Tibetan
དུ་རྗེན་ནེ་འདུག་པ་དེ་ལ་རྣམ་རྟོག་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རང་ངོ་མཐོང་བའམ་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་ཤར་བ་ཟེར། སྔར་རྣམ་རྟོག་གི་ངོ་བོ་གཏན་ལ་ཕབ་དུས་དང་གནས་འགྱུའི་རྩ་བ་བཅད་དུས་ལྟར་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་སེམས་རང་རིག་རང་གསལ་གཅིག་པུ་དེ་མིན་པ་མང་པོ་མེད། ཆུ་དང་རླབས་ཀྱི་དཔེ་ལྟ་བུ་ཡིན། དེས་ན་གནས་པ་དང་འགྱུ་བ་ལ་ཁྱད་འདུག་གམ་རྟོག་པ་དང་མ་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་འདུག་གམ། མི་རྟོག་པར་ལྷན་གནས་པ་ལ་བཟང་རྒྱུའམ་དགའ་རྒྱུ་དང་རྣམ་རྟོག་ཡེར་འཕྲོས་པ་ལ་ངན་རྒྱུའམ་མི་དགའ་བ་དགོས་པ་འདུག་གམ། འདིའི་མཚངས་མ་རིག་ན་སྒོམ་གྱི་ མུ་གེ་ཕོག་པ་ཡིན་པས་ད་ཕྱིན་ཆད་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་ནས་སྐྱེས་པའི་ངང་དུ་སྐྱོངས་ཆད་དུ་སྐྱེད་མི་དགོས། སྐྱེས་ན་སྐྱེས་པའི་ངང་དུ་སྐྱོངས་ཆེད་དུ་དགག་མི་དགོས་པས་གནས་འགྱུ་གཉིས་ལ་ཉེ་རིང་མ་བྱེད། རྣམ་རྟོག་འདིས་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ལ་འགྲེ་བ་ཡིན། འོན་ཀྱང་རེ་ཞིག་ལ་རྣམ་རྟོག་ཉིད་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཞིང་རྣམ་རྟོག་མ་སྐྱེས་ནའང་ཆེད་དུ་སྤྲོས་ལ་དེའི་ངོ་བོ་སྐྱོངས། དེ་མིན་རྣམ་རྟོག་གི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ཤོར་དོགས་ཡོད་པས་འབུངས་ལ་སྐྱོངས་ཞེས་གཅུན་ལ་ཞག་འགའ་སྒོམ་དུ་བཅུག །སྤྲོ་ན་ལུང་འདྲེན་ཡང་བྱས་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔར་བཞིན་ལུས་གནད་དང་ལྟ་སྟངས་སོགས་ངོ་བོའི་མཉམ་བཞག་གི་ངང་ནས་རིའམ་ཁང་ཁྱིམ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ཀྱི་སྣང་བ་བཀྲ་ལམ་གྱིས་འཆར་དུ་བཅུག་ལ། ཤར་བ་དེ་ལ་ཅེར་བལྟས་པའི་ཚེ་སྣང་བ་ངོས་བཟུང་མེད་པར་གསལ་སྟོང་དུ་འདུག་གམ། སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་གསལ་སྟོང་དུ་འདུག །དེ་གཉིས་ཁྱད་ཅི་འདུག་རེ་ཞིག་ལྟོས་དང་ཞེས་བལྟར་བཅུག །ཁྱད་མེད་ པར་ངེས་བཟུང་མེད་པའི་གསལ་སྟོང་དུ་འདུག་ཟེར་ཡང་། སྣང་བ་ཤར་བའི་རྣམ་པ་དེ་འགགས་ནས་གསལ་སྟོང་དུ་འདུག་གམ། རྣམ་པ་དེ་གསལ་སྟོང་དུ་བསྒོམས་པས་གསལ་སྟོང་དུ་འདུག་གམ། རྣམ་པ་སྣང་བ་དེ་ཀ་གསལ་སྟོང་དུ་འདུག་དྲིས་པས་སྔ་མ་གཉིས་ལྟར་ཟེར་ན་སྔར་གདར་ཤ་མ་ཆོད་པ་ཡིན་པས་སླར་སྒོམ་དུ་བཅུག་ལ་ཐག་བཅད། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལམ་སྣང་བ་དེ་ཀ་སྣང་ཆ་མ་འགགས་པར་སྣང་ཙམ་ལས་ངོས་བཟུང་མེད་པར་གསལ་སྟོང་དུ་འདུག་པ་མྱོང་ན། ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱིས་རི་དང་ཁང་ཁྱིམ་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་བཀྲ་ལམ་གྱིས་ཤར་བའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་སྣང་ཆ་དེ་ཉིད་ཡལ་བའམ་བཀག་མ་དགོས་པར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་སྣང་བཞིན་དུ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་གསལ་སྟོང་དུ་འདུག་པ་དེ་སྣང་བའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ཡིན། སྔར་སྣང་བའི་ངོ་བོ་བལྟ་དུས་དང་སྣང་བ་སེམས་སུ་ཐག་བཅད་དུས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པ་ལྟར། སྣང་བ་ཕྱིན་མེད་སེམས་ཉིད་ནང་ན་མེད་སེམས་གསལ་སྟོང་དེ་ཉིད་སྣང་བར་ཤར་བ་མ་གཏོགས་གཞན་ མེད། རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་དང་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པའི་དཔེ་ལྟ་བུ་ཡིན། སྣང་བ་ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་སྣང་སྟོང་རང་གྲོལ་ཉིད་ཡིན། སྣང་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་སྣང་སྟོང་དུ་རྗེན་ནེ་བ་འདི་ལ་སྣང་བ་ལྷན་སྐྱེས་རང་ངོ་མཐོང་བའམ་སྣང་བ་ཆོས་སྐུར་ཤར་བ་ཟེར། དེས་ན་སྟོང་པ་བཟང་རྒྱུ་མེད་སྣང་བ་ངན་རྒྱུ་མེད་སྣང་སྟོང་ཐ་དད་དུ་མེད་པས། སྣང་ན་སྣང་ཐོག་ཏུ་སྐྱོངས་ཆེད་དུ་སྣང་ཆ་མ་བཀག །སྟོང་ན་སྟོང་ཐོག་ཏུ་སྐྱོངས་ཆེད་དུ་སྣང་ཆ་མ་བསྒྲུབ་པར་གང་ཤར་སྒོམ་དུ་ཁྱེར། སྤང་བླང་དང་བཅས་བཅོས་བྱ་མི་དགོས་ཉམས་ལེན་གྱི་དྲན་པས་སླེབས་ན་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་ད་ཕྱིན་ཆད་སྣང་སྟོང་ལ་དགག་སྒྲུབ་དང་ཉེ་རིང་མ་བྱེད་པར་སྐྱོངས། འོན་ཀྱང་རེ་ཞིག་སྣང་བའི་འཆར་སྒོ་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་འཆར་དུ་བཅུག་ལ་སྣང་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྐྱོང་བ་ལ་མ་ཡེངས་པ་གལ་ཆེ། ཞེས་ཞག་འགའ་སྒོམ་དུ་བཅུག་ཅིང་སྤྲོ་ན་ལུང་འདྲེན་ཡང་བྱས་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་དོ། ༈ ། གཉིས་པ་སྐྱོན་སེལ་ཞིང་སྒོམ་པ་ངོས་བཟུང་བ་ལ་གཉིས། ནོར་དང་སྒོམ་སྐྱོན་བཤད་པ་དང་། སྒོམ་སྐྱོན་མེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དྭགས་པོ་བཀའ་བརྒྱུད་ལ་སྒོམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲགས་ཀྱང་། སོ་སོའི་གོ་ལུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་ནས་བློའི་འཛིན་སྟངས་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་འོང་བར་སྣང་བས། གཞན་དག་ལ་དགག་པ་བྱ་བ་མིན་ཀྱང་རང་ལ་ཡིད་གཏོད་པ་དག་ལ་གོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་གནས་ཆ་ཁོ་ན་གཙོ་བོར་བཟུང་ནས་སེམས་གནས་མཚོ་ལ་དར་ཆགས་པ་ལྟར་གྱུར་ཏེ་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ཕྲ་རགས་འགགས་པའམ། མ་འགགས་ཀྱང་མི་གསལ་བ་ཝལ་པོ་ལྟ་བུར་སོང་བ་ལ་སྒོམ་དུ་བཟུང་ན། སྔ་མ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྐྱོན་ཆེ་ལ་ཕྱི་མའང་ལྟེམ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྣང་བ་གསལ་མི་གསལ་གྱི་ཚོར་བ་མེད་པའི་དྲན་མེད་དུ་འདུག་པ་ལ་སྒོམ་དུ་བཟུང་ན་ལུང་མ་བསྟན་དུ་ཡེངས་པ་སྟེ་འདི་ཡིན་མེད་དོ། །ཡང་ན་རྣམ་རྟོག་སྔ་མ་འགགས་ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་པའི་བར་གྱི་ ཤེས་པ་ཧད་པོ་ལ་སྒོམ་དུ་བཟུང་ན། དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་གིས་མ་ཟིན་པས་སྐྱོན་ཆེ་ལ་ཟིན་ཡང་ཕྱག་ཆེན་སྐྱོང་བ་དེ་ལས་མ་གཡོས་པར་འདོད་དགོས་པས་སྒོམ་གྱི
Chinese
就那样赤裸裸地安住，那被称为见到俱生分别念的自性，或者说分别念显现为法身。以前在确定分别念的体性和斩断住留之根本时，并非像那样安住，没有很多不是唯一无有执著的自明自显之心。就像水和波浪的例子一样。那么，安住和流动有区别吗？分别和无分别有区别吗？对于不分别而俱生安住，需要有好的原因或高兴的理由吗？对于分别念散乱游离，需要有坏的原因或不高兴的理由吗？如果不明白这个比喻，就会遭受修行的饥荒，所以从今以后，不要为了让分别念不生起而断灭，而要在生起的当下守护。生起时，为了守护生起的当下，不需要特意遮止，所以对于安住和流动，不要有亲疏之别。这个分别念可以替代所有的分别念。然而，暂时要将分别念本身作为道路，即使分别念不生起，也要特意显现并守护它的体性。否则，恐怕会失去见到分别念体性的机会，所以要努力守护，这样训诫并让他们禅修几个晚上。如果愿意，也可以引用教证，从而生起定解。第三个是：像以前一样，从身体姿势和观看方式等体性的等持中，让山或房屋等形状的显现清晰地呈现出来。当凝视所显现之物时，显现是否无有执著地处于明空中？心性的体性是否处于明空中？这两个有什么区别？让他们暂时观察。即使他们说处于无有执著的明空中，那么，显现生起的形象是停止后处于明空中吗？还是通过将形象观想为明空而处于明空中？还是形象显现本身就处于明空中？如果他们像前两种说法那样回答，那就说明以前没有彻底决断，所以让他们再次禅修并做出决断。如果体验到形状的形象，也就是显现本身，在显现的同时，没有停止显现的部分，只是显现而没有执著地处于明空中，那么，介绍说：当山和房屋等显现清晰地呈现时，你所看到的显现，不需要消失或停止，显现本身就在显现的同时，无有执著地处于明空中，这就是见到显现的体性。以前显现的体
English
That which remains nakedly is called seeing the self-nature of co-emergent conceptual thought, or conceptual thought dawning as the Dharmakaya. Previously, when determining the nature of conceptual thought and cutting off the root of abiding, it is not like abiding in that way, there are not many that are not the sole self-aware and self-luminous mind without grasping. It is like the example of water and waves. So, is there a difference between abiding and moving? Is there a difference between conceptual thought and non-conceptual thought? For co-emergent abiding without conceptual thought, is there a need for a good cause or a reason to be happy? For conceptual thought scattering and wandering, is there a need for a bad cause or a reason to be unhappy? If you do not understand this metaphor, you will suffer a famine of meditation, so from now on, do not try to cut off conceptual thought from arising, but guard it in the moment of arising. When it arises, in order to guard the moment of arising, there is no need to specifically stop it, so do not have closeness or distance towards abiding and moving. This conceptual thought can replace all conceptual thoughts. However, temporarily take conceptual thought itself as the path, and even if conceptual thought does not arise, deliberately manifest and guard its nature. Otherwise, there is a danger of losing the opportunity to see the nature of conceptual thought, so strive to guard it, thus instructing and having them meditate for a few nights. If willing, you can also quote scriptures to generate certainty. The third is: As before, from the equipoise of the nature of body posture and viewing, allow the appearance of forms such as mountains or houses to clearly arise. When staring at what appears, does the appearance remain in luminosity without grasping? Does the nature of mind itself remain in luminosity? What is the difference between the two? Have them observe for a while. Even if they say it remains in luminosity without grasping, then, is the appearance of the arising appearance stopped and then remaining in luminosity? Or is it remaining in luminosity by meditating on the appearance as luminosity? Or is the appearance itself remaining in luminosity? If they answer like the first two, it means that there was no thorough decision before, so have them meditate again and make a decision. If you experience that the appearance of the form, that is, the appearance itself, without the part of the appearance stopping, just appearing without grasping, remains in luminosity, then, the introduction is: When the appearance of mountains and houses clearly arises, the appearance that you see, without needing to disappear or stop, the appearance itself, while appearing, remains in luminosity without grasping, that is seeing the nature of appearance. The previous nature of appearance
Chinese
觀看時和顯現於心中決定時，如斷除增益一般。顯現未逝，心性中無有，唯有明空之心顯現，此外別無他物。如同夢境之境和夢境之識的例子。顯現甫一顯現，即是無有執著的顯空自解脫。於顯現不執著，顯露顯空之境，此稱之為顯現俱生自面目，或顯現為法身。因此，空性無可取之處，顯現無可捨之處，顯空並無差別。若顯現，為了於顯現上守護，故不遮止顯現分。若空性，為了於空性上守護，故不造作顯現分，任其所顯，轉為禪修。無需斷除取捨和造作，若以修行的憶念到來，則一切顯現世間皆為法身大印，故從今以後，對於顯空，莫作破立和親疏，而應守護。然而，暫且容許顯現之門顯現種種不同之相，然於守護顯現不執著之本性上，不散亂至關重要。如是令其禪修數日，若喜愛，亦引用教證，生起定解。༈ 第二，辨識消除過失並禪修之法有二：宣說錯誤和禪修過失；以及開示無有禪修過失。初者為：達波噶舉派之禪修，雖如日月般被稱為大手印，然依各自理解之差別，顯現出種種不同之心的執取方式。雖不應對其他宗派加以破斥，然為了使對自己具信者生起理解，故略作闡述。彼等唯以心的安住狀態為重，心之安住如海面生波一般，六識之顯現或粗或細皆被阻斷，或雖未被阻斷然不明顯，如牆壁一般。若將此作為禪修，前者過失極大，後者亦為被稱為「遲鈍」之過失。又，若於無有顯現明不明顯之覺受的無記狀態中安住，並將此作為禪修，則是散亂於無記之中，此非真諦。又或者，若將前念已滅後念未生之間的 呆滯之識作為禪修，則因未被勝觀所攝持而過失極大，即便攝持，亦須認為未曾動搖大手印之修行，故為禪修之
English
Like cutting off exaggerations when looking and deciding on appearances in the mind. Appearances have not passed, there is nothing within the mind-essence, except for the clear and empty mind itself appearing as appearances. It is like the example of the realm of dreams and the knowledge of dreams. As soon as appearances arise, they are naturally liberated appearances and emptiness without any grasping. Not grasping at appearances, the nakedness of appearances and emptiness, this is called seeing the co-emergent face of appearances or appearances arising as the Dharmakaya. Therefore, since emptiness has nothing good to take and appearances have nothing bad to abandon, appearances and emptiness are not different. If appearances arise, in order to protect them, do not block the appearance aspect. If emptiness arises, in order to protect it, do not fabricate the appearance aspect, but take whatever arises into meditation. There is no need to abandon or adopt or fabricate, and if it is reached by the mindfulness of practice, then all appearances and existence are the great seal of the Dharmakaya, so from now on, do not make affirmations or negations, or be close or distant to appearances and emptiness, but protect them. However, for a while, allow various different appearances to arise, but it is important not to be distracted from protecting the nature of not grasping at appearances. Thus, let them meditate for a few days, and if they are happy, also quote scriptures and generate certainty. ༈ Secondly, there are two aspects to identifying and meditating on eliminating faults: explaining errors and meditation faults; and showing that there are no meditation faults. The first is: Although the meditation of Mahamudra in the Dagpo Kagyu lineage is as famous as the sun and moon, it seems that various different ways of grasping the mind arise due to the differences in individual understandings. Although it is not appropriate to refute other schools, in order to generate understanding for those who trust in themselves, I will explain a little. They only focus on the state of mind, and the state of mind becomes like waves on the ocean, and the subtle and coarse appearances of the six consciousnesses are blocked, or even if they are not blocked, they are not clear, like a wall. If this is taken as meditation, the former is a very big fault, and the latter is also a fault called "lethargy." Also, if you stay in a state of unconsciousness without the feeling of whether appearances are clear or unclear, and take this as meditation, then you are distracted into the unstated, which is not the truth. Or, if you take the dazed consciousness between the cessation of the previous thought and the arising of the next thought as meditation, then it is a great fault because it is not grasped by insight, and even if it is grasped, you must think that you have not moved from the practice of Mahamudra, so it is meditation.