Tibetan
དོ་སོགས་མིང་ལ་སེམས་འཇོག་གོ །དེ་ནས་དེ་ནི་རིམ་བཞིན་དུ། །ཚིག་རབ་དབྱེ་ལ་དཔྱོད་བྱེད་ཅིང་། །སོ་སོའི་ནང་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ། །དེ་ཡི་དོན་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱོད། །དོན་དེ་དག་ནི་ངེས་བཟུང་ནས། །ཆོས་ལ་ ཀུན་ནས་སྡོམ་པར་བྱེད། །དེ་ཡི་དོན་ནི་འཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་ནས་དེ་ནི་སྨོན་པར་བྱེད། །ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པས་རྒྱུན་ཆགས་སུ། །བཙལ་བྱ་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བརྗོད་མེད་པར། །རོ་གཅིག་པས་ཀྱང་དཔྱད་པར་བྱ། །ཆོས་ཀྱི་མིང་ནི་བསྡམས་པའང་འདི། །ཞི་གནས་ལམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། སོ་སོར་རིག་པ་མོས་པ། དབེན་པ། དགའ་བ། སྡུད་པ། དཔྱོད་པ། སྦྱོར་མཐའ། སྦྱོར་མཐའི་འབྲས་བུ་ཡིད་བྱེད་དེ་བདུན་ལས་ཕྱི་མ་འདི་ལ་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་མེད་ཅེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་ནི། མཛོད་ལས། དང་པོ་ལ་ལྔ་རྟོག་དཔྱོད་དང་། །དགའ་དང་བདེ་དང་ཏིང་འཛིན་རྣམས། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ཡན་ལག་བཞི། །རབ་དྭངས་དང་ནི་དགའ་ལ་སོགས། །གསུམ་པ་ལ་ལྔ་བཏང་སྙོམས་དང་། །དྲན་པ་ཤེས་བཞིན་བདེ་དང་གནས། །མཐའ་ན་བཞིར་དྲན་བཏང་སྙོམས་དང་། །བདེ་མིན་སྡུག་མིན་ཏིང་འཛིན་རྣམས། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །འདི་སྐབས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་ ཤེས་དྲུག་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཤིན་ཏུ་དག་ཐོབ་ནས། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡིས། །ཇི་ལྟའི་གནས་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོག་མེད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གཟུགས་མེད་བཞི་ནི། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས། ཅིའང་མེད་པ། ཡོད་མིན་མེད་མིན་རྣམས་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བཀག་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཕྲ་བར་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་སྙོམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་དང་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་མ་གཏོགས་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་འདིར་འཇུག་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན་གནས་ཐབས་དགུ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་གནས་པ་ནི་ཞི་གནས་རྐྱང་པ་དང་། དེ་ཡན་ལྷག་མཐོང་དང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་ལྷག་མཐོང་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། སྙོམས་འཇུག་འདི་དག་གི་འགོག་སྙོམས་མ་གཏོགས་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་པ་དང་། ཐུན་མོང་གི་ ལམ་དུ་བཤད་པས་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་རབ་ཙམ་ལ་ལྷག་མཐོང་དུ་བཏགས་པའང་ཡོད་མོད་ཀྱི་འདིར་ནི་ཐོག་མ་ནས་འདས་ལམ་དུ་འབྲེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་སྙོམས་འཇུག་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ནི། འདི་སྐབས་ཉམས་ལེན་ལ་གཅིག་ཏུ་མཁོ་བ་མིན་ཀྱང་གོ་དོན་ལ་ཕན་པར་བསམས་ནས་ས་བོན་ཙམ་སྨྲས་པ་ཡིན་པས་ཞིང་པར་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག །འདི་སྐབས་བཀའ་བརྒྱུད་གོང་མ་དག་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངེས་གསང་ལས། གནས་པ་དང་པོ་རི་གཟར་གྱི་ཆུ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ཆུ་བོ་དལ་གྱིས་འབབས་པ་ལྟ་བུ། །གསུམ་པ་མི་གཡོ་བ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ཞེས་པའི་རྣམ་གཞག་འབྱུང་ལ་འདི་དག་ནི་ཞི་གནས་རྐྱང་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་བཤད་པ་ལ་དངོས་དང་། གཞི་རྩ་གཅོད་པ་གཉིས་ལས། །དང་པོ་ནི། བལྟར་མེད་སེམས་ལ་ཡང་ཡང་བལྟས་པའི་ཚེ། །མཐོང་མེད་དོན་ནི་ཇི་བཞིན་ལྷག་གེར་ མཐོང་། །ཡིན་མིན་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཆོད་པ་ཉིད། །འཁྲུལ་མེད་རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས་པར་ཤོག །ཅེས་པ་སྟེ། བལྟ་བའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བལྟ་བར་བྱར་མེད་པའི་སེམས་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ཅིང་བླ་མའི་མན་ངག་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བལྟས་པ་དེའི་ཚེ། མཐོང་བ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལྷག་གིས་མཐོང་བས་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་དེ་ལ་ཡིན་མིན་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་དང་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་དུ་ཆོད་དེ། འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས་པའི་ཚུལ་དུ་གསལ་བར་མྱོང་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ནས། ལྷན་སྐྱེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་པའོ། །དེའང་བསམ་པ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། ཤེས་པ་དང་། མཐོང་བ་དང་། མྱོང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་དེ་དང་དེར་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་ཆད་ སྟོང་མེད་དགག་ཙམ་ལ་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་གཟུང་བ་བེམ་པོའི་སྟོང་ཉིད་དུ་བཤད་པ་སོགས་མ་རིག་པའི་སྒྲིབ་གཡོགས་དང་བྲལ་བས། རང་རིག་པ་དང་། སྒྲོ་འདོགས་དང་ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པ་ཆོད་པས་ངེས་པ་རྙེད་པ་དང་། མི་བདེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འཇོག་པ་སོགས་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། བདེ་མཆོག་སྡོམ་འབྱུང་ལས། གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ། །རྟོག་གེའི་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་སྤངས། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་བརྟན་གྱུར་པ། །འགྲོ་བ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་ཚུལ། །ཇི་ལྟར་དག་ཤེལ་ནོར་བུ་དང་། །མཁའ་བཞིན་སེམས་ནི་ཡང་དག་གནས། །ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་རང་བཞིན། །དབང་པོ་དང་བྲལ་སྤྲོས་པ་མེད། །སྣང་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་
Chinese
因此等名称应专注。之后则次第地，善加辨别词句，于各自之中如理地，亦分别其意义。于彼等意义确定后，于法，皆能总摄。为得彼意义之故，之后则应发愿。以意之言说常时地，当于所求各自观察。于意作意无言说地，亦以一味而观察。法之名亦摄持此，当知寂止道。如是说。个别智，信解，寂静，欢喜，摄持，观察，结合边际，结合边际之果作意，此七者中，后者名曰不可或缺之近取。四禅定者，如《俱舍论》云：初禅有五，寻伺与，喜乐及与定。二禅有四支，极澄净与喜等。三禅有五，舍与，念正知，乐与住。最后有四，念舍与，非乐非苦定。如是说。此时依于第四禅定，亦生六神通，如是说：获得极清净之第四禅定后，以不分别之智慧完全摄持，从如实之诸处作意，无始之神通将生起。如是。四无色定者，虚空无边，识无边，无所有，非有非无等，遮止色之想，从上以上渐细而修。灭尽定者，入于灭尽苦与受，唯除声闻，独觉，阿罗汉及圣者菩萨外，其余有情不能入此。是故依于九住心之住心乃是单单寂止，其上当知是与胜观双运者。若尔，胜观乃是出世间之智慧，而此等等持，除灭尽定外，皆是世间，说为共同之道，岂非相违？答曰：无过失。虽有仅是世间之智慧而假名为胜观者，然此处乃是从最初即关联于出世间道之角度而说，是故宣说不共之体性。
English
Therefore, one should focus on names and so on. Then, gradually, one should skillfully distinguish words and sentences, and within each, one should also properly analyze their meanings. After determining those meanings, one should be able to comprehensively summarize them in the Dharma. For the sake of attaining that meaning, one should then make aspirations. With constant mental speech, one should examine each object of search. One should also examine the mental activity without speech, with a single taste. The name of Dharma also encompasses this; it should be known as the path of calm abiding. As it is said. Individual intelligence, faith, tranquility, joy, gathering, examination, the edge of union, and the mental application that is the result of the edge of union—among these seven, the latter is called indispensable proximity. The four concentrations are as follows, according to the Treasury of Knowledge: The first has five: investigation and analysis, joy, bliss, and concentration. The second has four limbs: perfect clarity and joy, and so on. The third has five: equanimity, mindfulness, awareness, bliss, and abiding. The last has four: mindfulness, equanimity, neither bliss nor suffering, and concentration. As it is said. At this time, based on the fourth concentration, the six superknowledges also arise, as it is said: Having obtained the extremely pure fourth concentration, by completely grasping the non-conceptual wisdom, from attending to things as they are, beginningless superknowledge will arise. Thus. The four formless absorptions are: infinite space, infinite consciousness, nothingness, neither existence nor non-existence, etc., blocking the perception of form and meditating from higher and higher to more subtle. Cessation attainment is to enter into the cessation of suffering and feeling, and no other being can enter this except for Hearers, Solitary Realizers, Arhats, and noble Bodhisattvas. Therefore, abiding the mind based on the nine mental abidings is merely calm abiding, and above that, it should be known as being combined with insight. If so, insight is wisdom that transcends the world, and all these attainments, except for cessation attainment, are worldly and are said to be a common path, wouldn't that be contradictory? Answer: There is no fault. Although there are those who nominally call mere worldly wisdom insight, here it is spoken from the perspective of being connected to the path of transcendence from the beginning, therefore the uncommon nature is proclaimed.
Chinese
是这样的。如此宣说奢摩他和毗钵舍那等，虽然此时并非完全需要实修，但考虑到对理解意义有益，所以只是略微提及，请行者在其他地方了解。此时，噶举派上师们有共同的无上秘密，即第一种状态如陡峭山上的流水，第二种状态如河流缓慢流动，第三种状态如不动摇的海洋。这些分类是针对单纯的止观而言的。 第二，宣说毗钵舍那，分为正文和断除根本两部分。第一部分是： 当反复观照不可见的自心时， 不见之义如实清晰地显现。 对是否之义的疑惑自然断除， 愿无谬的自性由自己证悟！ 也就是说，由于超越了观照的对境，安住于不可观照的自心实相，并通过上师的口诀和禅修所产生的智慧之眼反复观照时，与见解分离的意义会如实清晰地显现，从而对实相的意义，诸如“是与非”、“有与无”等一切增益和疑惑都会当下断除。愿生起如此般清晰体验无谬自性的毗钵舍那智慧，从而现前俱生大印。此外，对于远离思、修、观、知、见、体验等一切名相的实相，仅仅是安立了这些名称而已，仅仅是否定断灭和常有，就认为是真实的意义，或者将之解释为顽空的空性等，都是因为没有脱离无明的遮蔽。因此，要了知自明自知，断除增益和疑惑等，从而获得定解，并且舍弃一切不适的分别念变化，安住于大乐之中。如是亦云：胜乐根本续中云： 能取与所取，完全解脱。 分别念之行，完全舍弃。 心与心所法，稳固不变。 有情之自性，即是如是。 犹如清净水晶宝珠， 如虚空般心真实安住。 无始无终之自性， 远离感官无戏论。 无有显现及
English
So it is. Thus, the explanation of shamatha and vipashyana, etc., although not entirely necessary for practice at this time, is given with the thought that it will be beneficial for understanding the meaning, so it is only briefly mentioned. Please, practitioners, learn about it elsewhere. At this time, the Kagyu masters have a common, unsurpassed secret, which is that the first state is like water on a steep mountain, the second state is like a river flowing slowly, and the third state is like an unmoving ocean. These classifications refer to mere shamatha. Second, the explanation of vipashyana is divided into the main text and the cutting off of the root. The first part is: When repeatedly gazing at the invisible mind, The unseen meaning is clearly seen as it is. The doubt about whether it is or is not is naturally cut off, May the unerring self-nature be realized by oneself! That is to say, because it transcends the object of observation, abiding in the reality of the unobservable mind itself, and repeatedly gazing with the eye of wisdom arising from the guru's instructions and meditation, the meaning that is separate from seeing will clearly appear as it is, so that all the additions and doubts about the meaning of reality, such as "is and is not," "exists and does not exist," etc., will be cut off at that moment. May the wisdom of vipashyana arise in such a way that the unerring self-nature is clearly experienced, thereby manifesting the coemergent mahamudra. Furthermore, for the reality that is free from all names such as thought, meditation, view, knowledge, seeing, and experience, it is merely that these names are established, and merely negating annihilation and permanence is considered to be the true meaning, or explaining it as the emptiness of inert matter, etc., is because one has not escaped the obscuration of ignorance. Therefore, one must know self-awareness and self-knowing, cut off additions and doubts, etc., thereby gaining certainty, and abandon all unpleasant conceptual changes, abiding in great bliss. As it is also said: In the Hevajra Root Tantra, it is said: The grasper and the grasped are completely liberated. The activity of conceptual thought is completely abandoned. The mind and mental factors are stable and unchanging. The nature of beings is just as it is. Like a pure crystal jewel, The mind abides truly like space. The self-nature without beginning or end, Separate from the senses, without elaboration. Without appearance and