Tibetan
་རྗེན་ལ་བུད་དེ། རྣམ་རྟོག་ཤར་ཤང་དུ་ཟིན་པ་སོགས་མི་དགོས་པར། རང་ངོ་བལྟ་རྒྱུ་དང་ལྟ་མི་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་རྣམས་ལའང་བརྟག་དཔྱད་མི་དགོས་པ་རང་ངོ་རིག་ཚུན་ཆད་དེ་ལ་བཟོ་བཅོས་བྱ་རྒྱུ་ཟད་ནས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཁྲེས་སེ་བསྐྱུར་བ་མ་གཏོགས་བློས་དཔྱད་པའི་གསལ་རི་སྟོང་གསུམ་གང་དུའང་བརྗོད་མི་ཤེས། ཐ་མས་རང་གར་བསྡད་པ་དང་ཡང་ཅུང་མི་འདྲ་བ་རིག་སྟོང་ལྷོང་དུ་བུད། དང་པོའི་དུས་ནས་འདི་མི་ཤེས་རྒྱུ་ཅིའང་མེད་འདུག་པ་ལ་ད་རེས་བར་མ་ཤེས་པ་ཡ་མཚན། དེ་སྔ་སེམས་ངོ་བལྟས་ཁུལ་བྱས་པ་རྣམས་དོན་མེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་རེད་སྙམ་པ་འབྱུང་། ཆོས་དང་བླ་མ་ལའང་ངེས་ཤེས་སྐྱེ། རང་ལ་དགའ་སྤྲོ་འབྱུང་། ཡེངས་གྲངས་མང་པས་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་སྣང་བ་སོགས་ཀྱང་འབྱུང་ཡང་དྲན་པས་སླེབ་ཙམ་ཉིད་ནས་བཅས་བཅོས་མང་པོ་མི་དགོས་པར་རང་བབ་དེ་ཀས་ཆོག་པ་ཞིག་བྱུང་ན་རང་ངོ་ཕྱོགས་ཙམ་རྟོགས་པའི་རྩིས་བྱེད་དགོས་པར་སྣང་སྟེ་ད་དུང་དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་གར་ཡང་མི་ཕྱིན་པར་འདུག་པས། བསྒོམ་ཡུན་ཤི་དང་མཉམ། གྱོང་ལྟོ་གོས་གཏམ་གསུམ་ལ་བསྐུར་མོས་གུས་ལ་སྙིང་ ཕུར་བཙུག །ཚེ་འདིའི་བྱ་བཞག་ལ་ལྟོས་པ་སྤུ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་ཞིག་བྱེད་ཐུབ་ན་རིམ་པར་ཆོས་འགོ་ཐོན་པ་ཡིན་འདུག །རྗེ་རྒོད་ཚང་པས། ངས་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དྲག་པོ་བྱས་ཤིང་། བརྩོན་འགྲུས་མགོ་ལ་མེ་ཤོར་བ་ལྟ་བུ་བྱས་པས་སེམས་ངོ་ལེགས་པར་མཐོང་བ་གཅིག་ཞག་ཉི་ཤུ་ན་བྱུང་། ཉིན་མོ་རྐྱེན་གྱིས་མིག་ནོད་པ་ཟླ་བ་གསུམ་ན་བྱུང་། ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་ཏུ་འགྲོ་བ་ལོ་གཉིས་ནས་བྱུང་གསུངས་པས་མོས་གུས་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཡོད་ན་ཧ་ཅང་ཤེས་རྒྱུ་མཐོང་རྒྱུ་མེད་པ་ཞིག་ཀྱང་མིན་འདུག །མདོར་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རང་བྱུང་ཞབས་ཀྱིས་སྙིང་གཏམ་ཚིག་གཅིག་ཏུ་འདི་གསུངས་སོ། བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གཉེར་བ། ཆོས་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཟེར་པའི་སྒྲ་བོ་ཆེ། གཡེར་པོ་ཆེ་དེ་རང་གི་སེམས་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། རང་སེམས་ངོ་བོ་མ་ཤེས་ན། ང་ཡི་སེམས་ང་ཡི་སེམས་ཟེར་བའི་མི་དྲན་དགུ་དྲན་གྱི་རིག་པ་འདི་ཡིན། འཁོར་བ་དང་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རིག་པ་འདི་རང་ལས་མ་འདས། སྡེ་སྣོད་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་བཅུད་ཀྱང་འདི་ཡིན། འདི་ཉམས་སུ་ལེན་ན་བསྒོམ་རྒྱུ་ཡང་མེད། རིག་པ་རང་སར་ཧྲི་གེར་ཞོག །དེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནམ་མིན་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་མི་དགོས།
Chinese
赤裸裸地出来，不需要胡思乱想，观自面目，观者与所观合二为一。 对于六识的显现，也不需要进行考察研究，直到认识自面目为止，对它进行改造的做法已经穷尽，除了舍弃庸常的意识之外，用头脑分析的光明山，三千世界任何地方都无法言说。最终自然而然地安住，又稍微不同于觉性空性豁然显现。从一开始就没有什么不明白的，到现在还不明白真是奇怪。以前装模作样地观心，感觉都是毫无意义的分别念。对佛法和上师也生起定解。对自己感到高兴。由于散乱众多，也会出现世间八法的显现等等，但只要忆念稍微一到，不需要很多调整，自然而然地安住即可，如果出现这种情况，就算是对自面目略微有所认识。但似乎仅仅如此也到不了任何地方。禅修的时间与死亡相同。对于损失、食物、衣服、言语这三者，以恭敬心为根本。 如果能够做到对今生的事务没有丝毫的顾恋，就能逐渐入门佛法。热贡巴说：我以强烈的虔诚心对待上师，像头上着火一样精进，因此在二十天内清楚地看到了心性。白天因缘聚合而眼花发生在三个月时。日夜周而复始地运行发生在两年后，所以说只要有虔诚和精进，也不是完全没有可以了解和看到的东西。总而言之，一切知者让炯巴以一句心语这样说道：顶礼尊贵的上师们！三世诸佛的密意，是为尊者们所追求的。所谓法身大印的巨响，那巨大的回声指的就是自己的心。如果不认识自心的本性，那就是指我心我心，念念不忘的这个觉知。轮回和涅槃的一切法，也没有超出这个觉知。三藏经律论的精华也是这个。如果修持这个，也没有什么可修的。觉性自然安住。不要怀疑它是不是大印。
English
Coming out nakedly, without the need for wild thoughts, look at your own face, and merge the viewer and the viewed into one. There is no need to investigate the appearances of the six consciousnesses either. Until you recognize your own face, the act of modifying it is exhausted. Apart from abandoning ordinary consciousness, the clear mountain of analysis by the mind cannot be expressed anywhere in the three thousand worlds. In the end, it naturally abides, yet it is slightly different from the clear manifestation of awareness and emptiness. From the beginning, there was nothing that was not understood, but it is strange that it has not been understood until now. The previous pretense of looking at the mind seems to be meaningless thoughts. Certainty also arises towards the Dharma and the Guru. Joy arises in oneself. Due to many distractions, the appearances of the eight worldly dharmas etc. may also arise, but as soon as mindfulness arrives, there is no need for much adjustment, and it is enough to abide naturally. If this happens, it can be considered that you have slightly realized your own face. But it seems that just that is not enough to go anywhere. The duration of meditation is the same as death. For loss, food, clothing, and speech, establish respect as the foundation. If one can do without any attachment to the affairs of this life, one can gradually enter the Dharma. Je Götsangpa said: I treated the Guru with strong devotion, and I was diligent like my head was on fire, so I clearly saw the nature of my mind in twenty days. The blurring of the eyes due to circumstances during the day happened in three months. The cycle of day and night happened after two years, so it is said that as long as there is devotion and diligence, it is not that there is nothing to understand and see. In short, the all-knowing Rangjung Dorje said this in one heartfelt word: I prostrate to the noble Gurus! The intention of the Buddhas of the three times is pursued for the sake of the noble ones. The great sound of the Dharmakaya Mahamudra, that great echo refers to one's own mind. If you do not recognize the nature of your own mind, then it refers to my mind, my mind, this awareness that is constantly remembered. All dharmas of samsara and nirvana do not go beyond this awareness. The essence of the Tripitaka Sutra and Tantra is also this. If you practice this, there is nothing to meditate on. Let awareness rest naturally. Do not doubt whether it is the Mahamudra or not.
Tibetan
ཡགས་སུ་རེ་བ་དང་ཉེས་ཀྱི་དོགས་པ་ཡི་མ་བྱེད། རྟོག་པ་བན་བུན་མང་པོའི་རྗེས་སུ་མ་འབྲང་། རིག་པ་ཧྲིག་གེ་འདི་རང་གི་ཐོག་ཏུ་ཞོག །ལྷོད་དེ་གློད་ཞོག །བསྒོམ་རྒྱུ་དེ་ལས་ཅི་ཡང་མི་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམ་པས་དུས་ཚོད་ཅིག་ན། རྣམ་རྟོག་རང་ངོ་ཤེས་ནས། གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་ལྷན་གྱིས་རྟོགས་ནས་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་རང་སར་གྲོལ་ནས། སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་བག་ཆགས་མ་ལུས་པ་དྲུང་ཕྱུང་སྟེ། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བྱེེ་བྲག་ཕྱེད། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྙིང་གཏམ་ཚིག་གཅིག་མ། བླ་མ་དམ་པ་གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་མཐར་ཐུག །དེ་ལས་གཞན་པ་ཡོད་རེ་ཤེ །སྣོད་མིན་གཞན་ལ་མི་བསྟན་པར་ཞུའོ། ། གསང་སྒོ་ཡལ་བར་དོར་ན་བྱིན་རླབས་འབྱུང་མི་སྲིད་པ་ལགས། དུས་རྟག་ཏུ་ཁོ་བོ་དྲན་པར་གྱིས། འདི་ལ་འཆུག་པ་མི་བདོག་གོ །བྱིན་རླབས་འབའ་ཞིག་ལ་རེ་བ་ཡིན། ཁྲིད་མ་ཚར་བར་དཔེ་སུ་ལ་ཡང་མ་བསྟན་པ་བཀའ་རྒྱ་ཡིན། །ཅེས་པ་འདི་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེས་དབེན་གནས་ཡང་དགོན་ཏུ་མཛད་པའོ། །ཞེས་པ་འདི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཚན་ཁ་དང་གནད་འགག་འདུས་ཆེ་བས་ཁྲིད་ཚར་རྣམས་ཀྱིས་བློ་ཐོག་ཏུ་ཐོན་པ་ཞིག་གལ་ཆེ་བར་སྣང་། བློ་སྦྱོང་གི་གཞུང་ལས། ད་རེས་གཙོ་བོ་ཉམས་སུ་བླངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ད་རེས་མི་ལུས་ཐོབ་པའི་སྐབས་འདིར་ཚེ་འདི་ལས་ཕྱི་མའི་དོན་གཙོ་ཆེ། དེ་ཡང་བཤད་པ་ལས་སྒྲུབ་པ་གཙོ་ཆེ། དེ་ཡང་བླ་མའི་མན་ངག་ཕུར་ཚུགས་སུ་བསྒོམ་པ་གཙོ་ཆེ། ཆོས་སྒྲུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པར་ཚེ་འདིའི་འདུན་མ་བསྒྲུབ་པའི་དཀའ་སྤྱད་སྙིང་རུས་ནུས་པ་བཟོད་པ་གོ་ལོག །ཆོས་ལ་འདུན་པ་མི་བྱེད་པར་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ལ་འདུན་པ་བྱེད་པ་འདུན་པ་གོ་ལོག །ཐོས་བསམ་སྒོམ་ གསུམ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་རོ་མི་མྱོང་བར། ཟང་ཟིང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རོ་མྱོང་བ་རོ་མྱོང་གོ་ལོག །རང་གཞན་སྡིག་པའི་ལས་ལ་སྙིང་རྗེ་མི་བྱེད་པར། ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་ཐུབ་བྱེད་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་བྱེད་པ་སྙིང་རྗེ་གོ་ལོག །རང་ལ་ལྟོས་པའི་མི་ཆོས་ལ་མི་བཀོད་པར། ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས་ལ་སྦྱོར་བ་གཉེར་སེམས་གོ་ལོག །དགེ་བ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བ་མི་བསྒོམ་པར། དགྲ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ན་དགའ་བ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་གོ་ལོག་སྟེ་དྲུག་པོ་དེ་སྤོང་། ཁྱད་པར་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་རྙེད་དང་མི་རྙེད་དང་། །བདེ་དང་མི་བདེ་སྙན་དང་མི་སྙན་དང་། །བསྟོད་སྨད་ཅེས་བགྱི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་པོ། །བདག་གི་ཡིད་ཡུལ་མིན་པར་མགོ་སྙོམས་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་འདི་ནི་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཆོས་པ་ཚད་ལྡན་ཏུ་རློམས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལའང་མ་ཚོར་བར་གོས་པ་ཞིག་སྣང་བས་མགོ་མནན་རེ་ཅི་ནས་ཀྱང་གལ་ཆེ་ཁ་བསགས། གཞོག་སློང་། ཚུལ་འཆོས། ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བ། རྙེད་པས་རྙེད་ པ་འཚོལ་བ་སྟེ་ལོག་འཚོ་ལྔ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྤང་། རང་རེ་ལ་ཡོན་ཏན་ལྡན་ཅིང་རྟོགས་པ་མཐོ་བ་ཞིག་བྱུང་ན་དགའ་སྟེ་དེ་དཀའ། རང་མ་ཁྲེལ་གཞན་མི་བསླུ་བ་ཁ་བཤད་ལག་ལེན་མཐུན་པ་ཞིག་བྱུང་ན་ངོ་མཚར་ཆེ། གོལ་ས་ཤོར་ས་མང་དུ་གསུངས་པ་གནས་ལུགས་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་ནང་ནས་ཆོད་པ་ཞིག་བྱུང་ན་ནི་གོལ་ཤོར་ཡིན་མིན་དོན་གྱིས་འབྱེད་ནས་འོང་བས་སྨོས་མ་དགོས། ད་ལྟ་ནི་གནས་འགྱུའི་གདར་ཤའང་ལེགས་པར་མཆོད་པར་རྟོག་མེད་དུ་ུམ་རེའམ། རྣམ་རྟོག་གི་རང་ངོ་ཧྲིག་ཙམ་རིག་པ་ལ་སེམས་ངོ་ཡོད་པར་རློམས་པ་རྣམས་ལ་ནི་གཞུང་ལས་གསུངས་པའི་གོལ་ཤོར་འབྱུང་དོགས་མི་དགོས་འདུག །ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་ལ་འཛིན་པ་མེད་ན་གོལ་ས་མི་འབྱུང་། དེའང་མཆོག་འཛིན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ན་མ་གཏོགས་ཅུང་ཟད་རེས་མི་གོལ་ཏེ་རྩ་བ་འཛིན་ཞན་ལ་ཐུག །གོལ་ས་ཆེ་ཤོས་ནི། བླ་མ་ལ་མཉམ་འགྲོགས་བྱེད། མཆེད་གྲོགས་ལ་དག་སྣང་ཆུང་། གྲུབ་མཐའ་གཞན་ལ་གཤེ་བསྐུར་འདེབས། རང་ལ་ང་རྒྱལ་ཆེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ངོ་ ལྐོག་བྱེད། དུག་ལྔ་ཁ་ཡན་ཏུ་བཏང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་མིི་རྩི། ཁ་ལྟ་དང་སྟོང་སྐད་ཆེ། ཉམས་མྱོང་ཁྲོམ་དུ་སྒྲོག །མི་ཆོས་བླ་མའི་རྫུན་གྱིས་ཐུགས་དམ་གྱི་མཐིལ་བྱེད་པ་འདི་རྣམས་ཡིན་འདུག་ཀྱང་། རང་རང་ནི་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རླབས། གདུལ་བྱ་རྣམས་ནི་སྙིགས་དུས་ཀྱི་སྐལ་དམན་འབའ་ཞིག་ཏུ་སོང་བའི་སྟབས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་གནད་དོན་མི་ཤེས་པར་ཅལ་སྒྲོགས་ཁོ་ནའི་རྗེས་སུ་རྒྱུག་པ་མང་བས་གོལ་ཤོར་གྱི་ལམ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་བཀག་ཀྱང་མི་ཁོག་པ་འདྲ། མདོར་ན་ཆོས་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་དེ་རང་སེམས་ཐུལ་བ་ཞིག་དགོས་འདུག་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་འཐབ་མོ། བསྟན་པ་ལ་བསྙད་ནས་འཁྲུགས་རྩོད། གཞན་དོན་ཁག་བཞག་གི་བུན་སྐྱེད་སོགས་ཆོས་ནས་མི་རུང་གསུངས་པ་རྣམས་ཆོས་པ་ཀུན་གྱི་ལག་ལེན་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ཞིག་གདའ། མཉམ་མེད་དྭགས་པོས། ལས་དང་པོ་པ་ཉོན་མོངས་དང་འཐབས་པའི་དུས་མིན། བྲོས་པའི་དུས་ཡིན་གསུངས། རང་རེ་ཚོ་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་ཁྱེར་ནུས་པའི་ས་མཚམས་ དེ་ན་སླེབ་མ་འདྲ་བས་ཆང་དང་བུད་མེད། ཁོང་ཁྲོ། ཕྲག་དོག །བག་
Chinese
不要期待好事，也不要害怕坏事。 不要追随许多无意义的念头。 将这清醒的觉性置于自身之上。 放松，松开。 除了禅修之外，什么都不需要。 像这样反复禅修，在某个时刻， 认识到念头的自性， 顿时了悟其无根无基，所有的执着自然解脱， 在一瞬间，连根拔起所有的习气， 那就是所谓的成佛。 一瞬间区分开来。 大手印的心髓之语。 殊胜上师成就者们的究竟口诀。 除此之外，还有什么呢？ 请不要向非器之人展示。
English
Do not hope for good, and do not fear bad. Do not follow after many meaningless thoughts. Place this clear awareness upon yourself. Relax, let go. Nothing more than meditation is needed. By meditating in this way again and again, at some point, recognizing the nature of thoughts themselves, instantly realizing their rootlessness and baselessness, all attachments naturally dissolve, and in a single moment, uprooting all habitual tendencies, that is what is called becoming a Buddha. A single moment distinguishes. The heart-essence word of the Great Seal. The ultimate secret instruction of the noble gurus and accomplished ones. What else is there besides that? Please do not show it to those who are not vessels.
Chinese
这八种世间法啊，请您不要让它们成为我的心之所向，请压制它们！如是说，这八种世间法，不要说其他人了，就连自诩为合格的修行人，似乎也在不知不觉中被沾染，所以务必加以压制才行。谄媚，虚伪，以利衡量，以获得来寻求获得，这五种邪命务必全部断除。我们自己如果能出现具足功德且证悟高深的人当然好，但这很难。如果能做到自己不羞愧，不欺骗他人，言行一致，那就太稀奇了。经中说了很多错谬之处，如果能从对实相的增益损减中解脱出来，那么是否错谬自然就能分辨，无需多言。现在，是否也能很好地享用转依的甘露呢，真是难以确定。对于那些仅仅稍微认识到念头的自性，就自以为是拥有心性的人来说，似乎没有必要担心出现经中所说的错谬。如果对所有修行都没有执着，就不会出现错谬。而且，除非是执着非常强烈，否则稍微犯错也是难免的，因为根本在于执着薄弱。最大的错谬是：与上师过于亲近，对道友的清净观不足，诋毁其他宗派，自己傲慢自大，持戒虚伪，放纵五毒，不重视业果，夸夸其谈，到处炫耀自己的体验，用世俗上师的谎言作为修行的核心。虽然这些都是错谬，但他们自己却被魔加持，而所化众生却因为是末法时代的劣根者，不明白佛法的要点，只是盲目追随虚假的宣传，因此即使释迦牟尼佛阻止了错谬之路，也无济于事。总之，修法的成果应该是调伏自心，然而为了佛法而争斗，以护持佛法为名而争吵，把本应利他的事情变成放高利贷等，这些佛法所不允许的事情，却成为所有修行人的主要行为。无与伦比的达波说：初学者不是与烦恼战斗的时候，而是逃避的时候。我们这些人似乎还没有达到能够将烦恼转化为道用的境界，所以沉迷于酒和女人，愤怒，嫉妒，傲慢
English
These eight worldly dharmas, please do not let them become the object of my mind, please suppress them! As it is said, these eight worldly dharmas, not to mention others, even those who consider themselves qualified practitioners, seem to be unknowingly contaminated by them, so it is necessary to suppress them. Flattery, hypocrisy, measuring by gain, seeking gain by acquisition, these five wrong livelihoods must be completely abandoned. It would be good if we ourselves could produce someone with virtues and high realization, but that is difficult. It would be wonderful if one could be unashamed of oneself, not deceive others, and be consistent in word and deed. It is said that there are many mistakes, and if one can be freed from the additions and subtractions to reality, then whether it is a mistake or not can be naturally distinguished, and there is no need to say more. Now, is it possible to enjoy the nectar of transformation well, it is hard to be certain. For those who only slightly recognize the nature of thoughts and consider themselves to have mind, it seems that there is no need to worry about the mistakes mentioned in the scriptures. If there is no attachment to all practices, there will be no mistakes. Moreover, unless the attachment is very strong, it is inevitable to make slight mistakes, because the root lies in weak attachment. The biggest mistakes are: being too close to the guru, having insufficient pure perception of fellow practitioners, slandering other schools, being arrogant, being hypocritical in keeping vows, indulging in the five poisons, not paying attention to karma, boasting, and flaunting one's experiences everywhere, using the lies of worldly gurus as the core of practice. Although these are mistakes, they themselves are blessed by demons, and the disciples are inferior beings of the degenerate age, who do not understand the key points of the Dharma, but blindly follow false propaganda, so even if Shakyamuni Buddha prevents the path of mistakes, it is useless. In short, the result of practicing Dharma should be taming one's own mind, but fighting for the Dharma, arguing in the name of upholding the Dharma, turning things that should be for the benefit of others into usury, etc., these things that the Dharma does not allow, have become the main behavior of all practitioners. The incomparable Dagpo said: The beginner is not the time to fight with afflictions, but the time to escape. We do not seem to have reached the point where we can transform afflictions into the path, so we indulge in wine and women, anger, jealousy, arrogance