Tibetan
མེད། རོ་ཉལ་སོགས་ལ་ཞེ་ཟོན་དགོས་འདུག །ཉོན་མོངས་ལམ་དུ་ཁྱེར་ནུས་ཟེར་བ་དེའང་ཏཻ་ལོ་ནཱ་རོ་ལྟ་བུ་ནང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་རྫོགས་པའི་རང་རྟགས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་སྟོན་ནུས་པ་ཞིག་ཡོད་ན་མ་གཏོགས། རང་སེམས་རང་དབང་མ་ཐོབ་པའི་རང་རྟགས་ཉོན་མོངས་འཇོལ་ཉོག་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཞིག་ལ་གསུངས་པ་མིན། རང་རྒྱུད་ལ་ཉམས་རྟོགས་ཅིའང་མེད་པའི་གང་ཟག་གིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་བཏགས་ཀྱང་མི་ཐོགས་པའི་ཁར་རང་ལ་གནོད་པས་སྨན་ཆེན་པོའི་མྱུ་གུ་ཆུང་ངུ་མི་བཅད་པར་བསྲུང་པའི་དཔེས་རང་ཉིད་ཉམས་ལེན་ལ་བརྩོན་པ་ཁོ་ན་ཁེབ་ཆེ། དྲོད་ཐོབ་ལ་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་གིས་གཞན་ལ་ཕན་ཀྱང་རང་ལ་གནོད། ས་ཐོབ་ནས་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་འབད་མེད་དུ་འབྱུང་བར་གསུངས་ན་ཚ་རྐྱེན་ངན་གདོན་བགེགས་སོགས་གནོད་པ་བྱུང་ནའང་། ང་ནའོ། །ང་ལ་གདོན་གྱིས་གནོད་དོ་སོགས་བསམ་མཁན་ཁོ་རང་གི་ ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་ཉམས་དམའ་བའི་སྐབས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཕན་གནོད་མེད་ཀྱང་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྲན་བཙུག་པས་རིམ་གྱིས་སྟོང་ཡལ་རྗེས་མེད་དུ་འགྲོ །ཡང་དེའི་དུག་རོ་ལྡོངས་བྱུང་ཚེ་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་ན་འཛིན་དང་འདྲེེར་རྟོག་སོགས་ཀྱི་དར་ཇེ་ཆུང་དུ་འགྲོ་བ་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ལའང་དེ་དང་མཚུངས། དེ་ལས་ཅུང་དྲག་པ་ན་ནད་སོགས་འཆར་སྒོ་མ་འགག་པ་ལ་ངོ་བོ་སྟོང་རྗེན་ལྷང་ལྷང་འགྲོ །དྲན་པས་མ་ཟིན་ཚེ་ཐ་མལ་པ་དང་ཁྱད་མེད། སྣང་བ་རང་སེམས་ཙམ་དུ་གོ་ཡང་རྟོགས་པ་གདིང་ནས་མ་ཐོབ་ན་ཡུལ་སེམས་འཕྲད་ཚེ་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བས་རེ་ཞིག་ཚོགས་དྲུག་གི་འཆར་སྒོ་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་ཞེན་འཛིན་མེད་པ་ལ་བསླབ། དེའང་རབ་སྐད་ཅིག་དང་པོ། འབྲིང་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལས་ཕན་རྗེས་མཐུད་མི་བྱ་བར་ངོ་ཤེས་ཀྱི་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་བསྟེན། ཏཻ་ལོ་པས། སྣང་བས་མི་འཆིངས་ཞེན་པས་འཆིངས། །ཞེན་པ་ཆོད་ཅིག་ནཱ་རོ་པ། །ཞེས་གསུངས། མདོར་ན་རྣམ་རྟོག་སེམས་ཀྱི་ རང་རྩལ་ཆུ་དང་ཆུ་རླབས་ལྟ་བུ་ཡིན་འདུག་པས་རྣམ་རྟོག་མེད་འགྲོ་བ་མི་སྲིད། རྣམ་རྟོག་ལ་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཤེལ་དྭངས་པ་ལ་འཇའ་ཚོན་ཤར་བ་དང་འདྲ་བས་རྟོགས་པ་མཐོ་ཡང་སྣང་བ་མི་ཤར་མི་སྲིད་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་དང་སྣང་བ་ལ་ཞེན་འཛིན་གྱིས་ངོ་ལེན་བྱེད་མི་བྱེད་ལ་ཐུག །མ་ཡེངས་ཙམ་གྱིས་རང་ངོ་ཤེས་པ་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་ན་རྣམ་རྟོག་ཡུལ་སྣང་ཇི་ཙམ་མང་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་གསུངས། རང་ངོ་མ་ཤེས་ན་མི་རྟོག་པའང་ལུང་མ་བསྟན་ཁོ་ན་ཡིན་འདུག །རྣམ་རྟོག་ཏུ་སྣང་བའང་སྟོང་པའི་རང་མདངས་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་ནས། རྣམ་རྟོག་འགེགས་མ་དགོས་པར་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ལ་གདངས་མ་འགགས་པར་ལམ་ལམ་དུ་འཆར་བ་ཉིད་རང་གིས་རང་རིག་ན་བསྐྱེད་རྫོགས་དབྱེར་མེད་ཟེར་བའང་དེས་ཆོག །ཉམས་ལེན་ལ་རྡོ་རུས་འཕྲོད་པའི་ཚེ་སྔོན་གྱི་ལས་ངན་བསླངས་ནས་ལུས་ལ་ན་ཚ། སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་སོགས་མི་འདོད་པ་འབྱུང་ཡང་སྣོད་བཀྲུས་ན་དྲི་མ་ལྡངས་པ་བཞིན་རྒྱུད་དག་པའི་ སྔ་ལྟས་སུ་གསུངས་པས་ཉམས་ལེན་རྐྱེན་ངན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེར་བཏང་ལམ་རྟགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བྱུང་ན་དངོས་སམ་བདུད་ཀྱི་བར་ཆད་ཅི་ཡིན་མི་འབྱེད། དངོས་ཡིན་ཏུ་ཆུག་ཀྱང་མཆོག་འཛིན་སྐྱེས་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བདུད་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྲོ་བས་བཟང་པོ་ལ་མི་ཞེན། ངན་པ་ལ་མི་སྐྲག་པར་རེ་དོགས་ཐམས་ཅད་སྤང་། གྲལ་མཐོ་སར་མི་སྡོད། གོས་བཟང་པོ་མི་གྱོན། བཅའ་ལག་བཟང་པོ་མི་འཚག །གཞན་གྱི་བསྟོད་བཀུར་ལ་མི་དགའ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ང་རྒྱལ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་བྱེད་པར་འདུག །དུས་རྟག་ཏུ་དམན་ས་བཟུང་ནུས་ན་ང་རྒྱལ་དང་ཕྲག་དོག་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད། ང་རྒྱལ་མ་སྐྱེས་པར་དུ་གེགས་མི་འབྱུང་། བླ་མ་ལའང་འདི་ལས་ལྷག་པ་མེད་བསམ་པ་དང་། སེར་མོ་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཙམ་མི་ཤེས་སྙམ་པ་སོགས་ནམ་ང་རྒྱལ་བྱུང་ཙ་ན་གེགས་འབྱུང་བ་ཡིན་འདུག་པས་མོས་གུས་དང་དག་སྣང་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བྱ། ཁ་ཟས་ཀྱང་བཟང་ཆེས་ན་ཆགས་ཞེན་དང་ཉོན་མོངས་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་འདུག་ པས་མ་ལྟོགས་ཙམ་རེ་བཟའ། ཟས་གོས་གང་ཡང་འབྱོར་ན་མི་དགོས་ཁུལ་ཡང་མི་བྱེད། མ་འབྱོར་ན་ཆེད་དུ་ཡང་མི་འཚོལ། གང་བྱུང་གང་ཉན་བྱ། མ་ལྟོག་མ་འཁྱགས་ཙམ་གྱི་འཕྲོས་རྒྱུ་རྫས་ཅི་ཡོང་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ཞིང་དུ་བཏང་། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་ལྟ་བུའི་བསམ་པས་སྦྱོང་བ་ལ་ཞིང་བཟང་ངན་ཁྱད་མེད་ཀྱང་སྦྱོར་བ་ལག་ལེན་གྱི་སྐབས་ལས་དང་པོ་བས་མཆོད་པའི་ཞིང་བཟང་པོ་འདམས་དགོས། །འདོད་པ་ལ་ཆོག་ཤེས་མེད་ན་མིང་ཆོས་པར་བཏགས་ཀྱང་དོན་ཟོབ་སྟོང་རང་ཡིན་འདུག་པས་ཅི་ལའང་ཆོག་ཤེས་ཞིག་འཚལ། བློ་སྣ་རིང་བ་དེས་ཆོས་རྒྱུད་ལ་མི་འབྱོར་བའི་རྒྱུ་བྱེད་འདུག་པས་བློ་སྣ་ཡང་ཡང་བསྟུངས་དགོས་པར་སྣང་། སེམས་གནས་འགྱུ་དགའ་སྡུག་སོགས་གང་ལྟར་སྣང་ཡང་རང་བབས་གཉུག་མའི་རང་འགྲོས་སྐྱོང་བ་ལས་དགག་བསྒྲུབ་བཅོས་བསྒྱུར་གང་ཡང་མེད་པའི་ངོས་ཁ་ཏོན་བཟླས་བརྗོད། འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་སོགས་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཤུགས་འབྱུང་ཞེས
Chinese
没有。对尸体睡眠等需要谨慎。所谓能将烦恼转为道用，那也只有像帝洛那若巴那样，内心圆满了智慧的功力，能将自身的外在显现为神通变化的才能做到。如果自身没有获得心的自在，却将自身沉溺于烦恼的混乱之中，那不是这里所说的。对于自身没有丝毫修证的人来说，即使想利益众生也无济于事，反而会伤害自己，就像保护大药的幼苗而不去砍伐一样，专注于自身修持才是最重要的。没有稳固获得暖相的人，即使利益他人也会伤害自己。如果说获得证地后，自他二利无需勤作自然而然就能成就，那么即使发生疾病、灾难、恶魔等损害，如果有人想“我是……，恶魔在伤害我”等等，观察其自性，在降低体验的时候，即使当下没有利益或损害，但如果反复坚持，就会逐渐消失得无影无踪。还有，当那毒性发作时，观察其自性，那么执着和错觉等的蔓延就会逐渐减小，痛苦等也是如此。比那稍微好一点的时候，即使疾病等显现之门没有停止，其自性也会空空荡荡、赤裸裸地显现。如果不能以正念摄持，就和普通人没有区别。即使理解显现只是自心，如果没有从根本上获得证悟，那么当境与心相遇时，也不会解脱为无根无基的状态，所以暂时要学习对六识的显现不执着。其中，最好是不延续第一刹那，中等是不延续第二刹那，而是持续不断地保持认识自性的正念。帝洛巴说：“显现不束缚，执着才束缚。那若巴，断除执着！”总而言之，分别念是心的 自性，就像水和水波一样，所以没有分别念是不可能的。对于分别念来说，显现各种各样的外境，比如形状等等，就像彩虹出现在清澈的玻璃上一样，即使证悟很高，也不可能不显现，但关键在于是否执着于分别念和显现并接受它们。只要不散乱，持续不断地认识自性，那么无论分别念和外境显现多么多，都被称为智慧。如果不认识自性，那么不分别也只是无记而已。
English
No. One should be cautious about sleeping with corpses, etc. The saying that afflictions can be taken onto the path refers to someone like Tilopa Naropa, who has perfected the skill of wisdom within and can manifest miraculous displays of magic outwardly. It does not refer to someone who has not gained control over their own mind and indulges in the confusion of afflictions. For someone who has no experience or realization in their own being, even if they try to benefit sentient beings, it will not be effective and will harm themselves. Like protecting the small sprout of a great medicine without cutting it, it is most important to focus solely on one's own practice. Someone who has not gained stability in obtaining warmth will harm themselves even if they benefit others. It is said that once one has attained the ground, the benefit of oneself and others will arise effortlessly. Even if harm such as illness, misfortune, evil spirits, and obstacles occur, if one thinks, "I am..., the evil spirit is harming me," etc., by looking at their own nature, even if there is no immediate benefit or harm at the time of the decline in experience, by repeatedly enduring, it will gradually disappear without a trace. Also, when the poison of that arises, by looking at its nature, the spread of clinging and delusion, etc., will gradually decrease, and the same is true for suffering, etc. When it is slightly better than that, even if the gates of manifestation of illness, etc., do not stop, its nature will appear empty, naked, and clear. If it is not held by mindfulness, there is no difference from ordinary people. Even if one understands that appearances are only one's own mind, if one has not gained realization from the ground, then when object and mind meet, it will not be liberated into a rootless and baseless state. Therefore, for the time being, one should train in not clinging to whatever arises from the six consciousnesses. Among them, the best is not to continue the first moment, the intermediate is not to continue the second moment, but to continuously maintain the mindfulness of recognizing one's own nature. Tilopa said, "Appearances do not bind, clinging binds. Naropa, cut off clinging!" In short, conceptual thought is the mind's own nature, like water and water waves, so it is impossible to be without conceptual thought. For conceptual thought, various appearances of objects such as forms appear, like a rainbow appearing on clear glass. Even if realization is high, it is impossible not to appear, but the key is whether or not one clings to and accepts conceptual thought and appearances. As long as one is not distracted and continuously recognizes one's own nature, then no matter how many conceptual thoughts and external appearances there are, they are called wisdom. If one does not recognize one's own nature, then non-conceptualization is only neutral.
Chinese
呜呼！显现为分别念者，亦为空性之自光，知晓显空无别后，无需断除分别念，本体空性中，光明不灭，朗朗显现，此乃自识自明，所谓生圆无别，亦仅此而已。修持时，若身心调和，则会引发宿世恶业，身体生病，内心痛苦等不悦之事，然如器皿清洗时污垢显现般，此乃根除恶业之先兆，故勿因修持之违缘而退却，应精进努力，若生起道相之功德，则难以分辨是真实或魔之障碍。纵为真实，若生起我执，则立即转为魔之障碍，故不贪执美好，不畏惧丑恶，舍弃一切希冀与恐惧。不坐高位，不穿好衣，不求佳肴，不喜他人赞颂恭敬，因彼等乃生起我慢之因。若能恒时处于卑下之位，则无生起我慢与嫉妒之因。未生我慢之前，则不生障碍。于上师亦思无有胜彼者，于其他僧人则思彼等不知如是等，何时生起我慢，何时即生障碍，故应恒常不离敬信与净观。饮食亦过佳则成贪执与烦恼之因，故仅食至不饥即可。衣食等无论有无，皆不作不需要之态，若无则亦不特意寻求，随遇而安。仅求不饥不寒，余者无论何来，皆供养上师三宝。如是以修持菩提心之念而行布施，则田地无论好坏皆无差别，然于修持之初，相较于初学者，应选择上好的供养之田。若于欲望无有知足，则徒有修行者之名，实则空虚无实，故应于一切皆求知足。心胸狭隘乃无法融入佛法之因，故应时时收摄心胸。心之安住、动摇、喜悦、痛苦等无论显现何者，皆于自性本然之状态中任其自然运行，无需进行任何断除、建立、改造、改变，于此基础上念诵经文。行住坐卧等一切所为，皆称之为任运自成之行持。
English
Alas! What appears as conceptual thought is also the self-radiance of emptiness. Having realized the inseparability of appearance and emptiness, there is no need to eliminate conceptual thought. In the essence of emptiness, the radiance is unceasing, appearing vividly. This itself is self-knowing and self-illuminating. The so-called inseparability of generation and completion stages is just this. When practice harmonizes body and mind, it may stir up negative karma from past lives, causing physical illness and mental suffering, and other undesirable things. However, just as dirt rises when a vessel is cleaned, this is said to be a sign of purifying the lineage. Therefore, do not be deterred by adverse conditions in practice, but exert great effort. If qualities of the path arise, it will be difficult to distinguish whether they are genuine or obstacles from demons. Even if they are genuine, if attachment to superiority arises, it will immediately turn into an obstacle from demons. Therefore, do not be attached to the good, do not fear the bad, and abandon all hope and fear. Do not sit in high places, do not wear fine clothes, do not seek fine food, and do not delight in the praise and respect of others, for these are the causes of arrogance. If one can always maintain a humble position, there will be no cause for arrogance and jealousy to arise. Before arrogance arises, obstacles will not occur. Thinking that there is no one greater than the lama, and thinking that other monks do not know as much, etc., whenever arrogance arises, obstacles will occur. Therefore, one should constantly maintain devotion and pure perception. Even food that is too good is a cause of attachment and affliction, so eat only enough to not be hungry. Whether food and clothing are available or not, do not pretend to not need them. If they are not available, do not seek them out intentionally, but be content with what comes. Whatever material possessions come beyond what is needed to avoid hunger and cold, offer them to the lama, the Three Jewels. When making offerings, there is no difference between good and bad fields when cultivating the mind of enlightenment, but in the initial stages of practice, one should choose a good field of offering compared to a beginner. If there is no contentment with desires, then one may be called a practitioner in name only, but in reality, one is empty and without substance. Therefore, one should seek contentment in everything. A narrow mind is a cause of not being able to integrate with the Dharma, so one should constantly restrain the mind. Whatever arises in the mind, whether it is stability, movement, joy, or sorrow, let it run naturally in its own inherent state, without any cutting off, establishing, transforming, or changing. On this basis, recite scriptures. All actions such as walking, standing, sitting, and lying down are called spontaneously arising conduct.