Tibetan
ར་མཁྱེན་པ་དང་། རྔོན་པ་ཞིག་ནགས་ན་རི་དྭགས་འཚོལ་བའི་ཕྱིར་ཏུ་འགྲོ་བ་ལས། དེར་བསམ་གཏན་པ་ཞིག་མཐོང་བ་དང་། ཁོང་རང་ཡང་ནགས་སུ་གོམས་པས་མཐར་བསམ་གཏན་པར་གྱུར་པ་གཟིགས་པས། དབེན་པར་གོམས་དགོས་པར་མཁྱེན་པ་དང་། མདའ་མཁན་ཞིག་གིས་བསྒྲིམས་ཏེ་མདའ་བཟོ་བའི་ཚེ་རྒྱལ་ པོ་དཔུང་བཅས་མདུན་ནས་འགྲོ་བ་མ་མཐོང་བ་གཟིགས་པས། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དགོས་པར་མཁྱེན་པ་དང་། གཞོན་ནུ་མ་ཞིག་སྤོས་བདར་བ་ན་གདུ་བུ་མང་པོ་འཁྲོལ་བས་མ་བདེ་ནས་མཐར་ཐམས་ཅད་ཕུད་པ་དང་བདེ་བ་གཟིགས་པས་གྲོགས་སྤངས་ནས་གཅིག་པུར་སྡོད་དགོས་བར་མཁྱེན་པ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་བཞིན་དུ་མཛད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་འཁྲུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འདུ་འཛི་སྤངས་ནས་ཐུན་མོང་མིན་པའི་སྔོན་འགྲོ་བཞིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་རྩོལ་མེད་དུ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་བསྒྲིགས་པ་རྣམས་ནི་ཐོག་མར་མེད་ཀ་མེད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ།། ༈ །།གཉིས་པ་བར་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་ཚུལ་ལ་ལུས་གནད་དང་སེམས་གནད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལུས་གནད་ནི། འདིར་དངོས་སུ་མ་གསུངས་ཀྱང་ཞར་ལས་ཐོབ་པས་དེའི་ཚུལ་ནི། རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས། སྒྲུབ་པོ་བདེ་བའི་སྟན་འདུག་སྟེ། །མིག་ནི་སྣ་རྩེར་གཏད་བྱས་ནས། །སྣ་མཐོང་ལྟ་བའི་ཚད་དུ་ཞོག །ཕྲག་དཔུང་མཉམ་ལ་ལྕེ་ རྐན་སྦྱར། །སོ་དང་མཆུ་ནི་བདེ་བར་བཞག །དབུགས་ཀྱི་དབྱུང་རྔུབ་ཀློད་ནས་ནི། །ཅུང་ཟད་རྩོལ་བ་བྲལ་བ་ཡིས། །རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལེགས་གནས་ཤིང་། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། འདུ་འཛི་མེད་པའི་གནས་གཙང་མ། །དེར་ནི་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅའ་བར་བྱ། །ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་བཞུགས་པ་བཞིན། །མིག་བཙུམ་སོ་ལ་སོ་བཞག་སྟེ། །ལུས་བསྲང་ཕྱག་རྒྱ་བྱས་ནས་ནི། །དྲན་པ་རྩེ་གཅིག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཆོས་ལྔར་གྲགས་པ་སོགས་མན་ངག་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་ལུས་གནད་ལེགས་པར་བཅིང་བ་གལ་ཆེའོ། །སེམས་གནད་ནི། །རང་གི་བློས་བྱས་པའི་གསལ་བར་འཇོག་པ་དང་། སྟོང་པར་འཇོག་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་ཏུ་འཇོག་པ་དང་། ཆེད་དུ་རྩོལ་བས་རྣམ་རྟོག་དགག་པ་དང་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པ་སོགས་མདོར་ན་བློས་བྱས་རྩོལ་བའི་སྒོམ་པ་མཐའ་དག་གིས་མ་བསླད་པ་ཞིག་གལ་ཆེ་སྟེ། གསང་བ་འདུས་པ་ལས། དངོས་པོ་ མེད་ལ་སྒོམ་པ་མེད། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྒོམ་པ་མིན། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་པས། །སྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེ
Chinese
據說，一位獵人在森林裡為了尋找獵物而行走，在那裡看到一位禪修者，看到他自己也習慣了森林，最終變成了禪修者。他知道必須習慣僻靜的地方。一位弓箭手專心致志地製作箭時，沒有看到國王帶著軍隊從面前經過。他知道必須專注一心。一位年輕女子擦拭香料時，因為許多手鐲發出聲響而感到不適，最終全部摘下後感到舒適。他知道必須捨棄朋友，獨自居住。依靠這些，他像他們一樣去做，因此生起了卓越的禪定。像這樣，捨棄喧囂，以四種不共的前行，安排了大手印的智慧無勤生起的緣起，這些是最初無可避免的支分。 ༈ །།第二，關於中間的平等安住之法，有身體要點和心要點兩種，首先是身體要點。雖然這裡沒有直接說明，但可以從側面獲得，其方式是：在《金剛鬘續》中說：「修行者安住在舒適的坐墊上，眼睛注視鼻尖，保持能看到鼻子的程度。肩膀和手臂平齊，舌抵上顎，牙齒和嘴唇舒適地放置。放鬆呼吸的出入，稍微遠離努力。金剛跏趺坐姿良好。」以及《金剛頂續》中說：「在沒有喧囂的清淨處，在那裡結跏趺坐。就像菩提薩埵在菩提樹下入座一樣。閉上眼睛，上下牙齒相合，身體正直，結手印。一心一意地憶念大手印。」如是所說，如從口訣中出現的，被稱為毗盧遮那佛的七法和禪定的五法等，良好地約束身體要點非常重要。心要點是：以自己的心來安住於明晰，安住於空性，安住於雙運，為了專門地努力而遮止分別念，以及專注於所緣等。總之，不被自己的心所造作的努力的禪修所染污非常重要。在《密集金剛續》中說：「無事物則無禪修，所要禪修的不是禪修。如是事物與非事物，禪修是無所緣的。」
English
It is said that a hunter was walking in the forest to look for prey, and there he saw a meditator, and seeing that he himself had become accustomed to the forest and eventually became a meditator. He knew that he had to get used to secluded places. When an archer was concentrating on making an arrow, he did not see the king passing in front with his army. He knew that he had to concentrate his mind. When a young woman was rubbing spices, she felt uncomfortable because many bracelets made noises, and eventually she took them all off and felt comfortable. He knew that he had to abandon friends and live alone. Relying on these, he did as they did, and thus arose the excellent samadhi. Like this, abandoning busyness, with four uncommon preliminaries, arranging the auspicious coincidence for the effortless arising of the wisdom of Mahamudra, these are the initially unavoidable limbs. ༈ །། Second, regarding the method of equally abiding in the middle, there are two points: the body point and the mind point. First, the body point. Although it is not directly stated here, it can be obtained from the side, and the way is: In the Vajra Garland Tantra, it says: "The practitioner sits on a comfortable cushion, with eyes fixed on the tip of the nose, keeping the level of seeing the nose. Shoulders and arms are level, tongue touches the palate, teeth and lips are placed comfortably. Relax the exhalation and inhalation of breath, slightly away from effort. The vajra full lotus posture is well established." And in the Vajra Peak Tantra, it says: "In a clean place without busyness, there establish the full lotus posture. Just as the Bodhisattva sat under the Bodhi tree. Close the eyes, put the teeth together, straighten the body, make a mudra. Single-mindedly remember the Mahamudra." As it is said, like the seven dharmas of Vairochana and the five dharmas of meditation, etc., which appear from the oral instructions, it is very important to properly bind the body point. The mind point is: to abide in clarity with one's own mind, to abide in emptiness, to abide in union, to specifically strive to stop conceptual thoughts, and to focus on the object, etc. In short, it is very important that it is not defiled by the meditation of effort made by one's own mind. In the Guhyasamaja Tantra, it says: "Without things, there is no meditation, what is to be meditated is not meditation. Thus, with things and without things, meditation is without an object."
Tibetan
ས་དང་། ཧེ་བཛྲ་ལས། གང་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱིས་མ་བསྒོམས་པར། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་ལས། བུམ་པ་བཞིན་དུ་ཁོང་སྟོང་དུ། །དེ་ལྟར་གང་ཞིག་རྟོག་བྱེད་པ། །ཡང་ན་སྟོང་པར་སྨྲ་བའི་བློ། །དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བརྗོད་མིན། །ཞེས་དང་། མདའ་བསྣུན་ཞབས་ཀྱིས། བདག་དང་གཞན་དུ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཤེས་ཤིང་། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་མ་ཡེངས་པ་ཡིས་ཡོངས་བཟུང་སྟེ། །དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་ཟུག་རྔུ་ཡིན་ཕྱིར་བཏང་ནས་ཀྱང་། །གང་ལའང་ཞེན་པ་མེད་པས་བདེ་བ་ལེན་པར་བྱེད། །སེམས་ལ་གནོད་པའི་ལས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་ཞིང་། །རྙེད་དང་ལེན་པའི་བྱ་བ་གང་གིས་དགོས་པ་མེད། །རྩོལ་དང་བྲལ་ཞིང་གནས་སྐབས་གློ་བུར་རྐྱེན་མེད་པར། །སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཕྱག་རྒྱ་འདི་ནི་གཟིགས་མོར་ཆེ། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས་ཀྱང་། ཤེར་ཕྱིན་བདུན་ བརྒྱ་པ་ལས། ཆོས་གང་ལའང་བླང་བའམ། གཟུང་བའམ། དོར་བ་མ་མཆིས་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །གང་ཅི་ལའང་མི་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །གང་ལའང་མི་སེམས་རྣམ་པར་མི་རིག་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་དང་། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་འདི་ནི་ཆོས་གང་ཡང་མི་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་དང་། ཏིང་རྒྱལ་ལས། འདི་ཤེས་འདི་ནི་སྤང་སྙམ་དུ། །གང་གི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བ་དེ། །འདུ་ཤེས་སྤྲོས་ལ་སྤྱོད་པ་སྟེ། །འདུ་ཤེས་སྤྲོས་ལས་དེ་མི་ཐར། །ཞེས་དང་། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོའི་མདོ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ། །ལྷག་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་སྤོང་། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་དུ། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད། །ཞེས་སོགས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་རྒྱུད་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནས་མཐའ་ཡས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མ་བཅོས་གཉུག་ མའི་ངང་ལ་རང་བབས་སུ་འཇོག་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེའི་ཚུལ་ཡང་བཀའ་བརྒྱུད་འདི་པའི་མན་ངག་རིག་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུངས་ལས། འདས་པའི་རྗེས་མི་བཅད། མ་འོངས་པའི་མདུན་མི་བསུ། ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་རང་བབས་སུ་འཇོག །ཅེས་འབྱུང་བ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་རྗེ་སྒམ་པོ་པས། འདས་པའི་རྗེས་མི་བཅད་ཟེར་ཙ་ན། འོ་སྐོལ་གྱི་བློ་རྣམ་རྟོག་སྔ་མའི་ཕྱིར་མི་འབྲང་བ་ཡིན། མ་འོངས་པའི་མདུན་མི་བསུ་ཟེར་ཙ་ན། འོ་སྐོལ་གྱི་བློ་རྣམ་རྟོག་ཕྱི་མའི་མདུན་མི་བསུ་བ་ཡིན། ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་རྣལ་མ
Chinese
还有，《喜金刚》中说：因为没有用心去修习，所以要修习一切众生。以及，《俱生智》中说：如瓶子一般内部空虚，像这样如果有人去分别，或者说空性的心，那不是俱生所说的。以及，箭尊足说：了知显现为自和他者的自性为一，仅仅以不散乱而完全执持它，因为它就是心的痛苦，所以放下它，对任何事物都没有执着，从而获得安乐。对心有害的业完全是空性的，对于获得和接受的任何行为都没有必要。远离勤作，没有暂时和突发的因缘，各种显现的这个手印是伟大的幻象。以及，经部中，《七百般若经》中说：对于任何法都没有接受、执取或抛弃，这就是修习般若波罗蜜多。对于任何事物都不安住，那就是修习般若波罗蜜多。对于任何事物都不作意，那就是修习般若波罗蜜多。以及，《八千颂》中说：修习般若波罗蜜多就是不修习任何法。以及，《定王经》中说：认为“这是要了解的，这是要舍弃的”，凡是生起这种念头的，就是耽着于念头的戏论，他无法从念头的戏论中解脱。以及，《 বুদ্ধিমৎ সাগরমতি सूत्र (梵文罗马拟音: buddhimat sāgaramati sūtra) 智海慧经》中说：不要作意诸法，尤其要舍弃特别的作意。诸法全部平等，如实地了知。等等，因此，大乘的经、续以及释论中都无边地宣说了这些。因此，唯一要做的就是将未造作的本然状态安住于自然状态中。关于它的方式，噶举派的窍诀中有这样的说法：不追断过去，不迎接未来，将现在的觉知不加改造地安住于自然状态中。正如法王冈波巴所说：说“不追断过去”的时候，我们的心是不跟随先前的分别念的。说“不迎接未来”的时候，我们的心是不迎接后来的分别念的。现在的觉知是真实的
English
Also, in the Hevajra it says: Because you have not meditated with the mind, you should meditate on all beings. And, in the Sahajakayasiddhi it says: Like a vase, empty inside, whoever conceptualizes in this way, or the mind that speaks of emptiness, that is not what Sahaja speaks of. And, Madanapada says: Knowing the nature that appears as self and other to be one, holding it completely with unwavering attention, since it is the pain of the mind, let it go, and without attachment to anything, take pleasure. Actions harmful to the mind are all empty, and there is no need for any action of gaining or taking. Free from effort, without temporary or sudden causes, this mudra of various appearances is a great spectacle. And also, in the Sutras, in the Seven Hundred Prajnaparamita it says: Not accepting, grasping, or abandoning any dharma, that is the meditation of the Prajnaparamita. Not abiding in anything, that itself is the meditation of the Prajnaparamita. Not thinking about anything, that is the meditation of the Prajnaparamita. And, in the Eight Thousand Verses it says: Meditating on the Prajnaparamita is not meditating on any dharma. And, in the Samadhiraja Sutra it says: The thought that arises, thinking, "This is to be known, this is to be abandoned," is indulging in the proliferation of thoughts, and he will not be liberated from the proliferation of thoughts. And, in the Buddhimatsagaramati Sutra it says: Do not think about dharmas, and especially abandon special thinking. All dharmas are equal, and understand them as they truly are. And so on, because the Sutras and Tantras of the Mahayana, along with their commentaries, have endlessly proclaimed these things. Therefore, the only thing to do is to leave the uncorrected, natural state in its own natural condition. Regarding its manner, the instructions of this Kagyu lineage say: Do not cut off the past, do not welcome the future, leave the present awareness without fabrication in its own natural state. As the Lord of Dharma Gampopa said: When we say, "Do not cut off the past," our mind does not follow after previous thoughts. When we say, "Do not welcome the future," our mind does not welcome future thoughts. The present awareness is genuine.