small-minded people think that a Buddha is adorned with marks and signs or possesses a Dharmakaya, and that this kind of ordinary awareness is not, thinking it is meaningless, therefore they do not believe it and cannot know it. Because it is too profound, one is distracted by the net of realization, separated from unforgetting mindfulness, and due to the fault of not recognizing it, one cannot know it. Because it is too good, one cannot know it; the mind is released into its own nature, and in this state, there is awareness without clinging, self-awareness without an object, clear and bright, this itself is the Dharmakaya, but such a Dharmakaya cannot be accommodated in the mind, therefore one cannot know it. Therefore, one must abandon these ignorances, and the method of abandoning them is to diligently apply oneself to the guru's instructions, the path of Mahamudra, and the stages of practice, thereby eliminating them. End of the second Dharma session. Secondly, as it is established, the basis that is originally present in the Dharmakaya, in order to manifest it, the stages of instructions mentioned above, as well as the experiences and realizations that arise during practice. That is, by practicing according to the guru's instructions, most of the adventitious stains are purified, and one can realize that the mind has no inherent nature, recognize it, and make it habitual. In order to realize it, the three pitakas and the tantras
Tibetan
་བཞི་སོགས་དུ་མ་གསུངས་ཀྱང་བཀའ་རྒྱུད་རིན་པོ་ཆེ་འདིའི་ལུགས་ལ་ཐམས་ཅད་ལམ་ཟབ་མོ་བླ་མའི་མོས་གུས་སུ་འདུས་པར་བཞེད་དེ། །རྒོད་ཚང་པས། འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཐམས་ཅད་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ བསླབ་པར་འདུས་ལ། དེ་ཡང་མོས་གུས་སུ་འདུས་ཏེ། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་ཀྱིས་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་དུས་སུ་ཉོན་མོངས་པ་ཞེ་སྡང་མི་སྐྱེ་བར་གདའ་བས་ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོར་དེ་སོང་། དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ལ་དེས་འགྲེ། ཞེས་སོགས་དང་། མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཐམས་ཅད་ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པར་འདུས་ལ་དེ་ཡང་ཟབ་མོ་མོས་གུས་ཀྱི་ལམ་འདིར་འདུས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མོས་གུས་ཀྱིས་བླ་མའི་ཐུགས་དང་རང་སེམས་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་ནས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པའི་ས་མཱ་དྷི་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་གིས་མི་ཕྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་འདུ་བར་མགོན་པོ་འབྲི་གུང་པ་ཀུན་བཞེད་པར་འདུག །ཅེས་དང་། མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱང་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པར་འདུས། དེ་ཡང་ཟབ་མོ་མོས་གུས་ཀྱི་ལམ་འདིར་འདུས་ཏེ། རྗེའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་མཐོ་དམན་འབྲིང་གསུམ་བླ་མ་ཆོས་སྐུར་ཤར། ལུས་སྣང་སེམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་གཉུག་མ་ སྤྲོས་བྲལ་དུ་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་སེམས་ཐོག་ཏུ་ཆོད་ཅིང་དབང་བསྒྱུར་བས་ཏེ། ཞེས་དང་། རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཡང་མོས་གུས་སུ་འདུས་ཏེ་ཞེས་པ་ནས། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་མ་མཆོད་པས་ཞབས་ཏོག་ཏུ་སྲོག་གཏོང་ཞིང་ལུས་ལ་ལྕགས་གཟེར་སྟོང་བཏབ་ཀྱང་སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་རྗེ་བཙུན་མི་ལ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། འདི་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལག་ལེན་ཡིན། ཞེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་པ་དང་། དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་དང་སྙན་པའི་བ་དན་ཕྱོགས་བཅུར་སྒྲོགས་པ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ཡིན་ཏེ། གཉིས་པ་ངག་སྤྱོད་གཙོ་བོར་སྟོན། ཞེས་གསུངས། མོས་གུས་ཀྱི་གདུང་བ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དང་དྲན་རྟོགས་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་ཐུགས་སུ་སྒོམ་ཞིང་ཤར་བ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དེ། གསུམ་པ་སེམས་ཚོར་གཙོ་བོར་སྟོན། །ཞེས་གསུངས། རྗེ་བཙུན་གྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་ན་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། བཞི་པ་ལྷན་སྐྱེས་འབའ་ཞིག་གོ །ཞེས་གསུངས། ཞེས་སོགས་དང་། དབང་བཞི་རིམ་གཉིས་རྣམས་ཀྱང་མོས་གུས་ཁོ་ན་ལ་ཚང་བར་གསུངས་པ་བ
Chinese
虽然还说了其他许多，但噶举派珍宝的这个宗派认为，一切都汇集于甚深的上师虔信之道。如若藏巴·嘉热云：“所有律藏都汇集于增上戒律学处，而这又汇集于虔信。因为以虔信向上师祈祷之时，不会生起烦恼嗔恨，所以它成了嗔恨的对治。同样，它也能对治一切烦恼。”等等。所有经藏都汇集于增上等持学处，而这又汇集于甚深虔信之道。以法身的虔信，上师的意和自心无别地融合，从而证悟自心之体性离生灭之三摩地，这种三摩地不会被烦恼和分别念所动摇，是金刚般的等持，而且在这种等持中，能汇集上百种等持，这是贡巴·直贡巴的共同主张。并且，所有论藏也汇集于增上智慧学处，而这又汇集于甚深虔信之道。依靠上师的加持，高、中、低三种显现为上师法身。身、显现、心三者全部证悟为自心本性离戏的唯一之味，从而斩断对一切所知法的妄念执着，并加以掌控。等等。四续部也汇集于虔信，从以身和受用全部供养上师，为侍奉而舍弃生命，即使在身上打入千根铁钉也感到欢喜，就像尊者米拉日巴一样。这是行部续的实修。对其经常祈祷，并将美名传遍十方，这是行续部，第二是主要展示语行。如是说。虔信的悲悯持续不断，并将一切忆念都观想为上师的意，并显现为瑜伽续部，第三是主要展示心觉。如是说。依靠尊者的加持，一切都显现为俱生智，这就是无上续部的密意，第四是唯俱生。如是说。等等。 四灌顶和二次第等也都说包含在虔信之中。
English
Although many other things were said, this Kagyu Rinpoche tradition holds that everything is gathered into the profound path of devotion to the Lama. As Götsangpa said, "All the Vinaya Pitaka is gathered into the training of higher discipline, and that is gathered into devotion. Because when one prays to the Lama with devotion, afflictions and hatred do not arise, so it becomes the antidote to hatred. Likewise, it applies to all afflictions." And so on. All the Sutra Pitaka is gathered into the training of higher Samadhi, and that is gathered into this profound path of devotion. Through devotion to the Dharmakaya, the Lama's mind and one's own mind merge inseparably, and realizing the nature of one's own mind as free from arising and ceasing, that Samadhi is unshaken by afflictions and conceptual thoughts, it is a Vajra-like Samadhi, and in that Samadhi, a hundred Samadhis are gathered, which is the common view of Gonpa Drigungpa. And, the Abhidharma Pitaka is also gathered into the training of higher wisdom, and that is gathered into this profound path of devotion. Through the Lama's blessing, the high, low, and medium all appear as the Lama Dharmakaya. All three, body, appearance, and mind, are realized as the single taste of one's own innate mind, free from elaboration, thereby cutting through the clinging to all knowable objects and gaining control. And so on. The four Tantras are also gathered into devotion, from offering the Lama with all body and possessions, sacrificing life for service, and even being happy to have a thousand iron nails hammered into the body, like Jetsun Mila. This is the practice of the Kriya Tantra. Constantly praying to him and proclaiming his good name in all directions is the Charya Tantra, the second is mainly showing speech conduct. It is said. The compassion of devotion is continuous, and all memories and thoughts are meditated upon as the Lama's mind and appear as the Yoga Tantra, the third is mainly showing mind feeling. It is said. Through the blessing of Jetsun, if everything arises as the co-emergent wisdom, that is the intention of the Anuttara Tantra, the fourth is only co-emergent. It is said. And so on. The four empowerments and the two stages are also said to be complete in devotion alone.